Marcos 6
Na ukud Apudyus (KSC) vs VC
1 Lummayaw à Jesus ta sachi ili ad nangulin ad ilina wi nakaoy akon disipulusna.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Ad na Safachuy ngingillinan, ummoy à Jesus ta sinagoga wi nantudtuchu. Ad na achuy taku, naschaawcha ta pinagtudtuchuna. Ad anancha, “Sinun nangacharana ta sanati itudtuchuna? Ya sinu kon nangar-ana ta kinaraingna ya karobfonganay mangwà kaskaschaaw?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Siyan sachi mangkakaob, wi anà Maria, wi sunudcha Jaime, Joses, Judas ya Simon! Ad anchana ko ad asnan susunudnay fubfufai!” Ad achicha pu patkon à siya.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Siyan anan Jesus an chicha, “Tuttuway uray sinuy ili wi umayan na profetan Apudyus, lispituwon na takù siya. Ngim na mismuy kailiyana ya uray na aagkina ya faryanna, achicha pu lispituwon à siya.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Siyan kapu ta achicha pu patkon à siya, maid in-inonay mangwà kaskaschaaw ta sachi. Ààiyut yakan nasakit wi inagpachana, ad naaan na sakitcha.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ad naschaaw à Jesus tan achi pun na taku mamatin siya.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Ad inarusna chachi nasawaran à chuway disipulusna, ad innadchonan chichan karobfongancha wi mangiparyaw ta aran wi farfaray na taku, ad sininchuwwana finaun chicha.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Finilinnà chicha, “Achiayu mangaw-it à uray sinuman ta mamfiyasiyanyu, afus na sur-udyu. Achiayu mangawit à anonyu, achiayu mampasiing, ya achiayu ko mamfarun à pilak.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Mansapatus-ayu, ngim achiayu mangawit à sukat na luputyu.”
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Ad anana kon chicha, “Nu awad mammangilin chiayu, ingkaw-ayu ta foroyna ingkanà lumayawanyu ta sachi ili.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Ad nu kaspangalikan awad ilì maid pu mammangilin chiayu ya achicha pu chongron na itudtuchuyu, tòakonyun tapuk ta ikiyu ta lumayawanyù mangakammuwancha wi ikadcha ta machusaancha!”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Ad ummoycha itudtuchu ta taku wi masapur mamfafawicha ta fasurcha.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Ad imparyawchan ad-adchuwani aran ta nakafarfaray, ad linankanchan achuy nasakit ad impaimfagcha chicha.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 À Ali Herod, chingngornan mipangkop an Jesus, tan ug-ugkuchon na takun ining-ingwana. Anan na uchumi taku, “Siyà Juan wi Mamfufunyag wi ummuli nataku, tan sachin karobfonganay mangwà kaskaschaaw.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Ad anan na uchum, “Siyà Elias.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Ngim chingngor pun Ali Herod na amaschi, anana, “Siyà Juan wi impasiwat-u! Ummuli nataku!”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Na sachi Herod, siyan nampatiliw an Juan ya nangipafarud an siya. Amaschin iningwana mipakapun Herodias wi asawan na sunudnay Felipe, tan inasawan ako Herod à siya.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Siyan imfakafakan Juan an Herod anani, “Maid karobfongam wi mangasawa ta asawan na sunudnu!”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Ad kapu ta sachi imfakan Juan, isag Herodias linawing à Juan, ad pionay papatoy à siya. Ngim maid pu in-inona,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 tan à Herod, ummogyat an Juan tan illasinna wi mamfarù Juan ya naapudyusan ako. Siyan finafantayanà siya. Ngim na nangngorana ta itudtuchun Juan, pionay chongron à siya uray nakulikur na somsomòna.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Ngim chummatong na wayan Herodias. Tan na padchay manayawancha ta niyanaan Herod, impasakanan Herod na chakor wi lagsak ad inimfitarnan losani fufurunnay turay na kufilnu ya papangat na susurchachu, ya nangangatuy takud Galilea.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 — ausente —
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 — ausente —
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Sachi ad lummawan sachi fafarasang ad ummoyna inimus an inana, “Sinun chawatò?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Ad napanagkulin chi fafarasang an Herod, ad anana, “Na piò, adchom an saon ta sana na urun Juan wi Mamfufunyag, wi mapapallangkan!”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Nansasàuy à Herod ta sachi, ngim kapu ta insapatana ta sangwanan na losani mangilina, mafain à Herod wi mangisì.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Siyan finaunnan osay surchachuna wi kuwarcha ta umoy mangara ta urun Juan. Siyan ummoyna siniwat na urun Juan ta fafalluchan.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Ad inchatongna inadchon na uru wi naparangkan ta fafarasang. Ad chi fafarasang, innadchonan inana.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Chingngor ad na disipulus Juan na nàwan siya, ummoycha inaran lachagna ad illofoncha.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Ad nangulin na apostoles an Jesus ad imfakachan losani iningwacha ya intudtuchucha.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Kapu ta ad-adchuwan na takuy nanchatochatong, maid pu wayachay mangan, siyan anan Jesus ta chachi disipulusna, “Intau tumalin ta mafalini man-illongtaù ait.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Ad lummayawchay namfangka wi ummoy tummalin ta osay lukar.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Ngim immatunan na achuy takun nallurukan ta fangkay lummayaw. Siyan na ad-adchuwani taku wi narpu ta ailiili, nanodchàcha wi innoychan tarantag ad ummunacha chummatong ta lukar wi umayancha Jesus.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Lummogsad pù Jesus ta fangka, innilanan chachi ad-adchuwani taku, ad amod na kaasinan chicha tan isuchà pannilu wi maid pu mangayyuwan an chicha. Sachi ad illukinay nanudtuchun chichà achu.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Anna puni mummaschom, ummon disipulusnan siya, ad anancha, “Mummaschom, ad maid pu foroy ad asna.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Siyan fuarom chicha ta umoycha mangnginà anoncha ta anchachi il-ili ya foforoy.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Ngim sinongfatana chicha anani, “Chiayun mamaan an chicha.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 “Ing-ayu ilan nu am-an na tinapoy wi awad an chiayu,” anan Jesus.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Sachi ad impaachuy Jesus ar-arubfunon na taku ta tappu.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Siyan nasillimmampuru ya nasingkakasut na osay ugpuni ummachuy ta tappu.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ad innaran Jesus na limay tinapoy ya chuway filis, ad nantangad ad langit wi nanyaman an Apudyus. Sachi ad pinotpotlànan tinapoy ya filis ad impaiwarasna impafillay ta disipulusna ta taku.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Ad losancha nabsug wi nangan.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Ad napnun nasawaran à chuway langngay ta nasawar wi nafun-ani tinapoy ya filis wi chinakup na disipulusna.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Na filang na lallarai wi nangan, nasuruk à limay lifu wi foon à nifilang na fubfufai ya an-ananà.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Narpas pun na sachi namaanan Jesus ta chachi taku, nallukanonan disipulusna ta fangka ta umunacha chumormang ta fayfay wi umoy ad Betsaida. Ad pinaryawnan chachi taku.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Sachi ad nanakachà Jesus ta takudtud wi ummoy nalluwaru.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Lummafi ad, nangkinawan fangka ta fayfay, ad os-osàan à Jesus ta takudtud.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Ad intapna wi namparpalikatancha wi nangiturung ta fangkacha tan aptiaptiwon na amochi fidfid. Machamaan ad, ummoy à Jesus an chicha wi nanadchadcharan ta lafaw na chanum. Na somsomòna, lausana chicha.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 — ausente —
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Sachi ad nakafangkan chicha, ad kumminò na fidfid. Ad naschaaw losan na disipulusna,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 tan achicha pu naawatan na mining na nampaachuwan Jesus ta tinapoy. Isù achi pu lumnò ta somsomòchan losani innilacha.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Nakafallasiwcha pun ta fayfay, chummatongchad Genesaret, ad insingodchan fangkacha.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Lummogsadcha pun, nan-iyimatun na takù Jesus,
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 siyan nanodchàcha wi ummoy ta losani foforoy impachamag wi chummatong à siya. Ad inyoy na takun chachi nasakit ta sinuy chongronchay ayona.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Siyan uray sinuy ili wi umayan Jesus, anchanan nasakit wi inyoy na taku ta aallusancha, ad nampangpangngaasichan siya ta iparufusna kuma wi uray agpachanchan pagpag na silupna. Ad na losani nangagpad, ummimfagcha.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.