Marcos 6
Na ukud Apudyus (KSC) vs ARIB
1 Lummayaw à Jesus ta sachi ili ad nangulin ad ilina wi nakaoy akon disipulusna.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Ad na Safachuy ngingillinan, ummoy à Jesus ta sinagoga wi nantudtuchu. Ad na achuy taku, naschaawcha ta pinagtudtuchuna. Ad anancha, “Sinun nangacharana ta sanati itudtuchuna? Ya sinu kon nangar-ana ta kinaraingna ya karobfonganay mangwà kaskaschaaw?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Siyan sachi mangkakaob, wi anà Maria, wi sunudcha Jaime, Joses, Judas ya Simon! Ad anchana ko ad asnan susunudnay fubfufai!” Ad achicha pu patkon à siya.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Siyan anan Jesus an chicha, “Tuttuway uray sinuy ili wi umayan na profetan Apudyus, lispituwon na takù siya. Ngim na mismuy kailiyana ya uray na aagkina ya faryanna, achicha pu lispituwon à siya.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Siyan kapu ta achicha pu patkon à siya, maid in-inonay mangwà kaskaschaaw ta sachi. Ààiyut yakan nasakit wi inagpachana, ad naaan na sakitcha.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ad naschaaw à Jesus tan achi pun na taku mamatin siya.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Ad inarusna chachi nasawaran à chuway disipulusna, ad innadchonan chichan karobfongancha wi mangiparyaw ta aran wi farfaray na taku, ad sininchuwwana finaun chicha.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Finilinnà chicha, “Achiayu mangaw-it à uray sinuman ta mamfiyasiyanyu, afus na sur-udyu. Achiayu mangawit à anonyu, achiayu mampasiing, ya achiayu ko mamfarun à pilak.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Mansapatus-ayu, ngim achiayu mangawit à sukat na luputyu.”
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ad anana kon chicha, “Nu awad mammangilin chiayu, ingkaw-ayu ta foroyna ingkanà lumayawanyu ta sachi ili.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Ad nu kaspangalikan awad ilì maid pu mammangilin chiayu ya achicha pu chongron na itudtuchuyu, tòakonyun tapuk ta ikiyu ta lumayawanyù mangakammuwancha wi ikadcha ta machusaancha!”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Ad ummoycha itudtuchu ta taku wi masapur mamfafawicha ta fasurcha.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Ad imparyawchan ad-adchuwani aran ta nakafarfaray, ad linankanchan achuy nasakit ad impaimfagcha chicha.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 À Ali Herod, chingngornan mipangkop an Jesus, tan ug-ugkuchon na takun ining-ingwana. Anan na uchumi taku, “Siyà Juan wi Mamfufunyag wi ummuli nataku, tan sachin karobfonganay mangwà kaskaschaaw.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Ad anan na uchum, “Siyà Elias.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Ngim chingngor pun Ali Herod na amaschi, anana, “Siyà Juan wi impasiwat-u! Ummuli nataku!”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Na sachi Herod, siyan nampatiliw an Juan ya nangipafarud an siya. Amaschin iningwana mipakapun Herodias wi asawan na sunudnay Felipe, tan inasawan ako Herod à siya.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Siyan imfakafakan Juan an Herod anani, “Maid karobfongam wi mangasawa ta asawan na sunudnu!”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Ad kapu ta sachi imfakan Juan, isag Herodias linawing à Juan, ad pionay papatoy à siya. Ngim maid pu in-inona,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 tan à Herod, ummogyat an Juan tan illasinna wi mamfarù Juan ya naapudyusan ako. Siyan finafantayanà siya. Ngim na nangngorana ta itudtuchun Juan, pionay chongron à siya uray nakulikur na somsomòna.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Ngim chummatong na wayan Herodias. Tan na padchay manayawancha ta niyanaan Herod, impasakanan Herod na chakor wi lagsak ad inimfitarnan losani fufurunnay turay na kufilnu ya papangat na susurchachu, ya nangangatuy takud Galilea.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 — ausente —
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 — ausente —
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Sachi ad lummawan sachi fafarasang ad ummoyna inimus an inana, “Sinun chawatò?”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Ad napanagkulin chi fafarasang an Herod, ad anana, “Na piò, adchom an saon ta sana na urun Juan wi Mamfufunyag, wi mapapallangkan!”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Nansasàuy à Herod ta sachi, ngim kapu ta insapatana ta sangwanan na losani mangilina, mafain à Herod wi mangisì.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Siyan finaunnan osay surchachuna wi kuwarcha ta umoy mangara ta urun Juan. Siyan ummoyna siniwat na urun Juan ta fafalluchan.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Ad inchatongna inadchon na uru wi naparangkan ta fafarasang. Ad chi fafarasang, innadchonan inana.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Chingngor ad na disipulus Juan na nàwan siya, ummoycha inaran lachagna ad illofoncha.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Ad nangulin na apostoles an Jesus ad imfakachan losani iningwacha ya intudtuchucha.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Kapu ta ad-adchuwan na takuy nanchatochatong, maid pu wayachay mangan, siyan anan Jesus ta chachi disipulusna, “Intau tumalin ta mafalini man-illongtaù ait.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ad lummayawchay namfangka wi ummoy tummalin ta osay lukar.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Ngim immatunan na achuy takun nallurukan ta fangkay lummayaw. Siyan na ad-adchuwani taku wi narpu ta ailiili, nanodchàcha wi innoychan tarantag ad ummunacha chummatong ta lukar wi umayancha Jesus.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Lummogsad pù Jesus ta fangka, innilanan chachi ad-adchuwani taku, ad amod na kaasinan chicha tan isuchà pannilu wi maid pu mangayyuwan an chicha. Sachi ad illukinay nanudtuchun chichà achu.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Anna puni mummaschom, ummon disipulusnan siya, ad anancha, “Mummaschom, ad maid pu foroy ad asna.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Siyan fuarom chicha ta umoycha mangnginà anoncha ta anchachi il-ili ya foforoy.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Ngim sinongfatana chicha anani, “Chiayun mamaan an chicha.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 “Ing-ayu ilan nu am-an na tinapoy wi awad an chiayu,” anan Jesus.
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Sachi ad impaachuy Jesus ar-arubfunon na taku ta tappu.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Siyan nasillimmampuru ya nasingkakasut na osay ugpuni ummachuy ta tappu.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ad innaran Jesus na limay tinapoy ya chuway filis, ad nantangad ad langit wi nanyaman an Apudyus. Sachi ad pinotpotlànan tinapoy ya filis ad impaiwarasna impafillay ta disipulusna ta taku.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Ad losancha nabsug wi nangan.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Ad napnun nasawaran à chuway langngay ta nasawar wi nafun-ani tinapoy ya filis wi chinakup na disipulusna.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Na filang na lallarai wi nangan, nasuruk à limay lifu wi foon à nifilang na fubfufai ya an-ananà.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Narpas pun na sachi namaanan Jesus ta chachi taku, nallukanonan disipulusna ta fangka ta umunacha chumormang ta fayfay wi umoy ad Betsaida. Ad pinaryawnan chachi taku.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Sachi ad nanakachà Jesus ta takudtud wi ummoy nalluwaru.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Lummafi ad, nangkinawan fangka ta fayfay, ad os-osàan à Jesus ta takudtud.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ad intapna wi namparpalikatancha wi nangiturung ta fangkacha tan aptiaptiwon na amochi fidfid. Machamaan ad, ummoy à Jesus an chicha wi nanadchadcharan ta lafaw na chanum. Na somsomòna, lausana chicha.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 — ausente —
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Sachi ad nakafangkan chicha, ad kumminò na fidfid. Ad naschaaw losan na disipulusna,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 tan achicha pu naawatan na mining na nampaachuwan Jesus ta tinapoy. Isù achi pu lumnò ta somsomòchan losani innilacha.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Nakafallasiwcha pun ta fayfay, chummatongchad Genesaret, ad insingodchan fangkacha.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Lummogsadcha pun, nan-iyimatun na takù Jesus,
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 siyan nanodchàcha wi ummoy ta losani foforoy impachamag wi chummatong à siya. Ad inyoy na takun chachi nasakit ta sinuy chongronchay ayona.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Siyan uray sinuy ili wi umayan Jesus, anchanan nasakit wi inyoy na taku ta aallusancha, ad nampangpangngaasichan siya ta iparufusna kuma wi uray agpachanchan pagpag na silupna. Ad na losani nangagpad, ummimfagcha.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.