Marcos 5
Na ukud Apudyus (KSC) vs NAA
1 Ad chummatongcha ta chomang na sachi fayfay, wi sakupon Gerasa.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ad lummogsad pun à Jesus ta fangka, nisib-at an siyan osay larai wi nakafarfaray, wi narpu ta lorobnan,
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 wi sachin iningkawana. Oschoran à siya, wi maid pu makakachilan siya.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Tan uray nu makachilaan na imana ya ikina, koskosatonan kachilana. Maid pu osà nakaipukod an siya.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ad na pinadcha ya linafi, nangkagkagkaay ta lobrofon ya filfilig wi nampoapoaw, ya sinukasukatnan long-agna ta fatu.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ngim intapna pun à Jesus, nanodchà ummoy nampalintumong an siya.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 — ausente —
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 “Sinun ngachannu?” inimus Jesus.
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ad nampangpangngaasi ta achicha kuma miparyaw ta sachi ili.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Na sachi, niyaspur wi iningkaw na ad-adchuwani forò wi asisusubsub ta takudtud.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 “Ipaoynù chiani ta anchachiyay forò ta awad ingkawanni,” ananchay nampangpangngaasi.
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ad imparufus Jesus. Ad tinaynanchan sachi larai, ad ummoycha nallonog ta chachi forò wi nasuruk à chuway lifu. Ad asitotodchàcha wi ummoy lummayug ta chopras ad naanudcha losan ta fayfay.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Na takuy namanfantay ta forò, ummawidcha losan ad impachamagcha ta ili ya foforoy wi nampalìwos. Sachi ad lummigwat na achuy taku wi ummoy nangila ta nàwaana.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Ad na chummatnganchan Jesus, innilachan sachi larai wi tinaynan na aran wi nakasilup ya tummutùchu wi fummarun somsomòna. Ad ummogyatcha losan.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Sachi ad asin chachi nangiila inisturyan nànàwa ta sachi nakafarfarayi larai ya forò.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Ad nampangpangngaasichan Jesus ta lumayaw kuma ta sachi ilicha.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Ad na sumaayana ta fangka, nan-àarù chi larai wi nakafarfaray ta mifurun akon siya.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Ngim inisì Jesus wi anana, “Ing-a ta ilim, ta ifakam ta aagkim na losani iningwan Apudyus wi namachang an sia ya nangachakuwanan sia.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Ad lummayaw chi larai wi ummoy ta il-ili ta sakup Decapolis ad inisturyanan losani iningwan Jesus an siya. Ad naschaaw losan na taku wi nangngor.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Nangulin pù Jesus wi namfangka ta chomang na fayfay, ad-adchuwan na takuy naarus an siya ta tarantag.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ad chummatong akon osay pangpangun na sinagogan na Judio, wi nangngachan à Jairo, ad innilana pun à Jesus, nampalintumong an siya
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 ad nampangpangngaasi wi anana, “Akin-ottoyon na anàuy fafarasang. Ngim nu umalim agpachan à siya, maaan na sakitna ad mataku!”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Ad nifurun à Jesus an siya. Ad ad-adchuwan akon nitun-ud an Jesus wi mansususulig.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Iningkaw akon osay fufai wi nasakit à chumarachara ta unog na nasawaran à chuway tawon.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Inag-akasan na ad-adchuwani chuktur à siya, ad naamin nakastun ùuwana, ngim naam-am-amod na sakitna.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ngim chingngornan mipangkop an Jesus, siyan ummoy niyamung ta uchumi taku,
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 tan na somsomòna, anana, “Uray nu agpachà yakan silupna, umimfakà.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Ad na nangagpachana ta silup Jesus, chakusi inwarangnay chumara, ad nalìnana wi naaan na sakitna.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Ad à Jesus, linìnana wi nausar na karobfongana, siyan nantuwili ad inimusna ta taku, “Sinun nangagpad ta silup-u?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Ad anan na disipulusna, “Tammako imuson na nangagpad an sia, wi ad-adchuwan na takuy mansususulig?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Ngim nallangrangà Jesus wi manganap nu sinun nangagpad an siya.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ad kapu ta inakammun chi fufain nàwan siya, namaypayogpog ta ogyatna ad ummoy nampalintumong an Jesus, ad imfakanan katuttuwaan.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Siyan anan Jesus an siya, “Sunud, mipakapu ta pammatim an saon, ummimfag-a. Siyan fumarun somsomònu. Achi pu umulin sakitnu.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Na nan-ug-ugkuchan Jesus, chummatong na osay fabfaun wi narpu ta foroycha Jario, ad ananan Jairo, “Nar-us natoy na anànu, siyan apay taktakontaun Misturu?”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Ngim foon pù atinguron Jesus na imfakacha, tan ananan Jairo, “Achia machanakan. Piyarom à saon.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Ad impalit Jesus na mitun-uchan na taku naraksig cha Pedro ya Jaime an Juan wi mansunud.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ad na chummatngancha ta foroy Jairo, innilan Jesus wi asiiifilcha wi maid anungnungana.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ad linumnò à Jesus ad charom, ad inimusna ta chachi taku, “Sinun oyyoonyuy maid anungnungana ya tayuko asiiifil? Foon pù natoy na fafarasang. Nasusuyop yakay!”
39 Ao entrar, disse:
40 Ngim inam-amangchà siya. Sachi ad imparawana chicha, ad inayakanan ama ya inan chi natoy, ya chachi turuy disipulusna, ad ummoycha ta charom wi nifafannatan na natoy.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ad inognanan imana ad anana, “Talita kum!” Na mining na sachi, “Anà, ifakà an sia, fumangon-a!”
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Ad nafanangon à siya, ad nanadcharan. (Nasawaran à chuwan tawonna.) Ad isag naschaaw na chakorna.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Ngim finilin Jesus chicha losan ta achicha ifagfakan nàwa, ad anana kon chicha, “Paananyù siya.”
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.