Marcos 4
Na ukud Apudyus (KSC) vs NAA
1 Asin akò Jesus ummoy nantudtuchu ta tarantag na fayfay. Ad kapu ta ad-adchuwan na takuy naarus, linumnò à Jesus ta osay fangka ad sachin tummùchuwana, ad iningkaw na taku ta tarantag wi manchongor.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Ad achun intudtuchunan chicha wi nan-alig. Ad na nantudtuchuwanan chicha, anana,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Chongronyuna! Iningkaw na osay taku wi ummoy nawwakawag à fuor.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ad na nawwakawana, nanchissun uchumi fuor ta charan ad ummon sissiwit innan.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Na uchumi fuor, nanchissu ta fattufattu wi ait na luta, siyan nallasun summimitancha.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ngim umminit pun naryawcha ad narangucha tan maid pu lummamutancha.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Na uchumi fuor, nanchissu ta tartallurung ad tummufucha. Ngim inilung na tarurung, siyan achi pun namusfus.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ngim na uchumi fuor, nanchissu ta malloma ad kanasan na tummufuwancha, ad namungacha losan wi turumpurun fungan na uchum, ya onompuru ya singkasut na uchum.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Ad inyanungus Jesus anani, “Naingaan-ayu, siyan somsom-onyu kuman mining na alig-u!”
9 E Jesus acrescentou:
10 Naab-afus pù Jesus, ummoy na uchumi nangngor ya chachi nasawaran à chuway disipulusnan siya, ad inimuscha nu sinun mining na aligna.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Ad anana, “Losani chaan pù maakammuwan wi mipangkop ta Manturayan Apudyus, afus-ayù mipaakammuwana. Ngim chachi uchum wi achi pu mamati, alig yakan mifakan chicha.
11 Jesus disse a eles:
12 ‘Uray iillancha, achicha pu ilasin.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Sachi ad anan Jesus an chicha, “Nu achiyu pu maawatan na annayay alig, sinun in-inonyu wi mangawat ta uchumi alig-u?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Na miyalikan na fuor wi niwakawag, ukud Apudyus.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Ad na isun na nanchissuwan na fuor ta charan, chichan takuy nangngor ta ukud Apudyus, ngim chakusi ummoy Satan inallilaw na chingngorcha.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Ad na isun na nanchissuwan na fuor ta fattufattu, chichan takuy naragsak wi nangamfuruy ta ukud Apudyus ta nangngorancha.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Ngim foon pù lummamut an chicha, siyan foon à nanakus. Tan inumchas pun na napoblimaancha ya napalikatancha kapu ta namatiyancha, achicha pu nakaanus siyan inwarangcha.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ad na isun na nanchissuwan na uchumi fuor ta tartallurung, chichan takuy nangngor,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 ngim isù nailung na chingngorcha. Tan kapu ta patkanchan mangar-ancha ta masapurcha ta annay mafiyakancha ta sana, ya kapu ko ta pionchay fumaknang, ya pionchay manonsosonson ta sinuman, sachin isù nangilung ta somsomòcha an Apudyus, siyan maid pu nafalinan na pammaticha.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Ngim na isun na nanchissuwan na uchumi fuor ta malloma, chichan takuy nangngor ta ukud Apudyus ad pinaticha, siyan namungan pammaticha, wi turumpurun imfungan na uchum, ya onompuru ya singkasut na uchum.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Ad anan ako Jesus wi nan-alig, “Nu awad mamaskid ta silaw, tab-unana ta kasun? Winnu igkana ta chukun na katli? Foon pun, tan mipatay ta ustuy papattayana!
21 Jesus também lhes disse:
22 Somsom-onyuna, na losani nitataru ta sana, mallotaw à tapin na padcha. Ya uray na losani foon pù maakammuwan ta sana, chumatong akon mipaakammuwana.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Nu naingaan-ayu, maawatanyu kuman annay chingngoryu!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ad anana kon chicha, “Masapur tatanchaananyun annayay ifakà, wi na oyyoonyu ta uchum, sachi kon oyyoon Apudyus an chiayu, ngim sin-umamod na inyòoyyana.
24 Então lhes disse:
25 Tan na takuy mangwa ta chongrona, machog-achog-an na maawatana. Ngim na takuy foon pù oyyoonan chingngorna, maaan na uray aiti naawatana.”
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Ad asin nan-alig à Jesus wi anana, “Na osay miyalikan na Manturayan Apudyus, isun na osay taku wi ummoy nawwakawag à fuor ta lutana.
26 Jesus disse ainda:
27 Ad nasuyop ta linafi ad fummangon ta finigfikat. Ad na murana, summimit ya chumakochakor, ngim foon pù akammun chi taku nu sinun in-inon na tummufuwana.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Na luta, siyan nangipatufu ta murà mamungaana, wi na chamu, sumimit ad mailan tufuna. Sachi ad illukinay mafuki achiwot mamusfus.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Ad nu nar-um, ummoyna inani tan timpun na inyàani.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Sachi ad inimus Jesus, “Sinun miyisuwan na Manturayan Apudyus? Sinun ustuy miyalikana?
30 Disse mais:
31 Na osay miyalikana, amasna. Nimuran osay fuor wi mustard, wi akàitan ta losani fuor, ta luta.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Ngim nu chumakor, siyan achakran ta losani mura, wi man-anachun pangana, ad mamfalini manùfutan na sissiwit.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Amaschi kon nangitudtuchuwan Jesus ta ukud Apudyus wi alig na achù usarona, ta awad an chicha nu maawatancha.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Kanayuni alig na usaronay manudtuchun chicha, ngim nu ummafuscha ta disipulusna, insuplikarnan chichan mining na losani inyaligna.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Mummaschom pun ta sachi padcha, imfakan Jesus ta disipulusna, “Manchormangtau.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Sachi ad tinaynanchan ad-adchuwani taku, ad nallukancha ta fangka wi ummaachuyan Jesus. Ad iningkaw akon uchumi namfangka wi nitun-ud an chicha.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Napapannos ad, nammaag fummalì napigsa. Ad nasàchusàchuwan na fangkà chanum ta amochi challuyun ingkanà nganngani milutong.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Ngim namupungngan wi nasuyop à Jesus ta audchiyan na fangka. Siyan finangonchà siya ad anancha, “Misturu, apay achim pu mangwaani annay milutongtau?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Ad fummangon à Jesus ad pinakinònan fali ya challuyun, ad asin tummuyong na fayfay.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Sachi ad anan Jesus ta disipulusna, “Taayuko machanakan? Chaanyu pu kà saon piyaron?”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Ad naschaawcha losan, ad nan-asiakitùtùcha, anani, “Sinun annay taku, wi uray na fali ya challuyun, patkonchà siya?”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.