Marcos 10

Na ukud Apudyus (KSC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Lummayaw pù Jesus ta sachi ili, ummoy ta provinsiya wi Judea, ad nanchormang ta Chawwang wi Jordan. Ad asin naarus na ad-adchuwani takun siya, ad tinudtuchuwana chichà isun na sikuchi ining-ingwana.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Ad ummoy akon uchumi Fariseo an siya wi mamachas manikap an siya, ad anancha, “Iparufus na Lintogtau nu ichangan na larain asawana?”
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Ad inimusnan chicha, “Sinun illintog Moses mipangkop ta ichang?”
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Ad anancha, “Anan Moses wi nu mangiyug-is na larai à kasuratan à mangichangana ta asawana, mafalini ichangana.”
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Ad anan Jesus an chicha, “Kapu ta kinatangkinyu inyug-isnan amaschi.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Ngim na chamu wi nangwaan Apudyus, ta taku, iningwanan larai ya fufai.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Ad kapu ta sachi, taynan na larain chakorna ad nitipun ta asawana,
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 ad sachin mamfalinanchà osay long-ag. Siyan foon à chuwan long-agcha tan nantipunchà osay long-ag.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Siyan maid pu karobfongan na taku wi mangichang ta sinumani nantipunon Apudyus.”
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Sachi ad linumnòcha Jesus ta foroy, ad inimus akon disipulusnan mipangkop ta ichang.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Ad ananan chicha, “Sinumani larai wi mangichang ta asawana ad mangasawà safali, makafasur à siyà chagchakas ta chamuy asawana.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Ad nu ichangan na fufain asawana ad mangasawà safali, makachagchakas ako.”
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Sachi ad iningkaw na uchumi nangiyoy ta an-ananà an Jesus ta agpachana kuma, ngim ingkimaun na disipulusna chicha.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Ngim innilan pu Jesus, ummog-ot ad anana ta disipulusna, “Masapur iparufusyun umaliyan na an-ananà an saon. Achiyu ipalit, tan piyaronchà saon, ad isun an chicha na afusi mitapi ta Manturayan Apudyus.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Tuttuwan ifakà an chiayu, sinumani achi pu mangipafafa ta long-agna ta mamatiyanan Apudyus, wi isun na afafan na anchanayay an-ananà, achi pu mafalin wi mitapi ta Manturayan Apudyus.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Sachi ad inàlinan chachi an-ananà, ad impataynan imanan chicha wi naminchisyun.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Na lummigwatan Jesus wi umoy mangkagkaay, nanodchà na osay larai wi ummoy nampalintumong an siya, ad inimusnan siya, “Mamfaruy Misturu, sinun masapur oyyoò ta makafiyakà à mannaynayun an Apudyus?”
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Ad inimus Jesus an siya, “Tam-ako anani mamfaruwà? Tan maid uchum à mamfaru nu achi afus à Apudyus.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Akammum na filin Apudyus: ‘Achia pumatoy à taku, Achia mamufai, Achia man-akaw, Achim istikuwan na foon à tuttuwa, Achia mangkuruk, ya Masapur lispituwom na amam ya inam.’”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Ad sinongfatana anani, “Misturu, tinungpar-u losan nanipud ta afan-og-u.”
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Naay-ayatan à Jesus wi nangitotollong an siya, ad anana, “Os-osàan yakan kurangnu, siyan ing-a inginan losani ùuwam ad inadchom na nginana ta kakapus, ta langit na maugpunan na kinafaknangnu. Ad umalia mitun-ud an saon.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Ngim na nangngorana ta sachi, lummayaw wi nansasàuy tan amod na faknangna.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Ad nansakung à Jesus ta disipulusna ad anana, “Isag nalikat na mitapiyan na fafaknang ta Manturayan Apudyus!”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Naschaaw na disipulusna ta nangngorancha ta sachi. Ngim inturuy Jesus wi anana, “An-ananà, tuttuway nalikat na mitapiyan na taku ta Manturayan Apudyus!
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Tan mallanlanuy na lumnoan na kamar ta afut na tanud nu mitapiyan na faknang ta Manturayan Apudyus.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ad naam-amod naschaaw na disipulusna, ad ananchan siya, “Ad sinu nù na mafalini masaraknifan?”
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Ad intotollong Jesus chicha ad anana, “Nu taku kan mangwa ta makafiyakanchan Apudyus, tuttuway achi pu mafalin. Ngim nu Apudyus na mangwa, mafalin tan maid achi mafalin an Apudyus.”
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Sachi ad nan-ukud à Pedro wi anana, “Chiani ngay, tinaynannin losani ùuwanì sumurutannin sia.”
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Ad anan Jesus, “Tuttuwan ifakà an chiayu, wi nu sinun nanaynan ta foroyna, winnu susunudna, winnu inana, winnu amana, winnu an-ananàna winnu lutana kapu ta sumurutanan saon ya mangiwarawakana ta Mamfaruy Chamag,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 ad-achun maatod an siya ta annay atattakuna nu sachi tinaynana. Tan maatod an siyan ad-achuy fumroyana, mansunudna, man-inana, man-amana, man-anàna, ya manlutana, ngim mamparpalikat ta annay lufung. Ngim makafiyag an Apudyus à ing-ingkana.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ngim na osa koy ifakà, ad-adchuwan na isù nangatu ta sana wi fumafà tapin na padcha. Ya chachi isù nafafa ta sana, ngumatuchà tapin na padcha.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Ad na nanadchadcharanancha ta charan wi umoy ad Jerusalem, namapangngù Jesus. Ad naschaaw na disipulusnay nitun-ud an siya. Ad chachi koy takuy nituntun-ud an chicha, ummogyatcha.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Ad anana, “Chongronyuna! Anna puni intaud Jerusalem. Ad sachin mantiliwanchan saoni namfalin taku. Ad mipurangà ta chachi pangpangun na papachi ya chachi mangitudtuchu ta Lintog, ad masintinsiyaà à mapatoy. Ad mipurangà ako ta chachi foon à Judio.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Ad am-amangonà ya tubfaanà ya abchoyonà an chicha. Ad patoyonà akon chicha. Ngim na miyatluy padcha, umuliyà mataku.”
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Sachi ad ummachanicha Jaime an Juan, wi anà Zebedeo, an Jesus, ad ananchan siya, “Misturu, awad na pionni wi oyyoom kumà para chiani.”
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Ad anan Jesus, “Sinun pionyu?”
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Ad ananchan siya, “Nu chumtong na machaychayawi manturayam, parufusam kumà chiani wi makaachuy an sia, osa ta apot ta chiwawannu ya osa ta apot ta chuwikim.”
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Ad anan Jesus wi summongfat, “Foon à maawatanyun chawatonyu. Makaanus-ayu ta likat wi isun na likat wi mipachas an saon? Ad maiturodyuy matoy à isun na iyatoy-u?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Ad ananchan siya, “Oo, mafalinni.”
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Ngim foon à saon na mampili nu sinun tumùchu ta apot ta chiwawan-u ya chuwikì, tan Apudyus na nangisakana ta aachuyan à para ta chachi mangadchana.”
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Chingngor pun chachi simpuruy disipulus na mipangkop ta chawatoncha Jaime an Juan, ummog-otchan chicha.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Siyan inarus Jesus chicha losan ad tinudtuchuwana chicha anani, “Akammuyun oyyoon chachi manturay ad asnay luta, wi amod na pinagmancharcha ta chachi iturayancha. Ya uray chachi nan-angatu, mancharoncha kon chachi asintatakucha.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Ngim foon kumà mafalin na amaschin chiayu. Tan nu sinun maryad an chiayu wi ngumatu, masapur mamfalinonan long-agnà mansanilu ta fufurunna.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Ad nu awad ako maryad an chiayù mamfalin angatuwan, masapur mamfalinonan long-agnà isù afafaan wi sanilun na uchum.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Isun saoni namfalin taku, foon pù ummaliyà ad asnay luta ta pafachangà ta taku, ngim ummaliyà ta fadngà chicha. Ya ummaliyà akò matoy à subfut na fasur na takuy ad-adchuwan.”
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Chummatongcha Jesus ya disipulusna ad Jerico. Ad na lummayawancha ta sachi, ad-adchuwan akon takuy nitun-ud an chicha. Ad niyaspur wi iningkaw na osay mamparpalimus wi nakurap wi ummaachuy ta ikid na arsa. Bartimeo na ngachanna, wi anà Timeo.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Chingngorna pun wi Jesus wi iNazaret na lumaus, illukinay nampoaw anani, “Jesus! Siay kanà David! Kaasiyanà!”
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Ngim achun nangomor an siya ta kuminò kuma, ngim inam-amodna impauy anani, “Siay kanà David, kaasiyanà!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Sachi ad ummillong à Jesus ad anana, “Ayakanyù siya.” Siyan inayakanchan sachi nakurap anani, “Lumagsak-a! Sumiad-a, tan ipaayagnà sia.”
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Ad nan-iyaannan kunsurna ad narnigwat wi ummoy an Jesus.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Ad anan Jesus an siya, “Sinun piom à oyyoò an sia?”
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Ad anan Jesus an siya, “Uray nu, ing-a. Kapu ta annay pammatim an saon naaan na kurapnu.”
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.