Lucas 8
Na ukud Apudyus (KSC) vs NVT
1 Napannos pun, asin ummoy à Jesus nangkagkagkaay ta ailiili wi mantudtuchu ta Mamfaruy Chamag mipangkop ta Manturayan Apudyus. Ad nifurun akon siyan disipulusnay nasawaran à chuwa
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 ad nitun-ud akon uchumi fubfufai wi chichan nangiparyawan Jesus ta aran ya impaimfagna ko ta sakitcha. À Maria Magdalenan osa wi siyan nangiparyawan Jesus ta pituy aran.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Ya iningkaw akò Juana, wi na asawanay Cusa, mamfafantay ta ùuwan Ali Herod. Ya iningkaw akò Susana ya achu koy fubfufai wi losancha fadngan cha Jesus ta sinuy mafalinchay ifachang.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Ad ummoy an Jesus na ad-adchuwani taku wi narpu ta ailiili. Sachi ad wi nan-ar-aruscha, nan-alig à Jesus wi anana,
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Iningkaw na osay taku wi ummoy nawwakawag à fuor. Ad na nawwakawakana, nanchissun uchum ta charan ad chinamchampit na taku ya innan na sissiwit.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Ad na uchumi fuor, nanchissu ta fattufattu wi ait na luta, ad uray nu summimitcha, naamincha naryaw tan mag-anan.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Ad na uchumi fuor, nanchissu ta tartallurung ad tummufucha. Ngim inilung na tarurung.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Ngim na uchumi fuor, nanchissu ta malloma ad tummufucha, ad namungà ad-adchuwan.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Sachi ad inimus na disipulus Jesus nu sinun mining na aligna.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Ad anana, “Losani chaan pù maakammuwan wi mipangkop ta Manturayan Apudyus, afus-ayù mipaakammuwana wi foon pù mipaakammu ta uchum, tan alig yakan mifakan chicha. Tan uray itotollongcha, achicha pu imatunan. Ad uray chochongroncha, achicha pu maawatan.”
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Inturuy Jesus wi nan-ukud, anana, “Annayan mining na alig-u. Na miyalikan na fuor, ukud Apudyus.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Ad na isun na nanchissuwan na fuor ta charan, chichan takuy nangngor ta ukud Apudyus, ngim ummoy Satan inallilaw na chingngorcha ta achicha pu patiyon à masaraknifancha.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 “Na isun na nanchissuwan na fuor ta fattufattu, chichan takuy naragsak wi nangamfuruy ta ukud Apudyus ta nangngorancha. Ngim foon pù lummamut ta somsomòcha, tan sin-aitan yakan namatiyancha. Tan inumchas pun na napalikatancha, inwarangcha.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 “Na isun na nanchissuwan na fuor ta tartallurung, chichan takuy nangngor ta ukud Apudyus ngim isù nailung na chingngorcha kapu ta chanagcha ta masapurcha, ya kinafaknang, ya pionchay lumam-ay na fiyagcha.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 “Ad na isun na nanchissuwan na fuor ta malloma, chichan takuy nangngor ta ukud Apudyus ad impapatichay manungpar, uray malikatancha wi mangwa ta pion Apudyus wi pàwan chicha. Siyan isù ad-adchuwan na ifungacha.”
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Asin nan-alig à Jesus wi anana, “Maid pu takù paskichanan silaw ad tinab-unana winnu igkana ta chukun na katli. Tan ipatayna ta ustuy papattayana ta mamàila ta takuy lumnò.”
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Ad anan ako Jesus, “Somsom-onyuna, na losani nitataru ta sana, mallotaw à tapin na padcha. Ya uray akon losani foon pù maakammuwan ta sana, chumatong akon mipaakammuwana.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 “Siyan tantanchaakanyu wi manchongor ta ifakà, tan na takuy mangwa ta chongrona, machog-achog-an na maawatancha. Ngim na takuy foon pù oyyoonan chingngorna, maaan na uray aiti naawatana.”
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Sachi ad chummatong na inan Jesus ya susunudna, ngim achicha pu makaachani an Jesus kapu ta ad-adchuwani naam-ammung.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Siyan imfakan na osay taku an Jesus, “Anchanat anun inam ya susunudnud paway, ad paayagchà sia.”
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Sachi ad anan Jesus an chicha losan, “Sinumani manchongor ta ukud Apudyus ya patkona, chicha kon ifilang-ù inà ya susunud-u.”
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Na osay padcha, namfangkacha Jesus ya disipulusna. Ad anan Jesus an chicha, “Chormangontaun fayfay.” Ad lummigwatcha.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Ad na nanchormangancha, nasuyop à Jesus. Nangkinawacha pun ta fagwang, nammaag fummalì napigsa, ad nantuptuppiyà na challuyun ta fangka ingkanà nganngani milutong.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Siyan finangon na disipulus Jesus à siya, wi anancha, “Apu, Apu, annay milutongtau!”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Ad anan Jesus ta disipulusna, “Tayukò saon achi piyaron?”
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Sachi ad inturuycha Jesus ya disipulusnay namfangka wi umoy ta sachi sakupon Gerasa wi nichomang ad Galilea.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Ad lummogsadcha pun, nisib-at an Jesus na osay larai wi iGerasa wi nakafarfaray. Nafayag na namfofodchangana ya achi pu umapun ta foroyna tan lorobnan na iingkawana.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 — ausente —
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 — ausente —
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Sachi ad inimus Jesus an siya, “Sinun ngachannu?”
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Ad nampangpangngaasicha ta achicha kuma mipaoy ta fitu wi maid pagpag na acharomna à machusaancha.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Na sachi, niyaspur wi iningkaw na ad-adchuwani forò wi asisusubsub ta takudtud. Siyan nampangpangngaasin chachi aran an Jesus ta iparufusna kuman umatunancha ta chachi forò, ad imparufus Jesus.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Sachi ad tinaynanchan sachi larai ad ummoycha nallonog ta forò, ad asitotodchàcha wi ummoy lumayug ta chopras ad naanudcha losan ta fayfay.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Na takuy namanfantay ta forò, na nangil-ancha ta napasamak, ummawidcha losan ad impachamagcha ta ili ya foforoy wi nampalìwos.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Sachi ad lummigwat na taku wi umoy mangila ta nàwaana, ad na chummatnganchan Jesus, inchasanchan sachi larai wi tinaynan na aran, wi nakasilup ya fummarun somsomòna, wi tummutùchu ta sangwanan Jesus. Ad ummogyatcha losan.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Sachi ad asin chachi ustuy nangiila inisturyan losani nàwa ta nangiparyawan Jesus ta aran.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Siyan losan chachi iGerasa, nampangpangngaasichan Jesus ta lumayaw kuma ta ilicha tan amod na ogyatcha. Siyan namfangkacha Jesus wi lumayaw.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Ad na larai wi lummayawan na farfarayna, nan-àarù ta mifurun ako, ngim inisì Jesus wi anana,
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 “Mangulin-a ta ilim ta isturyaom na losani iningwan Apudyus wi namachang an sia.”
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Nangulin pù Jesus ta chomang na fayfay, naragsak na achuy taku wi nanguullay an siya.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Ad na sachi, chummatong akon osay pangpangun na sinagogan na Judio, wi à Jairo na ngachanna. Ad nampalintumong an Jesus wi nampangpangngaasi ta umoy ad foroycha,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 tan akin-ottoyon na os-osàani anànay fafarasang, wi nasawaran à chuwan tawonna.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Na osan chicha, osay fufai wi nasakit à chumarachara ta unog na nasawaran à chuway tawon. Ad naamin nakastun ùuwana ta chuchuktur, ngim maid pu nakaaan ta sakitna.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Ad ummoy ta odchokan Jesus ad inagpachanan pagpag na silupna, ad chakusi inwarangnay chumara.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Ad inimus Jesus, “Sinun nangagpad an saon?”
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Ngim anan Jesus, “Awad na kakaran na osay nangagpad an saon, tan linìnà wi nausar na karobfongà.”
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Sachi ad naawatan chi fufai wi naakammuwan na iningwana, siyan ummoy nampalintumong an Jesus, wi namaypayogpog ta ogyatna, ad imfakana ta sangwanan na losani taku na pangkopnay nangagpad an siya, wi sachin naaanan na sakitna.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Ad anan Jesus an siya, “Sunud, mipakapu ta pammatim an saon, ummimfag-a, siyan fumarun somsomònu.”
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Na nangug-ugkuchan Jesus ta sachi, chummatong na osay fabfaun wi narpu ta foroycha Jairo, ad ananan Jairo, “Uray achitau taktakon na Misturu, tan nar-us natoy na anànu.”
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Ngim na nangngoran Jesus ta sachi, ananan Jairo, “Achia machanakan. Piyaronà ad matakun anànu.”
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Chummatongcha pun ta foroy, impalit Jesus na lumnoan na taku naraksig cha Pedro an Jaime ya Juan, ya ina ya aman na natoy.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Losan na takuy namakungun, asiiifilcha ya manomchomcha. Ngim anan Jesus an chicha, “Achiayu man-ifil, tan foon pù natoy na annay fafarasang. Nasusuyop yakay!”
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Ngim inam-amangchà siya tan inaagkammuchay natoy.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Ngim inognan Jesus na iman na natoy ad anana, “Anà, fumangon-a!”
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Ad ummulin angosna ad nafanangon, ad imfakan Jesus ta paanancha.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Ad naschaaw na chakorna, ngim finilin Jesus chicha ta achicha ifagfakan nàwa.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.