Lucas 8

Na ukud Apudyus (KSC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Napannos pun, asin ummoy à Jesus nangkagkagkaay ta ailiili wi mantudtuchu ta Mamfaruy Chamag mipangkop ta Manturayan Apudyus. Ad nifurun akon siyan disipulusnay nasawaran à chuwa
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 ad nitun-ud akon uchumi fubfufai wi chichan nangiparyawan Jesus ta aran ya impaimfagna ko ta sakitcha. À Maria Magdalenan osa wi siyan nangiparyawan Jesus ta pituy aran.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Ya iningkaw akò Juana, wi na asawanay Cusa, mamfafantay ta ùuwan Ali Herod. Ya iningkaw akò Susana ya achu koy fubfufai wi losancha fadngan cha Jesus ta sinuy mafalinchay ifachang.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Ad ummoy an Jesus na ad-adchuwani taku wi narpu ta ailiili. Sachi ad wi nan-ar-aruscha, nan-alig à Jesus wi anana,
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Iningkaw na osay taku wi ummoy nawwakawag à fuor. Ad na nawwakawakana, nanchissun uchum ta charan ad chinamchampit na taku ya innan na sissiwit.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ad na uchumi fuor, nanchissu ta fattufattu wi ait na luta, ad uray nu summimitcha, naamincha naryaw tan mag-anan.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Ad na uchumi fuor, nanchissu ta tartallurung ad tummufucha. Ngim inilung na tarurung.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Ngim na uchumi fuor, nanchissu ta malloma ad tummufucha, ad namungà ad-adchuwan.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Sachi ad inimus na disipulus Jesus nu sinun mining na aligna.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Ad anana, “Losani chaan pù maakammuwan wi mipangkop ta Manturayan Apudyus, afus-ayù mipaakammuwana wi foon pù mipaakammu ta uchum, tan alig yakan mifakan chicha. Tan uray itotollongcha, achicha pu imatunan. Ad uray chochongroncha, achicha pu maawatan.”
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Inturuy Jesus wi nan-ukud, anana, “Annayan mining na alig-u. Na miyalikan na fuor, ukud Apudyus.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Ad na isun na nanchissuwan na fuor ta charan, chichan takuy nangngor ta ukud Apudyus, ngim ummoy Satan inallilaw na chingngorcha ta achicha pu patiyon à masaraknifancha.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 “Na isun na nanchissuwan na fuor ta fattufattu, chichan takuy naragsak wi nangamfuruy ta ukud Apudyus ta nangngorancha. Ngim foon pù lummamut ta somsomòcha, tan sin-aitan yakan namatiyancha. Tan inumchas pun na napalikatancha, inwarangcha.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 “Na isun na nanchissuwan na fuor ta tartallurung, chichan takuy nangngor ta ukud Apudyus ngim isù nailung na chingngorcha kapu ta chanagcha ta masapurcha, ya kinafaknang, ya pionchay lumam-ay na fiyagcha.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 “Ad na isun na nanchissuwan na fuor ta malloma, chichan takuy nangngor ta ukud Apudyus ad impapatichay manungpar, uray malikatancha wi mangwa ta pion Apudyus wi pàwan chicha. Siyan isù ad-adchuwan na ifungacha.”
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Asin nan-alig à Jesus wi anana, “Maid pu takù paskichanan silaw ad tinab-unana winnu igkana ta chukun na katli. Tan ipatayna ta ustuy papattayana ta mamàila ta takuy lumnò.”
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Ad anan ako Jesus, “Somsom-onyuna, na losani nitataru ta sana, mallotaw à tapin na padcha. Ya uray akon losani foon pù maakammuwan ta sana, chumatong akon mipaakammuwana.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 “Siyan tantanchaakanyu wi manchongor ta ifakà, tan na takuy mangwa ta chongrona, machog-achog-an na maawatancha. Ngim na takuy foon pù oyyoonan chingngorna, maaan na uray aiti naawatana.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Sachi ad chummatong na inan Jesus ya susunudna, ngim achicha pu makaachani an Jesus kapu ta ad-adchuwani naam-ammung.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Siyan imfakan na osay taku an Jesus, “Anchanat anun inam ya susunudnud paway, ad paayagchà sia.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Sachi ad anan Jesus an chicha losan, “Sinumani manchongor ta ukud Apudyus ya patkona, chicha kon ifilang-ù inà ya susunud-u.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Na osay padcha, namfangkacha Jesus ya disipulusna. Ad anan Jesus an chicha, “Chormangontaun fayfay.” Ad lummigwatcha.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Ad na nanchormangancha, nasuyop à Jesus. Nangkinawacha pun ta fagwang, nammaag fummalì napigsa, ad nantuptuppiyà na challuyun ta fangka ingkanà nganngani milutong.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Siyan finangon na disipulus Jesus à siya, wi anancha, “Apu, Apu, annay milutongtau!”
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ad anan Jesus ta disipulusna, “Tayukò saon achi piyaron?”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Sachi ad inturuycha Jesus ya disipulusnay namfangka wi umoy ta sachi sakupon Gerasa wi nichomang ad Galilea.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Ad lummogsadcha pun, nisib-at an Jesus na osay larai wi iGerasa wi nakafarfaray. Nafayag na namfofodchangana ya achi pu umapun ta foroyna tan lorobnan na iingkawana.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Sachi ad inimus Jesus an siya, “Sinun ngachannu?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ad nampangpangngaasicha ta achicha kuma mipaoy ta fitu wi maid pagpag na acharomna à machusaancha.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Na sachi, niyaspur wi iningkaw na ad-adchuwani forò wi asisusubsub ta takudtud. Siyan nampangpangngaasin chachi aran an Jesus ta iparufusna kuman umatunancha ta chachi forò, ad imparufus Jesus.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Sachi ad tinaynanchan sachi larai ad ummoycha nallonog ta forò, ad asitotodchàcha wi ummoy lumayug ta chopras ad naanudcha losan ta fayfay.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Na takuy namanfantay ta forò, na nangil-ancha ta napasamak, ummawidcha losan ad impachamagcha ta ili ya foforoy wi nampalìwos.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Sachi ad lummigwat na taku wi umoy mangila ta nàwaana, ad na chummatnganchan Jesus, inchasanchan sachi larai wi tinaynan na aran, wi nakasilup ya fummarun somsomòna, wi tummutùchu ta sangwanan Jesus. Ad ummogyatcha losan.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Sachi ad asin chachi ustuy nangiila inisturyan losani nàwa ta nangiparyawan Jesus ta aran.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Siyan losan chachi iGerasa, nampangpangngaasichan Jesus ta lumayaw kuma ta ilicha tan amod na ogyatcha. Siyan namfangkacha Jesus wi lumayaw.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Ad na larai wi lummayawan na farfarayna, nan-àarù ta mifurun ako, ngim inisì Jesus wi anana,
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Mangulin-a ta ilim ta isturyaom na losani iningwan Apudyus wi namachang an sia.”
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Nangulin pù Jesus ta chomang na fayfay, naragsak na achuy taku wi nanguullay an siya.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Ad na sachi, chummatong akon osay pangpangun na sinagogan na Judio, wi à Jairo na ngachanna. Ad nampalintumong an Jesus wi nampangpangngaasi ta umoy ad foroycha,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 tan akin-ottoyon na os-osàani anànay fafarasang, wi nasawaran à chuwan tawonna.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Na osan chicha, osay fufai wi nasakit à chumarachara ta unog na nasawaran à chuway tawon. Ad naamin nakastun ùuwana ta chuchuktur, ngim maid pu nakaaan ta sakitna.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Ad ummoy ta odchokan Jesus ad inagpachanan pagpag na silupna, ad chakusi inwarangnay chumara.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Ad inimus Jesus, “Sinun nangagpad an saon?”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Ngim anan Jesus, “Awad na kakaran na osay nangagpad an saon, tan linìnà wi nausar na karobfongà.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Sachi ad naawatan chi fufai wi naakammuwan na iningwana, siyan ummoy nampalintumong an Jesus, wi namaypayogpog ta ogyatna, ad imfakana ta sangwanan na losani taku na pangkopnay nangagpad an siya, wi sachin naaanan na sakitna.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Ad anan Jesus an siya, “Sunud, mipakapu ta pammatim an saon, ummimfag-a, siyan fumarun somsomònu.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Na nangug-ugkuchan Jesus ta sachi, chummatong na osay fabfaun wi narpu ta foroycha Jairo, ad ananan Jairo, “Uray achitau taktakon na Misturu, tan nar-us natoy na anànu.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Ngim na nangngoran Jesus ta sachi, ananan Jairo, “Achia machanakan. Piyaronà ad matakun anànu.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Chummatongcha pun ta foroy, impalit Jesus na lumnoan na taku naraksig cha Pedro an Jaime ya Juan, ya ina ya aman na natoy.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Losan na takuy namakungun, asiiifilcha ya manomchomcha. Ngim anan Jesus an chicha, “Achiayu man-ifil, tan foon pù natoy na annay fafarasang. Nasusuyop yakay!”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ngim inam-amangchà siya tan inaagkammuchay natoy.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Ngim inognan Jesus na iman na natoy ad anana, “Anà, fumangon-a!”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Ad ummulin angosna ad nafanangon, ad imfakan Jesus ta paanancha.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Ad naschaaw na chakorna, ngim finilin Jesus chicha ta achicha ifagfakan nàwa.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.