Lucas 15

Na ukud Apudyus (KSC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Na namingsan wi nanudtuchuwan Jesus ta taku, ummoy na manchachakup à fukis ya uchumi takuy achi pu mantungpar ta lintog manchongor an siya.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Iningkaw akon uchumi Fariseo ya mangitudtuchu ta Lintog na Judio. Ad ngummayngayutngutcha, wi anancha, “Apay naragsak na annayay taku wi makafurfurun ta managfasur ya makaan akon chicha!”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Siyan nan-alig à Jesus an chicha, wi anana,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Nu kaspangalikan awad osan chiayù singkasut na panniluna ad natarà na osa. Sinun oyyoona? Taynanan siyampuru ya siyam ta purag ad ummoyna inanap na sachi natarà ingkanà ochasana.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ad nu inchasana, fuuchona wi amod na lagsakna
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 ad ichatongna ta foroyna. Ad siyan ayakanan fufurunna ya chachar-agna aruson, wi anana, ‘Mallaragsaktau tan inchasà na natarà wi pannilù!’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Amaschi kon maragsakan chachi iingkaw ad langit nu mamfafawin uray os-osàani managfasur, nu lagsakcha ta siyampuru ya siyam wi mamfaruy taku wi foon pu nù masapur mamfafawicha.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Inturuy Jesus wi nan-alig, anana, “Ad nu kaspangalikan awad osà fufaì simpurun pilaknay parparata, ad natarà na osa, sinun oyyoona nù? Paskichanan silaw ad ammaana sagkitan na foroynà manganapana ingkanà ochasana.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Ad nu inchasana, ayakanan fufurunna ya chachar-agna aruson, ad ananan chicha, ‘Mallaragsaktau tan annay inchasà na pilak-uy natarà!’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Amaschi kon maragsakan chachi aangheles Apudyus nu mamfafawin uray os-osàani managfasur.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Inturuy ako Jesus wi nan-alig, anana, “Na namingsan, iningkaw na larai wi chuwan anànay fabfafaru.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Na osay padcha, anan na uchichi an amana, ‘Ama, adchom na làsun-u ta sana.’ Siyan nan-agwaon na amachan ùuwanan chichay chuwa.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 “Naarkawanan ad, ingnginan chi uchichin làsunna ad lummayaw wi inawitnan pilakna, ad ummoy ta achayuy ili ad kinastuna losan na pilakna ta linuruku.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Naamin pun na losani awad an siya, niyaspur wi chinumtong na pakikad wi urat ta sachi ili, siyan nafitifitil à siya.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Siyan napilit wi ummoy nakarabfu ta osay mannarun ta sachi ili. Ad na iwaarna, mamapaan ta forò.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Ad kapu ta fitilna, pionay anon uray na fungan na ayu wi aannon na forò nu mafalin, tan foon à paananchà siya.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 “Anungusna pun, chinumtong na ustuy somsomòna, ad anana, ‘Losan chachi mallabfuwon Ama, masawar na anoncha, ad annaà yakay wi tikangay matoy à fitil!
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Mangulinà an Ama ad ifakà an siya, Ama, nakafasurà an chiayun Apudyus.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Siyan uray nu maid karobfongà wi mifilang à anànu, mangaasia ta aranà à makarabrabfun sia.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Sachi ad lummigwat wi umoy an amana.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ad anan chi fafaru, ‘Ama, nakafasurà an chiayun Apudyus, siyan maid karobfongà wi mifilang à anànu.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ngim anan na amana ta sasanniluna, ‘Kanasonyu! Iyaliyun afaruwani luput ta isilupna. Ad mansapatusonyu kò siya, ya singsinganyu.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Ya aranyu kon apunorani ayyufun na fakatau ad partiyonyù mallagragsakantau!
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Tan anà pun nu natoy na annay fafarù, ngim annay natattaku. Anà pun nu natarà, ngim annay nangulin.’ Sachi ad illukichay mallaragsak.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Napapannos pun, nangulin na panguruy anàna wi narpu ta pappayaw. Chanchani ad ta foroycha, chingngornan mangkankanta ya mantatachò.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Siyan inayakanan osay sanilu ad inimusna nu sinun oy-oyyooncha.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Ad anan chi sanilu, ‘Nangulin na sunudnu, siyan impapartin amayun apunorani ayyufun na faka ta lagsakna ta nangulinan na sunudnu wi natattaku wi maid lawing à napasamak an siya.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Ad ummog-ot chi panguru ad achi pu lumnò ta foroy. Siyan lummawan amana ummoy inàarù ta lumnò.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Ngim sinongfatanà amana, ‘Ilam, nan-iwaarà à atawwotawwon, à isù sanilum, wi maid pu linabrabsing-ù imfakam, ad maid pu impapartim à uray osà karching à mallaragsakanni ta fufurun-u!
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Ngim na annayay narukuy anànu, lummayaw wi kinastuna losan na ùuwam ta puta. Ad siyan impartiyam à apunorani ayyufu.’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 ‘Anàu,’ anan na amana, ‘kanayun-a iingkaw an saon, siyan na losani awad na saon, uwam ako.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Ngim na sana, masapur mallaragsaktau ta pailataun tottoròtau, tan anà pun nu natoy na sunudnu, ngim annay natattaku. Anà pun nu natarà, ngim annay nangulin.’”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.