Lucas 15

Na ukud Apudyus (KSC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Na namingsan wi nanudtuchuwan Jesus ta taku, ummoy na manchachakup à fukis ya uchumi takuy achi pu mantungpar ta lintog manchongor an siya.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Iningkaw akon uchumi Fariseo ya mangitudtuchu ta Lintog na Judio. Ad ngummayngayutngutcha, wi anancha, “Apay naragsak na annayay taku wi makafurfurun ta managfasur ya makaan akon chicha!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Siyan nan-alig à Jesus an chicha, wi anana,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Nu kaspangalikan awad osan chiayù singkasut na panniluna ad natarà na osa. Sinun oyyoona? Taynanan siyampuru ya siyam ta purag ad ummoyna inanap na sachi natarà ingkanà ochasana.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Ad nu inchasana, fuuchona wi amod na lagsakna
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 ad ichatongna ta foroyna. Ad siyan ayakanan fufurunna ya chachar-agna aruson, wi anana, ‘Mallaragsaktau tan inchasà na natarà wi pannilù!’
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Amaschi kon maragsakan chachi iingkaw ad langit nu mamfafawin uray os-osàani managfasur, nu lagsakcha ta siyampuru ya siyam wi mamfaruy taku wi foon pu nù masapur mamfafawicha.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Inturuy Jesus wi nan-alig, anana, “Ad nu kaspangalikan awad osà fufaì simpurun pilaknay parparata, ad natarà na osa, sinun oyyoona nù? Paskichanan silaw ad ammaana sagkitan na foroynà manganapana ingkanà ochasana.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Ad nu inchasana, ayakanan fufurunna ya chachar-agna aruson, ad ananan chicha, ‘Mallaragsaktau tan annay inchasà na pilak-uy natarà!’
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Amaschi kon maragsakan chachi aangheles Apudyus nu mamfafawin uray os-osàani managfasur.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Inturuy ako Jesus wi nan-alig, anana, “Na namingsan, iningkaw na larai wi chuwan anànay fabfafaru.
11 E disse:
12 Na osay padcha, anan na uchichi an amana, ‘Ama, adchom na làsun-u ta sana.’ Siyan nan-agwaon na amachan ùuwanan chichay chuwa.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 “Naarkawanan ad, ingnginan chi uchichin làsunna ad lummayaw wi inawitnan pilakna, ad ummoy ta achayuy ili ad kinastuna losan na pilakna ta linuruku.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Naamin pun na losani awad an siya, niyaspur wi chinumtong na pakikad wi urat ta sachi ili, siyan nafitifitil à siya.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Siyan napilit wi ummoy nakarabfu ta osay mannarun ta sachi ili. Ad na iwaarna, mamapaan ta forò.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ad kapu ta fitilna, pionay anon uray na fungan na ayu wi aannon na forò nu mafalin, tan foon à paananchà siya.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 “Anungusna pun, chinumtong na ustuy somsomòna, ad anana, ‘Losan chachi mallabfuwon Ama, masawar na anoncha, ad annaà yakay wi tikangay matoy à fitil!
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Mangulinà an Ama ad ifakà an siya, Ama, nakafasurà an chiayun Apudyus.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Siyan uray nu maid karobfongà wi mifilang à anànu, mangaasia ta aranà à makarabrabfun sia.’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Sachi ad lummigwat wi umoy an amana.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Ad anan chi fafaru, ‘Ama, nakafasurà an chiayun Apudyus, siyan maid karobfongà wi mifilang à anànu.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ngim anan na amana ta sasanniluna, ‘Kanasonyu! Iyaliyun afaruwani luput ta isilupna. Ad mansapatusonyu kò siya, ya singsinganyu.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Ya aranyu kon apunorani ayyufun na fakatau ad partiyonyù mallagragsakantau!
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Tan anà pun nu natoy na annay fafarù, ngim annay natattaku. Anà pun nu natarà, ngim annay nangulin.’ Sachi ad illukichay mallaragsak.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Napapannos pun, nangulin na panguruy anàna wi narpu ta pappayaw. Chanchani ad ta foroycha, chingngornan mangkankanta ya mantatachò.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Siyan inayakanan osay sanilu ad inimusna nu sinun oy-oyyooncha.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ad anan chi sanilu, ‘Nangulin na sunudnu, siyan impapartin amayun apunorani ayyufun na faka ta lagsakna ta nangulinan na sunudnu wi natattaku wi maid lawing à napasamak an siya.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Ad ummog-ot chi panguru ad achi pu lumnò ta foroy. Siyan lummawan amana ummoy inàarù ta lumnò.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Ngim sinongfatanà amana, ‘Ilam, nan-iwaarà à atawwotawwon, à isù sanilum, wi maid pu linabrabsing-ù imfakam, ad maid pu impapartim à uray osà karching à mallaragsakanni ta fufurun-u!
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Ngim na annayay narukuy anànu, lummayaw wi kinastuna losan na ùuwam ta puta. Ad siyan impartiyam à apunorani ayyufu.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 ‘Anàu,’ anan na amana, ‘kanayun-a iingkaw an saon, siyan na losani awad na saon, uwam ako.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Ngim na sana, masapur mallaragsaktau ta pailataun tottoròtau, tan anà pun nu natoy na sunudnu, ngim annay natattaku. Anà pun nu natarà, ngim annay nangulin.’”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.