João 4
Na ukud Apudyus (KSC) vs NVT
1 Na chachi Fariseo, chingngorcha wi ad-achun summurut an Jesus ya finunyakana nu finunyakan Juan wi Mamfufunyag.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Ngim na katuttuwaan, maid pu finunyakan Jesus, tan chiani wi disipulusna afus na namfunyag.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Ngim chingngor pu Jesus na ug-ugkuchoncha, lummayaw-ani ad Judea ad nangulin-ani ta sakup Galilea.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ad nangoy-ani ta provinsiya wi Samaria.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Ad chummatong-ani ta osay ilid Samaria, wi Sicar, wi achani ta sachi lutay innadchon Jacob an anànay Jose ta awi,
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 wi siya kon awachan na sachi fufun wi inaufan Jacob. Ad à Jesus, tummùchu ta sachi tan naungar ta nanadcharananni, tan akimmamatuon.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Naschaaw chi fufai, tan na Judio, achicha pu usaron na tasan na iSamaria. Siyan anana, “Tamakò siay Judio, man-achaw-à chanum an saon wi iSamaria?”
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Ad summongfat à Jesus wi anana, “Nu inakammum na mafalini adchon Apudyus an sia, ad nu inakammum ako nu sinuwà wi man-achaw à chanum an sia, sian man-achaw an saon ta adchà sià chanum wi nu inumom, foon pù asin-a mauwaw à ing-ingkana.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Ad anan na fufai, “Apu, maid mangkaudnu ta annayay chanum, ad lofongan na annayay fufun? Ad sinun mangar-am ta chanum wi anami nu inumò, foon pù asinà mauwaw?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Tan na annayay fufun, finòan na aputauy Jacob ta awi ad imparàsunnan chitau. Ya sana kon nanakun chichay man-aama ya uray animarna. Ad anami nangatngatua nu siya wi napatpatog na chanumnu?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Ad summongfat à Jesus, “Losani takuy manginum ta chanum na annayay fufun, asincha mauwaw.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Ngim na manginum ta chanum wi adchò, foon pù asin mauwaw à ing-ingkana, tan na chanum wi adchò, makarong-ag an siyà isù chagsi wi achi pu madchù, ad adchona kon mannaynayuni mafiyakanan Apudyus.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Sachi ad anan na fufai, “Apu, adchanà ta sanati chanum ta achiyà pu mauwaw ya achiyà pu ko umalialid asna manàchu.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Ad anan Jesus, “Ing-a ayakan à asawam ta umaliayud asna.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 “Maid pu asawà,” anan na fufai.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 tan liman inasawam, ya na sachi iingkaw an sia ta sana, foon pù ustuy asawam. Siyan tuttuwan imfakam wi maid pu asawam.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Ad anan na fufai, “Apu, mailasin-u wi profetaa.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Ngim na aappuni ta awi, annayay filig na nanaychayawanchan Apudyus. Ngim chiayuy Judio, ananyuy Jerusalem na ustuy manaychayawan na taku an Apudyus.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Sachi ad anan Jesus ta fufai, “Patiyom kuman ifakà, wi chumatong na timpuy foon à annayay filig ya foon akò Jerusalem na manaychayawan na taku an Ama wi Apudyus.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Chiayuy iSamaria, maid akammuyù Apudyus wi ananyuy chaychayawonyu. Ngim à chiani wi Judio, akammunin chayawonni, tan na Judio, chichan fumùnakan na manaraknib ta losani taku.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Ngim chummatong na timpuna, wi manipud ta sana, sinumani manayaw an Ama wi Apudyus à ustu, masapur chayawonà siya ta tuttuway somsomòna wi foon pu kà tupòna, tan sachin pion Ama wi oyyoon na manayaw an siya.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Tan à Apudyus, ispiritu wi achi pu maila, siyan chachi manayaw an siya, masapur foon à ipàpàilacha tan marpu kay ta somsomò wi sachin marpuwan na tuttuway chayaw.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Sachi ad anan na fufai, “Akammù wi à tapin na padcha, umalin sachi impustan Apudyus wi ipaalina, wi ananchay Cristu. Ad à siya, itudtuchunan losani maid akammutau.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Ad imfakan Jesus an siya, “Saon wi makaukud an sia, saon na Cristu.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Sachi ad, chummatong-ani wi disipulus Jesus. Ad nataag-ani wi nangchas an Jesus wi nakaukud ta fufai. Ngim maid nansarudsud an chiani nu sinun masapur na sachi fufai winnu tamako nakaukud à Jesus an siya.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Sachi ad, tinaynan na sachi fufain sasàchuwana ad ummoy ta ili. Ad imfakana ta taku,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Wayyu, intau ilan na anchi larai wi nangifakan saon ta losani iningwà. Siya nin na Cristu!”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Sachi ad lummigwatcha losan wi umoy mangilan Jesus.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Na sachi ko, àaruonnì Jesus, wi ananni, “Apu, taako achi mangan!”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Ngim summongfat à siya, “Awad na innan-u wi maid akammuyu.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Ad nan-asisarudsud-ani, anani, “Awad nangiyalì innanna?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Ngim nan-alig à Jesus, wi anana, “Na anò, siyan mangwaà ta pion Apudyus wi nangifaun an saon, ya mangangputà mangwaan ta sachi impiyarnan saon.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 “Awad na ananyu wi nu marpas na opat furan, siyan inyàani. Ngim na ifakà an chiayu, sanan inyàani. Tan ilanyun anchanayay takuy umali, wi isuchà nar-umi pakoy, wi sana kuman mamatiyanchan saon!
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Ya chachi takuy umoy mangitudtuchu ta mamatiyan na uchum, isuchà man-ani, ya à chicha, matangchanancha. Ya foon pu kò afuschi, tan mannaynayun na aniyoncha. Ad na mammura, isun na man-ani wi losancha maragsak.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Tan tuttuwan ifakachay, ‘Na uchum, chichan mammura, ad na uchum ako, chichan man-ani.’
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Siyan ifaun-u chiayù umoy mangani ta immuran na uchum. Ad sachin mitapiyanyu ta iningwacha.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Achun iSamaria wi namatin Jesus ta sachi ili kapu ta nangifag-an na sachi fufai wi imfakan Jesus na losani iningwana.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Siyan chummatong pun na chachi iSamaria an Jesus, tinawichanchà siya ad iningkaw à naawwa.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Ad ummad-adchuwan akon namatin Jesus ta nangngorancha ta intudtuchuna.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Ad imfakacha ta sachi fufai, “Foon pu kà sachi inug-ugkudnun pummatiyanni tan chingngornin ustuy intudtuchuna, ad sinikurachuni wi siyan tuttuway imfaun Apudyus à manaraknib ta losani taku.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Narpas pun na chuway padcha, lummigwat-ani wi umoy ad Galilea wi chummakran Jesus.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Mipangkop ta ummayannid aschi, anan Jesus, “Uray sinuy profeta, foon à chayawon na kailiyanà siya.”
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Ngim chummatong-ani pun ad Galilea, naragsak na taku wi mangilan Jesus, tan à chicha, nakafiyastachad Jerusalem ad innilacha losan na kaskaschaaw wi iningwanad aschi.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Sachi ad, nangulin-anin Jesus ad Cana wi sakup Galilea, wi sachin namfalinonan chanum à fayas. Ad niyaspur wi iningkaw ta sachin osay pangat wi nasakit na anàna ad Capernaum.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Chingngorna ad wi awad à Jesus ad Galilea, wi narpud Judea, ummoyna inayakan à siya ta umoy kuma ad Capernaum ta aanonan sakit na anànay akin-ottoyon.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Ad anan Jesus an siya, “Tuttuway foon pù mamatiayu nu maid ilanyù singyar ya kaskaschaaw?”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Ngim anan na pangat, “Apu, ipangpangngaasim ta umalia ta achi matoy na anàu!”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Anan Jesus an siya, “Ing-a, tan naaan na sakit na anànu!”
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Ad na ummayawana, sinib-atnan sasannilunay ummoy mangifaka wi kumminò na sakit na anàna!
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Ad sinarudsudna nu sinun uras wi kummin-an na sakitna, ad anancha, “Mantalliing ad karabyan, sachin naaanan na puchutna.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Ad simsimmò na sachi ama chi ustuustuy uras wi nangifag-an Jesus an siya, “Naaan na sakit na anànu.” Siyan losanchay simfaryan, namatichan Jesus.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Sachin miyagway kaskaschaaw wi iningwan Jesus ad Galilea, nanipud ta nangulinanchad Galilea wi narpud Judea.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.