João 11
Na ukud Apudyus (KSC) vs VC
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 siyan impaayag cha Marian Martà Jesus wi anancha, “Apu, nasakit na furunnuy Lazaro wi ay-ayatom.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Chingngor ad Jesus, anana, “Na sachi sakit, foon pù matayan Lazaro, tan machayawan Apudyus, wi sachi kon machayawà wi Anàna.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Ay-ayaton Jesus chicha losan wi mansusunud,
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 ngim na nangngorana ta nasakitan Lazaro, foon à lummigwat ta sachi wi timpu ngim inuraynan chuway padcha.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Sachi ad imfakanan chiani wi disipulusna, “Intau asin ad Judea.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ad anannin siya, “Apu, chi osay padcha tikangay sia fatuwon ta chachi Judiod aschi, ad apay, asintau ko umoy?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Sachi ad, nan-alig à Jesus wi nangifaka, “Masawaran à chuway uras na uminitana ta osay padcha, siyan nu manadcharan na taku ta padcha, achi pu misufù tan sisillawan na init na chadcharanona.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ngim nu lafin manadcharanana, kapilitani misufù tan mamfulingot.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Imfakan pu Jesus na sachi, anana ko, “Nasusuyop na furuntauy Lazaro, siyan intau ta inyà fangonon à siya.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Ad summongfat-ani wi disipulusna, wi ananni, “Apu, nu nasusuyop yakay, kapilitani maaan na sakitna.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Na pion Jesus wi ifaka, nanattoy à Lazaro, ngim na naawatanni, nasusuyop yakay.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Sachi ad imparawag Jesus wi nangifaka, “Natoy à Lazaro,
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 ngim mamfaruwanyu tan maichà ta natayana, ta awad mamatiyanyun saon. Siyan intau ilan à siya.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Sachi ad nan-ukud na osay furunni wi Tomas wi apil, ad ananan chiani, “Intau losan an Aputau, ta nu patoyonchà siya, ìtoytau ko losan!”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Chummatong-ani pun ad Betania, chingngor Jesus wi nar-us nilofon à Lazaro ta apatpadchana.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Na ili wi Betania, turu nin wi kilometron aachayunad Jerusalem,
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 siyan ad-adchuwan na iJerusalem wi ummoy nakafakungun ta sunudcha Marta an Maria.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 À Maria, iningkaw ta foroy, ngim chingngor pu Marta wi chumatong-ani, ummoyna inafot à Jesus.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Ad ananan siya, “Apu, nu iningkaw-ad asna, foon pù natoy na sunud-u!
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Ngim akammù wi uray na sana, nu sinun imusom an Apudyus, adchonan sia.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ad anan Jesus an siya, “Umuli matakun sunudnu.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 “Oo, akammù wi umuli mataku,” anan Marta, “tan tuttuwaò wi umuli matakun losani natoy à tapin na padcha.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Ad anan Jesus an siya, “Saon na mangipauli manaku ta taku, ya saon akon mangatod ta mannaynayuni fiyag. Siyan sinumani mamatin saon, uray nu matoy, takuwò à siya.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Ya sinumani natattaku, nu mamatin saon, achi pu matoy à ing-ingkana. Tuttuwaomna?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 “Oo, Apu, tuttuwaò!” anan Marta. “Ya tuttuwaò ako wi sian Cristu wi Anà Apudyus, wi impustanay umalid asnay luta.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Imfakan pu Marta na sachi, ummoy ta foroycha ad inayakanà Maria, ad inyakutimtimna, anana, “Chummatong à Aputau ad ayakanà sia.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Na nangngoran Maria ta sachi, inaw-awaynay lummawa wi umoy mangafot an Jesus,
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 tan à Jesus, chaan pù chumatong ad ilicha, tan iniingkaw ta sachi nanaynan Martan chiani.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Chachi taku wi naaamung ta foroy, nitun-udchan Maria ta lummawaana tan anancha pun nu umoy ta lofon man-ifil.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Ad chummatong pù Maria ta ikawni, nampalintumong ta sangwanan Jesus, ad anana, “Apu, foon à natoy na sunud-u nu iningkaw-ad asna!”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Na nangil-an Jesus an siyay man-ifiifil, ya chachi nifurun an siya wi losancha ko asiiifil, ummachaku ad naam-amod na somsomòna.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Ad anana, “Sinun nangilobnanyun siya?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Sachi ad nan-ifil akò Jesus.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Siyan anan chachi taku, “Amod tuwan somsomònan Lazaro!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ngim anan akon uchum, “Oo, ngim nu makaaan ta kurap na taku, panako imparufus na natayan na furunna nù?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Na ummachaniyan Jesus ta lofon, naam-amod na somsomòna. Na sachi lofon, liyang wi natangfan à topà.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Ad anan Jesus, “Aanonyun tangobna!”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Ad anan Jesus an siya, “Oo, ngim imfakà an sia, wi nu tuttuwaom, ilam na machayawan Apudyus.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Sachi ad inaanchan tangobna, ad nantangad à Jesus wi anana, “Ama, manyamanà an sia tan chongrom à saon.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Akammù wi chochongrom à saon, ngim ifakà à mangngoran na anchanayay taku ta tuttuwaoncha kuma wi sian nangifaun an saon.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Imfakana ad na sachi, nampauy wi anana, “Lazaro, lumoswaa!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ad lummoswan sachi natoy wi nafufussung na imana ingkana ta chapanna ya uray na uruna. Ad anan Jesus ta chachi taku, “Obfachonyu ta manadcharan.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Chachi Judio wi nakafurfurun an Maria, achun namatin Jesus ta nangil-ancha ta sachi iningwana.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ngim na uchum, ummoycha incharum ta chachi Fariseo na iningwan Jesus.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Ad chachi Fariseo ya pangpangun na papachi, impaayagcha chachi turay wi kukunsisar, ad nammimitingcha wi anancha, “Sinun oyyoontau ta sachi taku? Ad-adchuwan na oyyoonay kaskaschaaw!
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Tan nu ikikinnòtau, anunu ad losan na taku sumurut an siya! Ad nu sachin màwa, umog-ot chachi turay ad Roma ad yam-anonchan Templotau, ad aanoncha kon losani manturayantau!”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Sachi ad nan-ukud na osa, wi Caifas na ngachanna, wi siyan Angatuwani Pachi ta sachi tawon. Anana, “Apay, maid pu kay ait à somsomòyu?
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Tan foon pù ilasinyu wi un-unnoy na osà matoy à subfut na kaachuwan nu losantauy Judio?”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Na sachi inukud Caifas, foon à somsomònan narpuwana ngim kapu ta siyan Angatuwani Pachi, siyan impaspasmò Apudyus an siya wi masapur matoy à Jesus à sukat na losani Judio.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ad foon akò afus na Judio na masubfut ta matayan Jesus, tan losani takuy niwaras ta luta wi anaon Apudyus, masubfutchà maugpunancha losan.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Nanipud ta sachi, nantuturag chachi pangpangun na Judio wi mamatoy an Jesus.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Siyan maid in-inon Jesus wi mangkagkaay ta awachan na kaachuwani Judio, siyan ummoy-anid Efraim wi ili wi achani ta lutay longaat, ad sachin iningkawanni.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Machanchanin sachi fiyastan na Judio wi Mangiyakasmoan, siyan nan-ar-arus ad Jerusalem na achuy taku wi narpu ta ailiili, ta umoycha mampapor-as ta Templò manakanaancha ta fiyasta, tan sachin ukalicha.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ad na nansisib-atancha ta Templo, nan-asiimuscha ta mipangkop an Jesus, wi anancha, “Sinun somsomòyu? Umalì Jesus makafiyasta winnu foon?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Ad chachi Fariseo ya pangpangun na papachi, imfilincha ta taku wi nu awad mangilan Jesus, masapur ifakacha ta mipatiliw.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.