Atos 7
Na ukud Apudyus (KSC) vs ARA
1 Sachi ad, inimus na angatuwani pachi an Esteban, “Tuttuwan imfakacha?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Ad summongfat à Esteban anani, “Aamma ya susunud, chongronyuna! Na awi ta iningkawan na achakchakrantauy Abraham ad Mesopotamia wi chaanna pù fumroyan ad Haran, impailà Apudyus wi machaychayaw an siya.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Ananan Abraham, ‘Taynam na aagkim ya ilim ta ing-a fumroy ta safali wi ikaw wi ituchù an sia.’
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 “Sachi ad, lummayawcha Abraham ta sachi ili wi Caldeo, ad ummoycha finumroy ad Haran. Natoy pù amana, nan-atunon Apudyus chicha ad sachin ummaliyancha ta annayay iniliyantau ta sana.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Na sachi timpu, maid impain-uwan Apudyus an Abraham à uray sin-aliwog. Ngim impustan Apudyus an siya wi chumtong na padcha wi maatod losan na annayay Palestine an siya ya kanàna. Ngim chaan pun umanà na asawan Abraham ta nangipustaan Apudyus ta amaschin siya.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 “Amasnan impaakammun Apudyus an Abraham: ‘Chumatong na padchay taynan na kanànun annayay luta ad umoycha ta achayuy ikaw wi uwan na safali wi taku. Ad sachin mansaniluwancha ya mapalikatancha ta unog na opat kasuti tawon.’
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Ad imfakan ako Apudyus an Abraham, ‘Ngim kuisò chachi manginsanilu ta kanànu, ad nu marpaschi, miparufuscha wi mangulin ta annayay luta, ta asnan manaychayawancha asin an saon.’
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 “Na sachi ko, imfakan Apudyus an Abraham wi masapur mamarkaan na lallarai à singyar. Na sachi wi singyar, ifakana wi patiyoncha wi oyyoon Apudyus losan na impustanan chicha. Sachi ad, minarkaan Abraham na anànay Isaac ta awarun padchana. Isuna kon iningwan Isaac ta niyanaan na anànay Jacob. Ad à Jacob, minarkaana ko chachi simpuru ya chuway anànay lallarai, wi chichan narpuwantau.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 “Na chachi narpuwantau wi aannà Jacob, amod na aposcha ta sunudchay uchichi wi Jose, siyan ingnginachà siyà mansanilun na iyEgipto.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 Ngim finadngan Apudyus à Jose ta losani likatna. Innadchon Apudyus na laingna ya achawiyanay mamfaru. Siyan kapu ta amaschi, naragsak na Alin na iyEgipto an siya, ad chinutukanà siyà mamfifinnachur ad Egipto, ya siyan naadchan à mamiyang ta foroyna ya od-ochonna.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Na sachi timpu, naingkin losani ili ad Egipto, ya uray ako ad Canaan wi iningkawancha Jacob ya chachi uchumi kanàna. Napalikatan na losani taku ta sachi timpu, wi maid pu manùmunan na achakchakrantaù anoncha.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Chingngor pun Jacob wi awad na maan ad Egipto, impaligwatnan aannàna ta umoycha manùmun ad aschi. Ad sachin chamuy ummayan na achakchakrantaud Egipto.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Na pigwan na ummayanchad Egipto, impaakammun Jose na long-agna ta susunudna, tan foon pù immatunanchà siya. Ad sachi kon nangakammuwan na Ali ta familyan Jose.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Ad impaayag Jose na susunudna ya amachay Jacob, ya losani familyacha, ta umalicha losan ad Egipto fumroy.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 “Siyan ummoycha Jacob ad Egipto wi pitumpuru ya liman filangcha, ad aschi kon nan-ootoyancha.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Na natayan chachi achakchakrantau, inyoy na aannàchan lachagcha ad Sikem à milofon ta sachi nilobnan Abraham. Sachin lofon wi nginin-an Abraham ta aannà Hamor.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 “Ad kummanakanà na achakchakrantau ad Egipto, siyan nganngani chumatong na timpu wi mangipauliyan Apudyus an chicha ta annayay ikawtau, wi sachin impustana an Abraham.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Nansukasukat ad na aaliali ad Egipto, siyan manturay na osay Ali wi foon pù akammunan iningwan Jose ta sin-arkawan.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Sinilifan na sachi Ali na achakchakrantau, ad pinalikatana chicha wi impapilitna paifallun abfufùnag wi anàcha ta matoycha.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 “Na sachi timpu, niyanà na osay larai wi Moses wi mamfarun itchurana. Intarun inanà siya ad foroycha ta turuy furan.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Narpas pun na turuy furan, nipapilit wi intarucha ta ikid na chawwang ad tinaynanchà siya. Ad à siya, inchasan na fafarasang wi anà na Ali, siyan innarana, ad tinangkonna.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Ad nitudtuchun Moses na losani kinaraing chachi iyEgipto, siyan nichayaw à Moses ad aschi Egipto kapu ta laingna wi man-ukud ya mangwaana ta ustu.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Naopatpuru pun na tawon Moses, simsimmòna wi umoy makafurfurun ta chachi chokanay kanà Israel nu sinun màmàwan chicha.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ad innilanan osan chicha wi palikatan na osay iyEgipto. Ummoyna finadngan, siyan imfarosna ad pinatoynan sachi iyEgipto.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Anan pun Moses nu maawatan na fufurunna wi siyan chinutukan Apudyus à mangilayaw an chicha ad Egipto, ngim foon pù naawatancha.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 “Tan nafikat pun, inchasan Moses na chuway chokanay kanà Israel wi nampatoy. Ad ingkimauna chicha, wi anana, ‘Fufurun, taayuko mampatoy, wi mansunud-ayu?’
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 “Na lummuki, intùyudnà Moses ad anana, ‘Sinun namilin an sià mallintog an chiani?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Winnu piomi patoyonà, wi isun na namatayam ta sachi iyEgipto ad karabyan?’
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 “Na nangngoran Moses ta sachi, ummogyat tan naakammun iningwana, siyan ummawid ta achayuy ili wi Midian. Nangasawad aschi ya chuwan anàchay larai.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Lummaus pun na opatpuruy tawon wi iniingkawan Moses ad Midian, ad nangkagkaay à Moses ta ikaw wi maid pu chanum, wi achani ta sachi filig wi Sinai. Sachin nangil-ana ta osay imong wi kumilakilab wi nangkakawan anghel Apudyus ta sachi apuy.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Ad nataag à Moses wi mangila, siyan ummachani ta imoschoana, ad chingngornan kinga wi narpu ta apuy, wi kingan Apudyus.
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 Anana, ‘Saon à Apudyus wi chinaychayaw na aappum wi Abraham ancha Isaac ya Jacob.’
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Ad anan Apudyus an siya, ‘Aanom na sapatusnu tan naapudyusan na sanati ikaw wi summisìacham.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Inniilà wi napalikatan na takù ad aschi Egipto. Chingngor-un akaagcha wi kaasicha. Siyan ummaliyà wi mangilayaw an chicha. Mangulinò sia, Moses, ad Egipto ad oyyoom na ifakà.’”
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 Inturuy Esteban, wi anana, “À Moses, linawing na achakchakrantaù siya, tan na imfakacha, ‘Sinun nangatod ta karobfongam à sian man-apuni ya manguis an chiani?’ Ngim kattoi siyan chinutukan Apudyus à apucha wi mangilayaw an chicha. Ya nafadngan à Moses ta sachi anghel wi innilana ta kawan na kummilakilab wi imong.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 “Ad illayaw Moses na achakchakrantau ad Egipto. Achun iningwanay kaskaschaaw ad aschi Egipto ya uray na chummormangancha ta fayfay wi ananchay Manchilaag. Ya achu kon iningwana, wi maid pu karobfongan na uchumi takuy mangwa, ta nangiyayanan chicha ta sachi ikaw wi maid pu chanum. Na nangkagkagkaayancha ta sachi, ummoy à opatpuruy tawon.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Intudtuchun Moses ta achakchakrantau, wi mangifaka, ‘Awad na osay ifaun Apudyus wi profeta ta kanàtau, wi isun saon.’
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 À Moses, siyan nakaukuchan na anghel ta sachi filig wi Sinai ta nangawatana ta lintog Apudyus. Ad intudtuchun Moses ta achakchakrantau na lintog ta nangkagkagkaayancha ta sachi ikaw wi maid pu chanum. Na intudtuchunad aschi, sachin mangakammuwantau ta mafiyakantaù ing-ingkana.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 “Ngim na achakchakrantau, foon pù patkonchà Moses wi siya kay pionchan mangulin ad Egipto.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Na sachi, nanakachà Moses ta filig wi Sinai nakaukud an Apudyus. Ad na maichana, imfakan na taku ta panguruy sunudnay Aaron, anancha, ‘Mangwaà apudyustau ta chichan mangipangun chitau, tan maid pun akammutau nu sinun nàwan Moses wi nangiparawan chitau ad Egipto.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 “Sachi ad, iningwachan sinanfaka ta awad mamàilà chaychayawoncha. Impartiyancha ya naragsakcha ta iningwacha wi apudyuscha nu.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 “Sachin nan-awichan Apudyus an chicha. Tinaynanan achakchakrantau ta chaychayawonchan farangnay pioncha, wi uray fituwon ya init winnu furan. Awad na imfakan Apudyus an chicha wi inyug-is na profeta ta awi, wi anana,
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 tan finuudyun sachi sinanforoy
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 Inturuy Esteban, wi anana, “Na nangkagkagkaayan na achakchakrantau ta sachi ikaw wi maid pu chanum, uray foon pù Apudyus na chinaychayawcha, awad an chicha na isù foroy wi iningwan Moses à mammammoancha an Apudyus. À Apudyus na nangifaka wi oyyoon Moses na sachi, ya intudtuchuna kon inyòoyyanay nangwa wi inusarnan uglit na animar ya luput.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Natoy pù Moses, Josue na nisukat an siya. Ya sinuy ummayan na achakchakrantau, finuudchan sachi isù foroy wi foroy Apudyus. Na sachi timpu, finadngan Apudyus na achakchakrantau wi mangiparyaw ta sinumani iningkaw ad Canaan, ta man-uwan na achakchakrantau. Ad inyalichad asna na sachi isù foroy, ad asnan iningkawancha ingkana ta timpun David.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Tuttuway inay-ayat Apudyus à David, ya inchaw David an Apudyus à miparufus à siya à mangwà afaruwan à foroy Apudyus, ta awad manchaychayawanchan siya, wi siyan Apudyus wi chinaychayaw na aputauy Jacob.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Ngim foon pù David na imparufus Apudyus wi mangwa ta sachi foroy, tan anànay Solomon.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Ngim à Apudyus wi angatuwan, foon pù foroy wi ingwan na takun ingkawana; tan inyug-is na profeta ta awi na ukud Apudyus, wi anana,
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 “Amod na kinatangkinyu!” anan Esteban. “Uray Judioayu, achiyu pu patkon à Apudyus, ya achiyu pu ko chongron na ifakana! Ya achiyu pu patkon na Ispirituna; achogkaanyu kan chachi achakchakrantau ta awi,
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 tan maid pu osà profetà foon pù pinalikatan na achakchakrantau! Pinatoycha chachi profetas wi finaun Apudyus wi mangifaka mipangkop ta umaliyan na anànay Jesus wi maid fasurna. Ad ummali pun à Jesus, impatiliwyù siya ad pinatoyyu ko.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Chiayu kon naadchan na lintog Apudyus wi intudtuchun na aangheles, ngim achiyu pu ko patkon!”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Na nangngoran chachi pangpangu ta imfakan Esteban, nangamiamiwcha ta og-otcha.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Ngim à Esteban, nakarong-ag na Ispiritun Apudyus an siya. Nantangad ad langit ad innilanan sumilingan na kinafarun Apudyus. Ad innilana kò Jesus wi awad ta apot ta chiwawan Apudyus.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 “Ilanyu,” anan Esteban. “Niwanit ad langit ya anchì Jesus wi namfarfalin taku wi awad ta apot ta chiwawan Apudyus!”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Ad na pangpangun na Judio, impupchan ingacha, ad nampauycha ta achicha pu chongron na ifakan Esteban. Ad kinankanaschay manòman siya,
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 ad kinuykuychà siya ta ikid na ili. Na takuy nallastug mipangkop an siya, imfanatchan agwan na silupcha ta sangwanan Saulo, wi siyan osay pangatcha. Ad pinisongchà siya.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Na namisopisonganchan Esteban, nalluwarù siya wi anana, “Apu Jesus, aram na achawong-u!”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ad nampalintumong à siya, ad chinakornan kingana wi mangifaka, “Apu, achim pafasuron chicha ta annay oyyooncha.” Sachin imfakana, ad natoy.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.