Atos 22
Na ukud Apudyus (KSC) vs NVT
1 “Aamma ya susunud, chongronyun ifakà, nu awad arwingà an chiayu.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Na nangngorancha wi Hinebreo na inyùukudna, kumminòcha losan.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “À saon, Judiowà wi niyanà ad Tarso ta provinsiya wi Cilicia, ngim asnay Jerusalem na chummakrà ya nan-uswilaà. À Gamaliel na nanudtuchun saon, siyan ninarmà wi nangachar manungpar ta Lintog wi tinungpar na achakchakrantau. Lagpotanà ako wi nangwa ta losani pion Apudyus, wi isun na inyòoyyayu ta sana.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Pinalikatà na mamatin Jesus, ya impapatoy-u kon uchum. Uray lallarai ya fubfufai, impatiliw-ù chicha ta mifarudcha.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Na angatuwani pachi ya losan chachi Kukunsisartau, mafalini istikuwoncha wi katuttuwaan na ifakà tan chichan nangatod an saon ta surat wi mangatod à karobfongà wi maniliw ta chachi mamatin Jesus. Siyan inawit-un sachi surat ta chachi chokatauy Judio ad Damasco, wi na pangkop-u, tiliwò chachi mamati ad iyalì chichad asnay Jerusalem, wi makachilaancha, ta machusacha.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Ngim machanchaniyà pun ad Damasco ta mamatù, nammaag nasilingà ta linang wi narpu ta langit,
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 ad nalitwachà. Ad chingngor-un kinga wi anana, ‘Saulo, Saulo! Tammakò saon parpalikatan?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “Ad inimus-u, ‘Sinua, Apu?’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 “Chachi fufurun-u, innilachan linang, ngim achicha pun chingngor na inukud na sachi kumminga.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Sachi ad, inimus-u, ‘Apu, sinun oyyoò?’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 “Ngim nakurapà kapu ta sachi linang, siyan iniwichà ta fufurun-u inyoy ad Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Iningkaw ad Damasco na osay Judio, wi Ananias na ngachanna, wi manaychayaw an Apudyus ya tungparona losan na Lintogtauy Judio, ya lispituwon losan na chokanay Judio à siya.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ummalin saon ta foroy wi iningkawà, ad summiad ta char-ag-u. Ad anana, ‘Sunuchi Saulo, maaan na kurapnu!’
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 “Ad anan ako Ananias, ‘À Apudyus wi chinaychayaw na achakchakrantau, chinutukanà sia ta akammuwom na piona, ya ilam na nalimpiw wi anànay Jesu Cristu, ya chongrom na ustuustuy kingana.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Tan sian mangistiku ta atakutaku ta losani inilam ya chingngornu mipangkop an siya.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ad, sinu kon urayom? Fumangon-a ta ing-a mampafunyag, ya iluwarum an Jesus ta pakawanonan fasurnu.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Ad namagkulinà pun ad Jerusalem, ummoyà ta Templo malluwaru, ad iningkaw na isù impain-inop Apudyus an saon,
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 tan innilà à Apu Jesus wi ananan saon, ‘Kanasom! Taynam ad asnay Jerusalem, tan na takud asna, achicha pu patiyon na istikum wi mipangkop an saon.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “Ngim sinongfatà, ‘Apu, patiyoncha nin, tan akammucha wi saon na ummoummoy ta chachi sinagoga naniliw ta chachi mamatin sia, ya impaabchoy-u kò chicha.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ad akammucha ko wi saon na nangiparufus ta namatayanchan Esteban wi nangistikun sia, tan iningkawà wi nangchon ta luput chachi namatoy.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 “Ad ananan saon, ‘Uray, ing-a, tan ifaun-ù sia mantudtuchuwon ta achayuy foon à Judio.’”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Na nangifag-an Pablo ta sachi, na takuy naaarus nanchochongngor an siya, illukichay nampoaw, “Patoyontaù siya! Matoy otyan na amasnati taku!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ad asipapauycha, ad kinissaychan silupcha ya ingkab-urchan kafu ta ngatu.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Siyan imparnò na kumander à Pablo ta kampu, ad imfakana ko ta abchoyon na surchachunà siya ta akammuwoncha nu sinun pangkop na ummog-otan na Judio an siya.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ngim intaodcha pun à siya ta abchoyoncha, anan Pablo ta kapitan na surchachu wi ummaagsad, “Apay, iparufus na lintog wi maabchoy na takuy Romano wi chaan pù maimfistikar?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Chingngor pun na kapitan na imfakan Pablo, ummoyna imfaka ta kumander. Anana, “Sinu kon annay oyyoontau? Tan na anchi Pablo, Romano nu!”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Sachi ad, ummoy na kumander an Pablo inimus an siya, “Ifakam nu tuttuway Romano-a?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ad anan na kumander, “Uray saon, ngim chakor na finayachà ta mifilangà à Romano!”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Siyan chakusi nan-onat na chachi mangimfistikar an siya; ya uray na kumander, ummogyat ta nangakammuwana wi Romanon impakachilana.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ngim na kumander, pionay akammuwon na mismuy ipafasur na Judio an Pablo; siyan nafikat pun, impaayagnan losani pangpangun na papachi ya losani mamangpanguwon na Judio. Ad impaaannan kachilan Pablo. Ad inyoyna impasangngù siya ta sangwanancha losan.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.