Atos 16

Na ukud Apudyus (KSC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ummoy ako cha Pablo ad Derbe ya Listra, ad inafotcha ta sachì Timoteo, wi osay mamatin Jesus. Judion inana, wi mamati ko, ngim Griego na amana wi foon pù Judio.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Losan chachi mamatid Listra ya Iconio, linispituchà Timoteo.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Piniyan Pablo wi mitun-ud à Timoteo à mamfurunna ta sinuy umayancha. Ngim na chokan Pablo wi Judio ta ailiili wi pionchay ayon, inakammucha wi foon à Judio na aman Timoteo, siyan minarkaan Pablò siya ta maid pu mallilin chicha mipangkop ta Lintog Moses.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Na nallausancha ta il-ili, imfakacha ta foon à Judio wi mamati na imfilin chachi apostoles ya mangipangpangu ta mamatid Jerusalem, ta tungparoncha otyan.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ad pummigsapigsan pammatin na taku ta ailiili, ad ummachuachu kon mamati ta finikat.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Innoycha Pablo na sakup Frigia ya sakup Galacia, tan achin pun na Ispiritun Apudyus pinarufusan na mantudtuchuwancha ta provinsiya wi Asia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Chummatongcha pun ta pagpag na provinsiya wi Misia, pionchay umoy ta provinsiya wi Bitinia, ngim achin pun na Ispiritun Jesus pinarufusan chicha.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Siyan linausanchad Misia ad inchakuschad Troas.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Lummafi pun, iningkaw na impain-inop Apudyus an Pablo, ad innilanan osay larai wi iMacedonia wi ummaagsad nan-àarù wi anana, “Umaliayud asnay Macedonia ta fadngan chiani!”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Sachi ad, nansakanaani wi umoy ad Macedonia, tan inakammuni wi Macedonia na ustuy pion Apudyus wi mangipagngoranni ta Mamfaruy Chamag mipangkop an Jesus.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Namapur-ani wi tinaynannid Troas wi ummoy ad Samotracia. Nafikat pun, chummatong-anid Neapolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Nanchissaag-ani ta sachi, ad nanadcharan-ani wi ummoy ad Filipos, wi achakrani ili ta osay sakup Macedonia, wi na kaachuwani takuy ingkaw, iRoma, ya chichan turay. Ad foon pù nafayag na iningkawanni ta sachi ili.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Safachu pun, ummoy-ani ta tarantag na chawwang wi lasin na ili, tan chingngorni wi sachi nun luruwwaruwan na Judio. Ummachuy-ani ta tarantag ad nakaug-ugkud-ani ta fubfufai wi naaamung.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Na osay nanchochongngor an chiani, Lydia wi iTiatira wi na iwaarna, mallarakù nanginay mancharaag wi luput. Uray foon à Judio à siya, nanchaychayaw an Apudyus. Ad na nangitudtuchuwan Pablo, impakaawat Apudyus an siyan mipangkop an Jesus, siyan pinatina.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Sachi ad nafunyakancha Lydia wi simfaryan. Ad inimfitarnà chiani, wi anana, “Nu tuttuwaonyu wi kattoà namati an Apu Jesus, intaud foroyni ta ingkaw-ayu ingkanà lumayawanyu.” Ad impapilitna, siyan ummoy-ani.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Na osay padcha wi ummayanni ta luruwwaruwan, inafotnin osay fafarasang wi sanilu, wi man-aafatug, tan nakafarfaray. Achun pilak wi adchoadchona ta ngin-uwan siya wi tangchan na man-afatukana.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Nituntun-ud à siya an chianin Pablo, ad nampoapoaw, “Na anchanayay taku, siya iwaiwaaronchan pàwan na Angatuwan wi Apudyus an chicha! Itudtudtuchuchan masaraknifanyu!”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Iningwanan amaschi ta apadchapadcha ingkanà ummog-ot à Pablo. Ad nansakung an siya, ad anana ta farfaray na fafarasang, “Ta ngachan Jesu Cristu, ifakà an sia, lumayaw-a!” Ad chakusi lummayaw na aran.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Inakammun pun na ngin-uwan siya wi maid asincha mangar-an à pilak tan lummayaw na farfarayna, chinòmaanchà Pablo an Silas, ad kinuykuychà chicha ta iyoycha ta ingkawan na turay na ili.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Impasanguchà chicha ta chachi iRoma wi kuis, ad incharumcha, “Na anchanayay Judio, mangmangwachà makuruwan na ilitau,
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 tan na itudtudtuchucha, kumassaw ta lintogtauy iRoma. Ad foon pù mafalin wi surutontaun achawiyanchay safali.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Ad na losani takuy naarus manchongor, ummog-otchan Pablo ya Silas.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Narpas ad wi amod na inyàabchoychan chicha, impaifarudcha. Ad imfakacha ta kuwarchacha ta narmanay manguwarchan chicha.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Siyan inyoy na kuwarchà chicha ta kuwartuy nangukuk ta fafalluchan, ad innigkanan ikicha ta naafutani ayuy chagsonan, ta achicha pu makaawid.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Kawan pun na lafi, nalluwaruwarucha Pablo ya Silas, ya nangkankantachan Apudyus, ad na uchumi farud chochongronchà chicha.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Sachi ad, nanità napigsa wi nanyugyugkayug na fafalluchan, ad nammaag naib-at losan na onob, ad naaan losan na kachilan na farud.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Fummangon pun na kuwarcha, innilanay naib-at losan na onob na fafalluchan, ad anana pun nu ummawid losan na farud. Siyan linùpusnan sablina ta patoyonan long-agna.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Ngim nampoaw à Pablo, “Achim patoyon na long-agnu, tan maid pu ummawid! Wachawad-ani!”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Sachi ad, nampaiyalin kuwarchà silaw. Ad kinankanasnay linumnò ta ikawcha Pablo ad namaypayogpoki nampalintumong ta sangwanancha.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Ad imparawanà chicha, ad inimusnan chicha, “Apu, sinun oyyoò ta masaraknifanà?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Summongfatcha, “Patiyom yakà Apu Jesus, siyan masaraknifam, ya uray akon faryannu.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Sachi ad, intudtuchuchan ukud Apudyus an siya ya losani nakaaforoy.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Na sachi ko, pinunasan na kuwarchan sukatcha. Ad narpas pun na sachi, finunyakancha Pablo chichay simfaryan.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Sachi ad, inayakana cha Pablo an Silas ta umoycha mangan ad foroycha. Ad naragsakcha losan wi simfaryan kapu ta namatiyanchan Apudyus.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Nafikat pun, namfaun na kuis à pupulis ta umoycha iparufus cha Pablo ta fafalluchan.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Siyan imfakan na kuwarcha an Pablo, “Imfakan chachi kuis wi mafalin anuy miparufus-ayun Silas. Siyan man-agkaaw-ayu lumayaw.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Ngim anan Pablo ta pupulis, “Maid pu inchasanchà fasurni, ngim impaabchoychà chiani ta sangwanan na ad-adchuwani taku. Ad impaifarudcha kò chiani. Ad na sana, pionchay man-agkaawon iparufus à chiani! Achi pu màwa! Ikadcha kay umali mangiparufus an chiani, ta losan na taku akammuwon na iningwacha, tan uray Judio-ani, Romano-ani ko!”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Sachi ad, nangulin na pupulis ta chachi kuis wi nangifaka ta impaifakacha Pablo. Ad na nangngoran chachi kuis wi Romanocha Pablo an Silas, ummogyatcha.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Siyan ummoycha nampangpangngaasin chicha, ad illawachà chicha ta fafalluchan, ad imfakacha ta taynanchan ili.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Tinaynan pun cha Pablo an Silas na fafalluchan, ummoycha ta foroy Lydia, ad nakaug-ugkudcha ta chachi mamati wi naarus, ta sorkakoncha chicha. Limpascha pun na sachi, lummayawcha.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.