Atos 16

Na ukud Apudyus (KSC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ummoy ako cha Pablo ad Derbe ya Listra, ad inafotcha ta sachì Timoteo, wi osay mamatin Jesus. Judion inana, wi mamati ko, ngim Griego na amana wi foon pù Judio.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Losan chachi mamatid Listra ya Iconio, linispituchà Timoteo.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Piniyan Pablo wi mitun-ud à Timoteo à mamfurunna ta sinuy umayancha. Ngim na chokan Pablo wi Judio ta ailiili wi pionchay ayon, inakammucha wi foon à Judio na aman Timoteo, siyan minarkaan Pablò siya ta maid pu mallilin chicha mipangkop ta Lintog Moses.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Na nallausancha ta il-ili, imfakacha ta foon à Judio wi mamati na imfilin chachi apostoles ya mangipangpangu ta mamatid Jerusalem, ta tungparoncha otyan.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Ad pummigsapigsan pammatin na taku ta ailiili, ad ummachuachu kon mamati ta finikat.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Innoycha Pablo na sakup Frigia ya sakup Galacia, tan achin pun na Ispiritun Apudyus pinarufusan na mantudtuchuwancha ta provinsiya wi Asia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Chummatongcha pun ta pagpag na provinsiya wi Misia, pionchay umoy ta provinsiya wi Bitinia, ngim achin pun na Ispiritun Jesus pinarufusan chicha.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Siyan linausanchad Misia ad inchakuschad Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Lummafi pun, iningkaw na impain-inop Apudyus an Pablo, ad innilanan osay larai wi iMacedonia wi ummaagsad nan-àarù wi anana, “Umaliayud asnay Macedonia ta fadngan chiani!”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Sachi ad, nansakanaani wi umoy ad Macedonia, tan inakammuni wi Macedonia na ustuy pion Apudyus wi mangipagngoranni ta Mamfaruy Chamag mipangkop an Jesus.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Namapur-ani wi tinaynannid Troas wi ummoy ad Samotracia. Nafikat pun, chummatong-anid Neapolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Nanchissaag-ani ta sachi, ad nanadcharan-ani wi ummoy ad Filipos, wi achakrani ili ta osay sakup Macedonia, wi na kaachuwani takuy ingkaw, iRoma, ya chichan turay. Ad foon pù nafayag na iningkawanni ta sachi ili.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Safachu pun, ummoy-ani ta tarantag na chawwang wi lasin na ili, tan chingngorni wi sachi nun luruwwaruwan na Judio. Ummachuy-ani ta tarantag ad nakaug-ugkud-ani ta fubfufai wi naaamung.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Na osay nanchochongngor an chiani, Lydia wi iTiatira wi na iwaarna, mallarakù nanginay mancharaag wi luput. Uray foon à Judio à siya, nanchaychayaw an Apudyus. Ad na nangitudtuchuwan Pablo, impakaawat Apudyus an siyan mipangkop an Jesus, siyan pinatina.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Sachi ad nafunyakancha Lydia wi simfaryan. Ad inimfitarnà chiani, wi anana, “Nu tuttuwaonyu wi kattoà namati an Apu Jesus, intaud foroyni ta ingkaw-ayu ingkanà lumayawanyu.” Ad impapilitna, siyan ummoy-ani.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Na osay padcha wi ummayanni ta luruwwaruwan, inafotnin osay fafarasang wi sanilu, wi man-aafatug, tan nakafarfaray. Achun pilak wi adchoadchona ta ngin-uwan siya wi tangchan na man-afatukana.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Nituntun-ud à siya an chianin Pablo, ad nampoapoaw, “Na anchanayay taku, siya iwaiwaaronchan pàwan na Angatuwan wi Apudyus an chicha! Itudtudtuchuchan masaraknifanyu!”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Iningwanan amaschi ta apadchapadcha ingkanà ummog-ot à Pablo. Ad nansakung an siya, ad anana ta farfaray na fafarasang, “Ta ngachan Jesu Cristu, ifakà an sia, lumayaw-a!” Ad chakusi lummayaw na aran.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Inakammun pun na ngin-uwan siya wi maid asincha mangar-an à pilak tan lummayaw na farfarayna, chinòmaanchà Pablo an Silas, ad kinuykuychà chicha ta iyoycha ta ingkawan na turay na ili.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Impasanguchà chicha ta chachi iRoma wi kuis, ad incharumcha, “Na anchanayay Judio, mangmangwachà makuruwan na ilitau,
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 tan na itudtudtuchucha, kumassaw ta lintogtauy iRoma. Ad foon pù mafalin wi surutontaun achawiyanchay safali.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Ad na losani takuy naarus manchongor, ummog-otchan Pablo ya Silas.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Narpas ad wi amod na inyàabchoychan chicha, impaifarudcha. Ad imfakacha ta kuwarchacha ta narmanay manguwarchan chicha.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Siyan inyoy na kuwarchà chicha ta kuwartuy nangukuk ta fafalluchan, ad innigkanan ikicha ta naafutani ayuy chagsonan, ta achicha pu makaawid.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Kawan pun na lafi, nalluwaruwarucha Pablo ya Silas, ya nangkankantachan Apudyus, ad na uchumi farud chochongronchà chicha.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Sachi ad, nanità napigsa wi nanyugyugkayug na fafalluchan, ad nammaag naib-at losan na onob, ad naaan losan na kachilan na farud.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Fummangon pun na kuwarcha, innilanay naib-at losan na onob na fafalluchan, ad anana pun nu ummawid losan na farud. Siyan linùpusnan sablina ta patoyonan long-agna.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Ngim nampoaw à Pablo, “Achim patoyon na long-agnu, tan maid pu ummawid! Wachawad-ani!”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Sachi ad, nampaiyalin kuwarchà silaw. Ad kinankanasnay linumnò ta ikawcha Pablo ad namaypayogpoki nampalintumong ta sangwanancha.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Ad imparawanà chicha, ad inimusnan chicha, “Apu, sinun oyyoò ta masaraknifanà?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Summongfatcha, “Patiyom yakà Apu Jesus, siyan masaraknifam, ya uray akon faryannu.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Sachi ad, intudtuchuchan ukud Apudyus an siya ya losani nakaaforoy.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Na sachi ko, pinunasan na kuwarchan sukatcha. Ad narpas pun na sachi, finunyakancha Pablo chichay simfaryan.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Sachi ad, inayakana cha Pablo an Silas ta umoycha mangan ad foroycha. Ad naragsakcha losan wi simfaryan kapu ta namatiyanchan Apudyus.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Nafikat pun, namfaun na kuis à pupulis ta umoycha iparufus cha Pablo ta fafalluchan.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Siyan imfakan na kuwarcha an Pablo, “Imfakan chachi kuis wi mafalin anuy miparufus-ayun Silas. Siyan man-agkaaw-ayu lumayaw.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Ngim anan Pablo ta pupulis, “Maid pu inchasanchà fasurni, ngim impaabchoychà chiani ta sangwanan na ad-adchuwani taku. Ad impaifarudcha kò chiani. Ad na sana, pionchay man-agkaawon iparufus à chiani! Achi pu màwa! Ikadcha kay umali mangiparufus an chiani, ta losan na taku akammuwon na iningwacha, tan uray Judio-ani, Romano-ani ko!”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Sachi ad, nangulin na pupulis ta chachi kuis wi nangifaka ta impaifakacha Pablo. Ad na nangngoran chachi kuis wi Romanocha Pablo an Silas, ummogyatcha.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Siyan ummoycha nampangpangngaasin chicha, ad illawachà chicha ta fafalluchan, ad imfakacha ta taynanchan ili.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Tinaynan pun cha Pablo an Silas na fafalluchan, ummoycha ta foroy Lydia, ad nakaug-ugkudcha ta chachi mamati wi naarus, ta sorkakoncha chicha. Limpascha pun na sachi, lummayawcha.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.