Atos 12

Na ukud Apudyus (KSC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Na sachi koy timpu, illukin Ali wi Herod wi mamarpalikat ta uchumi mamatin Jesus.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Impasiwatnà Jaime wi sunud Juan.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Inakammuna pun wi naragsak na Judio ta iningwana, impatiliwna kò Pedro. Nàwan naniliwanchan Pedro ta timpun na fiyasta wi nanganancha ta tinapoy wi foon pù naraukan à mampafotar.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Natiliw pun à Pedro, imfarudchà siya wi nasawaranchà onom wi nanguwarcha, wi nasin-oppatcha wi nansinsinnukat. Tan na somsomò Herod, nu marpas na fiyasta, imfistikarona ta sangwanan na Judio.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Siyan nafarud à Pedro, ngim chachi mamatin Jesus, impapaticha illuwaruwan à siya.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Simsimmò Herod wi nu marpas na fiyasta iparawanà Pedro à mapatoy, ad na sachi lafi, nasusuyop à Pedro ta nangkawaan na chuway kuwarcha. Nakachilaan akò chuwa, ya iningkaw na uchumi kuwarcha ta liwangan na fafalluchan.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Na sachi, nammaag nasilawan na ingkawan Pedro ya impaila kon osay anghel Apudyus, ad inwokawognà Pedro wi namangon an siya, ad anana, “Kanasom! Fumangon-a!”
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ad anan na anghel, “Pagchotom na usarnu ya mansapatus-a.”
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Siyan nitun-ud à Pedro, ngim na somsomòna, anana pun nu foon pù tuttuwan iningwan na anghel, wi isù in-inopna.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Lin-usanchan nansùnub wi kuwarcha, ad chin-umanchan liwangan ta chingching. Ad nammaag naib-at, ad lummawacha. Nanadchadcharancha pun ta arsa, tinaynan na anghel à siya.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Ad sachin nallìnaan Pedro wi tuttuwan nàwan siya, ad anana, “Tuttuway imfaun Apudyus na anghelnà manaraknib an saon, ta achi pu mituruy na pinanunut Herod ya achi pu màwan pion na Judion saon.”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Na manom-asom-ana ta sachi, ummoy ta foroycha Maria wi inan Juan Marcos. Achun taku wi naarus ta sachi wi mangiluwaru an siya.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Nangkobkob ad à Pedro ta onob, ummoy na osay sanilu wi Roda na ngachanna innila nu sinun nangkobkob.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Illasinnan kingan Pedro, ad naragsak ta chummatngan Pedro, siyan nanodchà wi umoy mangifaka ta chachi naarus, wi anana, “Annat à Pedro ta sòfan!” Ngim achina pun inib-at na onob!
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Ad ananchan siya, “Tingangnu!” Ngim impapilit chi fafarasang anan wi tuttuway annat à Pedro. Ad anancha, “Anghel nin wi fantaynan innilam.”
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Ngim nangkobkokobkob à Pedro ta onob. Siyan ummoycha innila. Inib-atcha ad, nataagcha tan tuttuway Pedro.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Ad impakinòna chicha, ad imfakanan mipangkop ta nangiparawaan Apudyus an siya ta fafalluchan. Ad anana ko, “Ifakayu kon Jaime ya uchumi susunudtau.” Sachi ad, tinaynanà chicha, ad lummayaw.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Nafikat pun, nakulikur na chachi kuwarcha tan maid à Pedro.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Ad à Herod, imfaunnà chicha ta anaponchà siya, ngim maid pun inchasancha. Siyan inimfistikar Herod na kuwarcha, achinaot papatoy chicha losan.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Na iningkawan Herod ad Cesarea, naaliling-ot ta takud Tiro ya Sidon. Kapu ta ilin Herod na mangar-ancha ta anoncha, siyan som-osom-oncha nu sinun in-inonchay mamparagsak an siya. Sachi ad, inawischà Blasto à mamfurunchay umoy mampangpangngaasi an Herod ta mitimpuyug an chicha. À Blasto, siyan ap-apun na ingkaw ta foroy Herod.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Chummatong na osay padcha wi nampamitingan Herod ta taku. Nakasilup à silup na Ali, ad tummùchu ta nangatuy aachuyan, ad nan-ukud ta taku.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Narpas pun nan-ukud, nampaupauy na taku wi anancha, “Foon à takun annayay kumminga, tan siyan osay apudyus!”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Kapu ta foon pun à Apudyus na impachayaw Herod, pinasakit na anghel Apudyus à siya. Sachi ad, kinìnanan korkor wi nangan ta long-agna, ad natoy.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Ad niturturuy na ukud Apudyus nipagngor ta ailiili, ad ummachuachun mamati.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Narpas pun na iwaarcha Bernabe an Saulo ad Jerusalem, nangulinchad Antiok, ad nifurun akò Juan Marcos an chicha.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.