Atos 12

Na ukud Apudyus (KSC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Na sachi koy timpu, illukin Ali wi Herod wi mamarpalikat ta uchumi mamatin Jesus.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Impasiwatnà Jaime wi sunud Juan.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Inakammuna pun wi naragsak na Judio ta iningwana, impatiliwna kò Pedro. Nàwan naniliwanchan Pedro ta timpun na fiyasta wi nanganancha ta tinapoy wi foon pù naraukan à mampafotar.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Natiliw pun à Pedro, imfarudchà siya wi nasawaranchà onom wi nanguwarcha, wi nasin-oppatcha wi nansinsinnukat. Tan na somsomò Herod, nu marpas na fiyasta, imfistikarona ta sangwanan na Judio.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Siyan nafarud à Pedro, ngim chachi mamatin Jesus, impapaticha illuwaruwan à siya.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Simsimmò Herod wi nu marpas na fiyasta iparawanà Pedro à mapatoy, ad na sachi lafi, nasusuyop à Pedro ta nangkawaan na chuway kuwarcha. Nakachilaan akò chuwa, ya iningkaw na uchumi kuwarcha ta liwangan na fafalluchan.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Na sachi, nammaag nasilawan na ingkawan Pedro ya impaila kon osay anghel Apudyus, ad inwokawognà Pedro wi namangon an siya, ad anana, “Kanasom! Fumangon-a!”
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Ad anan na anghel, “Pagchotom na usarnu ya mansapatus-a.”
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Siyan nitun-ud à Pedro, ngim na somsomòna, anana pun nu foon pù tuttuwan iningwan na anghel, wi isù in-inopna.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Lin-usanchan nansùnub wi kuwarcha, ad chin-umanchan liwangan ta chingching. Ad nammaag naib-at, ad lummawacha. Nanadchadcharancha pun ta arsa, tinaynan na anghel à siya.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Ad sachin nallìnaan Pedro wi tuttuwan nàwan siya, ad anana, “Tuttuway imfaun Apudyus na anghelnà manaraknib an saon, ta achi pu mituruy na pinanunut Herod ya achi pu màwan pion na Judion saon.”
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Na manom-asom-ana ta sachi, ummoy ta foroycha Maria wi inan Juan Marcos. Achun taku wi naarus ta sachi wi mangiluwaru an siya.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Nangkobkob ad à Pedro ta onob, ummoy na osay sanilu wi Roda na ngachanna innila nu sinun nangkobkob.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Illasinnan kingan Pedro, ad naragsak ta chummatngan Pedro, siyan nanodchà wi umoy mangifaka ta chachi naarus, wi anana, “Annat à Pedro ta sòfan!” Ngim achina pun inib-at na onob!
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Ad ananchan siya, “Tingangnu!” Ngim impapilit chi fafarasang anan wi tuttuway annat à Pedro. Ad anancha, “Anghel nin wi fantaynan innilam.”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Ngim nangkobkokobkob à Pedro ta onob. Siyan ummoycha innila. Inib-atcha ad, nataagcha tan tuttuway Pedro.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ad impakinòna chicha, ad imfakanan mipangkop ta nangiparawaan Apudyus an siya ta fafalluchan. Ad anana ko, “Ifakayu kon Jaime ya uchumi susunudtau.” Sachi ad, tinaynanà chicha, ad lummayaw.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Nafikat pun, nakulikur na chachi kuwarcha tan maid à Pedro.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Ad à Herod, imfaunnà chicha ta anaponchà siya, ngim maid pun inchasancha. Siyan inimfistikar Herod na kuwarcha, achinaot papatoy chicha losan.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Na iningkawan Herod ad Cesarea, naaliling-ot ta takud Tiro ya Sidon. Kapu ta ilin Herod na mangar-ancha ta anoncha, siyan som-osom-oncha nu sinun in-inonchay mamparagsak an siya. Sachi ad, inawischà Blasto à mamfurunchay umoy mampangpangngaasi an Herod ta mitimpuyug an chicha. À Blasto, siyan ap-apun na ingkaw ta foroy Herod.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Chummatong na osay padcha wi nampamitingan Herod ta taku. Nakasilup à silup na Ali, ad tummùchu ta nangatuy aachuyan, ad nan-ukud ta taku.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Narpas pun nan-ukud, nampaupauy na taku wi anancha, “Foon à takun annayay kumminga, tan siyan osay apudyus!”
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Kapu ta foon pun à Apudyus na impachayaw Herod, pinasakit na anghel Apudyus à siya. Sachi ad, kinìnanan korkor wi nangan ta long-agna, ad natoy.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Ad niturturuy na ukud Apudyus nipagngor ta ailiili, ad ummachuachun mamati.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Narpas pun na iwaarcha Bernabe an Saulo ad Jerusalem, nangulinchad Antiok, ad nifurun akò Juan Marcos an chicha.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.