Apocalipse 5
Na ukud Apudyus (KSC) vs ACF
1 Ad iningkaw akon innilà wi naruruut wi papil wi inoognan na sachi tumutùchu ta chiwawani imana. Ad na sachi papil, namfinisà naug-isan ya nangampitun taodna.
1 E vi na destra do que estava assentado sobre o trono um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 Ad iningkaw akon innilà wi osay oschorani anghel wi chinakornan kinganay mangwanani, “Sinun awad karobfonganay mangobfad ya mangukrad ta annayay naruut wi papil?”
2 E vi um anjo forte, bradando com grande voz: Quem é digno de abrir o livro e de desatar os seus selos?
3 Ngim maid pu nginlobfong mangukrad ta sachi naruruut wi papil, uray ta chachi ingkaw ad langit ya ad asnay luta, ya uray akon losani nan-ootoy.
3 E ninguém no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, podia abrir o livro, nem olhar para ele.
4 Ad nalluruwaà tan maid pu nàchasan à nginlobfong.
4 E eu chorava muito, porque ninguém fora achado digno de abrir o livro, nem de o ler, nem de olhar para ele.
5 Ngim anan na osa ta chachi mangipangpangu an saon, “Akay, achia malluwa, tan anchiyan naawakan à Layon wi siyan nangatuy kanà David, wi kanà ako Juda. Ad inafaknà Satan ad siyan nginlobfong wi mangib-at ta sachi papil wi nangampitun taodna, siyan ukrachona ad fasaona.”
5 E disse-me um dos anciãos: Não chores; eis aqui o Leão da tribo de Judá, a raiz de Davi, que venceu, para abrir o livro e desatar os seus sete selos.
6 Sachi ad innilà na Pannilu wi summisiad ta nangkawaan na chachi mangipangpangu ya uùchuwan Ali wi linìwos na chachi opati parsuwa. Ad na sachi Pannilu, mamàilan pilat ta natayana. Nasàkuchan à pitu ya pitu kon atana wi chichan miyalikan na pituy karobfongan na Ispiritun Apudyus wi nifaun ta losani lukar ad asnay luta.
6 E olhei, e eis que estava no meio do trono e dos quatro animais viventes e entre os anciãos um Cordeiro, como havendo sido morto, e tinha sete pontas e sete olhos, que são os sete espíritos de Deus enviados a toda a terra.
7 Sachi ad ummachanin sachi Pannilu ta sachi tumutùchuy Ali wi nangara ta naruruuti papil wi inoognana ta chiwawani imana.
7 E veio, e tomou o livro da destra do que estava assentado no trono.
8 Ad innarana pun na papil, nampalintumong losan chachi opati parsuwa ya chachi chuwampuru ya opati mangipangpangu ta sangwananay manayaw an siya. Ad losan chachi mangipangpangu nanangchon à isù kitara ya chuyug wi falituk wi nanapnù fangfanguy insenso, wi miyalikan na luwarun na losani takun Apudyus.
8 E, havendo tomado o livro, os quatro animais e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo todos eles harpas e salvas de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos.
9 Ad kinantachan faruy kanta wi anancha,
9 E cantavam um novo cântico, dizendo: Digno és de tomar o livro, e de abrir os seus selos; porque foste morto, e com o teu sangue nos compraste para Deus de toda a tribo, e língua, e povo, e nação;
10 Ad intapim ako chicha ta manturayam,
10 E para o nosso Deus nos fizeste reis e sacerdotes; e reinaremos sobre a terra.
11 Ad nantollongà pun, chingngor-un kingan na ad-adchuwani aangheles wi achi pu mafilang tan alifulifucha, wi naag-agsad wi linìwoscha chachi opati parsuwa ya chachi mangipangpangu ya sachi tumutùchuwan Ali.
11 E olhei, e ouvi a voz de muitos anjos ao redor do trono, e dos animais, e dos anciãos; e era o número deles milhões de milhões, e milhares de milhares,
12 Ad chinakorchay mangkankanta wi anancha,
12 Que com grande voz diziam: Digno é o Cordeiro, que foi morto, de receber o poder, e riquezas, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e ações de graças.
13 Sachi ad chingngor-u kon nangkankantaan na losani parsuwa, wi ingkaw ad langit ya asnay luta, ya losani ingkaw ta fayfay, ya losan akoy ingkaw ta awachan na nan-ootoy. Ad losancha makakankanta wi anancha,
13 E ouvi a toda a criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, e que estão no mar, e a todas as coisas que neles há, dizer: Ao que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, sejam dadas ações de graças, e honra, e glória, e poder para todo o sempre.
14 Ad anan chachi opati parsuwa, “Amen!” Ad nampalintumong chachi mangipangpangu wi manayaw.
14 E os quatro animais diziam: Amém. E os vinte e quatro anciãos prostraram-se, e adoraram ao que vive para todo o sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.