Lucas 7

Kuloonaay (KRX) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ta Yéesu naapaye ta káakup púlooŋ hátikin pakan paka, naanako saatee ya eti Kafaanawum.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Intaako toko akee ti ñíhampaatiin pusoocaali ati Room, eetaake amiikan ati hikawoo éekuuñe meemak fo alohan putum eket.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Náasi kiti Yéesu, naapoñ pakakee ñíhampaatiin Pusuwif kapica kaluumoo ápikey ákuuñan amiikan a ateyoo.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ta nkacole ta ti Yéesu nkaŋiiniyoo meemak: “Asoocaali ya aŋe añaŋee kayankanan meemak,
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 kaatuko álafilafi pakan unaa niŋ fúlaa toko akina alute éluumuma ya eti le.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Fiye, Yéesu naanapool neyii. Ta naalohane ta ekumpaan ya, áhampaatiin a asoocaali ya ati Room náapoñii pákawiyoo kapusok Yéesu: “Ahámpaatiin, timpi yokanoolo écolii pe t’inci kamma inci íntuuniit aapinako ti ekumpaan ya etoom.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Ekina lompo ewune inci míiloolut nii ñaŋaa ékey puu ti awe, pale sok hilim hoonool lamma, amiikan a atoom áfaakuuñanee.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Kaatuko inci himuumam ti sipees áhampaatiin iyyem, pusoocaali lompo nkáyemi ti sipeesam. Niŋ inci sokaa aŋe 'kaay', naakaay; insok aŋe 'kéy', náakey. Insok amiikan a atoom 'hín fiye', náahin fo.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Ta Yéesu náasiye ta eehe ínnimoo, teyoo náayesoonii ti kayoŋ ka keeyeniyoo ka kanapan, naasokii: “Inci pusok aluu, inci taapala cuk káyinan ka kenfakat enke, háati ti pakati Israyel.”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Ta Yéesu naapaye ta hisoku eehe, payenka áhampaatiin a asoocaali ya naapoñe ka nkañoho. Kapucol nkatook amiikan a kásuumaayoo.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Púful toko Yéesu naakaay ti saatee ya eyya nkasok ya Nayin, pinapana pa pakateyoo niŋ kayoŋ kenfakat nkanapool neyoo.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Fiye, ta naalohane ta putum pa piti saatee ya, nkayeno hicoopu ehunuŋ ti íhokuma. Eekete ya, akampaani, akina lamayoo íññaa ateyoo naataake, áyiinoo eekete. Kayoŋ kenfakat kiti saatee ya nkiyeno neyoo.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Iññáa ateyoo naayeno pukooŋ. Ateeteyo apucukoo, inketoo teyoo ti hikaw, naasokoo: “Timpi kooŋ.”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Naaloh pisaapu pa, náalik po, keetiyye po ka nkasiiŋo. Yéesu naasokoo: “Akampaani, inci soki: 'Lito!'”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Aŋa eekete ya náalitoonii, naayeno, náayaañ káakup, Yéesu naacoopoo naañahanoo íññaa ateyoo.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Kayoŋ ka púlooŋ nkimeeŋ niŋ ewatate nkúmul Pútuun pa nkusok: “Ayaamakoola enfakat áfuliyoo ti unaa. Pútuun pa pítahiyoo kunuu ti pakan etempo.”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Hiti Yéesu eehe, níhisiyo ti mah ma miti Judaay púlooŋ niŋ ti pisaatee pa púlooŋ péekinkoole yo pa.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Ti písiyo pa piti Yéesu empuu, Saŋ, pinapana pa pakateyoo nkakamanoo eehe púlooŋ. Naayonkal teyii pákasupak,
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 naapoñii ti Ateeteyo kapica kacakanoo: “Fo awe yem Aŋa eeyem ya ti ékey? Niŋ ekina tom, fo uñaŋaa hítuulu akee?”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Kapucol ti Yéesu nkasokoo: “Saŋ-Patis ápoñii unii ti awe upucakani: 'Fo awe yem aŋa eeyem ya ti ékey? Niŋ ekina tom, fo uñaŋaa hítuulu akee?'”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Ti oom caanak, Yéesu náakuuñan hícump pakan keeyoke niŋ úkuuñu weemeeŋe, niŋ payenka kísaalumant nkúwuuliye, náahin úfuumiin weemeeŋe upucuk.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Fiye, Yéesu naañahan payenka Saŋ náapoñii ka, naasokii: “Niñoho nica nikaman Saŋ eeha innicuke ha niŋ eeha ínnisiye ha: kéefuume ka unka ti hicuku, payenka nkanow ka niŋ efank unka ti pikaayu, pakati kanuk ka nkakuulanee, keecotiye ka unka ti hísiyu, keekete ka nkálitaniyee, ekooŋan ya éesuume ya néetuunanee keeleke ka.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Ayihaayih, aŋa eepookut a hitaaku káyinan kamma inci.” Ta Yéesu naayeniye ta káakup niŋ kayoŋ|alt="Jesus talking to the crowed about John the Baptist" src="CNT5291a.png" size="col" loc="7:23-24" copy="Cook" ref="7:23"
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Payenka Saŋ náapoñii ka, ta nkakaaye ta, Yéesu náayaañ káakup ti kayoŋ ka kiti Saŋ, naasokii: “Weyme innikaaye pati káahaaŋ ka tes kaasincan? Fo haasuwa eeha eyam ya nesapalool?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Niŋ fotom, weyme innikaaye po hicuku? Ayíin eewasiye wañ weewalla? Haani! Payenka nkawaso ka wañ wa wéeciita wa hinoom, nkayeno ti eloŋ enfakat, unka ti pukumpaan pa piti pumansa pa.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Ooto weyme innikaaye po hicuku? Ayaamakoola? Ee ayaamakoola! Inci pusok aluu nii ahaŋaahaŋ ayaamakoola.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Saŋ akina ayem aŋa hilim ha hiti Pútuun pa nihikiice ya:
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 “Inci pusok aluu, taakut an aŋa aal naapuke eehaŋe Saŋ; pale aŋa éetinee ya ti cáwii ca citi Pútuun pa, ahaŋoohaŋ.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Pakan paka púlooŋ kéesiye ka enkuu, háati pisayoola kúncoo ya, kacoonaacoon nii Pútuun pa peecoonoole. Ta Saŋ naayeniye ta káatuunan ekooŋan ya eti Pútuun pa, nkacoon ápihinii pátise.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Pale Pufalisaay pa niŋ pikalaŋana hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis nkapook eeha Pútuun pa mpílafiye ha teyii; kacoonut Saŋ ápihinii pátise.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Yéesu naasokii: “Niŋ weyme inci iyyina kaakufumool ekaay ya eti fíyooy? Niŋ weyme neenakoole?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Enakoolaa-nakool nii epuuk keeyeniye ti híliŋ nkayeno kaaceeceekool:
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 “Kaatuko, Saŋ-Patis ákeyyookey, aliyantoo hímpuul, alaanantoo elaan innisok: 'Hísaalumant hiyem neyoo.'
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Inci, Añii An, ínkey pilli illaan innisok: 'Nisincan! Aŋuu an eekase, núkumana, áwii ati pisayoola kúncoo niŋ pumuuyena.'
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Pale ecohato ya eti Pútuun pa, keecoone yo ka púlooŋ káyisanaayisan nii tooñaa.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Afalisaay akee, aŋa nkasok Simon, naayonkal Yéesu hili káciim pateyoo. Yéesu naakaay, naanako la ti ekumpaan ya eti Afalisaay a naayeno hili.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Intaako toko ti saatee ya aal amuuyena. Náasi nii Yéesu oopa ti hili pati ekumpaan ya eti Afalisaay a. Ta náasiye ta eehuu, naacoopool cílumpa ceewalla kaameeŋ munucu méesuume haaw.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Naasiiŋo puson woot Yéesu, naayeno pukooŋ, náayaañ káamaañiyan wootoo niŋ mukunoo, naatoot wo niŋ wanoo, naasump wootoo, naanuc wo niŋ munucu méesuume haaw.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Afalisaay a aŋa ayonkale ya Yéesu hili káciim, apucuk eehuu, naasokoolo: “Niŋ pánipani áyiin aŋe ayaamakoola, añaŋaa kameye aal puume ayemoo ti híliku, aal amuuyena!”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Yéesu naacoop hilim ha naasokoo: “Simon, taakaataak eeha inci iññaŋuu hisoku.” Simon naañahanoo: “Sokam, Ahámpaatiin.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Yéesu naasokoo: “Taakaataak pákayiin pákasupak keetaake ñikopu ti akee áyiin eelontiyii mañ. Akee ya naataakoo nikopu sikoofali sikeme isak (500), akee ya lompo nikopu sikoofali áwii ésupak niŋ ŋaasuwan (50).
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Pale háati oonool teyii ayinaatoo mo kañahan. Fiye, naaponket poko t’ésupakii ñikopu ña ñiteyii. Ti awe, ayme ti payenke t’ésupakii afaahaŋ pálafi aŋa eelontiyii ya mañ ma?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Simon naañahanoo: “Ti pacukalam, akina ayem aŋa nkaponkete ya nikopu na nenfakat na.” Yéesu naasokoo: “Aasokaa páni.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Apipa, náayesoonii pati aal a, naasok Simon: “Aacukaacuk aal a aŋe, emma inci ínnakoonii ma le ti awe, aawunutam man puñow wootam, pale akina náamaañiyan wootam niŋ mukunoo, naatoot wo niŋ wanoo.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Ta inci ínnakoonii ta le ti awe, aawananutam niŋ hisumpu, pale akina áyekuniit hisumpu wootam.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Aanucut hikawam niŋ munucu, pale akina, naanuc wootam niŋ munucu méesuume haaw.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Síitanam inci pusoki, pálafi pa piteyoo penfakat pa píyisanaayisan nii umuuyen wa uteyoo weemeeŋe wa upayeepa kaaponket. Pale an óo an aŋa nkaponkete caahinkiŋ, caahinkilis lompo nálafi.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Fiye, Yéesu naasok aal a aŋuu: “Umuuyen wa utii uponketeeponket.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Keeyeniye ka toko hili neyoo nkáyaañ pusokool: “Aŋe ayem ayme, fo kati aponket umuuyen?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Pale Yéesu naasok aal a: “Káyinan ka kitii kifakanuu, kaay niŋ kásuumaay.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.