Lucas 7
Kuloonaay (KRX) vs ARA
1 Ta Yéesu naapaye ta káakup púlooŋ hátikin pakan paka, naanako saatee ya eti Kafaanawum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Intaako toko akee ti ñíhampaatiin pusoocaali ati Room, eetaake amiikan ati hikawoo éekuuñe meemak fo alohan putum eket.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Náasi kiti Yéesu, naapoñ pakakee ñíhampaatiin Pusuwif kapica kaluumoo ápikey ákuuñan amiikan a ateyoo.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ta nkacole ta ti Yéesu nkaŋiiniyoo meemak: “Asoocaali ya aŋe añaŋee kayankanan meemak,
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 kaatuko álafilafi pakan unaa niŋ fúlaa toko akina alute éluumuma ya eti le.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Fiye, Yéesu naanapool neyii. Ta naalohane ta ekumpaan ya, áhampaatiin a asoocaali ya ati Room náapoñii pákawiyoo kapusok Yéesu: “Ahámpaatiin, timpi yokanoolo écolii pe t’inci kamma inci íntuuniit aapinako ti ekumpaan ya etoom.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Ekina lompo ewune inci míiloolut nii ñaŋaa ékey puu ti awe, pale sok hilim hoonool lamma, amiikan a atoom áfaakuuñanee.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Kaatuko inci himuumam ti sipees áhampaatiin iyyem, pusoocaali lompo nkáyemi ti sipeesam. Niŋ inci sokaa aŋe 'kaay', naakaay; insok aŋe 'kéy', náakey. Insok amiikan a atoom 'hín fiye', náahin fo.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Ta Yéesu náasiye ta eehe ínnimoo, teyoo náayesoonii ti kayoŋ ka keeyeniyoo ka kanapan, naasokii: “Inci pusok aluu, inci taapala cuk káyinan ka kenfakat enke, háati ti pakati Israyel.”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Ta Yéesu naapaye ta hisoku eehe, payenka áhampaatiin a asoocaali ya naapoñe ka nkañoho. Kapucol nkatook amiikan a kásuumaayoo.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Púful toko Yéesu naakaay ti saatee ya eyya nkasok ya Nayin, pinapana pa pakateyoo niŋ kayoŋ kenfakat nkanapool neyoo.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Fiye, ta naalohane ta putum pa piti saatee ya, nkayeno hicoopu ehunuŋ ti íhokuma. Eekete ya, akampaani, akina lamayoo íññaa ateyoo naataake, áyiinoo eekete. Kayoŋ kenfakat kiti saatee ya nkiyeno neyoo.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Iññáa ateyoo naayeno pukooŋ. Ateeteyo apucukoo, inketoo teyoo ti hikaw, naasokoo: “Timpi kooŋ.”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Naaloh pisaapu pa, náalik po, keetiyye po ka nkasiiŋo. Yéesu naasokoo: “Akampaani, inci soki: 'Lito!'”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Aŋa eekete ya náalitoonii, naayeno, náayaañ káakup, Yéesu naacoopoo naañahanoo íññaa ateyoo.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Kayoŋ ka púlooŋ nkimeeŋ niŋ ewatate nkúmul Pútuun pa nkusok: “Ayaamakoola enfakat áfuliyoo ti unaa. Pútuun pa pítahiyoo kunuu ti pakan etempo.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Hiti Yéesu eehe, níhisiyo ti mah ma miti Judaay púlooŋ niŋ ti pisaatee pa púlooŋ péekinkoole yo pa.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Ti písiyo pa piti Yéesu empuu, Saŋ, pinapana pa pakateyoo nkakamanoo eehe púlooŋ. Naayonkal teyii pákasupak,
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 naapoñii ti Ateeteyo kapica kacakanoo: “Fo awe yem Aŋa eeyem ya ti ékey? Niŋ ekina tom, fo uñaŋaa hítuulu akee?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Kapucol ti Yéesu nkasokoo: “Saŋ-Patis ápoñii unii ti awe upucakani: 'Fo awe yem aŋa eeyem ya ti ékey? Niŋ ekina tom, fo uñaŋaa hítuulu akee?'”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Ti oom caanak, Yéesu náakuuñan hícump pakan keeyoke niŋ úkuuñu weemeeŋe, niŋ payenka kísaalumant nkúwuuliye, náahin úfuumiin weemeeŋe upucuk.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Fiye, Yéesu naañahan payenka Saŋ náapoñii ka, naasokii: “Niñoho nica nikaman Saŋ eeha innicuke ha niŋ eeha ínnisiye ha: kéefuume ka unka ti hicuku, payenka nkanow ka niŋ efank unka ti pikaayu, pakati kanuk ka nkakuulanee, keecotiye ka unka ti hísiyu, keekete ka nkálitaniyee, ekooŋan ya éesuume ya néetuunanee keeleke ka.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Ayihaayih, aŋa eepookut a hitaaku káyinan kamma inci.” Ta Yéesu naayeniye ta káakup niŋ kayoŋ|alt="Jesus talking to the crowed about John the Baptist" src="CNT5291a.png" size="col" loc="7:23-24" copy="Cook" ref="7:23"
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Payenka Saŋ náapoñii ka, ta nkakaaye ta, Yéesu náayaañ káakup ti kayoŋ ka kiti Saŋ, naasokii: “Weyme innikaaye pati káahaaŋ ka tes kaasincan? Fo haasuwa eeha eyam ya nesapalool?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Niŋ fotom, weyme innikaaye po hicuku? Ayíin eewasiye wañ weewalla? Haani! Payenka nkawaso ka wañ wa wéeciita wa hinoom, nkayeno ti eloŋ enfakat, unka ti pukumpaan pa piti pumansa pa.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Ooto weyme innikaaye po hicuku? Ayaamakoola? Ee ayaamakoola! Inci pusok aluu nii ahaŋaahaŋ ayaamakoola.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Saŋ akina ayem aŋa hilim ha hiti Pútuun pa nihikiice ya:
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 “Inci pusok aluu, taakut an aŋa aal naapuke eehaŋe Saŋ; pale aŋa éetinee ya ti cáwii ca citi Pútuun pa, ahaŋoohaŋ.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Pakan paka púlooŋ kéesiye ka enkuu, háati pisayoola kúncoo ya, kacoonaacoon nii Pútuun pa peecoonoole. Ta Saŋ naayeniye ta káatuunan ekooŋan ya eti Pútuun pa, nkacoon ápihinii pátise.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Pale Pufalisaay pa niŋ pikalaŋana hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis nkapook eeha Pútuun pa mpílafiye ha teyii; kacoonut Saŋ ápihinii pátise.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Yéesu naasokii: “Niŋ weyme inci iyyina kaakufumool ekaay ya eti fíyooy? Niŋ weyme neenakoole?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Enakoolaa-nakool nii epuuk keeyeniye ti híliŋ nkayeno kaaceeceekool:
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 “Kaatuko, Saŋ-Patis ákeyyookey, aliyantoo hímpuul, alaanantoo elaan innisok: 'Hísaalumant hiyem neyoo.'
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Inci, Añii An, ínkey pilli illaan innisok: 'Nisincan! Aŋuu an eekase, núkumana, áwii ati pisayoola kúncoo niŋ pumuuyena.'
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Pale ecohato ya eti Pútuun pa, keecoone yo ka púlooŋ káyisanaayisan nii tooñaa.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Afalisaay akee, aŋa nkasok Simon, naayonkal Yéesu hili káciim pateyoo. Yéesu naakaay, naanako la ti ekumpaan ya eti Afalisaay a naayeno hili.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Intaako toko ti saatee ya aal amuuyena. Náasi nii Yéesu oopa ti hili pati ekumpaan ya eti Afalisaay a. Ta náasiye ta eehuu, naacoopool cílumpa ceewalla kaameeŋ munucu méesuume haaw.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Naasiiŋo puson woot Yéesu, naayeno pukooŋ, náayaañ káamaañiyan wootoo niŋ mukunoo, naatoot wo niŋ wanoo, naasump wootoo, naanuc wo niŋ munucu méesuume haaw.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Afalisaay a aŋa ayonkale ya Yéesu hili káciim, apucuk eehuu, naasokoolo: “Niŋ pánipani áyiin aŋe ayaamakoola, añaŋaa kameye aal puume ayemoo ti híliku, aal amuuyena!”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Yéesu naacoop hilim ha naasokoo: “Simon, taakaataak eeha inci iññaŋuu hisoku.” Simon naañahanoo: “Sokam, Ahámpaatiin.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Yéesu naasokoo: “Taakaataak pákayiin pákasupak keetaake ñikopu ti akee áyiin eelontiyii mañ. Akee ya naataakoo nikopu sikoofali sikeme isak (500), akee ya lompo nikopu sikoofali áwii ésupak niŋ ŋaasuwan (50).
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Pale háati oonool teyii ayinaatoo mo kañahan. Fiye, naaponket poko t’ésupakii ñikopu ña ñiteyii. Ti awe, ayme ti payenke t’ésupakii afaahaŋ pálafi aŋa eelontiyii ya mañ ma?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simon naañahanoo: “Ti pacukalam, akina ayem aŋa nkaponkete ya nikopu na nenfakat na.” Yéesu naasokoo: “Aasokaa páni.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Apipa, náayesoonii pati aal a, naasok Simon: “Aacukaacuk aal a aŋe, emma inci ínnakoonii ma le ti awe, aawunutam man puñow wootam, pale akina náamaañiyan wootam niŋ mukunoo, naatoot wo niŋ wanoo.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Ta inci ínnakoonii ta le ti awe, aawananutam niŋ hisumpu, pale akina áyekuniit hisumpu wootam.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Aanucut hikawam niŋ munucu, pale akina, naanuc wootam niŋ munucu méesuume haaw.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Síitanam inci pusoki, pálafi pa piteyoo penfakat pa píyisanaayisan nii umuuyen wa uteyoo weemeeŋe wa upayeepa kaaponket. Pale an óo an aŋa nkaponkete caahinkiŋ, caahinkilis lompo nálafi.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Fiye, Yéesu naasok aal a aŋuu: “Umuuyen wa utii uponketeeponket.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Keeyeniye ka toko hili neyoo nkáyaañ pusokool: “Aŋe ayem ayme, fo kati aponket umuuyen?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Pale Yéesu naasok aal a: “Káyinan ka kitii kifakanuu, kaay niŋ kásuumaay.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.