Lucas 15
Kuloonaay (KRX) vs NTLH
1 Hikee hinoom, hícump pisayoola kúncoo niŋ pumuuyena nkálohii Yéesu káasiitanoo.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Pufalisaay pa niŋ pikalaŋana hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis nkayeno káakumutool kapusok: “Ayíin aŋe nawananwanan pumuuyena pa naali neyii.”
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Fiye, Yéesu naasokii hícantiitu eehe:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 “Niŋ akee ti aluu ataakaa sísaacii keme (100), yoonool néecim, fo atakat áwii epaakiil niŋ kaat niŋ sipaakiil sa (99) ti káahoonanuma, apikaay hiŋes yoonool ya éecime ya fo álaŋanii yo? Sáacii éecime|alt="Lost sheep" src="BK00005B.TIF" size="col" loc="15:4-7" copy="Knowles & Bass" ref="15:4"
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Niŋ álaŋaniyoo yo, niŋ pásuuma áfaakantoonii yo
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 naayet t’enuuf. Púful toko naayonkal pákawiyoo niŋ pikinooloo nantoonool naasokii: 'Níkey, ninanf ti pásuuma pa putoom, kamma inci íllaŋanii sáacii ya etoom yoonool ya éecime ya.'
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Inci pusok aluu: Fo lompo incuke, pásuuma efipiyeno ti keeyem ka alacana niŋ amuuyena oonool áwunkiyaa umuuyen wa uteyoo, pihaŋ áwii epaakiil niŋ kaat niŋ sipaakiil sa (99) keecoonoole ka kasoolahut púwunko umuuyen wa uteyii.”
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Yéesu naapenan hisoku: “Moonool muu, niŋ aal ataakaa sikoofali ŋaasuwan, yoonool néecim, fo atacaaŋan lampi, naaneeŋ ekumpaan ya naaŋes yo niŋ kunuu fo alaŋan yo?
8 Jesus continuou:
9 Niŋ alaŋanaa yo áfaayonkalii pákawiyoo niŋ pikinooloo nantoonool naasokii: 'Ninanf ti pásuuma pa putoom, kamma inci íllaŋanii koofali ya etoom éecime ya.'
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Inci pusok aluu: Fo lompo incuke, niŋ amuuyena oonool áwunkiyaa umuuyen wa uteyoo, pásuuma efipiyeno ti pumaleekoo pa piti Pútuun pa.”
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Yéesu nene asok: “Taakaataak áyiin eetaake epuuk pákasupak.
11 E Jesus disse ainda:
12 Kahiineen ka nkusok faafoo: 'Paapaa, ufanam putumam ti hisaanumate ha eeha inci iññaŋe ha hitaaku nampi ketaa.' Fiye, paapaa ya náapaacinool hitaaku ha hiteyoo epuukoo.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Fiyiit kahiineen ka naanooman putum pa piteyoo púlooŋ naakaay ti mah méelaaŋe. Náapucalool po mañ ma miteyoo ti eloŋ eenaput.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Apipa káapucalool aŋa naataake ya púlooŋ, épankul enfakat néenakoonii ti mah ma púlooŋ, náayaañ palek.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Naakaay hiŋes páhin, akee áyiin ati oom mah naacoopoo, naapoñoo káakuuman pícalukun ti etaam ya eteyoo.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Náalafi kaasiitan faŋoo niŋ paliyal empa pícalukun pa mpiyeniye pa hili pale an awunutoo waah.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Fiye, ápuñohoonii ti kunuuwoo, naasokoolo: 'Píhina kayema puume pakati paapaa atoom payenka nkali fo nkatowan, inci íyyemi le ti eket niŋ peep.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Ooto, inci fañoho pati paapaa atoom inkaasokoo: "Paapaa, inci muuyenaamuuyen ti Ateeteyo ati alacana niŋ ti awe.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Fiye, inci túuniit piyonkalee añiini, cokam samat nii akee ti píhina pa pakatii."'
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 “Púful toko, añii ya naalito, naañoho pati faafoo. Mpálempaliyoo, faafoo naaŋantanoo inketoo teyoo ti hikaw meemak. Naatey apipaakoolanoo naaŋoonoo, naasumpooloo.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Añii ya naasokoo: 'Paapaa, inci muuyenaamuuyen ti Ateeteyo ati alacana niŋ ti awe. Fiye, inci túuniit piyonkalee añiini.'
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Pale faafoo naasok pimiikan pa pakateyoo: 'Nihiliikan! Nícoopii hísool ha heehaŋe ha pawalle ínnisooloo ho, inniŋaamoo ekop ti hisiik, inniwasoo pisamata.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Innícoopii cíciin ca ceehaŋe ca pafom nipimuk upuliyaa nuuhaañiyaa.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Kamma añiinam aŋe naakete, náañohoonii ti eloŋ; náacim, naalaŋanee.' Nkáyaañ pahaaño.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 “Ta eehe nihitaakiye ta añiinoo áhampaatiin a náaloŋii ti kaakit. Ti éñohooniyoo ápulohanii ekumpaan ya náasi páyifal niŋ pakiiyal.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Naayonkal akee ti pimiikan pa, naacakanoo: 'Weyme utaakiye le?'
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Amiikan a naañahanoo: 'Atuwi áñohoonii, paapaa atii naamuk cíciin ca ceehaŋe ca pafom kamma náañohoonii kásuumaayoo.'
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “Fiye, añii ya áhampaatiin a hiiñoo nihili, naapook pinako ti ekumpaan ya. Paapaa ateyoo náafulii, naamaaneenakoo apinako ti ekumpaan ya.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Pale naasok paapaa ateyoo: 'Síitan! Sitiil ense púlooŋ inci yemuu ti páhin péelaacinut hilimi. Pale háati cifil aataapala wunam pahaaño niŋ pákawiyam.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Pale añiini aŋe, ápuñohoonii, akina aŋa éepucaloole ya hitaaku ha hitii ti púmaacul keenaput, ammukoo cíciin ca ceehaŋe ca pafom!'
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 “Paapaa ateyoo naasokoo: 'Añiinam, hinak óo hinak awe oopa le niŋ inci, waah óo waah utoom, utii.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Pale atuwi aŋe aketaaket, náañohoonii ti eloŋ; náacim, naalaŋanee. Ekina ewune uñaŋaa pahaaño niŋ hitaaku pásuuma.'”
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.