Lucas 15

Kuloonaay (KRX) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Hikee hinoom, hícump pisayoola kúncoo niŋ pumuuyena nkálohii Yéesu káasiitanoo.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Pufalisaay pa niŋ pikalaŋana hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis nkayeno káakumutool kapusok: “Ayíin aŋe nawananwanan pumuuyena pa naali neyii.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Fiye, Yéesu naasokii hícantiitu eehe:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Niŋ akee ti aluu ataakaa sísaacii keme (100), yoonool néecim, fo atakat áwii epaakiil niŋ kaat niŋ sipaakiil sa (99) ti káahoonanuma, apikaay hiŋes yoonool ya éecime ya fo álaŋanii yo? Sáacii éecime|alt="Lost sheep" src="BK00005B.TIF" size="col" loc="15:4-7" copy="Knowles & Bass" ref="15:4"
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Niŋ álaŋaniyoo yo, niŋ pásuuma áfaakantoonii yo
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 naayet t’enuuf. Púful toko naayonkal pákawiyoo niŋ pikinooloo nantoonool naasokii: 'Níkey, ninanf ti pásuuma pa putoom, kamma inci íllaŋanii sáacii ya etoom yoonool ya éecime ya.'
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Inci pusok aluu: Fo lompo incuke, pásuuma efipiyeno ti keeyem ka alacana niŋ amuuyena oonool áwunkiyaa umuuyen wa uteyoo, pihaŋ áwii epaakiil niŋ kaat niŋ sipaakiil sa (99) keecoonoole ka kasoolahut púwunko umuuyen wa uteyii.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yéesu naapenan hisoku: “Moonool muu, niŋ aal ataakaa sikoofali ŋaasuwan, yoonool néecim, fo atacaaŋan lampi, naaneeŋ ekumpaan ya naaŋes yo niŋ kunuu fo alaŋan yo?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Niŋ alaŋanaa yo áfaayonkalii pákawiyoo niŋ pikinooloo nantoonool naasokii: 'Ninanf ti pásuuma pa putoom, kamma inci íllaŋanii koofali ya etoom éecime ya.'
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Inci pusok aluu: Fo lompo incuke, niŋ amuuyena oonool áwunkiyaa umuuyen wa uteyoo, pásuuma efipiyeno ti pumaleekoo pa piti Pútuun pa.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yéesu nene asok: “Taakaataak áyiin eetaake epuuk pákasupak.
11 E disse:
12 Kahiineen ka nkusok faafoo: 'Paapaa, ufanam putumam ti hisaanumate ha eeha inci iññaŋe ha hitaaku nampi ketaa.' Fiye, paapaa ya náapaacinool hitaaku ha hiteyoo epuukoo.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Fiyiit kahiineen ka naanooman putum pa piteyoo púlooŋ naakaay ti mah méelaaŋe. Náapucalool po mañ ma miteyoo ti eloŋ eenaput.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Apipa káapucalool aŋa naataake ya púlooŋ, épankul enfakat néenakoonii ti mah ma púlooŋ, náayaañ palek.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Naakaay hiŋes páhin, akee áyiin ati oom mah naacoopoo, naapoñoo káakuuman pícalukun ti etaam ya eteyoo.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Náalafi kaasiitan faŋoo niŋ paliyal empa pícalukun pa mpiyeniye pa hili pale an awunutoo waah.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 “Fiye, ápuñohoonii ti kunuuwoo, naasokoolo: 'Píhina kayema puume pakati paapaa atoom payenka nkali fo nkatowan, inci íyyemi le ti eket niŋ peep.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ooto, inci fañoho pati paapaa atoom inkaasokoo: "Paapaa, inci muuyenaamuuyen ti Ateeteyo ati alacana niŋ ti awe.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Fiye, inci túuniit piyonkalee añiini, cokam samat nii akee ti píhina pa pakatii."'
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 “Púful toko, añii ya naalito, naañoho pati faafoo. Mpálempaliyoo, faafoo naaŋantanoo inketoo teyoo ti hikaw meemak. Naatey apipaakoolanoo naaŋoonoo, naasumpooloo.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Añii ya naasokoo: 'Paapaa, inci muuyenaamuuyen ti Ateeteyo ati alacana niŋ ti awe. Fiye, inci túuniit piyonkalee añiini.'
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Pale faafoo naasok pimiikan pa pakateyoo: 'Nihiliikan! Nícoopii hísool ha heehaŋe ha pawalle ínnisooloo ho, inniŋaamoo ekop ti hisiik, inniwasoo pisamata.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Innícoopii cíciin ca ceehaŋe ca pafom nipimuk upuliyaa nuuhaañiyaa.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Kamma añiinam aŋe naakete, náañohoonii ti eloŋ; náacim, naalaŋanee.' Nkáyaañ pahaaño.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Ta eehe nihitaakiye ta añiinoo áhampaatiin a náaloŋii ti kaakit. Ti éñohooniyoo ápulohanii ekumpaan ya náasi páyifal niŋ pakiiyal.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Naayonkal akee ti pimiikan pa, naacakanoo: 'Weyme utaakiye le?'
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Amiikan a naañahanoo: 'Atuwi áñohoonii, paapaa atii naamuk cíciin ca ceehaŋe ca pafom kamma náañohoonii kásuumaayoo.'
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Fiye, añii ya áhampaatiin a hiiñoo nihili, naapook pinako ti ekumpaan ya. Paapaa ateyoo náafulii, naamaaneenakoo apinako ti ekumpaan ya.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Pale naasok paapaa ateyoo: 'Síitan! Sitiil ense púlooŋ inci yemuu ti páhin péelaacinut hilimi. Pale háati cifil aataapala wunam pahaaño niŋ pákawiyam.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Pale añiini aŋe, ápuñohoonii, akina aŋa éepucaloole ya hitaaku ha hitii ti púmaacul keenaput, ammukoo cíciin ca ceehaŋe ca pafom!'
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Paapaa ateyoo naasokoo: 'Añiinam, hinak óo hinak awe oopa le niŋ inci, waah óo waah utoom, utii.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Pale atuwi aŋe aketaaket, náañohoonii ti eloŋ; náacim, naalaŋanee. Ekina ewune uñaŋaa pahaaño niŋ hitaaku pásuuma.'”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.