Mateus 25
Magtubu tôô toɲ biɲare to kôrbi (KQP) vs NAA
1 «Iyôŋ ba, emê iyére to derômaraŋ yi mega kam kalmê ka môj ka pô lampa toji jôriɲ kwini ôbi kurô iyôŋ.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Perê kam kalmê bay ka môj hen na, ka bay na bay tu melênê men, ka bay na bay galê men.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Kaɲ bay galê hen na, eraɲji naɲ weŋ wo ɗaŋgi kôbriji a ré.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Niɲba, kaɲ bay tu melênê hen na, eraɲ naɲ weŋ lampa toji bô gwolé a kôbriji a.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Mega wo tê ôbi kurô bi wo hen ba geré tô menba, bay yederiɲ kum aɲ yiji kum kêm.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Sa kiriɲ ka jali menba, tô kwôni ôm kaŋ a ta kôl iyôŋ ba: ‹Geléŋge ôbi kurô bi era hen ya, séŋge ken jô kwini.›
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Menba, kam kalmê bay ka môj hen eŋgeji tô kum a, aɲ ɲanji lampa toji.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Kaɲ bay galê hen, kôliɲ kaɲ bay tu melênê hen iyôŋ ba: ‹Béniŋge weŋ lampa toŋge dê men, wôsa lampa toni bariɲ.›
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Menba, kaɲ bay tu melênê hen uwôlji sara iyôŋ ba: ‹Niɲa béŋge ré wôsa nêm wo naa sodiriɲge ré. Erêŋge ken ô kelé iyé bay garare a yaŋ ɗi.›
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Kiriɲa bay ô wô kelé weŋ lampa toji hende to hen menba, ôbi kurô bi wo hen sa cêgeriji a, aɲ kam kalmê ka ré ɓu sa têrji hen, ôrji naɲ ɗi ira kini gerê iyére a menba, bay luge kibi iyére ta.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Kiriɲa kam kalmê kaɲ bay galê bay ka hen buloji hera menba, bay di kermiɲ aɲ kôl iyôŋ ba: ‹Kelma, Kelma, bôl kermiɲ béni men ɗéy.›
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Menba, ôbi uwôlji sara iyôŋ ba: ‹Na tu kwôlê a ené kelêŋge hen, en henêŋge ré.› »
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Menba, Jésu kôlji iyôŋ ba: «Ɗéŋge tu melênê sa yerŋge a, wôsa sa heraren na, ken hôn wulêri ré men, tayriri ré a men.»
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 «*Emê iyére to derômaraŋ a yi mega gawra wo ɗa erê kergare menba, uwôge manê kari aɲ céji ari uɲé kari bi bay ré gem.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Kwo tumô, ôbi biri lari woɲ lôr miliɲôn bay men, ôbi cêgeri ba ôbi biri lari woɲ lôr miliɲôn wôô men, kwo subi ba ôbi biri lari woɲ lôr miliɲôn pôn men. Ôbi céji hen iyôŋ nêm sa néé woji néé woji menba, ɗiɲ yiri ô hari niɲ.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Kwo tumô wo bay ré biri lari woɲ lôr dubu bay hen na, ô liɲ jeŋga aɲ uwôɲ kamne dubu bay a sara.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Ôbi cêgeri wo bay ré biri lari woɲ lôr miliɲôn wôô hen kôba, ô liɲ jeŋga aɲ uwôɲ kamne dubu wôô a sara men.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Niɲba, kwo subi wo bay ré biri lari woɲ lôr miliɲôn pôn hen na, ô kergé iyom aɲ emiɲ kwori tôŋ uwôbe.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Wulê kwône niɲ menba, ôbi iyérji na uwo tô kergare tori a menba, uwôgeji eŋgeriji tô lari wo na ɗiré céji gemé hen.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Kwo tumô wo ôbi na biri lari woɲ lôr miliɲôn bay hen, era ligiri a aɲ kôli iyôŋ ba: ‹Kelma, na ju ben lari woɲ lôr na bay aɲ ju gel, en hô uwôɲ miliɲôn bay a sara.›
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Menba, kelma wori kôli iyôŋ ba: ‹Dô damaŋ, ju na mana wo dôri woɲ ôbi bôô pôn. Aŋga dê ka na en bem hen aɲ ju cubu tum tô a hen na, na hô bêm megêrji mê a sara, era sa li yi derê naɲ en.›
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Ôbi cêgeri wo ôbi ré biri lari woɲ lôr miliɲôn wôô hen na, era ligiri a aɲ kôli iyôŋ ba: ‹Kelma, na ju ben lari woɲ lôr na wôô aɲ ju gel en hô uwôɲ miliɲôn wôô a sara.›
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Menba, kelma wori kôli iyôŋ ba: ‹Dô damaŋ, ju na mana wo dôri wo bôm pôn. Aŋga dê ka na en bem hen aɲ ju cubu tum tô a hen na, na hô bêm megêrji mê a sara, era sa li yi derê naɲ en.›
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 Kwo subi wo ôbi na biri lari woɲ lôr miliɲôn pôn hen era ligiri a aɲ kôli iyôŋ ba: ‹Kelma, en hôn wo jeré na kwôni wo ré li iyêre men, jeré na kwôni wo ré ci dema ré wal ré a men, kwo ré wusu dema ré pô ré a men. Na ôbi á, ené merên yen né hen.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 En kemnam aɲ en kerge iyom emiɲ lari wom bi wo hen tôŋ aɲ gel, ôbi a na.›
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 Menba, kelma wori kôli iyôŋ ba: ‹Jôbi ju na mana wo habiɲ woɲ kuy. Ju hôn dô iyôŋ wo ené ci dema ené wal ré men, ené wusu dema ené pô ré a men.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Iyôŋ ba, ré jeré erê biɲ bay lê jeŋga aɲ kiriɲa ré ené hera na ba, ré ené uɲé kamne a sara ré ba?
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Iyôŋ ba, ken dô lari wo kôbri a hen aɲ ken biɲ kwo kwori môj hen a sara.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 En kelêŋge kwôni wo naɲ uɲé bay a hô biri a sara. Aɲ ôbi a ôriɲ damaŋ a. Niɲba, kwo ari uɲé kari lôg hen na, bay a derê bay ka lôg hen kôbri a aɲ sôŋ.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Mana wo habiɲ woɲ kuy hen na, ɓeréŋgeri ken uwôli nô bô dilemne a, na kiriɲ ka ɓiɲé a sômê men, ômniɲ kaɲniji mêêrê mêêrê ya a men hen.› »
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 «Kiriɲa nôbi *Kema Gawra na heraɲ naɲ damɲare tiɲê hen na, *manê ka derômaraŋ a a banji aɲ na sa merê sa gagay kenare wuɲê.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Aɲ tô yê ɓiɲé ka sa terare a na kêm a daɲ tumôn a aɲ na a derê tirji mega wo ôbi abê gamgê dôriɲ tu gamgê gay naɲ uré hen iyôŋ.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Na bê gamgê sa kôben gusurô men, uɲé sa kôben ma men.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Menba, na kôliɲ ka sa kôben gusurô hen iyôŋ ba: ‹Eraŋge kenbay ka Iban tô kibri a sarŋge a hen, ken sa mô bô emê iyére tori to bay ɲan wô kwôleŋge ca tumô kiriɲa ka tô terare na ɗiɲ yeŋ hen.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Wôsa, kiriɲa kurôŋ na lên ba, na ken ben aŋgaɲ emê men, kam na dên ba, na ken ben en yi men, na ena kerga ba, na ken lên kergare men.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Na en ô tôn seŋge ba, na ken ben bargay en têliɲ tôn men, na en ômiɲ ba, na ken kôrben men, na en yi daŋgay a ba, na ken ô gelen a men.›
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Menba, bay lê aŋgaɲ derôre bay ka hen a uwôlen sara iyôŋ ba: ‹Kelma, kiriɲa yôŋ a na niné gelem kurôŋ na ré lêm a, na niné bem aŋgaɲ emê men, kam na dêm a, na niné bem ju yi men ba?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Men, kiriɲa yôŋ a, na jeré na kerga aɲa na niné lêm kergare men, na jeré ô tôm seŋge a, na niné bem bargay ju têliɲ tôm men ba?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Men, kiriɲa yôŋ a, na jeré ômiɲ men, na ju yi daŋgay a a men a, na niné ô gelem ba?›
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Menba, na uwôlji a sara iyôŋ ba: ‹Na tu kwôlê a ené kelêŋge hen are bay ka kêm ka ken li naɲ yênên ka bay bôrji mega ani ré hen na, na nôbi bi a na kené lên hen.› »
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 «Menba, na kôliɲ ka sa kôben ma hen iyôŋ ba: ‹Erêŋge wolé, kenbay ka mênê yi wô sarŋge, erêŋge bô tare to eŋge kwôy naɲ kunu to yi gengiɲ sa Sidan naɲ ɓiɲé kari hen.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Wôsa, kiriɲa kurôŋ na lên ba, na ken ben aŋgaɲ emê ré men, kam na dên ba, na ken ben en yi ré men.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Na ena kerga ba, na ken lên kergare ré men, na en ô tôn seŋge ba, na ken ben bargay bi ené têliɲ tôn ré men, na en ômiɲ men, na en yi daŋgay a men menba, na ken ô gelen ré a men.›
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 Menba, bay a uwôlen sara iyôŋ ba: ‹Kelma, kiriɲa yôŋ a, na niné gelem kurôŋ na ré lêm men, kam na ré dêm men, na jeré na kerga men, na jeré ô tôm seŋge men, na jeré ômiɲ men, na jeré yi daŋgay a a men, a na niné li naɲ ju ré ba?›
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Menba, na uwôlji sara iyôŋ ba: ‹Na tu kwôlê a ené kelêŋge hen, are bay ka kêm ka ken li naɲ yênên ka bay bôrji mega ani ré hen na, na nôbi bi a na kené li naɲ en né hen.›
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Menba, bay lê habrê bay ka hen a erê kiriɲ kaɲ gusiɲ ka yi naɲ kuniji hen, wô jé lêreji wo habiɲ bi wo hen men, kaɲ bay lê aŋgaɲ derôre ba, bay a erê kini gelê wo yi naɲ kwini a hen men.»
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.