Mateus 25
Magtubu tôô toɲ biɲare to kôrbi (KQP) vs BKJ
1 «Iyôŋ ba, emê iyére to derômaraŋ yi mega kam kalmê ka môj ka pô lampa toji jôriɲ kwini ôbi kurô iyôŋ.
1 Então o reino do céu será semelhante a dez virgens que, tomando os seus lampiões, saíram ao encontro do noivo.
2 Perê kam kalmê bay ka môj hen na, ka bay na bay tu melênê men, ka bay na bay galê men.
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco eram insensatas.
3 Kaɲ bay galê hen na, eraɲji naɲ weŋ wo ɗaŋgi kôbriji a ré.
3 As que eram insensatas, tomando os seus lampiões, não levaram azeite consigo.
4 Niɲba, kaɲ bay tu melênê hen na, eraɲ naɲ weŋ lampa toji bô gwolé a kôbriji a.
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com os seus lampiões.
5 Mega wo tê ôbi kurô bi wo hen ba geré tô menba, bay yederiɲ kum aɲ yiji kum kêm.
5 E, tardando o noivo, todas elas cochilaram, e dormiram.
6 Sa kiriɲ ka jali menba, tô kwôni ôm kaŋ a ta kôl iyôŋ ba: ‹Geléŋge ôbi kurô bi era hen ya, séŋge ken jô kwini.›
6 E à meia-noite houve um grito: Eis que o noivo vem; saí-lhe ao encontro.
7 Menba, kam kalmê bay ka môj hen eŋgeji tô kum a, aɲ ɲanji lampa toji.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam os seus lampiões.
8 Kaɲ bay galê hen, kôliɲ kaɲ bay tu melênê hen iyôŋ ba: ‹Béniŋge weŋ lampa toŋge dê men, wôsa lampa toni bariɲ.›
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque os nossos lampiões estão se apagando.
9 Menba, kaɲ bay tu melênê hen uwôlji sara iyôŋ ba: ‹Niɲa béŋge ré wôsa nêm wo naa sodiriɲge ré. Erêŋge ken ô kelé iyé bay garare a yaŋ ɗi.›
9 Mas as prudentes responderam, dizendo: Não, para que não falte a nós e a vós; mas ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Kiriɲa bay ô wô kelé weŋ lampa toji hende to hen menba, ôbi kurô bi wo hen sa cêgeriji a, aɲ kam kalmê ka ré ɓu sa têrji hen, ôrji naɲ ɗi ira kini gerê iyére a menba, bay luge kibi iyére ta.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e a porta foi fechada.
11 Kiriɲa kam kalmê kaɲ bay galê bay ka hen buloji hera menba, bay di kermiɲ aɲ kôl iyôŋ ba: ‹Kelma, Kelma, bôl kermiɲ béni men ɗéy.›
11 Depois chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, Senhor, abre para nós.
12 Menba, ôbi uwôlji sara iyôŋ ba: ‹Na tu kwôlê a ené kelêŋge hen, en henêŋge ré.› »
12 Mas ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo, eu não vos conheço.
13 Menba, Jésu kôlji iyôŋ ba: «Ɗéŋge tu melênê sa yerŋge a, wôsa sa heraren na, ken hôn wulêri ré men, tayriri ré a men.»
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora em que o Filho do homem há de vir.
14 «*Emê iyére to derômaraŋ a yi mega gawra wo ɗa erê kergare menba, uwôge manê kari aɲ céji ari uɲé kari bi bay ré gem.
14 Porque o reino do céu é como um homem que, ao viajar para uma terra distante, chamou os seus próprios servos, e entregou-lhes os seus bens.
15 Kwo tumô, ôbi biri lari woɲ lôr miliɲôn bay men, ôbi cêgeri ba ôbi biri lari woɲ lôr miliɲôn wôô men, kwo subi ba ôbi biri lari woɲ lôr miliɲôn pôn men. Ôbi céji hen iyôŋ nêm sa néé woji néé woji menba, ɗiɲ yiri ô hari niɲ.
15 E a um deu cinco talentos, e a outro dois, e a outro um; a cada homem segundo as suas habilidades; em seguida, foi viajar.
16 Kwo tumô wo bay ré biri lari woɲ lôr dubu bay hen na, ô liɲ jeŋga aɲ uwôɲ kamne dubu bay a sara.
16 Então o que recebera cinco talentos foi e negociou com eles, e fez outros cinco talentos.
17 Ôbi cêgeri wo bay ré biri lari woɲ lôr miliɲôn wôô hen kôba, ô liɲ jeŋga aɲ uwôɲ kamne dubu wôô a sara men.
17 E da mesma forma, o que recebera dois, ele também ganhou outros dois.
18 Niɲba, kwo subi wo bay ré biri lari woɲ lôr miliɲôn pôn hen na, ô kergé iyom aɲ emiɲ kwori tôŋ uwôbe.
18 Mas o que recebera um, foi e cavou na terra, e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Wulê kwône niɲ menba, ôbi iyérji na uwo tô kergare tori a menba, uwôgeji eŋgeriji tô lari wo na ɗiré céji gemé hen.
19 Depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Kwo tumô wo ôbi na biri lari woɲ lôr miliɲôn bay hen, era ligiri a aɲ kôli iyôŋ ba: ‹Kelma, na ju ben lari woɲ lôr na bay aɲ ju gel, en hô uwôɲ miliɲôn bay a sara.›
20 Então, chegando o que recebera cinco talentos, trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, tu me entregaste cinco talentos; eis aqui cinco talentos a mais que eu ganhei.
21 Menba, kelma wori kôli iyôŋ ba: ‹Dô damaŋ, ju na mana wo dôri woɲ ôbi bôô pôn. Aŋga dê ka na en bem hen aɲ ju cubu tum tô a hen na, na hô bêm megêrji mê a sara, era sa li yi derê naɲ en.›
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel sobre poucas coisas, eu te farei governante sobre muitas coisas; entra na alegria do teu senhor.
22 Ôbi cêgeri wo ôbi ré biri lari woɲ lôr miliɲôn wôô hen na, era ligiri a aɲ kôli iyôŋ ba: ‹Kelma, na ju ben lari woɲ lôr na wôô aɲ ju gel en hô uwôɲ miliɲôn wôô a sara.›
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que eu ganhei outros dois talentos além desses.
23 Menba, kelma wori kôli iyôŋ ba: ‹Dô damaŋ, ju na mana wo dôri wo bôm pôn. Aŋga dê ka na en bem hen aɲ ju cubu tum tô a hen na, na hô bêm megêrji mê a sara, era sa li yi derê naɲ en.›
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel sobre poucas coisas, eu te farei governante sobre muitas coisas; entra na alegria do teu senhor.
24 Kwo subi wo ôbi na biri lari woɲ lôr miliɲôn pôn hen era ligiri a aɲ kôli iyôŋ ba: ‹Kelma, en hôn wo jeré na kwôni wo ré li iyêre men, jeré na kwôni wo ré ci dema ré wal ré a men, kwo ré wusu dema ré pô ré a men. Na ôbi á, ené merên yen né hen.
24 Então, chegando o que recebera um talento, disse: Senhor, eu soube, que és um homem duro, que colhes onde não semeaste, e ajuntas onde não espalhaste.
25 En kemnam aɲ en kerge iyom emiɲ lari wom bi wo hen tôŋ aɲ gel, ôbi a na.›
25 E receoso, eu fui e escondi na terra o teu talento; eis que aqui está o que é teu.
26 Menba, kelma wori kôli iyôŋ ba: ‹Jôbi ju na mana wo habiɲ woɲ kuy. Ju hôn dô iyôŋ wo ené ci dema ené wal ré men, ené wusu dema ené pô ré a men.
26 Respondendo o seu senhor, disse-lhe: Servo perverso e preguiçoso, tu sabias que eu colho onde não semeei, e ajunto onde eu não espalhei.
27 Iyôŋ ba, ré jeré erê biɲ bay lê jeŋga aɲ kiriɲa ré ené hera na ba, ré ené uɲé kamne a sara ré ba?
27 Tu deverias portanto ter dado o meu dinheiro aos cambistas, e então, na minha vinda, teria recebido o meu com os juros.
28 Iyôŋ ba, ken dô lari wo kôbri a hen aɲ ken biɲ kwo kwori môj hen a sara.
28 Tomai, portanto o talento dele, e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 En kelêŋge kwôni wo naɲ uɲé bay a hô biri a sara. Aɲ ôbi a ôriɲ damaŋ a. Niɲba, kwo ari uɲé kari lôg hen na, bay a derê bay ka lôg hen kôbri a aɲ sôŋ.
29 Porque a cada um que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver, será tomado até o que ele tem.
30 Mana wo habiɲ woɲ kuy hen na, ɓeréŋgeri ken uwôli nô bô dilemne a, na kiriɲ ka ɓiɲé a sômê men, ômniɲ kaɲniji mêêrê mêêrê ya a men hen.› »
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
31 «Kiriɲa nôbi *Kema Gawra na heraɲ naɲ damɲare tiɲê hen na, *manê ka derômaraŋ a a banji aɲ na sa merê sa gagay kenare wuɲê.
31 Quando o Filho do homem vier em sua glória, e todos os santos anjos com ele, então ele se assentará no trono da sua glória.
32 Aɲ tô yê ɓiɲé ka sa terare a na kêm a daɲ tumôn a aɲ na a derê tirji mega wo ôbi abê gamgê dôriɲ tu gamgê gay naɲ uré hen iyôŋ.
32 E diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará umas das outras, como o pastor separa suas ovelhas dos bodes.
33 Na bê gamgê sa kôben gusurô men, uɲé sa kôben ma men.
33 E ele colocará as ovelhas à sua mão direita, mas os bodes à esquerda.
34 Menba, na kôliɲ ka sa kôben gusurô hen iyôŋ ba: ‹Eraŋge kenbay ka Iban tô kibri a sarŋge a hen, ken sa mô bô emê iyére tori to bay ɲan wô kwôleŋge ca tumô kiriɲa ka tô terare na ɗiɲ yeŋ hen.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua mão direita: Vinde, benditos de meu Pai, herdai o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Wôsa, kiriɲa kurôŋ na lên ba, na ken ben aŋgaɲ emê men, kam na dên ba, na ken ben en yi men, na ena kerga ba, na ken lên kergare men.
35 Porque eu tive fome, e deste-me de comer; eu tive sede, e deste-me de beber; eu era um estrangeiro, e me acolhestes;
36 Na en ô tôn seŋge ba, na ken ben bargay en têliɲ tôn men, na en ômiɲ ba, na ken kôrben men, na en yi daŋgay a ba, na ken ô gelen a men.›
36 despido, e me vestistes; eu estava enfermo e me visitastes; eu estive preso, e fostes até mim.
37 Menba, bay lê aŋgaɲ derôre bay ka hen a uwôlen sara iyôŋ ba: ‹Kelma, kiriɲa yôŋ a na niné gelem kurôŋ na ré lêm a, na niné bem aŋgaɲ emê men, kam na dêm a, na niné bem ju yi men ba?
37 Então os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, e te alimentamos? Ou com sede, e te demos de beber?
38 Men, kiriɲa yôŋ a, na jeré na kerga aɲa na niné lêm kergare men, na jeré ô tôm seŋge a, na niné bem bargay ju têliɲ tôm men ba?
38 E quando nós te vimos estrangeiro, e te acolhemos? Ou despido, e te vestimos?
39 Men, kiriɲa yôŋ a, na jeré ômiɲ men, na ju yi daŋgay a a men a, na niné ô gelem ba?›
39 E quando te vimos enfermo ou na prisão, e fomos visitar-te?
40 Menba, na uwôlji a sara iyôŋ ba: ‹Na tu kwôlê a ené kelêŋge hen are bay ka kêm ka ken li naɲ yênên ka bay bôrji mega ani ré hen na, na nôbi bi a na kené lên hen.› »
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Na verdade eu vos digo que quando o fizestes ao menor destes meus irmãos, a mim o fizestes.
41 «Menba, na kôliɲ ka sa kôben ma hen iyôŋ ba: ‹Erêŋge wolé, kenbay ka mênê yi wô sarŋge, erêŋge bô tare to eŋge kwôy naɲ kunu to yi gengiɲ sa Sidan naɲ ɓiɲé kari hen.
41 Então dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para dentro do fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Wôsa, kiriɲa kurôŋ na lên ba, na ken ben aŋgaɲ emê ré men, kam na dên ba, na ken ben en yi ré men.
42 Porque eu tive fome, e não me destes de comer; eu tive sede, e não me destes de beber;
43 Na ena kerga ba, na ken lên kergare ré men, na en ô tôn seŋge ba, na ken ben bargay bi ené têliɲ tôn ré men, na en ômiɲ men, na en yi daŋgay a men menba, na ken ô gelen ré a men.›
43 eu era um estrangeiro, e não me acolhestes; despido, e não me vestistes; enfermo e na prisão, e não me visitastes.
44 Menba, bay a uwôlen sara iyôŋ ba: ‹Kelma, kiriɲa yôŋ a, na niné gelem kurôŋ na ré lêm men, kam na ré dêm men, na jeré na kerga men, na jeré ô tôm seŋge men, na jeré ômiɲ men, na jeré yi daŋgay a a men, a na niné li naɲ ju ré ba?›
44 Então eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou um estrangeiro, ou despido, ou enfermo ou na prisão, e não te servimos?
45 Menba, na uwôlji sara iyôŋ ba: ‹Na tu kwôlê a ené kelêŋge hen, are bay ka kêm ka ken li naɲ yênên ka bay bôrji mega ani ré hen na, na nôbi bi a na kené li naɲ en né hen.›
45 Então ele lhes responderá, dizendo: Na verdade eu vos digo que quando não fizestes ao menor destes, não o fizeste a mim.
46 Menba, bay lê habrê bay ka hen a erê kiriɲ kaɲ gusiɲ ka yi naɲ kuniji hen, wô jé lêreji wo habiɲ bi wo hen men, kaɲ bay lê aŋgaɲ derôre ba, bay a erê kini gelê wo yi naɲ kwini a hen men.»
46 E irão estes para o castigo eterno; mas os justos para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.