Mateus 21
Magtubu tôô toɲ biɲare to kôrbi (KQP) vs NTLH
1 Kiriɲa Jésu naɲ bay tôri saji ɗa naɲ Jérusalêm menba, bay sa biɲji Bêtpajé si kwa Keram wo Olibiyé,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 menba, Jésu jé bay tôri wôô aɲ kôlji iyôŋ ba: «Erêŋge iyére to tumôrŋge a hen aɲ ka uɲé kura hariɲ tôŋ naɲ kemare kware a, bisiréŋgeji ken eraɲ ben.
2 com a seguinte ordem:
3 Hena kwôni ré eŋgeréŋge ba, ken kôli iyôŋ ba: ‹Na Kelma a geyé.› Menba, bay a ɗéŋge ka eraɲ seŋge.»
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Are bay ka hen yi hen iyôŋ, bi kwôlo *ôbi kibi Emen na kôl hen na, ariri ré liɲ. Ôbi na kôl iyôŋ ba:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 «Kôliɲge ɓiɲé ka Siɲô iyôŋ ba:
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Menba, bay ô aɲ liji mega wo Jésu ré kôlji hen iyôŋ.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Bay ô eraɲ naɲ kura hende to hen naɲ kemare menba, bay bi bargay kaji cêgere a aɲ Jésu ɗay merê sara.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Menba, ɓiɲé kwône tô bargay kaji bi tô geré wo ôbi ɗa ôriɲ ya hen men, ka pôni piya kôbi gurô sa bi ya a men.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Kwônê ɓiɲé bay ka hen ka pôni ka ge tumô men, ka ba cêgê men aɲ bay kaarê gura ôm iyôŋ ba: «Hosana, heramê yi wô sa *kuŋga kelma Dabid, terê kibi yi wô sa kwo era naɲ hini Kelma hen men, heramê yi wô sa kwo mô ta ɗêŋ derômaraŋ a hen a men.»
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Kiriɲa Jésu sa biɲ Jérusalêm menba, ɓiɲé ka Jérusalêm a kêm sun aɲ bay eŋgere iyôŋ ba: «Gawra bi wo hen na i ba?»
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Menba, kwônê ɓiɲé ka ré bari hen uwôlji sara iyôŋ ba: «Na Jésu woɲ ôbi kibi Emen wo Najarêt bô emê wo Galilé a.»
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Jésu si derô haba wo *iyéy Emen a menba, ôbi dage ɓiɲé kêm ka eraɲ naɲ aŋgaɲ gara hen men, ka era wô kelé are a men hen. Men, ôbi nôgerê tabel to bay keraŋgê gursu naɲ ari merê ka bay ɗére derare gara hen hee a men.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Menba, ôbi kôlji iyôŋ ba: «Bay li bô magtubu to Emen a kôl iyôŋ ba: ‹Iyére tiɲê a yé iyéy uwôlê Emen.› Menba, kenbay ken ayre liɲ kini merê bandi.»
13 Ele lhes disse:
14 Kiriɲ bay ka hen na, bay tu tiɲ naɲ bay moré eraji ligiri a bô iyéy Emen a aɲ ôbi berariji.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Niɲba, damné kaɲ bay bê kwôbe naɲ *bay derê tô tôô to Emen gelji aŋga ɗê sa kiriɲ ka Jésu li kêm hen men, toy kamrê ka bi gura bô iyéy Emen a kôl iyôŋ ba: «Hini emê yi wô sa kuŋga kelma Dabid» hen a men, menba, bôrji mêne.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Menba, bay kôliɲ Jésu iyôŋ ba: «Ju toy kwôlo bay kôl hen ba?» Menba, ôbi uwôlji sara iyôŋ ba: «Ew, en toy dô. Niɲba, na ken dêŋse kwôlo na liɲ bô magtubu to Emen a kôl iyôŋ ba: ‹Na ju li aɲ kamrê ka dê dê naɲ kaɲ kibi kuba na heramem hen né ba?› »
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Menba, ôbi ɗiji aɲ, aɲ si ô, aɲ ô wulê Bétani.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Tô kiriɲ wo bay hena Bétani ciré hera Jérusalêm a menba, kurôŋ li Jésu.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Ôbi gel tôgôre to ɗebe bêŋgê geré menba, ôbi ô ɗa ɗiré karê yêre emê niɲba, ôbi uwôɲ na mare mera. Menba, ôbi kôliɲ tôgôre hende to hen iyôŋ ba: «Ma yê cêgê ré niɲ yôd.» Menba, kiriɲ bay ka hen na, tôgôre hende to hen hay.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Kiriɲa bay tôri gel hen iyôŋ menba, tiniji ge kay aɲ bay kôl iyôŋ ba: «Na iyeŋ a tôgôre hende ré hay lew hen iyôŋ ba?»
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Menba, Jésu uwôlji sara iyôŋ ba: «En kelêŋge na tu kwôlê: hena kené meremné sa ayê bôô woŋge a ré ba, na aŋga ken gel sa tôgôre a hen, a kené lê mera ré niɲba, hena kené kôliɲ keram wo hen ‹Dô yem ju ô kuriɲ bô cér a› kôba, ariri a liɲ.
21 Então Jesus disse:
22 Hena kené bi bôrŋge sa Emen a ba, aŋga yôŋ yôŋ ka ken uwôli ba, ka uɲé.»
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Jésu ô derô haba wo iyéy Emen a ô dôriɲ ɓiɲé kwôlê menba, damné kaɲ bay bê kwôbe naɲ surɲê eraji ligiri a aɲ kôli iyôŋ ba: «Na i a bem tôô hende to ju liɲ are kêm hen ba?»
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Menba, ôbi uwôlji sara iyôŋ ba: «Nôbi kôba na eŋgeréŋge kwôlê pôn men, hena kené uwôlen sara dema ené kelêŋge na ba i a ben tôô hende to en liɲ are bay ka kêm hen ba men.
24 Jesus respondeu:
25 Batêm to Ja na liɲ ɓiɲé hen na, na hena na derômaraŋ a laba, na ligi gawrê a ɗi ba?» Menba, bay nariɲ perêrji a kôl iyôŋ ba: «Hena nana kôl ré hena na derômaraŋ a ba, ôbi a kelê wô mi a na nana bi bôrna sari a ré ba?
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 A hena nana kôl ré hena na ligi gawrê ba, nana hôn dô wo ɓiɲé ré geyé ré, wôsa bay bô Ja mega ôbi kibi Emen iyôŋ.»
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Menba, bay kôliɲ Jésu iyôŋ ba: «Nini hôn né.» Menba, ôbi kôlji iyôŋ ba: «Iyôŋ ba, nôbi kôba, na kelêŋge na naɲ tôô to yôŋ a ené liɲ are bay kêm hen né men.»
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Jésu hô kôlji iyôŋ ba erméŋge sa kwôlo na kelê hen: «Gawra wo pôni naɲ kamni wôô, menba, ôbi kôliɲ kwo suri iyôŋ ba: ‹Keman, kemnêŋ jôbi ju ô bô tiɲaɗor a.›
28 Jesus continuou:
29 Menba, kemari bi wo hen kôli iyôŋ ba: ‹Na erê ré, baba.› Sem cêgê menba, ôbi hô erem sa kôli bi wo hen a, menba, ô bô tiɲaɗor a.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Ibarji kôliɲ ôbi cêgeri na mega bi wo ôbi ré kôliɲ kwo suri hen iyôŋ men. Niɲba, kemari wo cêgê hen kôli iyôŋ ba: ‹Na erê, baba.› Menba, ôbi ô ré men.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Hen ba, kami gawra bay ka wôô hen na, na kwo yôŋ a lê tôô ibari ba?» Menba, bay uwôli sara iyôŋ ba: «Na kwo tumô hen.» Menba, Jésu hô uwôlji sara iyôŋ ba: «Na tu kwôlê a ené kelêŋge hen, *bay eŋgé wôgê naɲ bay yiɲ yiɲare toɲ têriɲ a sé bô *emê iyére to Emen a tumôrŋge.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Wôsa Ja ôbi lê batêm era sa geléŋge geré woɲ derôre, menba, ken bi bôrŋge sari a ré niɲba, na bay eŋgé wôgê naɲ bay yiɲ yiɲare toɲ têriɲ a bê bôrji sari a ɗi. Ken hôn are bay ka hen dô a men, niɲba, ken bul cêgerŋge biɲ têriɲ ré wô biɲ bôrŋge sari a ré.»
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Na hô kelêŋge gwosoy kwôlo ɗaŋgi a sôŋ: «Gawra wo pôni na ôbi iyéy yagê tiɲaɗor, ôbi ay haba woɲ gerem sara men, pi iyom wô uwôriɲ yêre men, li iyére toɲ gemé yagê bi wo hen sara. Ôbi biɲ bay yagê tiɲaɗor yagê wori bi wo hen aɲ bay têbri naɲ geserê geserê aɲ ɗiɲ yiri ôriɲ kergare.
33 Jesus disse:
34 Kiriɲa kibi kelanê terê tiɲaɗor hende to hen, ba ɗa niɲ menba, ôbi jé manê kari ligi ɓiɲé bay ka hen a bi ré ô eŋgé kwa yê tiɲaɗor hende to hen eraɲ biri.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Kiriɲa bay jé bay ka hen saji menba, bay gemé yagê tiɲaɗor hen, pôrji manê ka ôbi iyéy tiɲaɗor hende to hen, aɲ bay sê kwo tumô men, bay duu kwo jôgiɲ wôô men, bay gôbe kwo subi duu naɲ keram men.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Menba, ôbi iyéy tiɲaɗor hende to hen hô jé manê kari ka ɗaŋgi kwône ɗê ka ré tumô hen aɲ menba, ɓiɲé bay ka hen pôrji sê men, duu ka pôni a men mega wo bay ré liɲ ka tumô hen iyôŋ sôŋ.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Gerɲéri menba, ôbi iyéy tiɲaɗor bi wo hen jé kemari woɲ bôri yirji a aɲ kôl iyôŋ ba: ‹Ôbi ba, bay a kemnaɲ tini tô.›
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Niɲba, ɓiɲé bay ka hen gelji kemari menba, bay kôl iyôŋ ba: ‹Na ôbi emê cibré ibari ôbi a na, eraŋge na deréŋgeri aɲ na baɲge naɲ aŋga cibré ibari a hen kêm.›
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Menba, bay ɓiri ôriɲ kelaŋ naɲ yagê tiɲaɗor aɲ diiri.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Hen ba, kiriɲa ôbi iyéy tiɲaɗor hende to hen hera ba, a liɲ ɓiɲé bay hen iyeŋ niɲ ba?»
40 Aí Jesus perguntou:
41 Menba, bay uwôli sara iyôŋ ba: «Ôbi a deré ɓiɲé kaɲ bay bô habrê bay ka hen aɲ ôbi a biɲ ka ɗaŋgi yagê bi wo hen aɲ kini terêre a ba, bay a biri yêre men.»
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Menba, Jésu kôlji iyôŋ ba: «Na ken dêŋse kwôlo na liɲ bô magtubu to Emen a hen né ba? Bay na kôl iyôŋ ba:
42 Jesus então perguntou:
43 Na ôbi wo hen aɲa ené kelêŋge, emê iyére to Emen, a dôriɲ kôbreŋge a aɲ aɲ bay a biɲ tô yê wo ɗaŋgi wo a bê kwôlê sa aŋga gengiɲ sa emê iyére hende to hen. [
43 E Jesus terminou:
44 Kwôni wo yôŋ yôŋ wo kuriɲ sa keram bi wo hen na, gerɲéri a tiɲ men kwo keram bi wo hen kuriɲ sari a ba, a hederéri men.]»
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Kiriɲa damné ka bay bê kwôbe naɲ Parisiɲêɲê toy gwosoy kwôlê bi wo hen iyôŋ menba, bay hôn wo Jésu ré kôl gengiɲ na sarji.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Menba, bay woge geré wo ciré ɓeréri, niɲba, bay hariɲ kwônê ɓiɲé wôsa ɓiɲé bay ka hen, bô Jésu mega ôbi kibi Emen iyôŋ.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.