Mateus 21
Magtubu tôô toɲ biɲare to kôrbi (KQP) vs ACF
1 Kiriɲa Jésu naɲ bay tôri saji ɗa naɲ Jérusalêm menba, bay sa biɲji Bêtpajé si kwa Keram wo Olibiyé,
1 E, quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou, então, Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 menba, Jésu jé bay tôri wôô aɲ kôlji iyôŋ ba: «Erêŋge iyére to tumôrŋge a hen aɲ ka uɲé kura hariɲ tôŋ naɲ kemare kware a, bisiréŋgeji ken eraɲ ben.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Hena kwôni ré eŋgeréŋge ba, ken kôli iyôŋ ba: ‹Na Kelma a geyé.› Menba, bay a ɗéŋge ka eraɲ seŋge.»
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, direis que o Senhor os há de mister; e logo os enviará.
4 Are bay ka hen yi hen iyôŋ, bi kwôlo *ôbi kibi Emen na kôl hen na, ariri ré liɲ. Ôbi na kôl iyôŋ ba:
4 Ora, tudo isto aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta, que diz:
5 «Kôliɲge ɓiɲé ka Siɲô iyôŋ ba:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei aí te vem,Manso, e assentado sobre uma jumenta,E sobre um jumentinho, filho de animal de carga.
6 Menba, bay ô aɲ liji mega wo Jésu ré kôlji hen iyôŋ.
6 E, indo os discípulos, e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Bay ô eraɲ naɲ kura hende to hen naɲ kemare menba, bay bi bargay kaji cêgere a aɲ Jésu ɗay merê sara.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e fizeram-no assentar em cima.
8 Menba, ɓiɲé kwône tô bargay kaji bi tô geré wo ôbi ɗa ôriɲ ya hen men, ka pôni piya kôbi gurô sa bi ya a men.
8 E muitíssima gente estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Kwônê ɓiɲé bay ka hen ka pôni ka ge tumô men, ka ba cêgê men aɲ bay kaarê gura ôm iyôŋ ba: «Hosana, heramê yi wô sa *kuŋga kelma Dabid, terê kibi yi wô sa kwo era naɲ hini Kelma hen men, heramê yi wô sa kwo mô ta ɗêŋ derômaraŋ a hen a men.»
9 E a multidão que ia adiante, e a que seguia, clamava, dizendo: Hosana ao Filho de Davi; bendito o que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas!
10 Kiriɲa Jésu sa biɲ Jérusalêm menba, ɓiɲé ka Jérusalêm a kêm sun aɲ bay eŋgere iyôŋ ba: «Gawra bi wo hen na i ba?»
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, dizendo: Quem é este?
11 Menba, kwônê ɓiɲé ka ré bari hen uwôlji sara iyôŋ ba: «Na Jésu woɲ ôbi kibi Emen wo Najarêt bô emê wo Galilé a.»
11 E a multidão dizia: Este é Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Jésu si derô haba wo *iyéy Emen a menba, ôbi dage ɓiɲé kêm ka eraɲ naɲ aŋgaɲ gara hen men, ka era wô kelé are a men hen. Men, ôbi nôgerê tabel to bay keraŋgê gursu naɲ ari merê ka bay ɗére derare gara hen hee a men.
12 E entrou Jesus no templo de Deus, e expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Menba, ôbi kôlji iyôŋ ba: «Bay li bô magtubu to Emen a kôl iyôŋ ba: ‹Iyére tiɲê a yé iyéy uwôlê Emen.› Menba, kenbay ken ayre liɲ kini merê bandi.»
13 E disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; mas vós a tendes convertido em covil de ladrões.
14 Kiriɲ bay ka hen na, bay tu tiɲ naɲ bay moré eraji ligiri a bô iyéy Emen a aɲ ôbi berariji.
14 E foram ter com ele no templo cegos e coxos, e curou-os.
15 Niɲba, damné kaɲ bay bê kwôbe naɲ *bay derê tô tôô to Emen gelji aŋga ɗê sa kiriɲ ka Jésu li kêm hen men, toy kamrê ka bi gura bô iyéy Emen a kôl iyôŋ ba: «Hini emê yi wô sa kuŋga kelma Dabid» hen a men, menba, bôrji mêne.
15 Vendo, então, os principais dos sacerdotes e os escribas as maravilhas que fazia, e os meninos clamando no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Menba, bay kôliɲ Jésu iyôŋ ba: «Ju toy kwôlo bay kôl hen ba?» Menba, ôbi uwôlji sara iyôŋ ba: «Ew, en toy dô. Niɲba, na ken dêŋse kwôlo na liɲ bô magtubu to Emen a kôl iyôŋ ba: ‹Na ju li aɲ kamrê ka dê dê naɲ kaɲ kibi kuba na heramem hen né ba?› »
16 E disseram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos meninos e das criancinhas de peito tiraste o perfeito louvor?
17 Menba, ôbi ɗiji aɲ, aɲ si ô, aɲ ô wulê Bétani.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Tô kiriɲ wo bay hena Bétani ciré hera Jérusalêm a menba, kurôŋ li Jésu.
18 E, de manhã, voltando para a cidade, teve fome;
19 Ôbi gel tôgôre to ɗebe bêŋgê geré menba, ôbi ô ɗa ɗiré karê yêre emê niɲba, ôbi uwôɲ na mare mera. Menba, ôbi kôliɲ tôgôre hende to hen iyôŋ ba: «Ma yê cêgê ré niɲ yôd.» Menba, kiriɲ bay ka hen na, tôgôre hende to hen hay.
19 E, avistando uma figueira perto do caminho, dirigiu-se a ela, e não achou nela senão folhas. E disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Kiriɲa bay tôri gel hen iyôŋ menba, tiniji ge kay aɲ bay kôl iyôŋ ba: «Na iyeŋ a tôgôre hende ré hay lew hen iyôŋ ba?»
20 E os discípulos, vendo isto, maravilharam-se, dizendo: Como secou imediatamente a figueira?
21 Menba, Jésu uwôlji sara iyôŋ ba: «En kelêŋge na tu kwôlê: hena kené meremné sa ayê bôô woŋge a ré ba, na aŋga ken gel sa tôgôre a hen, a kené lê mera ré niɲba, hena kené kôliɲ keram wo hen ‹Dô yem ju ô kuriɲ bô cér a› kôba, ariri a liɲ.
21 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até se a este monte disserdes: Ergue-te, e precipita-te no mar, assim será feito;
22 Hena kené bi bôrŋge sa Emen a ba, aŋga yôŋ yôŋ ka ken uwôli ba, ka uɲé.»
22 E, tudo o que pedirdes em oração, crendo, o recebereis.
23 Jésu ô derô haba wo iyéy Emen a ô dôriɲ ɓiɲé kwôlê menba, damné kaɲ bay bê kwôbe naɲ surɲê eraji ligiri a aɲ kôli iyôŋ ba: «Na i a bem tôô hende to ju liɲ are kêm hen ba?»
23 E, chegando ao templo, acercaram-se dele, estando já ensinando, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo, dizendo: Com que autoridade fazes isto? e quem te deu tal autoridade?
24 Menba, ôbi uwôlji sara iyôŋ ba: «Nôbi kôba na eŋgeréŋge kwôlê pôn men, hena kené uwôlen sara dema ené kelêŋge na ba i a ben tôô hende to en liɲ are bay ka kêm hen ba men.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, também eu vos direi com que autoridade faço isto.
25 Batêm to Ja na liɲ ɓiɲé hen na, na hena na derômaraŋ a laba, na ligi gawrê a ɗi ba?» Menba, bay nariɲ perêrji a kôl iyôŋ ba: «Hena nana kôl ré hena na derômaraŋ a ba, ôbi a kelê wô mi a na nana bi bôrna sari a ré ba?
25 O batismo de João, de onde era? Do céu, ou dos homens? E pensavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 A hena nana kôl ré hena na ligi gawrê ba, nana hôn dô wo ɓiɲé ré geyé ré, wôsa bay bô Ja mega ôbi kibi Emen iyôŋ.»
26 E, se dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Menba, bay kôliɲ Jésu iyôŋ ba: «Nini hôn né.» Menba, ôbi kôlji iyôŋ ba: «Iyôŋ ba, nôbi kôba, na kelêŋge na naɲ tôô to yôŋ a ené liɲ are bay kêm hen né men.»
27 E, respondendo a Jesus, disseram: Não sabemos. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade faço isto.
28 Jésu hô kôlji iyôŋ ba erméŋge sa kwôlo na kelê hen: «Gawra wo pôni naɲ kamni wôô, menba, ôbi kôliɲ kwo suri iyôŋ ba: ‹Keman, kemnêŋ jôbi ju ô bô tiɲaɗor a.›
28 Mas, que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.
29 Menba, kemari bi wo hen kôli iyôŋ ba: ‹Na erê ré, baba.› Sem cêgê menba, ôbi hô erem sa kôli bi wo hen a, menba, ô bô tiɲaɗor a.
29 Ele, porém, respondendo, disse: Não quero. Mas depois, arrependendo-se, foi.
30 Ibarji kôliɲ ôbi cêgeri na mega bi wo ôbi ré kôliɲ kwo suri hen iyôŋ men. Niɲba, kemari wo cêgê hen kôli iyôŋ ba: ‹Na erê, baba.› Menba, ôbi ô ré men.
30 E, dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e, respondendo ele, disse: Eu vou, senhor; e não foi.
31 Hen ba, kami gawra bay ka wôô hen na, na kwo yôŋ a lê tôô ibari ba?» Menba, bay uwôli sara iyôŋ ba: «Na kwo tumô hen.» Menba, Jésu hô uwôlji sara iyôŋ ba: «Na tu kwôlê a ené kelêŋge hen, *bay eŋgé wôgê naɲ bay yiɲ yiɲare toɲ têriɲ a sé bô *emê iyére to Emen a tumôrŋge.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Wôsa Ja ôbi lê batêm era sa geléŋge geré woɲ derôre, menba, ken bi bôrŋge sari a ré niɲba, na bay eŋgé wôgê naɲ bay yiɲ yiɲare toɲ têriɲ a bê bôrji sari a ɗi. Ken hôn are bay ka hen dô a men, niɲba, ken bul cêgerŋge biɲ têriɲ ré wô biɲ bôrŋge sari a ré.»
32 Porque João veio a vós no caminho da justiça, e não o crestes, mas os publicanos e as meretrizes o creram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para o crer.
33 Na hô kelêŋge gwosoy kwôlo ɗaŋgi a sôŋ: «Gawra wo pôni na ôbi iyéy yagê tiɲaɗor, ôbi ay haba woɲ gerem sara men, pi iyom wô uwôriɲ yêre men, li iyére toɲ gemé yagê bi wo hen sara. Ôbi biɲ bay yagê tiɲaɗor yagê wori bi wo hen aɲ bay têbri naɲ geserê geserê aɲ ɗiɲ yiri ôriɲ kergare.
33 Ouvi, ainda, outra parábola: Houve um homem, pai de família, que plantou uma vinha, e circundou-a de um valado, e construiu nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se para longe.
34 Kiriɲa kibi kelanê terê tiɲaɗor hende to hen, ba ɗa niɲ menba, ôbi jé manê kari ligi ɓiɲé bay ka hen a bi ré ô eŋgé kwa yê tiɲaɗor hende to hen eraɲ biri.
34 E, chegando o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Kiriɲa bay jé bay ka hen saji menba, bay gemé yagê tiɲaɗor hen, pôrji manê ka ôbi iyéy tiɲaɗor hende to hen, aɲ bay sê kwo tumô men, bay duu kwo jôgiɲ wôô men, bay gôbe kwo subi duu naɲ keram men.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, feriram um, mataram outro, e apedrejaram outro.
36 Menba, ôbi iyéy tiɲaɗor hende to hen hô jé manê kari ka ɗaŋgi kwône ɗê ka ré tumô hen aɲ menba, ɓiɲé bay ka hen pôrji sê men, duu ka pôni a men mega wo bay ré liɲ ka tumô hen iyôŋ sôŋ.
36 Depois enviou outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes o mesmo.
37 Gerɲéri menba, ôbi iyéy tiɲaɗor bi wo hen jé kemari woɲ bôri yirji a aɲ kôl iyôŋ ba: ‹Ôbi ba, bay a kemnaɲ tini tô.›
37 E, por último, enviou-lhes seu filho, dizendo: Terão respeito a meu filho.
38 Niɲba, ɓiɲé bay ka hen gelji kemari menba, bay kôl iyôŋ ba: ‹Na ôbi emê cibré ibari ôbi a na, eraŋge na deréŋgeri aɲ na baɲge naɲ aŋga cibré ibari a hen kêm.›
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Menba, bay ɓiri ôriɲ kelaŋ naɲ yagê tiɲaɗor aɲ diiri.
39 E, lançando mão dele, o arrastaram para fora da vinha, e o mataram.
40 Hen ba, kiriɲa ôbi iyéy tiɲaɗor hende to hen hera ba, a liɲ ɓiɲé bay hen iyeŋ niɲ ba?»
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Menba, bay uwôli sara iyôŋ ba: «Ôbi a deré ɓiɲé kaɲ bay bô habrê bay ka hen aɲ ôbi a biɲ ka ɗaŋgi yagê bi wo hen aɲ kini terêre a ba, bay a biri yêre men.»
41 Dizem-lhe eles: Dará afrontosa morte aos maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe dêem os frutos.
42 Menba, Jésu kôlji iyôŋ ba: «Na ken dêŋse kwôlo na liɲ bô magtubu to Emen a hen né ba? Bay na kôl iyôŋ ba:
42 Diz-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:A pedra, que os edificadores rejeitaram,essa foi posta por cabeça do ângulo;pelo Senhor foi feito isto,E é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Na ôbi wo hen aɲa ené kelêŋge, emê iyére to Emen, a dôriɲ kôbreŋge a aɲ aɲ bay a biɲ tô yê wo ɗaŋgi wo a bê kwôlê sa aŋga gengiɲ sa emê iyére hende to hen. [
43 Portanto, eu vos digo que o reino de Deus vos será tirado, e será dado a uma nação que dê os seus frutos.
44 Kwôni wo yôŋ yôŋ wo kuriɲ sa keram bi wo hen na, gerɲéri a tiɲ men kwo keram bi wo hen kuriɲ sari a ba, a hederéri men.]»
44 E, quem cair sobre esta pedra, despedaçar-se-á; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Kiriɲa damné ka bay bê kwôbe naɲ Parisiɲêɲê toy gwosoy kwôlê bi wo hen iyôŋ menba, bay hôn wo Jésu ré kôl gengiɲ na sarji.
45 E os príncipes dos sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas palavras, entenderam que falava deles;
46 Menba, bay woge geré wo ciré ɓeréri, niɲba, bay hariɲ kwônê ɓiɲé wôsa ɓiɲé bay ka hen, bô Jésu mega ôbi kibi Emen iyôŋ.
46 E, pretendendo prendê-lo, recearam o povo, porquanto o tinham por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.