2 Coríntios 12
Magtubu tôô toɲ biɲare to kôrbi (KQP) vs ACF
1 Na dê deŋgôn sem a bi wo lê wo en li hen iyôŋ ba, na aŋga habiɲ hen. Haw hen, na derê kwôli aŋga Kelma gelen bô pelal a hen.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Kemnêŋ li elê môj kibi pôrbu niɲ wo Emen na ay ôbi ayê bôô wo pôni wo en hôni dô hen ôriɲ naɲ ɗi derômaraŋ a to jôgiɲ subu a. Na ba, na yiri a bay ré ay ôriɲ laba na tini ba, ba na hôn né, niɲba, Emen a henê.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, não sei, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe) foi arrebatado ao terceiro céu.
3 — ausente —
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 — ausente —
4 Foi arrebatado ao paraíso; e ouviu palavras inefáveis, que ao homem não é lícito falar.
5 Na dê deŋgôn wô ayê wo Emen ay gawra bi wo hen ôriɲ derômaraŋ a hen niɲba, kuɲê nôbi ba, na dê deŋgôn na wô iya wo en iya hen ɗi.
5 De alguém assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Hena ré ené di deŋgôn kôba, en gal ré wôsa na kelê na kwôlê woɲ tiri. Niɲba, na dê deŋgôn né aɲ bi kené ermiɲ sara gaɲ gôliɲ sa aŋga na en li ken gel hen né men, sa kwôlo na ken toy keben a hen né a men. Kiriɲ bay ka hen dema kené henê wo ené na ôbi galê réba ené na kwo dami men tô.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isto, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Ré ené uwôyrê yen wô aŋga ɗê kiriɲ ka Emen gelen hen niɲba, Emen ben aŋga lên habiɲ bi ré jôren uwôyrê yen. Aŋga habiɲ bay ka hen na, yi mega mana wo Sidan ré dên aɲ bi ré jôren uwôyrê yen iyôŋ.
7 E, para que não me exaltasse pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 Gengiɲ sa aŋga lên habiɲ bay ka hen na, en uwôl Emen têê subu bi ré dôrji yen a aɲ
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor para que se desviasse de mim.
9 niɲba, ôbi kôlen iyôŋ ba: «Bô derê wuɲê bi wo en bem hen nêm, wôsa na kiriɲa néé gawra naɲ dema ibé iyêrê wuɲê ré li jé yiri a.» Aɲ yen dôren gaɲ aɲ en di deŋgôn sa néén ôbi wo naɲ hen, aɲ bi ibé iyêrê wo *Krist ré baa naɲ en.
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 Kwôlê bi wo hen li aɲ yen ilen né kwôy. Hena ené iya, hena bay ré teren, bay ré gelen gusiɲ, ené mô na bô tu ɲa, ené mô na bô bô emê a kôba, en hôn wo ené geliɲ gusiɲ na wô sa Krist. Aɲ yen dôren wôsa kiriɲa néén naɲ dema Krist ré ben néén damaŋ a.
10 Por isso sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco então sou forte.
11 Kenbay a lê a ené li are mega ôbi galê hen iyôŋ hen, ré na kenbay a ré derê kwôlen niɲba, ken dô ré aɲa ené dô kwôlen naɲ keben wuɲê hen. Nôbi ba, ena ani ré haɲê, niɲba, bay jé kaŋge ka hawi bay ka ken kôl ré na ka damné hen kôba, ɗên né.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Wôsa kiriɲa na en baɲ iyére toŋge a hen na, na en li jé naɲ ulê bôô yôd aɲ Emen ben en li aŋgaɲ giɲê ka gay gay. Aŋgaɲ giɲê bay ka hen na, gel wo ené na *ôbi jé woɲ tiri.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Aŋga dôri ka en li iyé bay ayê bôô ka ɗaŋgi a hen na, na en li iyére toŋge a hen iyôŋ men, ɗiba na en dô turŋge ré. Aŋga pôn nêŋ ka en ba lê iyére toŋge a na, na wôsa na en uwôlêŋge kené ben ani ré hen. Iyôŋ hari kôba, ken ɗi bôrŋge jal san a.
13 Pois, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 Ba ɗa wo na herê iyére toŋge a hen ya. Hen a ba, na têê subu a niɲ. Ôbi wo na herê hen kôba, en gey bi kené ben ani ré a men. Wôsa na yerŋge a ené gey ɗiba, na gursu toŋge ré. Yi mega kamrê naɲ balêrji iyôŋ, wôsa na kamrê a abê balêrji ré, niɲba, na balêrji a abêji ɗi.
14 Eis aqui estou pronto para pela terceira vez ir ter convosco, e não vos serei pesado, pois que não busco o que é vosso, mas sim a vós: porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ré ené kay aŋgaɲê kêm men, ré ené merên môɲ ené ma aɲ iyôŋ wô sarŋge kôba, na lê yi derê. Na ba, ken puren lôg na wô wo nôbi ené peréŋge damaŋ bi ba?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 Ken hôn wo nôbi na, ené eŋgeréŋge ani ré. Menba, ka pôni kôl iyôŋ ba, ené na ôbi gwosore men, ené na ôbi lamê kiriɲ a men.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Na ba, en lamêŋge na iyeŋ iyeŋ ba? Laba na naɲ kamaŋ ka na en jéji iyére toŋge a hen a ené lamêŋge hen ba?
17 Porventura aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Na Tit naɲ yênena wo na en kelêŋge kwôli hen, a na ené jéji yerŋge a. Na ba, na Tit bi a lamêŋge eŋgiɲ aŋgaŋge ba? Ken hôn wo nôbi men Tit men na, nini li jé ɓem naɲ ermé wo pôn men, naɲ geré bi wo pôn hen men.
18 Roguei a Tito, e enviei com ele um irmão. Porventura Tito se aproveitou de vós? Não andamos porventura no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 Kwôlo nini li bô magtubu a béŋge hen na, erméŋge wo niné kôl hen iyôŋ wô jôriɲ sarni ré, nini kelêŋge hen, na naɲ hini Emen wôsa niɲa ka Krist. Yênên nini kelêŋge hen iyôŋ wôsa nini gey béŋge na néérŋge bi kené ôriɲ tumô tumô tô ayê bôô woŋge a.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 En kemna wô wo kiriɲa ené biɲ iyére toŋge ba, jé lêreŋge ma ré sa yé kwo en gey hen né. A hena ré yi hen iyôŋ ba, jé lêren nôbi kôba, a derêŋge ré kwôy men. Dô ré ba, kiriɲa en biɲ perêŋge a na, na erê uɲé naɲare men, terbére men, bô tarê men, janare men, hare men, ɲôm men, dê deŋgô men, lê aŋga bôd bôd a men.
20 Porque receio que, quando chegar, não vos ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis; que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Dô ré ba, kiriɲa en biɲ iyére toŋge a na, Emen wuɲê a lê aɲ tayre ré dên turŋge a wô kibi ka pôni ka kaɲ ɗé tô têriɲ toji aɲ hen men, tô yiɲare toji toɲ iyôŋ a tôŋ hen né men, tô aŋgaɲ iyôŋ a tôŋ ka bay na lêêrê ca hen. Hena ré yi hen iyôŋ na, a geliɲ né ené sôm iyôŋ.
21 Que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e chore por muitos daqueles que dantes pecaram, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e desonestidade que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.