Mateus 27

Buka Tumute (KPX) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Vavita vavita dubu nalimale kosive bahata isi Diue kosive keau igaetoai Iesu hamaveve humaha kemo abu isivie hoto loulu.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Hoto louge uoholige abu Iesu umuvai mai tialeau Loma kosive Bailoti omilu.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Ige Iesuho haiale Diudasi keu ke elehai hilokage Iesuna hatai. Isi au vaveve toela ke huhuai halei monie luhu teti (30) ke malei tiale dubu nalimale kosive isi oe kosive kebia ovenu.
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 Isi namigevei avoe, “Di atae dua keho haiale kemo auna hatai. Iale keu vaveve toelaike di ke vanu.” Ige abu namihai avoe, “Halege keu a isivilike. Iale no bae a hoto ke evilivebene.”
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Kateige Diudasiu moni ke malei dubue uvue hatui halei tiale au ebia mavitinu.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Ige dubu nalimale kosive keau moni ke iuhai loui avoe, “Moni kou tahoe moni. Iale moni koseale malei dubue uvue otovege kena nahie menaka egumai.”
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Isi moni ke hotohoto vaito moni ke malei vata mole ibina valu. Subuta ataeau vata kemo deba malei avuemo sosibani vaevema. Iale vata keike abu ibinave vai isiviale avuemo vata ke ata holioholiale keau haluvige abu malevei avuemo abavuevegei.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Abu vaveve kateale vale kemoike novae ataeau vata ke ivihai avoe, “Tahoe Matama.”
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 — ausente —
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 — ausente —
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Iesuu Loma kosive ke vudimo laminu. Ige au belahai avoe, “Diue kosive anike ko.” Ige Iesuu namihai avoe, “Avuike a ke lounu.”
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Kateai lougeto dubu nalimale kosive isi oe kosive keau kosive ke vudimo kotalahai Iesu vaveve ke louge au hotoeabe ibina louholinu.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Ige Bailotiu namihai avoe, “Ana abu a aiohavoi ahoe hoto loumale ke evinu.”
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Isito Iesuu isiviholinu hotoeabe ibina louliho. Kateige Loma gamani kosiveu ke elehai vikoanu.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Vagana bahata Basova vani kemo ataeabuna Loma gamani kosive namihage kena dibulae ata mole iomage au tigei.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Iale vani kemo malaha mole ivite keu dibulae ua. Iviveike Balabasi.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Iale ata moagaeau igaetoai lohoge gamani kosiveu au subuta vale ke nahate vai kebia namigevei avoe, “La isiviale di ata olete iomage au tai. Dana Balabasi iomai. Emena dana la tedaevemale ata Iesu Keliso ke iomai.”
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Kateai louale keu koseanu. Au hilokage keau mainave mai ilike vaime mai omilu.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Bailotiu kotamale keve ugulamoi usege mahinaveu avuho hoto mole hanavoi avoe, “Di nivu vavimo tababu mole vai Iesu elehai vabuanu. Di hilokage keu vavevebe toela vaholinu. Iale ainaho inutolotolote ata kemo vavevebe toela valive.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Kateisege dubu nalimale kosive isi oe kosive keau negolahai ata moaga kebia hanavei avoe, “Bailoti namihage au Iesu hamaito Balabasi halei.”
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Kateige Bailotiu tota belagevei avoe, “La isiviale di ata abui kobiamo olete iomage au tai.” Ige abu namihai avoe, “Balabasi iomanela.”
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Ige Bailotiu namigevei avoe, “Isito dana la tedaevemale ata Iesu Keliso kemo onole vai.” Ige abu bahata Bailoti namihai avoe, “Mai idie domo hamanela.”
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Kateai louge Bailotiu belagevei avoe, “Osialemo. Au onole toela vanu.” Ige abu baita tota loui avoe, “Mai idie domo hamanela.”
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Isi katelahasege Bailotiu ke elehai hilokage kotalive keu anekianu. Ige au huhuai avoe, “Koeabuna koselahalata mole havei.” Kateaime e hai atae vudimo au ada totoanu. Isiviale keau hilokage Iesuho huhuihuhuibe toelau avuemo uoholinu. Kateaito namigevei avoe, “Inutolotolote ata kou hatige tahoveu bae daemo ulivebene. Isito auna laemo ui.”
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Ige ata bahata keau hotove ibina vai avoe, “Halege au hatige tahove kena noemo ui no esetamo ui.”
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Katelahai louge Bailotiu hotoeabe evisi Balabasi iomage au tinu. Isito Iesu mai tuvalie ata ovege abu visuhavoi mai hamaho tilu.
26 — ausente —
27 Kateai melavei gamanie o baluga ke uvue tiale tuvalie ata degomole hohavege abu loholu.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Lohoale keau ogove bahata tohoai ogo tahote vatae kosiveau hatumale ke mai avuemo hatulu.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Isi kinaveho hote mole bekabekate mai viliai kinave hanubelu. Isi kosive bedoia ke nahate mai adave inuteve mavolu. Isi lobohavoi abu kosiveho vamale ke nahate vai vudivemo kome bokoai vata bisi loui avoe, “Diue kosive baluga, ana duave.”
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Katelahaito avuemo violahai bedoia ke mai kinavemo hamalu.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Katelahai hehavolata tota avuemo ogo tahote ke elokohai ogove seleve mai avuemo holovalu. Isi melavei idie domo hamaliho tilu.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Tialeau humaha tavae Sailini malaha mole ivi Saimoni keluvuta belehovoi namihai avoe, “Ata ko tedahoi avuemo idive ebamonela.”
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Katelahaito tilialeau matama mole ivi Gologota keve velehovolu. Matama ke ihuu koseanu. Lolokue matama.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Iale abu keve velehovoi e mole toela mai uainita ebuehale ke mai omisi isiviale au ke ige vateve tumuu uoholisi. Isito Iesuu ke ige keu tumuige au ke ovonu.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Ke ovoge abu mai idie domo hamai ogove malei kasilahai ogove igaegae malelu.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Kasilahage uoholige abu uguiavoi ui Iesu nibima.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Kemo ulata sebele mole vaki mai avuemo abu ono vademoike hamale ke hisaliai avoe, “Malaha kou Diue atae kosive baluga, Iesu.” Kateaito mai kinave tatamo hamalu.
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Isi kateai vavoloe ata abui malevei idie domo havelu. Moleu Iesu ada inuteatave. Isege moleu adave agiteatave.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Isege ataeau matama kela tai lohoi ke elehai hehavoi tuvikivikilahama.
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 Isi Iesuho loui avoe, “A konike loui kosea, ‘Dana dubu baluga koiai tota vani abuita igaeta kemo houi gabiai.’ Iale a Dilava mo holiniege idie do kemo dobai loho.”
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Ige dubu nalimale kosive, Diue menaka loui haivemale isi oe kosive keau bahata hoto kateale loui hehavoma.
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 Isi moleho loui avoe, “Keu ata degomole tedaevei hoesegeveito au ebika tedahoholinu. Keu loui avoe, ‘Dau Diue atae kosive baluga.’ Iale auna dobai lohoge no bae no uvu mai avuemo mavoi.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Keu au uvu mai Dilavamo mamoi loui avoe, ‘Dau Dilava mo.’ Keta duave. Iale nahi elehage Dilavau isiviai tedahoge auna dobai lohoi.”
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Ige abu atae toela abuita malei Iesuluvuta hamale kebiata hotoe toela kateale loui namihalu.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Vanie lilimo vata bahatamo vau loai gidualeu tili okoloki masege vaniu tota halunu.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Vanie ni ke masege Iesuu au hotomo baita kekoai loui avoe, “Ilai, Ilai lama sabakatani.” Ke ihuu koseanu. “Di Dilava, di Dilava osialemoike a di tedahoholisi di halenu.”
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Ige ata degomoleau lavisi uale keau hoto ke evisi loui avoe, “Keu mesoho beloveta mole Ilaidia keike au hohavonu.”
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Katelahasege solekavesite ata moleu bibuai tiale e mole toela mai ono mole ogomu ke nahatemo ehosivai idi mai ke bisi isiviale ebagemage Iesuu e ke isi.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Ige ata degomoleau avuho loui avoe, “Usege nahi elehai. Mesoho Ilaidiana dobai lohoniege ke tedahoi.”
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Katelahasege Iesuu tota baita kekoaito hatinu.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Hatige Diue dubu balugamo abu ogo mole mai oe uvu tumute ke bamuale keu ehula dikolahai tiale heila velemai abuita holinu. Ige vatau kibikibiage muneau vigota vilahai vakolahalu.
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 Ige alue vuta keau daihovoge Dilava ata moaga subuta haluviale keau hovedevelu.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Hovedevei abu vuta ke halevelu. Iniale Iesuu hovelahage keau bae Dielusalemae tilu. Ige ata moagaeau kebia elegevelu.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Isito tuvali kosive isi tuvali esemu keau Iesu nibisi ulage hamuhatuge vaveve degomole keau velehovoge abu ke elegevei tetelahai vabulahalu. Isi loui avoe, “Seleveta keu Dilava mo.”
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Isege keate moaga subuta Galili halevai Iesuluvuta olahai tedahomale keau haeavala lavisi vaveve ke bahata elehama.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Keate kebia vigomo Meli Magidaleni isi Diemisime Diosebame neina Meli isime Sebedi mo abui kebia neina keau keve lavisi ui vaveve ke elehama.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Alimatia malaha mole kunaite keu vaveve ke elehalage gutuanu. Malaha ke ivilike Dioseba. Keu Iesu esemu mole.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Iale keu tiale Iesu ava mai abavuliho Bailoti belahanu. Ige keu au esemu namigevege abu idie domo Iesu ava iavoi mai Dioseba omilu.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Ige Diosebau avave ke mai tiale ogoe doga mai vilianu.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 Isi mai tiale au ebikaho munemo guli lovoale kemo mamonu. Isi mune baluga evovoai mai lohoi ilive bamuito halei tinu.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Isege Meli Magidaleni isi Meli mole keau vutave ke ulidamo uguiavoi ui ke elehama.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Abu kateisege Basova lovi vale vaniu uoholinu. Iniale bulae vavita dubu nalimale kosivea isi Balisia ata keau igaetoai Bailoti oe loholu.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 Keve lohoale namihai avoe, “Kosive, no hilokage loboe ata keu subuta hatioholisito nita ui loui avoe, ‘Dana hatiniege vanie ni abuita igaeta uoholige dana tota hovelahai.’
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Iale a esemu namigevege abu talive novata isi nivuta vutave ke nibie dua vai. Katealemo Iesu esemu keau bae talive avave ke vavololahalivebene. Mesoho keabuna vavololahaliege abuna ata lobogevei loui kosea, ‘Iesuu hovelahanu.’ Abuna katelahai lobolahage loboeabe kena subuta Iesuu loboale ke evihai.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Katelahai namihage Bailotiu au tuvalie ata degomole malei ovei namigevei avoe, “Kobia malevei talive abuhi nenilahai Iesu vuta ke nibie dua vave.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Ige abu tialeau Iesu vuta ke bamui gamanie silu mai mavoi louge tuvalie ata keau kemo nilahai uma.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.