Mateus 12

Buka Tumute (KPX) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Vani mole bulamo Iesuu au esemuhi konee bulue ohanoi tisege esemuiabeau vaelahai kone dakoai ilu.
1 Naquele tempo passou Jesus pelas searas num dia de sábado; e os seus discípulos, sentindo fome, começaram a colher espigas, e a comer.
2 Ige Balisia ataeau ke elehai Iesu namihai avoe, “Elehanela. A esemuiau bulamo kateale vai menaka eguvalu.”
2 Os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos estão fazendo o que não é lícito fazer no sábado.
3 Ige Iesuu abuho loui avoe, “Lana Bukae Hotomo Deividiu au esemuhi vaelahaime vale ke dodaveholilu.
3 Ele, porém, lhes disse: Acaso não lestes o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Deividiu Dilava dubue uvue tiale beleidi tumute ke mai inu. Dubu nalimale unahae abuna beleidi ke igei. Isito vani kela Deividiu menaka ke egumai beleidi ke isi au esemu ovege kebiata ilu.
4 Como entrou na casa de Deus, e como eles comeram os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem a seus companheiros, mas somente aos sacerdotes?
5 Isime lana Mosese menaka dodavelu. Mosese buka kemo bula bahata dubu nalimale keau dubue lovi vamale kemo keau menaka eguvalu. Isito keu toela holioholinu.
5 Ou não lestes na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado, e ficam sem culpa?
6 Isito di la namigevege evive. Ata mole aike komo uale keu dubu ke evihanu.
6 Digo-vos, porém, que aqui está o que é maior do que o templo.
7 Subuta Bukae Hotomo Dilavau loui avoe, ‘Di isiviholinu la ovo havei mahoi di hoesehavoliho. Isito di isiviale la moleho uvulahai mole tedaevei.’ Iale la ke ihu hilokavatebe la ataeau menaka eguvaholiale kebia aiogeveholilu.
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios, não condenaríeis os inocentes.
8 Atae Ese keu bulae Kosive. Iale auna onole louge abuna ke vai.”
8 Porque o Filho do homem até do sábado é o Senhor.
9 Iesuu kateaito bulu ke halei dubuiabe moleve tinu.
9 Partindo dali, entrou Jesus na sinagoga deles.
10 Keve ata mole ada goloteu ua. Ige ata degomoleau keve uale isiviale Iesuu vaveve mole vage abuna vaveveve kemo kotalahai. Iale abu belahai avoe, “A huhuige ata molena bulamo vavahanite hoesehavoge keu momoleige vaveve kena nahie menaka egumai.”
10 E eis que estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiadas; e eles, para poderem acusar a Jesus, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 Ige Iesuu namigevei avoe, “Mesoho la moleu mamoe oveniege mamoe moleu bulamo abatamo dobage auna ke laluvai. Emena auna osioi. Auna ke laluvai.
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma só ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não há de lançar mão dela, e tirá-la?
12 Isito ovo keau baluga holioholisito ataeau Dilava nimo baluga. Iale kemoike nahie menakau nahiho humaha alavoale kemo nahiabuna bulamo ata tedaevege duave.”
12 Ora, quanto mais vale um homem do que uma ovelha! Portanto, é lícito fazer bem nos sábados.
13 Kateai louito ada golote ke namihai avoe, “A ada hatunela.” Ige malaha keu au ada hatuge adaveu adave mole ke nahate vai inutolotoloanu.
13 Então disse àquele homem: estende a tua mão. E ele a estendeu, e lhe foi restituída sã como a outra.
14 Ige Balisia ataeau ke elehai halevai Iesu hamaliho humaha kaovalu.
14 Os fariseus, porém, saindo dali, tomaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Iesuu ke evisi o ke halei tige ata moagaeau ehovai tilu. Ige au vavahanitebia hoesegevege abu bahata momolelahalu.
15 Jesus, percebendo isso, retirou-se dali. Acompanharam-no muitos; e ele curou a todos,
16 Ige au kebia namigevei avoe, “Lainaho di vale ko loui ata namigevelive.”
16 e advertiu-lhes que não o dessem a conhecer;
17 Au kateai louale keu Dilavau beloveta Aisaia namihale hoto ke mai selevetinu.
17 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta Isaías:
18 Au loui avoe,
18 Eis aqui o meu servo que escolhi, o meu amado em quem a minha alma se compraz; porei sobre ele o meu espírito, e ele anunciará aos gentios o juízo.
19 Isito keu bae itumuai baita loulivebene.
19 Não contenderá, nem clamará, nem se ouvirá pelas ruas a sua voz.
20 Ata degomole evieviabeu negoholimale kebia auna bae hoesegevei.
20 Não esmagará a cana quebrada, e não apagará o morrão que fumega, até que faça triunfar o juízo;
21 Ige vani kemo vatae ataeabuna abu uvu mai avuemo mavoi.”
21 e no seu nome os gentios esperarão.
22 Ata degomoleau malaha mole ni kedute isi uvute ke melavei Iesue loholu. Kosealemo munanae toelau avuemo biloige keu kateanu. Iale Iesuu ata ke hoesehavoge keu niai hotoanu.
22 Trouxeram-lhe então um endemoninhado cego e mudo; e ele o curou, de modo que o mudo falava e via.
23 Ige ataeau ke elehai tetelahalu. Isi mole belagevei avoe, “La huhuige Deividi mo nehenike Dilavau nahi tedaeveho hanavoale. Emena.”
23 E toda a multidão, maravilhada, dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 Ige Balisia ataeau ke evisi loui avoe, “Munanae toelae kosive Biesabolo keike au vuvune omige au vuvunevemo munanae toela kebia nunuvema.”
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, disseram: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Isito Iesuu huhuihuhuiabe ke hilokai isiviai deiada mole loui haivege abuna kemo hilokage keu Setene vuvunemo munanae toela nunuveholinu. Au abuho loui avoe, “Vata mole ataeau mole tasalievei mole haveliege ata keau bae ui egealivebene. Ige o igaemo valada igaeau mole tasalievei abu moletehi mole haveliege abuna solekai uoholisi.
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Iale ke nahate Setene ataeabuna mole tasalievei abu moletehi mole havege Setene vuvune kena solekai uoholisi.
26 Ora, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seus reino?
27 La loui kosea, ‘Munanae toelae kosive Biesabolo keu vuvune daoge di munanae toela nunuvema.’ Isito di ke vuvunemo kebia nunuveholima. Dana kateai Setene vuvunemo kebia nunuvege la esemu abuna ole vuvunemo munanae toela kebia nunuvei. Iale lana la esemu belagevege abuna loui kosea, ‘Dilava vuvunemoike no kebia nunuvema.’ Ige di data kateale vama.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Iale di Dilava Munana Tumue vuvunemo munanae toela nunuvege la hilokage Dilava matamae doga ke vuvuneu laemo lohonu.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
29 “Atabeu bae malaha negote ke oe uvue tai kunaive vavoloalivebene. Isito auna vasohuta malaha ke umuvaito bae ove kemo kunaive malei.
29 Ou, como pode alguém entrar na casa do valente, e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente? e então lhe saquear a casa.
30 “Ata oleuoleu di tedahoholimale keau di aiohavomale ataeabulike. Isi ata oleuoleu di ata maleveveve kemo di tedahoholimale keau ata kebia nunuvema.
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
31 Katealemo di laheho louge evive. Ata olena vaveve toela vai hotoe toela onole louge Dilavana ke ulihai. Isito ata olena Munanae Tumuho hotoe toela loui aiohavoge Dilavau bae ke ulihalivebene.
31 Portanto vos digo: Todo pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Iale ata oleuoleu hotoe toela loui di aiohavoge Dilavana toelave ke ulihai. Isito oleuoleu hotoe toela loui Munana Tumute ke aiohavoge Dilavau bae vata kove toelave ke ulihalivebene. Isi gabie otogo ketave au bae ulihalivebene.”
32 Se alguém disser alguma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste mundo, nem no vindouro.
33 “Nahi idi bahata hahumamale ke hilokalu. Nahi hilokage idie dua kena hahuhumie dua vai. Isege idie toela kena hahuhumie toela vai.
33 Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom; ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Ige laeau ute nahate toelalu. Iale la bae oleve kateai hotoe dua loui. Kosealemo ataeau abu aimo loumale keu abu uvumo huhulahamaleike abu ke louma.
34 Raça de víboras! como podeis vós falar coisas boas, sendo maus? pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
35 Atae dua keu huhuihuhuie dua vamale kemo auna hotoe dua lougei. Isege atae toela keu huhuihuhuie toela vamale kemo auna hotoe toela lougei.
35 O homem bom, do seu bom tesouro tira coisas boas, e o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 “Iale di la namigevege evive. Dilava kotae vaniu lohoge ataeau hoto ihuve uoholisito abu heiata loumale ke ibina abuna bahata malei.
36 Digo-vos, pois, que de toda palavra fútil que os homens disserem, hão de dar conta no dia do juízo.
37 Vani kemo Dilavana la hoto loumale ke kaovai. Ige oleu hotoe dua loumale keho auna loui kosea, ‘A vaveveu inutolotoloanu.’ Isito oleu hotoe toela loumale keho auna loui kosea, ‘A vaveveu toelale kemo ibinae toela manela.’”
37 Porque pelas tuas palavras serás justificado, e pelas tuas palavras serás condenado.
38 Iesuu kateai louge Diue menaka loui haivemale degomole isi Balisia ata degomole keau loui avoe, “Kosive, no isiviale au vikoe vaveve mole vage no elehai.”
38 Então alguns dos escribas e dos fariseus, tomando a palavra, disseram: Mestre, queremos ver da tua parte algum sinal.
39 Ige Iesuu loui avoe, “Novae ata la koeau atae toelaea. La Dilava halevai vaveve toela baluga vama. Katealemoike la di belahai isiviale di vikoe vaveve vage la elehai. Isito di bae la louale ke valivebene. Isito beloveta mole Dionau vale ke nahate dana data vai.
39 Mas ele lhes respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o do profeta Jonas;
40 Subuta Dionau vanie ni abuita igaeta uvumo huena baluga gogoe uvue ua. Iale ke nahate Atae Esena vanie ni abuita igaeta uvumo vatae uvue ui.
40 pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no seio da terra.
41 Gabie Dilava kotae vaniu lohoge Niniva ata keabuna hovedevei la vaveve toela ke laemo loui. Kosealemo subuta Dionau hotoe dua loui haivege abu ke evisi abu vaveve toela halevalu. Isito di la namigevege evive. Ata moleu Diona ke evihale keike kou la vigomo ua. Isito laeau hotove evioholilu.
41 Os ninivitas se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui quem é maior do que Jonas.
42 Ige Dilava kotae vani kela vata mole kuini Siba kena hovelahai la vaveve toela ke laemo loui. Kosealemo keate keu haeavamoleve Solomoniu luleleai ata haivemale ke evisi elehaho lohonu. Isito di la namigevege evive. Ata moleu Solomoni ke evihale keike ko la vigomo ua. Isito laeau hotove evioholilu.”
42 A rainha do sul se levantará no juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui quem é maior do que Salomão.
43 “Di hoto mole louge evive. Munanae toelana ata mole halei tiniege eu uvesiteve uveve matama kaovai.
43 Ora, havendo o espírito imundo saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 Isito uveve matamabeu uoholige auna huhuai kosea, ‘Dana hoilahai talive di subuta uale kemo ui.’ Kateaime hoilahai lohoniege elehage oe neheu au uvu hoesehavoge onobenobe toelau avuemo uoholinu.
44 Então diz: Voltarei para minha casa, donde saí. E, chegando, acha-a desocupada, varrida e adornada.
45 Ige munanae toela kena halei tiniege munanae toela seveniau (7) vuvune balugale kebia holoevei abuhi loholiege ata nehe kemo deluhovoi. Ige ata kena toela seleveai. Kosealemo subuta munanae toela igaeu avuemo ua. Isito gabie munanae toela eiti (8) keau avuemo ua. Iale novae vani komo vaveve katealena atae toelamo lohoi.”
45 Então vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entretanto, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro. Assim há de acontecer também a esta geração perversa.
46 Iesuu hoto kateale loui ata namigevesege neinaveu hohuvuiabe holoevei lohoaleau velehovoi heie uime isiviale avuluvuta hotohotoai.
46 Enquanto ele ainda falava às multidões, estavam do lado de fora sua mãe e seus irmãos, procurando falar-lhe.
47 Ige ata moleu Iesu namihai avoe, “Eleha. A neinau a hohuvu ehai abuhi heie ua. Iale abu isiviai aluvuta hotohotoai.”
47 Disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, e procuram falar contigo.
48 Ige Iesuu loui avoe, “Di neinaike ole. Ige di hohuvuiabuike olemea.”
48 Ele, porém, respondeu ao que lhe falava: Quem é minha mãe? e quem são meus irmãos?
49 Kateai louito au esemumo ada bisi loui avoe, “Elehave. Koeau di neinuvu isi di hohuvuiabuike koea.
49 E, estendendo a mão para os seus discípulos disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Iale oleuoleu di Mamau otogoe uale ke isivi vamale keau di hohuvuia, di amakinivuia, di neinuvuia.”
50 Pois qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.