Marcos 4
Buka Tumute (KPX) vs VC
1 Vani mole Iesuu tota halei Galili esagae ata haiveho tinu. Keve tige ata moagaeau avuluvuta tiale mai evilikahavoge au vanagi mai e golomo meamoi avuemo ugulamosege ata keau milie usege au haivenu.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Isi dovudovue hoto moagamo kebia haivei avoe,
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Evive. Malaha moleu obie i malei au bulue sesiaho tinu.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Tiale ke sesiasege degomoleau humahamo keiolahage uguiau lohoale ke isi gabilahalu.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Isege benahateau munemunemo vatau uoholiale kemo keiolahai neniai ulioholige alumuiabeau heie dobai tioholilu.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Alumuiabeau vatamo tioholialemo vaniu velemai tumuai kebia havege tutukalu.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Isege benahateau adu bekate ke uvue keiohovoge adu bekateau ulisi bamuevege hahuavoholilu.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Isege degomoleau vatae duamo keiohovoale keau ulisi bailahalu. Ige benahateau bailahale moagataho. Isege benahateau bailahale moaga. Isege benahateau bailahale moaga vesitehame.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Iesuu deiada kateale louito namigevei avoe, “Oleuoleu hoto evimaleau hoto ko evive.”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Iniale gabie Iesuu au ehuvela usege esemuve tuelo (12) keau esemuve degomolehi avue lohoale belahai avoe, “Osialemoike a vani bahata dovudovue hotomo no haivema.”
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Ige Iesuu namigevei avoe, “Di loumale kemo di isiviale Dilavau au matamae dogae vamale ke hilokave. Isito ata benahateau evieviholimale kebiaho di dovudovue hoto louge abu bae evisi lulelelahalivebene.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Kosealemo keau di vaveve niavoito neniai kemo luleleholilu. Isi vani bahata di hoto evisito ke hilokaholilu. Isito mesoho keau neniai luleleai hilokavatege Dilavau vaveveabe toela ulihanu.”
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Iesuu tota au esemu namigevei avoe, “Lana dovudovue hoto ke humaha hilokaholiliege bae oleve kateai dovudovue hoto degomole hilokai.
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Iale di dovudovue hoto ke ekovehage evive. Sesiamale ata keu Dilava hotoike au ke loui ata haivema.
14 O semeador semeia a palavra.
15 I benahateau humahamo keiolahale keau ata degomole nahate. Ata keabuna hotoe dua ke evisege Setenena lohoniege uvuiabemo hotoe dua ke aiohavogei.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Isege i benahateau munemunemo keiolahale keau ata degomoleau Dilava hoto evisi solekai vahaehomo male ke nahate.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Abu hoto ke evisi maito hoto keu uvuiabemo holomaholige abu negoholilu. Iniege gabie abu hotoe dua eviale kemo ataeabuna abuemo vaveve toela vai aiogevege abuna vatehani malei solekavesite hoidevei.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 — ausente —
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 — ausente —
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Isege i benahateau vatae duamo keiohovoale keau ata degomoleau hotoe dua evisi ehovai vamale ke nahate. Ige hotoe dua kemo degomolebia evieviu balugataho. Isege degomoleau baluga. Isege degomoleau baluga vesitehame.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Iesuu tota abuho loui avoe, “Nahiabuna vali lameba mahoi mai maua uvumo mavoi mesoho mai ladevemale betie valae mavoi. Ba, nahiabuna lameba hanei mai ehanumage ataeabuna atagavemo ui.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Di hoto louale ke ihuu koseanu. Ataeabuna abu vaveve vai mahogovage Dilavana bae vaveveabe ke mai umidamo mamoge ataeabuna ke elehai hilokai. Isi vani kela atae vaveve bahatana Dilava atagamo bae velehovoi umidamo ui.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Iale la oleuoleu hoto evimaleau hoto ko evive.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Kateaito tota namigevei avoe, “Di laheho louale ke evisi vave. Lana ke evisi ehovaliege di hotomo lulele balugave.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Olena di hotomo luleleage Dilavana lulele baluga omisi. Isito ata olena au lulele unahamo hoto ke evisito keho isiviholige Dilavana avuemo luleleve ke mai evihai.”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Iesuu tota loui avoe, “Ataeau Dilava adae vuvunemo uveve kena koseai. Ata moleu bulue tiale konee i hatuale ke nahate.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Keu hatuito tisege vavimo kone keau vakiai ulilu. Malaha keu koneu oleve kateai vakiale ke vaveve hilokaholinu.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 — ausente —
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 — ausente —
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Iesuu tota belagevei avoe, “Ataeau Dilava adae vuvunemo uveve kemo dana dovudovue hoto vade louge lana kemo lulelelahave.
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Di louge evive. Ataeau Dilava adae vuvunemo uveve keu masitae i ke nahate. Masita keu ie esehame seleve.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Isito ataeabuna ke sesiage auna ulisi balugage uguiabuna loholiege idi ke adamo hasolahai. Iale ataeau Dilava adae vuvunemo ui moagatahoai ue dua vaveve keu kateanu.”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Iesu dovudovue hoto kateale loui haivege abu kemo lulelelahage au tota degomole loui haivenu.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Auna dovudovue hoto unahamo ata kebia haivegei. Isito auna au esemuhi abuhuvela uniege dovudovue hotoe ihu bahata loui haivegei.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Kateimale gutumo Iesuu au esemuho loui avoe, “Lohoge nahi tabu ko houi vaki moleve tai.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Kateige esemuiabeau ata ioveito bouti nehe Iesuu avuemo lamisi ata haivemale ke mai bouti degomole halevei tilu.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Tilialeau vaki mole velehovoholisege humaha tavae hanunu balugau utuige eu boutiabe uvumo lavuge boutiabeu uhutege mutuanu.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Kateige esemuiabeau ke elehai tiliale Iesuu subuta bilamo lahale ke etuvai loui avoe, “No haivemale ata, hovelahanela. Ana no e vahamo timale konike elehaholisime lahama.”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ige Iesuu hovelahai hanunuta eta hotogevei loui avoe, “Halevai tobekave.” Kateige keau hotove evige hanunu keu uoholige eu tota tolemanu.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Ige Iesuu au esemu namigevei avoe, “Osiohoike la vabulahalu. Lana la uvu mai daemo mavoholilu.”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Isito esemuiabe keau vabulahalelua hotove ibina vaholisito moleho loui avoe, “Malaha oletealeike ko. Kou hanunuta eta hotogevege abu hotove evisi isivive valu.”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.