Marcos 4
Buka Tumute (KPX) vs ACF
1 Vani mole Iesuu tota halei Galili esagae ata haiveho tinu. Keve tige ata moagaeau avuluvuta tiale mai evilikahavoge au vanagi mai e golomo meamoi avuemo ugulamosege ata keau milie usege au haivenu.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Isi dovudovue hoto moagamo kebia haivei avoe,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Evive. Malaha moleu obie i malei au bulue sesiaho tinu.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Tiale ke sesiasege degomoleau humahamo keiolahage uguiau lohoale ke isi gabilahalu.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Isege benahateau munemunemo vatau uoholiale kemo keiolahai neniai ulioholige alumuiabeau heie dobai tioholilu.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Alumuiabeau vatamo tioholialemo vaniu velemai tumuai kebia havege tutukalu.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Isege benahateau adu bekate ke uvue keiohovoge adu bekateau ulisi bamuevege hahuavoholilu.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Isege degomoleau vatae duamo keiohovoale keau ulisi bailahalu. Ige benahateau bailahale moagataho. Isege benahateau bailahale moaga. Isege benahateau bailahale moaga vesitehame.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Iesuu deiada kateale louito namigevei avoe, “Oleuoleu hoto evimaleau hoto ko evive.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Iniale gabie Iesuu au ehuvela usege esemuve tuelo (12) keau esemuve degomolehi avue lohoale belahai avoe, “Osialemoike a vani bahata dovudovue hotomo no haivema.”
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ige Iesuu namigevei avoe, “Di loumale kemo di isiviale Dilavau au matamae dogae vamale ke hilokave. Isito ata benahateau evieviholimale kebiaho di dovudovue hoto louge abu bae evisi lulelelahalivebene.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 Kosealemo keau di vaveve niavoito neniai kemo luleleholilu. Isi vani bahata di hoto evisito ke hilokaholilu. Isito mesoho keau neniai luleleai hilokavatege Dilavau vaveveabe toela ulihanu.”
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Iesuu tota au esemu namigevei avoe, “Lana dovudovue hoto ke humaha hilokaholiliege bae oleve kateai dovudovue hoto degomole hilokai.
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Iale di dovudovue hoto ke ekovehage evive. Sesiamale ata keu Dilava hotoike au ke loui ata haivema.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 I benahateau humahamo keiolahale keau ata degomole nahate. Ata keabuna hotoe dua ke evisege Setenena lohoniege uvuiabemo hotoe dua ke aiohavogei.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Isege i benahateau munemunemo keiolahale keau ata degomoleau Dilava hoto evisi solekai vahaehomo male ke nahate.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Abu hoto ke evisi maito hoto keu uvuiabemo holomaholige abu negoholilu. Iniege gabie abu hotoe dua eviale kemo ataeabuna abuemo vaveve toela vai aiogevege abuna vatehani malei solekavesite hoidevei.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 — ausente —
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 — ausente —
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Isege i benahateau vatae duamo keiohovoale keau ata degomoleau hotoe dua evisi ehovai vamale ke nahate. Ige hotoe dua kemo degomolebia evieviu balugataho. Isege degomoleau baluga. Isege degomoleau baluga vesitehame.”
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Iesuu tota abuho loui avoe, “Nahiabuna vali lameba mahoi mai maua uvumo mavoi mesoho mai ladevemale betie valae mavoi. Ba, nahiabuna lameba hanei mai ehanumage ataeabuna atagavemo ui.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Di hoto louale ke ihuu koseanu. Ataeabuna abu vaveve vai mahogovage Dilavana bae vaveveabe ke mai umidamo mamoge ataeabuna ke elehai hilokai. Isi vani kela atae vaveve bahatana Dilava atagamo bae velehovoi umidamo ui.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Iale la oleuoleu hoto evimaleau hoto ko evive.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Kateaito tota namigevei avoe, “Di laheho louale ke evisi vave. Lana ke evisi ehovaliege di hotomo lulele balugave.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Olena di hotomo luleleage Dilavana lulele baluga omisi. Isito ata olena au lulele unahamo hoto ke evisito keho isiviholige Dilavana avuemo luleleve ke mai evihai.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Iesuu tota loui avoe, “Ataeau Dilava adae vuvunemo uveve kena koseai. Ata moleu bulue tiale konee i hatuale ke nahate.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Keu hatuito tisege vavimo kone keau vakiai ulilu. Malaha keu koneu oleve kateai vakiale ke vaveve hilokaholinu.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 — ausente —
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 — ausente —
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Iesuu tota belagevei avoe, “Ataeau Dilava adae vuvunemo uveve kemo dana dovudovue hoto vade louge lana kemo lulelelahave.
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Di louge evive. Ataeau Dilava adae vuvunemo uveve keu masitae i ke nahate. Masita keu ie esehame seleve.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Isito ataeabuna ke sesiage auna ulisi balugage uguiabuna loholiege idi ke adamo hasolahai. Iale ataeau Dilava adae vuvunemo ui moagatahoai ue dua vaveve keu kateanu.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Iesu dovudovue hoto kateale loui haivege abu kemo lulelelahage au tota degomole loui haivenu.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Auna dovudovue hoto unahamo ata kebia haivegei. Isito auna au esemuhi abuhuvela uniege dovudovue hotoe ihu bahata loui haivegei.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Kateimale gutumo Iesuu au esemuho loui avoe, “Lohoge nahi tabu ko houi vaki moleve tai.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Kateige esemuiabeau ata ioveito bouti nehe Iesuu avuemo lamisi ata haivemale ke mai bouti degomole halevei tilu.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Tilialeau vaki mole velehovoholisege humaha tavae hanunu balugau utuige eu boutiabe uvumo lavuge boutiabeu uhutege mutuanu.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Kateige esemuiabeau ke elehai tiliale Iesuu subuta bilamo lahale ke etuvai loui avoe, “No haivemale ata, hovelahanela. Ana no e vahamo timale konike elehaholisime lahama.”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Ige Iesuu hovelahai hanunuta eta hotogevei loui avoe, “Halevai tobekave.” Kateige keau hotove evige hanunu keu uoholige eu tota tolemanu.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Ige Iesuu au esemu namigevei avoe, “Osiohoike la vabulahalu. Lana la uvu mai daemo mavoholilu.”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Isito esemuiabe keau vabulahalelua hotove ibina vaholisito moleho loui avoe, “Malaha oletealeike ko. Kou hanunuta eta hotogevege abu hotove evisi isivive valu.”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.