Lucas 8
Buka Tumute (KPX) vs NVI
1 Vani degomoleau uoholige Iesuu au esemu tuelo (12) ehai abuhi tialeau o moagamoaga keve ataeau Dilava adae vuvunemo uveve hotoe dua ke loui haivelu.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Ige keate degomoleau abuhi tiale kebia degomoleau vavahanitea. Isege kebia degomolemo munana toelau ua. Iale Iesuu kebia hoesegevege keau abuhi tilu. Keate mole Meli Magidaleni Iesuu avuemo munanae toela seveni (7) nunuvenu.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Ige kebiamo koeau abuhi tilu. Kosive mole Elodi ke esemu Tusa. Iale mahinave. Dioana. Ige Susana. Ige emo keate degomole kebiata igaetoai abu monita Iesu isi esemuiabe kebia tedaevegeliho abuhi tilu.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Ata moagaeau o igaegaemo Iesue lohoale mole bevuevei igaemo usege Iesuu dovudovue hoto mole loui haivenu.
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 Haivei avoe, “Ata moleu au govaea i malei au bulue sesiaho tinu. Au sesievesege degomoleau humahamo keiohovolu. Ige ataeau kemo dasege ugueau degomole ige uoholinu.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Isege degomoleau munemunemo keiohovoi vakilahai ulisito alumuiabeau dobai tiholige abu gililahalu.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Isege degomoleau adu bekate ke uvumo keiohovoge adu beikate keau ulisi kebia vavagevelu.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Isege degomoleau vatae duamo keiohovoale keau ulie dua vai hahuhovoale keu moagataho.” Kateale louge uoholige au namigevei avoe, “La oleteau hoto evimaleau hoto ko evive.”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Ige esemuiabeau belahai avoe, “Dovudovue hoto ke ihuike onole.”
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Ige Iesu namigevei avoe, “Di isiviale Dilavau au matamae dogae vamale ke hilokave. Isito ata degomoleau evieviholimale kebiaho di dovudovue hoto louge abu bae ke evisi avuemo lulelelahalivebene. Abuna niavoito bae elehalivebene. Isi evisito bae lulelelahalivebene.”
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 “Di dovudovue hoto louale ke ihuu koseanu. Dilava hoto keu govaeae i ke nahate.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 I degomoleau humahamo keiohovoale keau ata degomole nahate. Ata keabuna hotoe dua ke evisege Setenena lohoniege uvuiabemo hotoe dua ke aiohavogei. Ige elike abu hoto ke evi halevalive ukolikoli ma halevai.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 I degomoleau munemunemo keiohovoale keau ata degomole nahate. Keau hoto ke evisi maleime vahaeholahaito hoto ke ma seleve holioholilu. Iniege vani mole vaveve toelana abuemo lohoge abuna solekavesite hotoe dua ke evioholisi halevai.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 I degomoleau adu bekate uvumo keiolahale keau ata degomole nahate. Ata keau hotoe dua ke evisito vani mole abu vatae vaveve huhulahai kunaita huhulahage vaveve katealeu hotoe dua bamuge evieviabeu negoholinu.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Isege i degomoleau vatae duamo keiohovoale keau ata degomole nahate. Ata keau hotoe dua evisi abu uvumo ke huhue dua vai negolahama. Ige evieviabeu balugatahoage abu vaveve dua vama.”
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 “Atabeu bae lameba hanei mai maua uvumo mamolivebene. Isime mai ladevemale betie valae mamolivebene. Isito auna mai ehanumage ata olemeabuna o keve loholiege abuna atagavemo ui.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Di hoto louale ke ihuu koseanu. Ataeabuna abu vaveve mahogovage Dilavana bae vaveveabe ke mai umidamo mamoge ataeabuna ke elehai hilokai. Isi vani kela atae vaveve bahatana Dilava atagamo bae velehovoi umidamo ui.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 “Iale nenilahai la hoto eviale ke huhulahave. Kosealemo olena di hotomo luleleige Dilavana lulele baluga omisi. Isito ata olena au lulele unahamo hoto ke evisito keho isiviholige Dilavana avuemo luleleve ke mai evihai.”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Iesu neina isi hohuvuiabe keau isiviai avue lohoi. Isito ataeau moagai nenioholige abu avue lohoveve keu anekianu.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Ige ata moleu Iesu namihai avoe, “A neinau a hohuvuhi heie ua. Abu isiviai a elehai.”
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Ige Iesuu ata bahata kebia namigevei loui avoe, “Olemeau Dilava hoto evisi vamale keau di neinuvu isi di hohuvu abulike.”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Vani mole Iesuu au esemu ehai boutimo biloluvisege au namigevei avoe, “Lohoge nahi tabu ko houi vaki moleve tai.”
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Kateaito halevai tisege Iesuu lahanu. Lahasege heluka balugau lohoge eu boutie uvumo hahosihovoge toelage esemuiabeau loui avoe, “Nahiabuna nova haluvisi.”
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Kateai louito lohoale Iesu etuvai loui avoe, “Ei, no Kosive, no aike emo tima.” Ige Iesuu hovelahai eta hanunuta hotogevege hanunuu uoholige eu tolemanu.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Ige Iesuu au esemu namigevei avoe, “Lana la uvu mai daemo mavoholilu.” Kateai abuho louge abu namihaholisito vabulahai tetelahalu. Isi abu moleteho loui avoe, “Malaha oletealeike ko. Kou hanunuta eta hotogevege abu hotove evisi isivive valu.”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Hoto keu uoholige abu boutimo Galili halevai tabu ke vaki mole Gelasene vatae velehovolu.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Velehovoge Iesuu dobai esagae lamisege tilogoe malaha moleu avue lohonu. Malaha keu vani moaga ogo hatuholisito vava unahata umale malaha. Ata keu oe uoholisito kena vani bahata alue vutae ugei.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Iale malaha keu Iesu elehai baita kekoai lohoale Iesu vudimo holumaime baita namihai avoe, “Iesu, otogoe umale Kosive ke mo, osiohoike a dae lohonu. Di a imihage ainaho bae di aiohavolive.”
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Au louale keu koseanu. Au vasohuta lohoge Iesuu munanae toela keho loui isiviale nunuvage au malaha ke halemai tai. Kosealemo vani moaga munanae toela keu avuemo ui aiohavoma. Auna kateisege ataeabuna adave velove ke seimita umudievei mai omo bamuge auna ke bohisi detitisi botoe tigei. Munanae toelau avuemo uale kemoike au kateale vama.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Ige Iesuu namihai avoe, “A ivilike ole.” Kateige au loui avoe, “Di ivilike Moaga.” Malaha keu louale keu koseanu. Munanae toela moagaeau uvuvemo holoeavolu.
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Ilike vage abu Iesu imihai loui avoe, “Ainaho kumoe no hanavegelive.”
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Kateaito elehasege ovo degomoleau tanae lovi isi olahama. Ige munanae toela keau Iesu namihai avoe, “No hanavege noeabuna ovoe uvue tai.” Ige Iesuu loui avoe, “Teve.”
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Kateai louge munanae toelaeau malaha ke halevai ovoe uvue deluhovolu. Ige ovoeau detuluvisi tialeau seika vuvegevei tabu balugamo biloluvisi e isi haluvilu.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Ige ovo nibievemale keau vaveve ke elehai detuluvisi tialeau humaha tavae ata namigevei tialeau oe ata bahata namigevelu.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Ige ata bahataeau vaveve ke elehaho Iesue loholu. Lohoge malaha nehe au munanae toela avuemo nunuveale keu ogoe dua vai tilogoholisito momoleai Iesu veloe heimo ugulamoi ua. Ige abu ke elehai tetelahalu.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Ige vaveve ke elehale keau tilogoe atau momoleale ke deiada loui oe ata haivelu.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 — ausente —
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 — ausente —
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 Isi hoilahai talive Dilavau aemo vaveve dua vale ke loui a oe ata bahata haivenela.” Kateige au halei tiale Iesuu vaveve dua avuemo vale ke loui au oe ata haivenu.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Ige Iesuu bouti mai e vaki moleve tige ata moagaeau hoesehavoho hemei uma.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Ige Diue dubu nalimale kosive mole Diailosi keu lohoale Iesu veloe heimo kome bokoai vata bisi imihai avoe, “Lohoge nahi di oe tai.”
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Au louale keu koseanu. Mave igaehameu vagana tuelo (12) kemo vavahaniale hatiho vama. Ige Iesuu malaha keti tisege ata moagaeau lohoale evilikahavolu.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Kateisege keate mole vavahanie toela male keu lohoale Iesu ogola holinu. Vavahanive keu koseanu. Vagana tuelo (12) kemo tahoe toelau uvuvemo lohoma. Iale keu dua valiho au moni bahata ata hoesegevemale kebiamo hatuito vavahanive keu sohu avuemo ua.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Iale keate keu ata moaga uvumo lohoaleu Iesu iae ogove ivila holinu. Ige solekavesite tahoe toelau avuemo lohomale keu uoholinu.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Ige Iesuu loui avoe, “Oleike daela holinu.” Ige ata bahataeau loui avoe, “No hilokaholilu.” Ige esemuve mole Bitau loui avoe, “Kosive, ata moagatahoeau a evilikahavoale kemo nahi oleve kateai bae hilokai.”
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Ige Iesuu loui avoe, “Di ata hoesegevemale vuvuneu daemo uoholige di hilokage ata moleu daela holinu.”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Ige keate keu huhuige Iesuu vaveveve ke hilokanu. Isi teteai lohoale Iesu veloe heimo dobai holumai ata bahatae nimo au deiada loui Iesu namihai avoe, “Di lohoale a ogola holige di vavahani keu uoholi seleveanu.”
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Kateai louge Iesuu avuho loui avoe, “Di ma, a a uvu bahata mai daemo mamoike vage vavahani keu aemo uoholinu. Iale vahaehomo tenela.”
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Kateai lousege Diailosi esemu moleu lohoale Diailosi namihai avoe, “A mau aike hatiale ainaho kosive keho louge au loholive.”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Isito Iesuu hoto ke evisi Diailosi namihai avoe, “Vabu hale. Ana a uvu mai daemo mamoge a mana bae hovelahai.”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Ige abu tialeu oe velehovoge Iesuu louge ataeau oe uvue tioholilu. Isito Iesu, Bita, Dioni, Diemisi isi ma ke neinave isi mamave kebia unahaeau o ke uvue tilu.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 O ke uvue tisege ata bahataeau o kemo uale keau ma keho ninalahama. Ige Iesuu loui avoe, “Ninalaha halevave. Ma keu hatioholisito lahaike au ke vanu.”
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Kateai louge abu bituhavoi hehavolu. Kosealemo abu hilokage ma keu hati seleveanu.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Isito Iesuu ma ke adala holisi loui avoe, “Maia, hovelahanela.”
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Kateai louge ma ke munanau hoilahai lohoge au solekavesite hovelahanu. Ige Iesuu kebia namigevei avoe, “Lovi mai omige au isi.”
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Kateige mamave isi neinave keau ke elehai tetelahalu. Ige Iesu abuho loui avoe, “Lainaho di vale ko loui ata namigevelive.”
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.