Lucas 8
Buka Tumute (KPX) vs ACF
1 Vani degomoleau uoholige Iesuu au esemu tuelo (12) ehai abuhi tialeau o moagamoaga keve ataeau Dilava adae vuvunemo uveve hotoe dua ke loui haivelu.
1 E aconteceu, depois disto, que andava de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Ige keate degomoleau abuhi tiale kebia degomoleau vavahanitea. Isege kebia degomolemo munana toelau ua. Iale Iesuu kebia hoesegevege keau abuhi tilu. Keate mole Meli Magidaleni Iesuu avuemo munanae toela seveni (7) nunuvenu.
2 E algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Ige kebiamo koeau abuhi tilu. Kosive mole Elodi ke esemu Tusa. Iale mahinave. Dioana. Ige Susana. Ige emo keate degomole kebiata igaetoai abu monita Iesu isi esemuiabe kebia tedaevegeliho abuhi tilu.
3 E Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com seus bens.
4 Ata moagaeau o igaegaemo Iesue lohoale mole bevuevei igaemo usege Iesuu dovudovue hoto mole loui haivenu.
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo de todas as cidades ter com ele, disse por parábola:
5 Haivei avoe, “Ata moleu au govaea i malei au bulue sesiaho tinu. Au sesievesege degomoleau humahamo keiohovolu. Ige ataeau kemo dasege ugueau degomole ige uoholinu.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho, e foi pisada, e as aves do céu a comeram;
6 Isege degomoleau munemunemo keiohovoi vakilahai ulisito alumuiabeau dobai tiholige abu gililahalu.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade;
7 Isege degomoleau adu bekate ke uvumo keiohovoge adu beikate keau ulisi kebia vavagevelu.
7 E outra caiu entre espinhos e crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Isege degomoleau vatae duamo keiohovoale keau ulie dua vai hahuhovoale keu moagataho.” Kateale louge uoholige au namigevei avoe, “La oleteau hoto evimaleau hoto ko evive.”
8 E outra caiu em boa terra, e, nascida, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ige esemuiabeau belahai avoe, “Dovudovue hoto ke ihuike onole.”
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ige Iesu namigevei avoe, “Di isiviale Dilavau au matamae dogae vamale ke hilokave. Isito ata degomoleau evieviholimale kebiaho di dovudovue hoto louge abu bae ke evisi avuemo lulelelahalivebene. Abuna niavoito bae elehalivebene. Isi evisito bae lulelelahalivebene.”
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do reino de Deus, mas aos outros por parábolas, para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 “Di dovudovue hoto louale ke ihuu koseanu. Dilava hoto keu govaeae i ke nahate.
11 Esta é, pois, a parábola: A semente é a palavra de Deus;
12 I degomoleau humahamo keiohovoale keau ata degomole nahate. Ata keabuna hotoe dua ke evisege Setenena lohoniege uvuiabemo hotoe dua ke aiohavogei. Ige elike abu hoto ke evi halevalive ukolikoli ma halevai.
12 E os que estão junto do caminho, estes são os que ouvem; depois vem o diabo, e tira-lhes do coração a palavra, para que não se salvem, crendo;
13 I degomoleau munemunemo keiohovoale keau ata degomole nahate. Keau hoto ke evisi maleime vahaeholahaito hoto ke ma seleve holioholilu. Iniege vani mole vaveve toelana abuemo lohoge abuna solekavesite hotoe dua ke evioholisi halevai.
13 E os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, e no tempo da tentação se desviam;
14 I degomoleau adu bekate uvumo keiolahale keau ata degomole nahate. Ata keau hotoe dua ke evisito vani mole abu vatae vaveve huhulahai kunaita huhulahage vaveve katealeu hotoe dua bamuge evieviabeu negoholinu.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram e, indo pordiante, são sufocados com os cuidados e riquezas e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Isege i degomoleau vatae duamo keiohovoale keau ata degomole nahate. Ata keau hotoe dua evisi abu uvumo ke huhue dua vai negolahama. Ige evieviabeu balugatahoage abu vaveve dua vama.”
15 E a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom, e dão fruto com perseverança.
16 “Atabeu bae lameba hanei mai maua uvumo mamolivebene. Isime mai ladevemale betie valae mamolivebene. Isito auna mai ehanumage ata olemeabuna o keve loholiege abuna atagavemo ui.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Di hoto louale ke ihuu koseanu. Ataeabuna abu vaveve mahogovage Dilavana bae vaveveabe ke mai umidamo mamoge ataeabuna ke elehai hilokai. Isi vani kela atae vaveve bahatana Dilava atagamo bae velehovoi umidamo ui.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 “Iale nenilahai la hoto eviale ke huhulahave. Kosealemo olena di hotomo luleleige Dilavana lulele baluga omisi. Isito ata olena au lulele unahamo hoto ke evisito keho isiviholige Dilavana avuemo luleleve ke mai evihai.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Iesu neina isi hohuvuiabe keau isiviai avue lohoi. Isito ataeau moagai nenioholige abu avue lohoveve keu anekianu.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Ige ata moleu Iesu namihai avoe, “A neinau a hohuvuhi heie ua. Abu isiviai a elehai.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Ige Iesuu ata bahata kebia namigevei loui avoe, “Olemeau Dilava hoto evisi vamale keau di neinuvu isi di hohuvu abulike.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Vani mole Iesuu au esemu ehai boutimo biloluvisege au namigevei avoe, “Lohoge nahi tabu ko houi vaki moleve tai.”
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos para o outro lado do lago. E partiram.
23 Kateaito halevai tisege Iesuu lahanu. Lahasege heluka balugau lohoge eu boutie uvumo hahosihovoge toelage esemuiabeau loui avoe, “Nahiabuna nova haluvisi.”
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Kateai louito lohoale Iesu etuvai loui avoe, “Ei, no Kosive, no aike emo tima.” Ige Iesuu hovelahai eta hanunuta hotogevege hanunuu uoholige eu tolemanu.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, perecemos. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ige Iesuu au esemu namigevei avoe, “Lana la uvu mai daemo mavoholilu.” Kateai abuho louge abu namihaholisito vabulahai tetelahalu. Isi abu moleteho loui avoe, “Malaha oletealeike ko. Kou hanunuta eta hotogevege abu hotove evisi isivive valu.”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Hoto keu uoholige abu boutimo Galili halevai tabu ke vaki mole Gelasene vatae velehovolu.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galiléia.
27 Velehovoge Iesuu dobai esagae lamisege tilogoe malaha moleu avue lohonu. Malaha keu vani moaga ogo hatuholisito vava unahata umale malaha. Ata keu oe uoholisito kena vani bahata alue vutae ugei.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que desde muito tempo estava possesso de demônios, e não andava vestido, nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Iale malaha keu Iesu elehai baita kekoai lohoale Iesu vudimo holumaime baita namihai avoe, “Iesu, otogoe umale Kosive ke mo, osiohoike a dae lohonu. Di a imihage ainaho bae di aiohavolive.”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando, e dizendo com grande voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 Au louale keu koseanu. Au vasohuta lohoge Iesuu munanae toela keho loui isiviale nunuvage au malaha ke halemai tai. Kosealemo vani moaga munanae toela keu avuemo ui aiohavoma. Auna kateisege ataeabuna adave velove ke seimita umudievei mai omo bamuge auna ke bohisi detitisi botoe tigei. Munanae toelau avuemo uale kemoike au kateale vama.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavamno preso, com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ige Iesuu namihai avoe, “A ivilike ole.” Kateige au loui avoe, “Di ivilike Moaga.” Malaha keu louale keu koseanu. Munanae toela moagaeau uvuvemo holoeavolu.
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ilike vage abu Iesu imihai loui avoe, “Ainaho kumoe no hanavegelive.”
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Kateaito elehasege ovo degomoleau tanae lovi isi olahama. Ige munanae toela keau Iesu namihai avoe, “No hanavege noeabuna ovoe uvue tai.” Ige Iesuu loui avoe, “Teve.”
32 E andava ali pastando no monte uma vara de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Kateai louge munanae toelaeau malaha ke halevai ovoe uvue deluhovolu. Ige ovoeau detuluvisi tialeau seika vuvegevei tabu balugamo biloluvisi e isi haluvilu.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Ige ovo nibievemale keau vaveve ke elehai detuluvisi tialeau humaha tavae ata namigevei tialeau oe ata bahata namigevelu.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ige ata bahataeau vaveve ke elehaho Iesue loholu. Lohoge malaha nehe au munanae toela avuemo nunuveale keu ogoe dua vai tilogoholisito momoleai Iesu veloe heimo ugulamoi ua. Ige abu ke elehai tetelahalu.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido, e vieram ter com Jesus. Acharam então o homem, de quem haviam saído os demônios, vestido, e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Ige vaveve ke elehale keau tilogoe atau momoleale ke deiada loui oe ata haivelu.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 — ausente —
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande temor. E entrando ele no barco, voltou.
38 — ausente —
38 E aquele homem, de quem haviam saído os demônios, rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 Isi hoilahai talive Dilavau aemo vaveve dua vale ke loui a oe ata bahata haivenela.” Kateige au halei tiale Iesuu vaveve dua avuemo vale ke loui au oe ata haivenu.
39 Torna para tua casa, e conta quão grandes coisas te fez Deus. E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Ige Iesuu bouti mai e vaki moleve tige ata moagaeau hoesehavoho hemei uma.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Ige Diue dubu nalimale kosive mole Diailosi keu lohoale Iesu veloe heimo kome bokoai vata bisi imihai avoe, “Lohoge nahi di oe tai.”
41 E eis que chegou um homem de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 Au louale keu koseanu. Mave igaehameu vagana tuelo (12) kemo vavahaniale hatiho vama. Ige Iesuu malaha keti tisege ata moagaeau lohoale evilikahavolu.
42 Porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E indo ele, apertava-o a multidão.
43 Kateisege keate mole vavahanie toela male keu lohoale Iesu ogola holinu. Vavahanive keu koseanu. Vagana tuelo (12) kemo tahoe toelau uvuvemo lohoma. Iale keu dua valiho au moni bahata ata hoesegevemale kebiamo hatuito vavahanive keu sohu avuemo ua.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Iale keate keu ata moaga uvumo lohoaleu Iesu iae ogove ivila holinu. Ige solekavesite tahoe toelau avuemo lohomale keu uoholinu.
44 Chegando por detrás dele, tocou na orla do seu vestido, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Ige Iesuu loui avoe, “Oleike daela holinu.” Ige ata bahataeau loui avoe, “No hilokaholilu.” Ige esemuve mole Bitau loui avoe, “Kosive, ata moagatahoeau a evilikahavoale kemo nahi oleve kateai bae hilokai.”
45 E disse Jesus: Quem é que me tocou? E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Ige Iesuu loui avoe, “Di ata hoesegevemale vuvuneu daemo uoholige di hilokage ata moleu daela holinu.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Ige keate keu huhuige Iesuu vaveveve ke hilokanu. Isi teteai lohoale Iesu veloe heimo dobai holumai ata bahatae nimo au deiada loui Iesu namihai avoe, “Di lohoale a ogola holige di vavahani keu uoholi seleveanu.”
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como logo sarara.
48 Kateai louge Iesuu avuho loui avoe, “Di ma, a a uvu bahata mai daemo mamoike vage vavahani keu aemo uoholinu. Iale vahaehomo tenela.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Kateai lousege Diailosi esemu moleu lohoale Diailosi namihai avoe, “A mau aike hatiale ainaho kosive keho louge au loholive.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um dos do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta, não incomodes o Mestre.
50 Isito Iesuu hoto ke evisi Diailosi namihai avoe, “Vabu hale. Ana a uvu mai daemo mamoge a mana bae hovelahai.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Ige abu tialeu oe velehovoge Iesuu louge ataeau oe uvue tioholilu. Isito Iesu, Bita, Dioni, Diemisi isi ma ke neinave isi mamave kebia unahaeau o ke uvue tilu.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 O ke uvue tisege ata bahataeau o kemo uale keau ma keho ninalahama. Ige Iesuu loui avoe, “Ninalaha halevave. Ma keu hatioholisito lahaike au ke vanu.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Kateai louge abu bituhavoi hehavolu. Kosealemo abu hilokage ma keu hati seleveanu.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Isito Iesuu ma ke adala holisi loui avoe, “Maia, hovelahanela.”
54 Mas ele, pondo-os todos fora, e pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina.
55 Kateai louge ma ke munanau hoilahai lohoge au solekavesite hovelahanu. Ige Iesuu kebia namigevei avoe, “Lovi mai omige au isi.”
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Kateige mamave isi neinave keau ke elehai tetelahalu. Ige Iesu abuho loui avoe, “Lainaho di vale ko loui ata namigevelive.”
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.