Lucas 7
Buka Tumute (KPX) vs NTLH
1 Iesuu hoto kateale loui ata namigevege uoholigeto au halei Kabenumue tinu.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 O kemo Loma tuvalie kosive moleu ua. Uvuve esemu keu vavahaniale hatiho vekeanu.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Ige tuvalie kosiveu Iesu vamale hoto ke evisime Diue kosive hanavei isiviale abu Iesu namihage au loholive esemuve hoesehavoi.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Kateige abu lohoale Iesu namihai avoe, “Tuvalie kosive moleu isiviale lohoi talive esemuve hoesehavonela. No isiviale ke tedaho.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Kosealemo malaha keu atae dua. Keu no ata bahata hoesegevei noheho dubu mole hounu.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Abu hoto kateale loui Iesu namihage au halei abuhi tinu. Tialeau oe vavae tisege tuvalie kosiveu au haokuvu hanavege abu lohoale Iesu namihai avoe, “No kosiveu loui avoe, ‘Di kosive, halege ainaho di oe loholive. Dau bae atae duabene a bae di oe uvue lohoi.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Katealemoike di data isiviholinu ae loholiho. Isito ana hoto unaha louge di esemu kena momoleai.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Di hilokage tuvalie kosive baluga keau vuvune mai daovale kemo dana di tuvalie esemu namigevege abuna di isivi ke vai. Dana mole namihai kosea, ‘Tenela.’ Ige auna tai. O mesoho moleho loui kosea, ‘Loho.’ Ige auna lohoi. O mesoho dana di omo loviamale esemu namihai kosea, ‘Ke vanela.’ Ige auna vai. Iale ana hoto unaha louge di esemu kena momoleai.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Ige Iesuu hoto ke evisi vikoai hoilahai ata moagaeau ehovai tiale kebiaho loui avoe, “Di la namigevei. Iselala ataemo di evievi kosealebe negote elehaholinu.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Kateai louge tuvalie kosive haokuviabe keau tota hoidevei ove tilu. Tiale ove velehovosege esemuveu momoleanu.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Vani mole Iesuu halei o mole Neinie tinu. Keve tige esemuiabe isi ata moaga keau avuluvuta tilu.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Tiale keau ologoe velehovoho vasege o ke biaeau ata moleu hatiale ke kesita ebavoi mai abuela loholu. Hatiale keu gobu mole mo igaehameike ke hatinu. Ige oe ata moagaeau gobu keluvuta loholu.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Ige Iesuu gobu ke elehai avuho uvu balugai namihai loui avoe, “Nina hale.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Kateai louito tiale au ada mai kesi kemo mamoge ebavoi lohoale keau lavilu. Ige Iesuu loui avoe, “Moia, di a namihama. Hovelaha.”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Kateige hatiale atau hovelahai hotoanu. Ige Iesuu mai neinave ominu.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Ige ata bahataeau ke elehai vabulahai Dilava hoesehavoi loui avoe, “Beloveta balugau nova noe lohonu. Dilavau au ata tedaeveliho lohonu.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Ige Iesuu vamale hoto keu Diudia matama keve tinu. Isime Diudia ke iae o degomole ketave tinu.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Kateige Dioni esemuiau ke evisi lohoale namihalu. Ige Dioniu au esemu abuita hohavege abu avue loholu.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Ige au kebia hanavei loui avoe, “Talive Iesu namihai loui kosea, ‘Dioniu subuta loui avoe, No tedaeveve ata kena bae lohoi. Iale ata ke anike ko. Emena noeabuna mole hemei ui.’”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Ige abu Iesue lohoale avuho loui avoe, “Dioni ata babatisogevemale keu no hanaveike vage no a belahaho loholu. Dioniu isiviai hilokai. No tedaeveve ata ke anike ko. Emena noeabuna mole hemei ui.”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Kateai belahasege Iesu niabemo ata moaga vavahaniamale kebia hoesegevema. Ata degomoleau munanae toelau abuemo umale. Isege degomoleau ni kedutea. Iale Iesu kebia hoesegevema.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Isi kemo Dioni esemu namigevei loui avoe, “Hoidevei talive la vadeu elehai eviale ko loui Dioni namihai kosea, ‘Ni kedute keau nilahama. Ige velo golote keau lavisi olahama. Ige lebolasite kebia vavahaniu uoholima. Ige golemate keau hoto evima. Ige haluviale kebiata hovedevema. Isime di hotoe dua loui kunaiholimale kebiata haivema.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Ige oleuoleu dolodoloholisito au evievi daemo mamoale kena vahaeho balugai.’”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Iesuu kateai lougeto Dioni esemuiau halevai hoidevei tisege au bae Dioni deiada loui ata moaga kebia namigevei avoe, “La komo botoe tiale Dioni elehage keu ata oleteale. La huhuige auna au uvu mai Dilavaemo mamoi negobedai laminu. Emena helukau kulumo mamoge kulu kibikibiale ke nahate auna vanu.
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 La keve tiale ata oleteale elehalu. Lana elehage kena ogoe dua vamale atanike ke. Ba, ogoe dua vamale keau bae botoe ulivebene. Isito abuna oe duamo ugei.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Di tota la namigevei. La keve tiale vadeu elehalu. Lana beloveta elehalu. Seleveta belovetaike la ke elehalu. Isito keu beloveta kebia evigevei baluganu.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Dioni vaveve keike Bukae Hotou loui avoe, ‘Dana di esemu mole hanavoge auna aho uli holisi tiniege ata namigevei kosea, Kosiveu lohoma.’
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Di hoto mole louge evive. Dioniu ata bahata vata komo uale kebia evigevenu. Isito ivivesiteu di ata holisi Dilava adae vuvunemo uale keu Dioni evihanu.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Oe ata moaga isi takesi malemale ata kebiau Iesuu louale hoto ke evilu. Ata kebiau subuta Dioniu haiveale hoto ke huhuai avoe, “Dilava menaka keu noemo duave seleve.” Kebiaike Dioniu babatisogevenu.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Isito Balisia ata isi menaka haivemale ata keau Dioniu louale hoto evisito isiviholilu Dilava humahala taliho. Katelahage Dioniu kebia babatisogeveholinu.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Ige Iesuu kebia namigevei avoe, “Dana vadeu tovetove novae atate kobiaho loui.
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Keau esebuluiau ologomo molehi gilulahamale ke nahate. Esebulu abuna moleho loui kosea, ‘Noeau laheho sale hamageto laeau havulahaholilu. Ige noeau ninalahageto laeau nohehi ninalahaholilu.’ Iale novae vani komo uale la vaveve keau esebulue vaveve ke nahate.
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Isi ke nahate ata babatisogevemale Dioni keu lohoale vani degomole lovi ioholisi uaini halege la loui kosea, ‘Keu tilogoe ataike.’
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Iniale Atae Eseu lohoniale uainita lovita ige la loui kosea, ‘Ata ke elehave. Keu lovi ivolovoloimale ataike. Keu uaini isi momaime takesi malemale atae toela kebiahi haokuvuanu.’
34 O
35 La louale kemo ataeau hilokage la luleleholilu. La hoto keu esebulue hoto nahate.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Vani mole Balisia malaha moleu isiviale Iesuu talive ove avuti lovi isi. Ige Iesuu tiale ove avuti ugumai lovi ima.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Isege o keve keate mole toela seleveu ua. Keu Iesuu o keve uale ke evisi deholo mole hagote mai lohonu.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Ke mai lohoale Iesu vavamo lamisi ninasege nimetavaveu Iesu velomo dodama. Ige au kome bokoai vata bisi au kinata Iesu velo ulihage uoholige au velove ke ulikukuhavoi deholo hagote ke mai velove ominu.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Ige Balisia malaha nehe Iesuho lovi vale keu ke elehai au uvumo huhuai avoe, “Iesu kou beloveta holivatebe keate keu levege au vaveveve toela hilokanu.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Balisia malaha keu huhuihuhui kateale vage Iesuu ke hilokai avuho loui avoe, “Saimoni, dana hoto mole aho loui.” Ige Saimoniu loui avoe, “Di kosive, louge di evisi.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Kateige Iesuu deiada mole loui namihai avoe, “Vani mole malaha mole abuiau kosive mole monimo bukalu. Moleu vai handele (500) kinamo bukanu. Isege moleu vivti (50) kinamo bukanu.
41 Jesus disse:
42 Moni ke abu malei biage omiveve vaniu lohonu. Isito moniu abuemo uoholinu. Ige monie biageu namigevei avoe, ‘Lainaho moni daovaveve ke huhulahagelive.’ Iale deiada kemo a huhuige malaha oleteu kosive ke vahaehove va baluganu.”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Ige Saimoniu namihai loui avoe, “Di huhuige moni baluga maleale malaha keu.” Ige Iesuu loui avoe, “Avulike.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Isi kateai au ebia ekovehai keate ke niavoime Saimoni namihai loui avoe, “Keate ko eleha. Di a o kove lohoge a e hai di velo totoholinu. Isito keate kou ninage nive eu di velomo dodage au kinata di velo ulihanu.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Di vasohuta a oe lohoge au di vahaeho vai di ulikukuhavoholinu. Isito di lohoge keate kou di velo bubuhavonu.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 A deholobeta di kina omiholinu. Isito keate kou au deholo hagoteta di velo ominu.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Di a namihage evi. Di keate ko vaveve toela moaga ulihage uoholinu. Kosealemo keu au isivi bahata mai daemo mamoi di hoesehavo seleveanu. Isito ata olena di huhu eseveage dana vaveveve toela eseve ulihai.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Kateai louito keate ke namihai loui avoe, “Di a vaveve toela bahata ulihage uoholinu.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Kateige lovi imale ata degomoleau moleho loui avoe, “Hoto oleteale ko. Vaveve toela ulihamale atanike ko.”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Ige Iesuu keate ke namihai avoe, “A a evievi daemo mamoale kemo Dilavau a toelamo a tedahonu. Iale vahaehomo tenela.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.