Lucas 6

Buka Tumute (KPX) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Vani mole bulamo Iesu au esemuhi oai tiale konee bulu molemo tisege esemuiabeau kone dakoai ke boboai ilu.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Ige Balisia ataeau ke elehai namigevei loui avoe, “La vadeuhoike menaka eguvai bulamo katelahalu.”
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Ige Iesu namigevei avoe, “Lana Bukae Hotomo Deividiu au esemuhi vaelahaime vale ke dodaveholilu.
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Isi Dilava dubue uvue tiale beleidi tumute ke mai iale keta lana dodaveholilu. Dubu nalimale unahaeabuna beleidi ke igei. Isito vani kela Deividiu menaka ke egumai beleidi ke isi au esemu ovege kebiata ilu.”
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Hoto kateale louito hotoeabe kemo loui avoe, “Atae Ese keu bulae Kosive. Iale auna onole louge abuna ke vai.”
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Bula mole vanimo Iesuu tota dubue tiale ata haivesege malaha mole adave inuteu goloale keu keve ua.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Isege Diue menaka loui haivemale ata isi Balisia ata keau Iesu nibisi isiviai elehage Iesuna bulamo malaha ke hoesehavoge abuna vaveveve kemo kotalahai.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Ige Iesu huhuihuhuiabe ke hilokai ada toelate keho loui avoe, “Hovelahai kove loho.” Ige malaha keu hovelahai laminu.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Ige Iesuu dubue kosive kebiaho loui avoe, “Dana la namigevei. Nahie menaka keu nahie haivege nahiabuna bulamo osioi. Nahiabuna bulamo vaveve dua vai. Emena vaveve toela vai. Nahiabuna bulamo ata hoesegevei. Emena ata aiogevei.”
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Ige abu hotohotoholige Iesuu elegevei lotinu. Isime malaha nehe ada toelate ke namihai avoe, “A ada hatunela.” Ige malaha keu au ada hatuge adaveu inuanu.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Ige dubue kosiveau ke elehai avuho itumu selevelahalu. Isime hotohotoai Iesu hamaliho humaha kaovama.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Vani mole Iesuu tanae guliguliho tialeu vavi ke bahatamo guliguliai Dilava imihanu.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Ilage vau alamoge au esemu bahata hohavege abu lohoge au kebia bahatamo esemu tuelo (12) tabagevei loui avoe, “Laeau di abostoloea.”
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Kebia iviabe abuike koea. Moleike Saimoni. Isito Iesu ivihaleike Bita. Ige hohove Andulu. Ige Diemisi. Ige Dioni. Ige Bilibi. Ige Batolomi.
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Ige Matiu. Ige Tomasi. Ige Aloveasi mo Diemisi mole. Ige Saimoni mole keu Selotie ata.
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Ige Diemisi mo Diudasi. Ige Iesuho haiaveve malaha mole Diudasi Kaliota. Iesuu esemu kateale tabagevege abu avuluvuta ua.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Iesuu abuhi tana ke halevai heie lohoale loho moleve velehovoge esemuve moagaeau loholu. Ige ata moagamoagaeau Iesu hoto eviliho abu o halevai loholu. Kebia degomoleau Diudia vatamo loholu. Isege degomoleau o baluga Dielusalema halevai loholu. Ige tota degomoleau davala vavae o abuita Taea isi Saidoni kebiamo loholu.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Lohoale isiviale Iesu hoto evige au vavahaniabe kemo hoesegevei. Ige degomoleau munanae toelau abuemo umale kebiataeau lohoge au kebia hoesegevenu.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Ige ata bahataeau Iesu vuvuneu ata hoesegevemale ke elehai isiviale levei.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Iesuu au esemu niavei abuho loui avoe, “Kunai holimalea, vahaeholahave. Dilavana ata la nahate malevege lana adave vuvunemo uve.
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 “Vaelahamalea, vahaeholahave. Gabie la uniabuna bae hanilahai. “Ninalahamalea, vahaeholahave. Gabie lana bae helahave.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 “Di esemuia, ataeabuna bae laheho isiviholisi la hoto hamai la aiogevei laheho loui kosea, ‘La keau atae toelaea.’ Kosealemo laeau di esemuia. Abu kateige vahaeholahave.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 Vani kateimalela hovedevei vahaeholahave. Kosealemo lana bae otogoe ibina baluga maleve. Subuta buluveabeau kateale vai beloveta aiogevelu. Ialemo ataeau la aiogevege vahaeholahave.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 “Isito kunai moagatebia la nohovu. La vatae vahaeho unaha vaito otogoe kunai maleholilu.
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 “Isi uniabeu aike hanilahamale la nohovu. Lana bae gabie vaelahave.
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 “Ataeau hotoe dua loui la hoesegeveale la nohovu. Kosealemo subuta buluveabeau loboe hoto kateale loui loboe beloveta hoesegevelu.”
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 “Isito di hoto evimalea, di la namigevege evive. La aiogevemale kebia isivi ovei hoesegeveve. Isi laheho itumuamale kebiata hoesegeveve.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Isime laheho hotoe toela loui la aiogeveale kebia hoesegeveve. Isi laheho vaveve toela vamale kebiataho Dilava imihave.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Ata oleu la mono vaki molemo hamage louge au tota vaki moleveatae hamai. Ige ata oleu la dabae ogo mage louge au la sieti keta mai.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Ata oleu onoleho isiviai la namigevege isivive ke mai omive. Isi ata oleu la kunai malege lainaho bae au mai hoilahaveve keho namihalive.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 La isiviage ataeau la hoesegeveho vage lata ata kebia hoesegeveve.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 “Isito ata oleuoleu laheho isivilahai la hoesegeveale kebia unahaho lana isivilahage Dilavana oleve kateai la hoesegevei. La hilokage atae toela keau vaveve kateale vai abu haokuvu unahaho isivilahama.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Isito lana oleuoleu laemo vaveve dua vamale kebia unahaemo vaveve dua vage Dilavana oleve kateai la hoesegevei. La hilokage atae toela keau vaveve ke nahate vai abu haokuvu unahamo vaveve dua vama.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Mesoho ata molena lae lohoi laemo moni malege lainaho au gabie ibinave laoveveve ke huhulahalive. Kosealemo atae toela unahaeabuna vaveve kateale vagei. Lana kateai huhulahage Dilavau bae la hoesegevelivebene.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Lainaho vaveve kateale valive. Isito la aiogevemale kebia isivi oveime vaveve dua abuho vai hoesegeveve. Laemo moni malemale ke lainaho huhulahai kosea, ‘No moni kena hoilahai noe lohoi.’ Lana vaveve kateale valiege ibina baluga malei bae ehue umale Kosive baluga ese holieveve. Kosive vaveve keu koseanu. Keu atae toela kebia hoesegevei huhuihuhuie toela huhuimale kebiata hoesegevema.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 La Mamau otogoe vamale ke nahate lata ata huhuevei kebia tedaeveve.”
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Lainaho mole vaveve toela kaovai abuemo loui kosea, ‘Keau vaveve toelate.’ Lana mole vaveve kaovaholige Dilavana avuta bae la vaveve toela kaovalivebene. Isi lainaho mole toelamo hoto loui ibinaeabe ovegelive. Isi lainaho molemo vaveve toela vale ke huhulahagelive. Lana katelahage Dilavana avuta la toela ke huhuoholisito ulihai.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Lana kunaimo isi otogoe hotomo ata tedaevege Dilavana bae kunai laovei la tedaevei. Lana kateale vage kunaina bae laemo balugai. La vaveve oletealemo ata tedaevege Dilavana avuta la tedaevei.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Iesuu hoto kateale louge uoholigeto dovudovue hotomo namigevei avoe, “Malaha mole ni kedute keu bae malaha mole ni kedute ke melamei avui talivebene. Abuna avui katelahaliege abuna abata ke igae vuvegevei.
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Esemue hoto keu bae haivemale atae hoto evihalivebene. Isito esemuiabe keabuna hotove ke kaovai negolahaliege abu kosive nahate holisi.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 “La isiviale la haokae nimo louka mai. Isito la kateisege la nimo louka balugau ua.
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Louka balugau la nimo uale kemo lana oleve kateai la haokaho loui kosea, ‘Lohoge di a nimo loukae esehameu uale ke mai.’ Lainaho katelahai la haoka lobohavolive. Isito vasohuta louka balugau la nimo uale ke maito bae la haokae nimo loukae esehameu uale ke mave.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Idie dua keu bae hahuhumie toela valivebene. Ige ke nahate idie toela keu bae hahuhumie dua valivebene.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Idi bahata hahuhumite ke la hilokalu. Iale la bae laokamo madilini ehalivebene. Isi la bae sesenamo vulutu ehalivebene.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Atae dua ke uvumo huhuihuhuie duau uale kemo auna hotoe dua lougei. Isito atae toela ke uvumo huhuihuhuie toelau uale kena kemo hotoe toela lougei. Kosealemo ataeau abu aimo loumale keu abu uvumo huhulahamaleike abu ke louma.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 “La osiohoike di namihai kosea, ‘No kosive. Isito la di louale ke eviholilu. La kateige toelanu.
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Isito oleuoleu dae lohoi di hoto evisi vamale ata kebia vaveveu koseanu.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Ata moleu oe dua houmale ke nahate. Auna abata lovoi hade malei emee dua vai munee golomo au o houge hanunuu lohoge o keu bae hobelahalivebene. Kosealemo keu au o houe dua vanu.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Isito ata moleu di hoto evisito vaholimale keu oe toela esagamo houmale ke nahate. Keu neniai abata lovoi hade malei neniai emeholinu. Ialemo hanununa lohoge o kena solekai hobelahai bahata toelai.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.