Lucas 14

Buka Tumute (KPX) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 — ausente —
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 — ausente —
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Ige Iesuu menakae kosive isi Balisiae ata kebia belagevei avoe, “La huhuige nahie menaka kemo nahiabuna valive bulamo vavahanite kebia hoesegevei. Emena osioi.”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Kateai louge abu hotobe louholilu. Ige Iesuu malaha ke mai hoesehavoge vavahaniveu uoholige iomage tinu.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Isege au bae namigevei avoe, “La esebeu o la ovobeu bulamo abata vuvehage lana vali osioi. Lana solekai ke laluvave.”
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Kateai louge kosive keau hotove ibina louveve humahau uoholinu.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Iesuu kateaito elehasege lovi iliho lohoale keau isiviale ata ivite kebia nahate vai vomue duamo uguiavoi. Ige Iesuu ke elehai hoto koseale abuho lounu.
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 Avoe, “Mesoho malaha moleu au mae ibina vaveve kemo la namigevege lainaho talive vomue duamo uguiavolive.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Isito mesoho la kemo uguiavosege oe biagena kosive mole baluga melamei lohoniege laheho loui kosea, ‘Evihasege kosive kou a lovomo ugumai.’ Kateige lana matilahai bae heie matamae toelamo uguiavove.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Lainaho katealive. Isito oe biageu laheho ionage talive heie matamae toelamo uguiavove. Isege oe biageu bae laheho loui kosea, ‘Di haoka, hovelahai ehue matamae dua kove uguma.’ Lana vaveve kateale vage ataeabuna la elegevege lana ata baluga holive.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Iale oleu au ebika ebagemale ke Dilavana etolemai. Isito oleu au ebika etolemale ke Dilavana ebagemai.”
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Iesuu hoto kateale loui ata namigevege uoholige au avuti lovi iale ke namihai loui avoe, “A iveve baluga vaniege ainaho bae a haokuvu, a deholuvu isi kunai moagate kebia hohavelive. Kosealemo ana kateale vage keabuna gabie abuta kateale valiege a hohavoi.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Isito a iveve baluga vaniege kunaiholimale, velo toelate isi ni kedute kebia hohavenela.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Ana kateai lovi kebia ovege keau bae a lovi ke ibina vai aovalivebene. Ige kemo ana vahaehoanela. Kosealemo gabie Dilava nimo vaveve dua vamale keau hovedevemale vanila Dilavana bae ibinae dua aoi.”
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Iesuu kateai louge malaha moleu keve ugulamoi lovi iniale hoto ke evisi avuho loui avoe, “Ata olena Dilava matamae dogae tiniege avuti lovi iniege auna vahaehoai.”
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Ige Iesuu deiada mole loui namihai avoe, “Malaha moleu lovi baluga vai au haokuvuho ionanu.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Iniale lovi vamale vani kela au esemu namihai avoe, ‘Talive di haokuvu namigevei kosea, Di lovi vage uoholialelua lohove.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Ige esemuve keu tiale haokuvuiabe bahata namigevenu. Ige keau bahata isiviholilu loholiho. Moleu namihai avoe, ‘Iei, di vata mole voiale dana tiniege elehai. Iale talive a kosive namihai kosea, Keu katealemoike lohoholinu.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Ige moleu esemuve ke namihai loui avoe, ‘Di ovo bahata ada mole isi ada mole voievenu. Iale dana aike tiniege kebia elegevei. Iale talive a kosive namihai kosea, Keu katealemoike lohoholinu.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Ige moleu esemuve namihai avoe, ‘Di aike di mahina melamenu. Katealemo di bae talivebene.’
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Ige esemuveu hoilahai tiale hoto ke bahata loui au kosive namihage kosive keu ke evisi itumuai au esemu hanavoi avuho loui avoe, ‘Solekai talive humahae do, humahae ese kebiala velo golote, ni kedute, isi kunaiholimale kebia holoevei lohonela.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Ige esemuve keu tiale ata kebia holoevei lohoale kosive ke namihai avoe, ‘Di a louale ke vage uoholinu. Isito a o kou gigioholinu.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Ige au tota namihai avoe, ‘Talive botoe ata namigevei holoevei lohonela. Ige di o kou elike tobalohoi.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Seleveta di a namihai. A vasohuta namigeveale keau bae di lovi ko ilivebene.’”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Vani mole Iesuu tige ata moagatahoeau ehovai avuluvuta tilu. Ige au hoilahai abuho lounu.
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 Isi avoe, “Oleuoleu vasohuta di ehovaho valiege abu lako abu ebia huhuevelive. Isi abu mamuvu, abu neinuvu, abu mahinuvu, abu ese, abu hohuvu, abu mahoho, abu mohoho huhuevelive.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Oleuoleu di ehovai vatehani maleale keau di esemu selevea. Isito oleuoleu di ehovai vatehani maleho isiviholiale keabuna oleve kateai di ata holisi.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Mesoho malaha moleu isiviai o houliho vaniege auna vasohuta ugumai onobenobe voieveve ke ibina huhuai hisalievei. Isiviai hilokage monive kena vali onobenobe bahata malege au gabiai.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Isito auna onobenobe ke ibina hilokaholisito vasohuta o houniege auna hade unaha uluvei golovemo ilada unaha detisito o houholige ataeabuna ke elehai hehavoi.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Abuna loui kosea, ‘Malaha keu au o houito houi gabioholinu.’
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Ke nahate mesoho vatae kosive moleu au esemu teni taoseni (10,000) holoevei vatae kosive mole isi esemuiabe tueniti taoseni (20,000) kebiahi mole haveho vaniege vasohuta auna huhuai kosea, ‘Dana vali negoalive kosive ke isi esemuiabe kebia havei nunuvei.’
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Isito auna huhuige avuemo anekiage auna au esemu hanavege abu vasohuta tiliege kosive nehe keu haeavamole lohosege abuna namihai kosea, ‘No kosiveu isiviale nahi mole have halevaito igaetoai molehi ue dua vai.’”
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Iesuu deiada kateale louito abuho loui avoe, “Ke nahate la di ehovaho valiege vasohuta la onobenobe vaveve ke huhu halevaito bae di ehovave.”
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Madea keu duave. Isito auna toelage hevena uoholige auna oleve kateai bae tota heai. Keu anekianu.
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Madea keu toelage lana ke mai mihatuve. Iale ata laeau madea ke nahate. La Dilava hotoe dua evisito la vaveve kena ataemo toelage lana oleve kateai bae tota duave holisi. Iale oleuoleu hoto evimaleau hoto ko evive.”
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.