Lucas 14

Buka Tumute (KPX) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 — ausente —
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Ige Iesuu menakae kosive isi Balisiae ata kebia belagevei avoe, “La huhuige nahie menaka kemo nahiabuna valive bulamo vavahanite kebia hoesegevei. Emena osioi.”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Kateai louge abu hotobe louholilu. Ige Iesuu malaha ke mai hoesehavoge vavahaniveu uoholige iomage tinu.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Isege au bae namigevei avoe, “La esebeu o la ovobeu bulamo abata vuvehage lana vali osioi. Lana solekai ke laluvave.”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Kateai louge kosive keau hotove ibina louveve humahau uoholinu.
6 A isto nada puderam responder.
7 Iesuu kateaito elehasege lovi iliho lohoale keau isiviale ata ivite kebia nahate vai vomue duamo uguiavoi. Ige Iesuu ke elehai hoto koseale abuho lounu.
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 Avoe, “Mesoho malaha moleu au mae ibina vaveve kemo la namigevege lainaho talive vomue duamo uguiavolive.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Isito mesoho la kemo uguiavosege oe biagena kosive mole baluga melamei lohoniege laheho loui kosea, ‘Evihasege kosive kou a lovomo ugumai.’ Kateige lana matilahai bae heie matamae toelamo uguiavove.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Lainaho katealive. Isito oe biageu laheho ionage talive heie matamae toelamo uguiavove. Isege oe biageu bae laheho loui kosea, ‘Di haoka, hovelahai ehue matamae dua kove uguma.’ Lana vaveve kateale vage ataeabuna la elegevege lana ata baluga holive.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Iale oleu au ebika ebagemale ke Dilavana etolemai. Isito oleu au ebika etolemale ke Dilavana ebagemai.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Iesuu hoto kateale loui ata namigevege uoholige au avuti lovi iale ke namihai loui avoe, “A iveve baluga vaniege ainaho bae a haokuvu, a deholuvu isi kunai moagate kebia hohavelive. Kosealemo ana kateale vage keabuna gabie abuta kateale valiege a hohavoi.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Isito a iveve baluga vaniege kunaiholimale, velo toelate isi ni kedute kebia hohavenela.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Ana kateai lovi kebia ovege keau bae a lovi ke ibina vai aovalivebene. Ige kemo ana vahaehoanela. Kosealemo gabie Dilava nimo vaveve dua vamale keau hovedevemale vanila Dilavana bae ibinae dua aoi.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Iesuu kateai louge malaha moleu keve ugulamoi lovi iniale hoto ke evisi avuho loui avoe, “Ata olena Dilava matamae dogae tiniege avuti lovi iniege auna vahaehoai.”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Ige Iesuu deiada mole loui namihai avoe, “Malaha moleu lovi baluga vai au haokuvuho ionanu.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Iniale lovi vamale vani kela au esemu namihai avoe, ‘Talive di haokuvu namigevei kosea, Di lovi vage uoholialelua lohove.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ige esemuve keu tiale haokuvuiabe bahata namigevenu. Ige keau bahata isiviholilu loholiho. Moleu namihai avoe, ‘Iei, di vata mole voiale dana tiniege elehai. Iale talive a kosive namihai kosea, Keu katealemoike lohoholinu.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Ige moleu esemuve ke namihai loui avoe, ‘Di ovo bahata ada mole isi ada mole voievenu. Iale dana aike tiniege kebia elegevei. Iale talive a kosive namihai kosea, Keu katealemoike lohoholinu.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Ige moleu esemuve namihai avoe, ‘Di aike di mahina melamenu. Katealemo di bae talivebene.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Ige esemuveu hoilahai tiale hoto ke bahata loui au kosive namihage kosive keu ke evisi itumuai au esemu hanavoi avuho loui avoe, ‘Solekai talive humahae do, humahae ese kebiala velo golote, ni kedute, isi kunaiholimale kebia holoevei lohonela.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ige esemuve keu tiale ata kebia holoevei lohoale kosive ke namihai avoe, ‘Di a louale ke vage uoholinu. Isito a o kou gigioholinu.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ige au tota namihai avoe, ‘Talive botoe ata namigevei holoevei lohonela. Ige di o kou elike tobalohoi.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Seleveta di a namihai. A vasohuta namigeveale keau bae di lovi ko ilivebene.’”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Vani mole Iesuu tige ata moagatahoeau ehovai avuluvuta tilu. Ige au hoilahai abuho lounu.
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 Isi avoe, “Oleuoleu vasohuta di ehovaho valiege abu lako abu ebia huhuevelive. Isi abu mamuvu, abu neinuvu, abu mahinuvu, abu ese, abu hohuvu, abu mahoho, abu mohoho huhuevelive.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Oleuoleu di ehovai vatehani maleale keau di esemu selevea. Isito oleuoleu di ehovai vatehani maleho isiviholiale keabuna oleve kateai di ata holisi.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Mesoho malaha moleu isiviai o houliho vaniege auna vasohuta ugumai onobenobe voieveve ke ibina huhuai hisalievei. Isiviai hilokage monive kena vali onobenobe bahata malege au gabiai.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Isito auna onobenobe ke ibina hilokaholisito vasohuta o houniege auna hade unaha uluvei golovemo ilada unaha detisito o houholige ataeabuna ke elehai hehavoi.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Abuna loui kosea, ‘Malaha keu au o houito houi gabioholinu.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Ke nahate mesoho vatae kosive moleu au esemu teni taoseni (10,000) holoevei vatae kosive mole isi esemuiabe tueniti taoseni (20,000) kebiahi mole haveho vaniege vasohuta auna huhuai kosea, ‘Dana vali negoalive kosive ke isi esemuiabe kebia havei nunuvei.’
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Isito auna huhuige avuemo anekiage auna au esemu hanavege abu vasohuta tiliege kosive nehe keu haeavamole lohosege abuna namihai kosea, ‘No kosiveu isiviale nahi mole have halevaito igaetoai molehi ue dua vai.’”
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Iesuu deiada kateale louito abuho loui avoe, “Ke nahate la di ehovaho valiege vasohuta la onobenobe vaveve ke huhu halevaito bae di ehovave.”
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 “Madea keu duave. Isito auna toelage hevena uoholige auna oleve kateai bae tota heai. Keu anekianu.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Madea keu toelage lana ke mai mihatuve. Iale ata laeau madea ke nahate. La Dilava hotoe dua evisito la vaveve kena ataemo toelage lana oleve kateai bae tota duave holisi. Iale oleuoleu hoto evimaleau hoto ko evive.”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.