Lucas 12
Buka Tumute (KPX) vs VC
1 Abu katelahasege ata moagataho seleve keau lohoale molemo neniholisi molemo dai loholu. Ige Iesuu vasohuta au esemu namigevei avoe, “Balisia ata kebia nibieve dua vave. Kebia vavau duave. Isito uvuiabe keau toelalu. Katealemo kebia nibieve tumuave.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Abu vaveve toela vai mahogovamale keabuna bae umidamo ui. Ige abu hotoe toela loui mahogovamale kebiataeabuna bae umidamo ui.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 Iale la onole vavimo mahogovai loumale ke ataeabuna bae vanimo evisi. Isi oe uvue mulumuluamale keta abuna bae ologomo holahai baita louge ata bahataeabuna evisi.”
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 “Di haokuvuia, di laheho louge evive. Lainaho ata havemale kebia vabugevelive. Keabuna vava unaha haveito abu bae munana havelivebene.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Isito di la haivei. Dilava igae vabuhavove. Auna au vuvunemo ata havei malevei veneu lahai hodovavesite keve hatuevei.
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 — ausente —
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 — ausente —
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 “Di la namigevege evive. Oleuoleu atae vigomo loui kosea, ‘Dau Iesu ata dailike ko.’ Ige dana data Dilava anelu kebia vudimo loui kosea, ‘Keu di atalike.’
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Isito oleuoleu atae vigomo loui kosea, ‘Dau Iesu ke hilokaholinu.’ Ige dana data Dilava anelu kebia vudimo loui kosea, ‘Di ata ke hilokaholinu.’
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 “Iale oleuoleu hotoe toela loui di aiohavoge Dilavana toelave ke ulihai. Isito oleuoleu hotoe toela loui Munana Tumute ke aiohavoge Dilavau bae toelave ke ulihalivebene.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 “Ige abu la malevei dubue kosive biae kotaho tige lainaho gasigasiai vabulahalive. Isi mesoho abu la malevei gamanie kosivemo kotaho tige lainaho la hoto louveve ke huhulahalive.
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 Kosealemo vani kela Munana Tumutena bae la hoto louveve ke la haivege bae louve.”
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Au kateai loui au esemu namigevesege ata moaga kebia vigomo ata moleu hoai loui avoe, “Kosive, no mamau hatialelua di nana namihage au di mamae kunai tasaliai degomole daoi.”
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Ige Iesuu namihai loui avoe, “Ba, di bae la avutie vaveve ke kaovai kunai ke tasalialivebene.”
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Kateai louito namigevei avoe, “Loboe vaveve vamale kebiamo la ebika nenigeveve. Lainaho kunai kebia huhueve moagalive. Kosealemo lana la kunai moaga huhueveliege bae uveve dua seleve valivebene.”
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Iesuu hoto ke loui kemo dovudovue hoto mole loui haivei avoe, “Malaha mole kunai moagate ke vatau duave. Iale keu kemo lovi haevege lovive bahata keau holoeavo dua valu.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 Iale malaha ke valahuu tobalohoge keu huhuai avoe, ‘Dana onole vai. Dana oleve kateai di lovi otovei.’
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 Isi huhuai avoe, ‘Di koseige duave. Di di valahu kobia koievei balugataho unaha houevei. Ilive elike kebiamo di lovi di kunai otovege abu dua vai.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 Dana kateale vaniege di ebia hoesehavoi ue dua vai. Ilive vagana moaga kemo teigeve unaha isi vahaehoai ugei.’
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Malaha keu vaveve kateale huhuisege Dilavau avuho loui avoe, ‘A keu luleleholinu. Iale ana novae vavi komo hatinela. Isege ataeabuna bae a lovi nehe bevuevei otovemale ke bahata malei.’”
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 Iesuu hoto kateale louito ke ihu loui ata namigevei avoe, “Oleuoleu Dilava kunai huhuholisito vatae kunai huhulahai abu omo otovemale keau malaha nehe ke nahate.”
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Iesuu kateai louito au esemu namigevei avoe, “Katealemoike di laheho loui kosea, ‘Lainaho la iveve isi ogo vaveve kebia huhu balugagelive.’
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Kosealemo nahie uveve keu lovi iveve ke evihanu. Isi la uveve keu ogo hatueveve keta evihanu.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 Ugu kebia elegeveve. Keau bululahai valahu houi avuemo lovi lovoi otoveholima. Isito Dilavau kebia nibievei lovi ovema. Iale laeau kebia evigeveale kemo Dilavana la tedaeve dua vai.
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 La oleu au uveve ke huhu moaganiege auna oleve kateai au uveve vagana ke mai egetisi. Katealiveu anekianu.
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Vaveve esehame keu laemo anekiasege la osiohoike onobenobe kebia huhueve moagama.
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 Isi botoe valavalaeau ulimale vaveveabe kebia elegeveve. Keau lovilahai ogo vaeveholima. Isito di la namigevege evive. Solomoni keu kunai moagate. Isi keu ogoe dua vama. Isito ogove dua keau valavalae dua kebia evigeveholilu. Iale Dilavau kaeagevei nibieve dua vamale kemo la hilokage auna lata nibieve dua vai.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Valavala keabuna nova uito nivu tutukai gililahage ataeabuna bevuevei mahoevege keabuna uoholisi. Isito Dilavau gadegevei nalieveale ke nahate auna la nalievei ogo laovei. Seleveta auna laheho kateale vai. Isito la evievi keu esevehameanu.
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 Iale lainaho lovita eta iveve kemo huhu moagagelive.
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Evieviholimale ata keabulike vatae onobenobe huhu moagama. Isito la Mamau otogoe umale keu laemo onoleu uoholiale ke hilokanu. Iale auna ke laovei.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Iale lana vasohuta Dilava matamae doga ke humaha kaovai isivive vage auna onobenobe kebia bahata laovei.
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 “Iale di esea, lainaho vabulahalive. Laeau moaga holioholilu. Isito Dilavau au isivimo la hoesegeveale laeabuna bae adave vuvunemo uve.
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 Iale la kunai ke malei voievei moni ke malei kunaiholimale kebia oveve. Lana kateale vage otogoe la mogamogana tobalohoi ui. Ige keve la kunaina balugage ataeau bae vavoloalivebene. Isege segeleu bae bohilivebene.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 Iale vani bahata la kunaiu umale keve la uvuna ugei.”
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 — ausente —
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 — ausente —
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Esemuiabe keau abu vaveve gadehavoi nita hemei ualemo kosiabe kena lohoniege velemai elegevege abuna vahaeholahai. Ige kosiveabena namigevege abuna uguiavosege auna au ogo vukai tiniege abuho vasiai ovege abuna isi.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 Mesoho auna vavie vigomo o vae alalamita lohoge esemuiabe keabuna nita uliege elehai vahaeholahai.
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 Katealemo ko huhulahave. Mesoho oe biageu vavoloe atau lohoveve vani ke auna hilokai nita uniege vavoloe ata keu bae ovemo vavoloalivebene.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Iale lata nita uve. Kosealemo Atae Eseu lohoveve vani ke lana hilokaholisege auna bae lohoi.”
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Au kateai louge Bitau namihai loui avoe, “Kosive, ana no unahahoike ke louma. Emena ata kobiatahoike a ke louma.”
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Ige Iesuu avuho loui avoe, “Oleuoleu evievi ata holisi kemo lulelelahale kebiahoike di ke lounu. Iale balugavena abuho louge abuna ove ke nalisi bae esemu degomoleta nalievei lovi ovegei.
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Isege kosivevena tiniege tota hoilahai lohoniege esemuveu lovie dua vale ke elehai vahaehove vai.
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Iale seleveta di la namigevema. Kosivevena au esemu ke ebagemage kena kunaive bahata nalievei.
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 Isito kosivevena haeavamole tige esemuvena huhuai kosea, ‘Keu bae solekai loholivebene.’ Isi kateai au kosive esemu degomole havei lovi baluga isi e toela ige kinavena luleleholisi.
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 Iniege vani mole kosiveveu lohoveve ke hilokaholisege auna lohoniege esemu ke elehai hamai lovive kemo iomage auna tiniege evievi ata holioholiale kebiahi ui.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 “Keu kosive ke isivi hilokanu. Isito isiviholinu ke valiho. Katealemo auna bae vatehani baluga malei.
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 Isito esemu olena au kosive isivi hilokaholisito vaveve toela vaniege auna vatehani esehame malei. Kosealemo Dilavau lulele isi vuvune baluga ata olete bia oveime isiviale keau abuta kemo lovi baluga vai. Isito lulele isi vuvune eseve ata olete bia oveime isiviale keau kemo lovi eseve vai.”
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 Iesuu tota loui avoe, “Dana lohoniege vata ko mahoi aiohavoi. Isito di isiviale aike vene ke beige au lahai.
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Gabie dana babatiso ni molete vai. Iale di isiviale vatehani ke solekai mage au uoholisi.
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 Iale la huhuige ataeau molehi ue dua valihonike di vatae lohonu. Ba, di kateho lohoholinu. Isito ataeau mole tasalievehoike di kove lohonu.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 Iale novae vani komo ese bahata ada mole keabuna mole tasalievei. Abuita igaeta keabuna ivi mole. Isege abuita keabuna ivi mole. Moleabuna di ata holisege moleabuna di aiohavoi.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Iale mamuvu abuna abu ese aiogevesege eseabe abuna abuta abu mamuvu aiogevesege neinuvu abuna abu ese aiogevesege eseabe abuna abuta abu neinuvu aiogevei. Isege maivu abuna abu maivu aiogevesege maivuabe abuna abuta abu maivu aiogevei.”
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Iesuu kateai au esemuho louito ata bahata namigevei avoe, “La vaveve keu koseanu. Lana vaniu dobamale keve elehage goeu lohoge lana loui kosea, ‘Venina lohoi.’ Ige auna lohoi.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 Isi lana elehage helukana seloeatae lohoge lana loui kosea, ‘Vanina vuvuneai.’ Ige auna vuvuneai.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Isito laeau loboe ataea. La vata elehai otogo elehai lulelelahalu. Isito laeau aike laemo lohoveve ke hilokaholilu.”
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 “Osiohoike laeau la ebika hoesegevei vaveve dua kaovaholilu.
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 Iale mesoho malaha moleu isiviale la malevei kotaho tige vasohuta avuti igaetoai la vaveve ke kaovai hoesehavove. Iale lana kateale vaholige la bahoena la malevei kotamale atae tai. Ige kotae ata kena la malevei bukate ovege abuna la malevei dibulae hanavei.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 Iale di la namigevei. Laeabuna dibulae uliege ke ibina vahatugeto abuna bae la iovei.”
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.