João 4

Buka Tumute (KPX) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Balisia ataeau evige Iesuu ata moaga malevei babatisogeveale keu Dioni evihanu.
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Isito Iesuu atabe babatisogeveholinu. Esemuiabe unaha abuike ata babatisogevelu.
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 — ausente —
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 — ausente —
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Tiale keu Samalia o mole ivi Saika keve velemanu. O ke vavamo Diekobou subuta au vata mole mai au mo Dioseba ominu.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Iale vata kemo Diekobo e abatau ua. Iale Iesuu oai lohoalelua enuai kabebiai e abata ke vavamo ugulamoi uma.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Ige keate keu namihai avoe, “Au Diue ata. Isege dau Samalia keate. Iale osialemoike a isiviale di e hai aoge a isi.” Keate keu hoto ke louale keu koseanu. Diue ataeau bae Samalia atahi kabu igaemo e igelivebene.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Ige Iesuu keate ke namihai avoe, “A Dilavau onobenobe ata ovemale ke hilokai aiti hotoimale keta hilokavatebe a di namihage di ukolikoli e mai aonu.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ige keate keu avuho loui avoe, “Kosive, e kou heila ua. Iale a e bagu mai lohoholialemo ana oleve kateai ukolikoli e hai daoge di isi.
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 No buluve Diekobo keu subuta abata ko lovoi kemo e isi e hai au eseta au ovota ovenu. Iale ose a ke evihanu.”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Ige Iesuu avuho loui avoe, “Ata oleu e ko iale kena tota enuai.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 Isito di e mai ata oleme ovege abu iale keau bae tota enulahalivebene. Isito ukolikoli e kena uvuiabemo hanage abuna uveve doga malei.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Ige keate keu avuho loui avoe, “Kosive, avage e ke hai daoge di isi. Ilive elike enuholisi e ko haliho tota loho halei.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Kateige Iesuu namihai avoe, “Talive a kolia melamei tota kove lohonela.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ige keate keu namihai avoe, “Dau koliaholinu.” Ige Iesu namihai avoe, “Seleveike a ke lounu. A aike koliaholinu.
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 Isito a subuta malaha ada mole holoeveito kebia halevenu. Isi aike a moleti umale keu a kolia seleve holioholinu. Iale a daho louale keu seleve.”
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Kateai avuho louge keate keu namihai avoe, “Kosive, di huhuige au beloveta ata.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 No buluveau subuta tana komo guligulilahalu. Isito Diue ata la loui kosea, ‘Ataeabuna Dielusalemae Dilava hoesehavogei.’”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Ige Iesuu avuho loui avoe, “E, di hoto louale ko evinela. Vani molena lohoge ataeau bae tana komo mesoho Dielusalema o kemo nahie Mama hoesehavolivebene.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Samalia ata laeau la guligulilahamale ke ihu hilokaholilu. Isito Diue ata noeau no guligulilahamale ke ihu hilokalu. Kosealemo Diue ata noemo Dilavau toelamo ata maleveve kosive hanavonu.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Iale vanive keu aike lohonu. Iale guliguli seleve vamale keabuna abu uvu bahatamo vaveve seleve unahamo nahie Mama hoesehavoi. Ata kateale biahoike Dilavau isiviale keau hoesehavogei.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Dilava keu ata holioholinu. Isito keu munanae tumu. Iale oleuoleu Dilava hoesehavoliho valiege abu uvu bahatamo vaveve seleve unahamo hoesehavoi.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Kateai louge keate neheu namihai avoe, “Di hilokage abu ata tedaevemale kosive ke ivihai avoe, ‘Keliso.’ Iale di evige kena lohoniege no onole vamale ke bahata noheho loui.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Ige Iesuu avuho loui avoe, “Ata ke dailiko aho louma.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Kateai lousege esemuiabeau hoidevei lohoge Iesuu keate keti hotohotoima. Ige abu ke elehai vikolahalu. Isi isiviale keate ke belahai avuho loui kosea, “A onole vama.” Isi isiviale Iesuho loui kosea, “A osiohoike keate keti hotohotoima.” Katelahai huhulahaito abuho hotobe louholilu.
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Abu lohoale velehovosege keate keu au e bagu halei oe tiale ataho hoto ke lounu.
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 Isi namigevei avoe, “Lohoge nahi talive malaha mole elehai. Malaha keu di vaveve bahata vamale ke daho lounu. La huhuige nahie ata tedaeveve kosive Keliso kenike.”
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Kateai louge ataeau o halevai Iesue loholu.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Isito abu lohoholisege Iesu esemuiau avuho loui avoe, “Kosive, lovi mai inela.”
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Ige Iesuu abuho loui avoe, “Di lovi iale ke la hilokaholilu.”
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Ige abu ke evisi abu moleteho loui avoe, “La huhuige ata moleu lovi mai ominu.”
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 Kateale huhulahasege Iesuu namigevei avoe, “Di lovi keu koseanu. Dana di hanavoale ke isivi vai au lovi daoale ke vai gabiai.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 “Isito la loui kosea, ‘Bata abuita abuita uoholisege lovina bae baeai.’ Iale di la namigevege evive. Nenilahai bulu elegeve dua vave. Lovi keau baelahage maleveve vaniu lohonu.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Ata molena lovi hai. Ige keu baege molena lovi ke lovoi. Iale ke nahate ata molena Dilava hoto loui ata haivei. Ige ata molena lohoniege tota kebia haivei malevege abuna ukolikoli malei. Ige ata abui keabuna abu lovi kemo ibinae dua malei vahaeholahai.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Hoto keu seleve. Ata molena lovi hasege molena bae lovoi.
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Dana ata degomoleau lovilahale keve la hanavege lovi maleliho teve. Isito lana loviabe teige kemo tota lovi degomole maleve.” Iesuu kateai lovie hoto au esemuho lounu.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 — ausente —
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 — ausente —
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Abuhi ui haivege ata moagaeau hotove evisi bae abu uvu mai omilu.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Isi keau bae keate ke namihai avoe, “No a hoto louale ke unahamo no uvu mai avuemo mavoholilu. Isito no biaeau nova hotove evisi hilokage keu vatae ata maleveve kosive. Kemoike no uvu mai avuemo mavolu.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Vanie ni abuita keau uoholige Iesuu halevei Galili vatae tinu.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 Keu subuta loui avoe, “Ata olena beloveta holige atave seleve keau bae hoesehavoi hotove malivebene.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Isito au Galilie tiale velemage ataeau elehaime vahaehove vai hoesehavolu. Kosealemo abu Dielusalemae tiliale Diue vahaeho vani Basova kemo Iesuu vikoe vaveve moaga vaevege abu ke elehalu.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Igeto Iesuu kemo halei tota Keina oe tinu. O keveike au subuta vikoe vaveve vage eu uaini holinu. Iale o kemo gamanie kosive moleu ua. Kosive ke mou o mole Kabenumu keve vavahanianu.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Iale kosive keu Iesuu Diudia halei Galilie lohoale hoto ke evinu. Isi avue tiale namihai avoe, “Ana vali loholive di mo hoesehavoi. Au hativeveu vuguvuguike vage di lohonu.”
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Ige Iesuu avuho loui avoe, “La isiviale di vikoe vaveve moaga vage bae di hoto evisi mave.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Kateai lousege gamani kosive keu avuho loui avoe, “Kosive, lohoge naiti tai. Onoilage di mou hatima.”
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Kateai louge Iesuu namihai avoe, “Tenela. A mou momoleanu.” Ige malaha keu Iesu hoto ke evisi halei hoilahai tinu.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 Tiale humaha tavae tisege esemuiabeau moveu momoleale hoto mai lohoale avuluvuta belehovolu. Isi namihai avoe, “A mou momoleanu.”
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Ige malaha keu belagevei avoe, “Vanie ni vaesutemoike au momoleanu.” Ige abu namihai avoe, “Nivu vaniu uani (1) okolokiasege a moe hobeu uoholinu.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Ige mamaveu ke evisi hilokage vanie ni igaemoike Iesuu avuho loui avoe, “A mou momoleanu.” Ige kemo kosive keu au ese ehai abuhi abu uvu mai Iesuemo mavoi ehovalu.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Iesuu Diudia halei lohoale Galili vata kemo vikoe vaveve mole vaito lohoale tota kosive ke mo hoesehavoge momoleanu.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.