Atos 8
Buka Tumute (KPX) vs ARIB
1 Vani kateimalela ata keau ekalesiau Dielusalemae umale kebia bahata aiogevege abu vatehani baluga malelu. Vatehani malei Diudia vata isi Samalia vata keve detuluvisi tisege abostolo unahaeau Dielusalemae ua.
1 Naquele dia levantou-se grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judéia e da Samária.
2 Ige vani kela atae dua degomoleau Sitiveniho ninalahai mai abavulu.
2 E uns homens piedosos sepultaram a Estêvão, e fizeram grande pranto sobre ele.
3 Ige Solou isiviale ekalesia aiogevege abu uoholisi. Kateai o igaegae kela evievi ata kebia havei malevei lohoale dibulae otovenu.
3 Saulo porém, assolava a igreja, entrando pelas casas e, arrastando homens e mulheres, os entregava à prisão.
4 Ekalesiau detuluvisi matama bahatae tiale Iesu hoto loui ata haivelu.
4 No entanto os que foram dispersos iam por toda parte, anunciando a palavra.
5 Isege Bilibiu Samalia oe tiale keve Iesu Kelisoe hoto loui ata haivema.
5 E descendo Filipe à cidade de Samária, pregava-lhes a Cristo.
6 Ige ata moagaeau hotove ke evie dua vai au vaveve nimolete vamale keta elehalu.
6 As multidões escutavam, unânimes, as coisas que Filipe dizia, ouvindo-o e vendo os sinais que operava;
7 Abu ke elehasege Bilibiu munanae toela kebia abuemo nunuvege abu kekolahai ata halevei tilu. Isi vavaeabeu kibioholimale isi velo golote kebiata hoesegevenu.
7 pois saíam de muitos possessos os espíritos imundos, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos foram curados;
8 Keu kateige ataeau ke elehai vahaeho balugalu.
8 pelo que houve grande alegria naquela cidade.
9 Isege malaha mole Saimoni keu o kemo ui vani moaga au ebia mai mihatui ata lobogevege abu vaveveve ke elehai vikolahalu.
9 Ora, estava ali certo homem chamado Simão, que vinha exercendo naquela cidade a arte mágica, fazendo pasmar o povo da Samária, e dizendo ser ele uma grande personagem;
10 Ata bahata kosi esebulu keau hotove evisi loui avoe, “Malaha ke vuvuneu balugatahoai Dilava vuvune nahate.”
10 ao qual todos atendiam, desde o menor até o maior, dizendo: Este é o Poder de Deus que se chama Grande.
11 Loboe vaveve vamale keu kateai ata lobogevege ataeau vabuhavoi hotove evima.
11 Eles o atendiam porque já desde muito tempo os vinha fazendo pasmar com suas artes mágicas.
12 Abu kateisege Bilibiu lohoale ataeau Dilava adae vuvunemo uveve hoto loui Iesu ivimo ata haivege ata bahataeau hotove evisi babatisolahalu.
12 Mas, quando creram em Filipe, que lhes pregava acerca do reino de Deus e do nome de Jesus, batizavam-se homens e mulheres.
13 Ige Saimoni nehe keta hoto ke evige Bilibiu babatisohavoge au avuti oima. Ige Bilibiu vikoe vaveve vage au ke elehai vikoanu.
13 E creu até o próprio Simão e, sendo batizado, ficou de contínuo com Filipe; e admirava-se, vendo os sinais e os grandes milagres que se faziam.
14 Samalia ataeau Dilava hoto evisi male hoto ke abostoloeau Dielusalemae umale keau ke evisi Bitata Dionita hanavege abu tilu.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, tendo ouvido que os da Samária haviam recebido a palavra de Deus, enviaram-lhes Pedro e João;
15 Tiale keau Samaliae velehovoi kebiaho guliguliai isiviale abu Munanae Tumu malei.
15 os quais, tendo descido, oraram por eles, para que recebessem o Espírito Santo.
16 Kosealemo Munana Tumuteu kebiamo lohoholige keau Iesu ivimo babatiso unahalu.
16 Porque sobre nenhum deles havia ele descido ainda; mas somente tinham sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Ige Bitau Dioniti abu ada malei tataeabemo otovege kebiau Munanae Tumu malelu.
17 Então lhes impuseram as mãos, e eles receberam o Espírito Santo.
18 Kateisege Saimoniu vaveveabe ke elehai isiviale moni malei Dionita Bitata ovei.
18 Quando Simão viu que pela imposição das mãos dos apóstolos se dava o Espírito Santo, ofereceu-lhes dinheiro,
19 Isi namigevei avoe, “Moni ko malei vuvune ke mai daovage elike data di ada malei atae tatamo otovege abu Munanae Tumu malei.”
19 dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu impuser as mãos, receba o Espírito Santo.
20 Ige Bitau namihai avoe, “A huhuale ana a moni keta Dilava vuvune ke ibina vai. A katealemo a moni keti matamae toelae tenela.
20 Mas disse-lhe Pedro: Vá tua prata contigo à perdição, pois cuidaste adquirir com dinheiro o dom de Deus.
21 A vaveve kateale vaniege a bae no lovi ko valivebene. Kosealemo a uvu keu Dilava nimo inutolotoloholinu.
21 Tu não tens parte nem sorte neste ministério, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 — ausente —
22 Arrepende-te, pois, dessa tua maldade, e roga ao Senhor para que porventura te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 — ausente —
23 pois vejo que estás em fel de amargura, e em laços de iniqüidade.
24 Kateai louge Saimoniu namigevei avoe, “Daho Kosive imihage elike la louale keu daemo loho halei.”
24 Respondendo, porém, Simão, disse: Rogai vós por mim ao Senhor, para que nada do que haveis dito venha sobre mim.
25 Bitau Dioniti Dilava hoto loui ata haivege uoholige halevai Dielusalemae hoidevei tilu. Tiale humaha tavae hotoe dua loui Samalia ata haivei tilu.
25 Eles, pois, havendo testificado e falado a palavra do Senhor, voltando para Jerusalém, evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.
26 Vani mole Dilava anelu moleu Bilibi namihai avoe, “Hovelahai valahae talive Dielusalemae velemai humahae eseu Gasa vatae tiale kela tenela.”
26 Mas um anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te, e vai em direção do sul pelo caminho que desce de Jerusalém a Gaza, o qual está deserto.
27 — ausente —
27 E levantou-se e foi; e eis que um etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros e tinha ido a Jerusalém para adorar,
28 — ausente —
28 regressava e, sentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Ige Munanae Tumuu Bilibi namihai avoe, “Talive kaliota ke vavala tenela.”
29 Disse o Espírito a Filipe: Chega-te e ajunta-te a esse carro.
30 Kateige Bilibiu bibuai vavavela tai evisege malaha keu beloveta Aisaia buka ke dodavema. Ige au belahai avoe, “Ana a dodavemale ke ihu hilokanu.”
30 E correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías, e disse: Entendes, porventura, o que estás lendo?
31 Ige malaha keu avuho loui avoe, “Dana oleve kateai ke hilokai. Isito ata moleu di haivuhutevage di bae ke hilokai.” Kateaime Bilibi namihage au veatisi kaliotavemo avui ugulamonu.
31 Ele respondeu: Pois como poderei entender, se alguém não me ensinar? e rogou a Filipe que subisse e com ele se sentasse.
32 Malaha keu Aisaia bukamo dodavemale keike ko.
32 Ora, a passagem da Escritura que estava lendo era esta: Foi levado como a ovelha ao matadouro, e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, assim ele não abre a sua boca.
33 Ataeabuna aiohavoi mai kotalahai vaveveve toela elehaholisi hamage au hatige valadavebeu bae uge ataeau bae hilokalivebene.”
33 Na sua humilhação foi tirado o seu julgamento; quem contará a sua geração? porque a sua vida é tirada da terra.
34 Isi kateige kosive nehe keu Bilibi belahai avoe, “Di namihanela. Beloveta kou ata oleike au huhuai ko hisalianu. Auna au ebikanike au ke huhuaime. Emena ata moleike.”
34 Respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? de si mesmo, ou de algum outro?
35 Ige Bilibiu Bukae Hoto kemo Iesu hotoe dua loui haivunu.
35 Então Filipe tomou a palavra e, começando por esta escritura, anunciou-lhe a Jesus.
36 Isi avuti tiale e mole vavamo velehovoge kosive keu Bilibi namihai avoe, “E ko elehanela. Dana valive e komo babatisoai.”
36 E indo eles caminhando, chegaram a um lugar onde havia água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 Ige Bilibiu namihai avoe, “Ana a uvu bahata mai Iesuemo mamoniege bae babatisoanela.” Ige malaha keu loui avoe, “Duave. Di hilokage Iesu Keliso keu Dilava mo.”
37 {E disse Felipe: é lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.}
38 Isi kateai au kaliota ke mamoge Bilibiu avuti dobuluvisi e keve tiale kosive ke babatisohavonu.
38 mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e Filipe o batizou.
39 Kateaito e kemo hoidevei lohosege Dilava Munanae Tumuu Bilibi mage uoholinu. Ige kosive keu Bilibi kaovai elehaholisi vahaehota tinu.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco, que jubiloso seguia o seu caminho.
40 Isito Bilibiu solekavesite o mole Asodasi keve velemai halei tiale o kebia bahatala hotoe dua loui ata haivei tiale Sesalia o ketala velemanu.
40 Mas Filipe achou-se em Azoto e, indo passando, evangelizava todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.