Atos 7
Buka Tumute (KPX) vs ARA
1 Ige dubue kosive baluga keu Sitiveni belahai avoe, “Abu a vavamo loumale kena selevenike.”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Ige Sitiveniu namihai avoe, “Usege di hoto mole loui. Di ataea, di haokuvuia, la bahata di hoto gaeahavove. Subuta mole nahie buluve Ebalahamu keu sohu Mesobotamiae ui Halani vatae tioholisege otogoe umale Dilava keu dobai lohoi avuho lounu.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Avuho loui avoe, ‘A ata, a vata kebia halevei tenela. Dana vata moleve a hanavoge keve te.’
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Kateai louge Ebalahamuu au vata Kalidia ke halei tiale Halani vatamo uniale mamaveu hatige Dilavau louge au Iselala vata kove lohonu.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Vani kateimalela Dilavau vatabe mai Ebalahamu omioholinu. Isito au louale auna bae gabie avuho vata ke mai omisi. Iale Dilavau louale Ebalahamu valadaeabuna bae vata ke mai. Isito vani kela Ebalahamuu eseholilike vasege Dilavau avuho hoto ke lounu.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Isi avuho loui avoe, ‘A valadaeabuna bae vagana voa handele (400) ke uvumo vata nimoleteve uliege ata kebiaho lovilahai vatehani baluga malegei.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Vagana kateale abuna uoholige oleteau a valada kebiamo vaveve toela vage dana toelaeabe ibina ovege a valada keabuna loholiege kove di hoesehavoi.’
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Dilavau kateai louito vaveve nimolete Ebalahamu haivui isiviale au au moe vudie vate etulelive kemo vani bahata Dilavau avuho hoto loui mamoale ke huhuigei. Iniale gabie move Aisikiu uge bula igaeu uoholisege mamaveu vudive vate etulenu. Ige gabie Aisikiu au mo Diekobomo vaveve kateale vanu. Ige Diekobou au ese tuelo (12) kebiamo avuta vaveve kateale vanu. Iale ese kebiamoike nahie umukau lohonu.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 “Diekobo ese degomole keau abu hoho Dioseba ke maina mai isi maime ata degomolemo voilahage abu mai Egubitoe tilu. Isito Dilavau keve avuti ua.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 Ige vaveve toelau avuemo lohoge Dilavau hoesehavoi avuti uniale vani mole Diosebau Belo nimo lamige Dilavau au lulele mai omige au kosive kemo vaveve dua unaha vage au vahaehove vanu. Katealemoike Belou Dioseba mamoge au Egubitoe ata bahata nibievei ovemo atave kebiata nibievema.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Iniale vani mole Egubito isi Keinani vata kebiamo vae balugatahou lohoge ataeau vaeho ue toela valu. Kateige nahie buluve kebiata vaelahalu.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Ige Diekobou loviu Egubitoe uale ke evisi au ese hanavege abu lovi maleliho tilu.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Iniale tota vani mole maleliho tige Diosebau bae au ebika mai au nanuvu haivege Belou avuta bae kemo malaha kebia hilokaevenu.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Ige Diosebau au mama Diekoboho hoto hanavoi loui avoe, ‘A ese bahata holoevei kove loho.’
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Kateai louge Diekobou au ata bahata seveniti vai (75) kebia holoevei Egubitoe tiale keve uniale hatige eseabeta keve haluvilu.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Haluvisege eseabeau kakavei lohoale Ebalahamuu subuta Hamu ese kebiamo vata mole Sekamu ke ibina valemo gulievelu.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 “Iniale gabie vagana moagaeau uoholige Dilavau subuta Ebalahamuho hoto loui mamoale ke vaniu lohoge Egubitoe umale ata keau moagataho selevealu.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Vani kela kosive moleu Dioseba hilokaholiale keu Egubitoe ata kebia nalievema.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Kosive keu nahie buluve lobogevei loui avoe, ‘La eseau uge botoe halevege abu haluvisi.’
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Vani kela ese mole dua Moseseu ua. Ese keu uge abu mai oe uvue mahogovalu.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Ige bata abuita igaetaeau uoholige mahogovaveve humahau uoholige abu mai botoe meavolu. Isege Belo mau tiale ese ke elehai mai au ebiaho lohoi au ese toanu.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Isi louge Egubitoe lulelete ata keau Mosese haivuge au vaveveabemo luleleai ata baluga holisi negoe vaveve vanu.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Iniale vagana votiu uoholige vagana molemo Moseseu isiviale talive au ata seleve elegevei.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Isi tiniale Egubitoe ata mole elehasege keu Iselala ata mole hamai aiohavoma. Ige Moseseu au ata ke tedahoi Egubitoe ata ke hamage hatinu.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moseseu kateaito huhuai avoe, ‘Di kateige Iselala ataeabuna hilokage Dilavau di hanavoale dana kebia holoevei Egubito halei tai.’ Isito ata kebiau Moseseu huhuale ke hilokaholilu.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Iniale vani mole au oai tisege Iselala malaha abuiau mole havema. Ige au tiale elegevei keluevei abuho loui avoe, ‘Di haokuvuia, di hoto evive. La keau avui igaealelua lainaho mole havegelive.’
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Kateai louge malaha neheu au haokamo vaveve toela vale keu Mosese kabitisi avuho loui avoe, ‘Ana no kosive holilike vaniale no keluevei no vavevemo hoto louma.
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Ani, a isiviai nivu Egubitoe ata hamale ke nahate dahamolihoike.’
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Kateai louge Moseseu ke evisi Egubito halei detitisi tialeu Midianie ua. Keve uniale mahinai mo abuita houevenu.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Moseseu vata keve uale vagana votiu uoholige tomagie tiale tana mole baluga Sainai keve velemanu. Keve velemage anelu moleu avue lohoniale keu idiu lahai haetohaetoale kemo ua.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Ige Moseseu ke elehai vikoaime isiviai talive vuguta neniai elehai. Kateai tialeu vavavemo lamisege Dilavau avuho hoto mole lounu.
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 Isi loui avoe, ‘Dau a buluve kebia Dilava. Ebalahamu Dilava, Aisiki Dilava, isi Diekobo Dilava dalike ko.’ Kateai lousege Moseseu vabuai teteai isiviholinu ke elehaliho.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Kateige Dilavau avuho loui avoe, ‘A veloe vate ke tohoanela. Kosealemo a matama kemo lamiale keu vatae tumu.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Di hilokage Egubitoe ata keau di ata aiogevege keau vatetumu malei kekolahage di ke evisi tedaeveho dobai lohonu. Iale lohoge di a hanavoge Egubitoe tenela.’
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 “Dilavau kateai louge Moseseu halei tiale Iselala ata namigevege abu keho isiviholisi loui avoe, ‘Ana no kosive holilike vaniale no nibieveho louma.’ Isito Dilavaike Mosese mai negotige au tiale au ata nibievenu. Au kateisege anelu nehe idiu lahale keve uale keike Mosese tedahonu.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Iale kemoike au vikoe vaveve vaevei au ata holoevei Egubito halei tiale E Tahote kemo tota vikoe vaveve moleta vai tota tiale tomagie vikoe vaveve nimolete vaevenu. Kateale valage vagana votiu (40) uoholinu.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Mosese keike Iselala ata namigevei avoe, ‘Dilavana di hanavoale ko nahate bae beloveta mole hanavoi. Ige kena bae la vigomo lamisi la tedaevei.’
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Mosese keike Iselala ata holoevei abuhi tomagie ua. Isege nahie buluve keau heie usege au Sainai tanae tiale anelue hoto evinu. Anelu keu ukolikolie hoto louge nahie buluve keau ke evisi hisaliage keike nahita nova evilu.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 “Nahie buluveau isiviholilu hoto ke maliho. Isito isiviale Mosese halevai hoidevei tota Egubitoe tai.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Isi kateai Eloni namihai avoe, ‘Noheho dilava mole vage auna noheho uli holisi tai. Kosealemo no holoevei lohoale Mosese keu tanae tiale osioi lohoholinu.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Kateai louito dilava mole bolomakau nahate vai abu adatela vale keho ovo havei ke hoesehavoi havulahalu.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Abu vaveve kateale vage Dilavau au ebia abuemo bamui halevege abu didi, vanie ni, bata hoesegevema. Abu vaveve kateale vage beloveta malaha moleu Bukamo ke hisaliai avoe,
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Ba, di hilokage laeau loboe dilava Molokoike o eseta ebavoi tiale hoesehavoi loboe dilava mole Levani didi nahate keta ebavoi tilu.
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 “Nahie buluveau tomagie valai balugata dubu mole houi Dilavau au menaka mai oveale ke abu mai valai dubu kemo mavolu. Dubu keu Dilavau Mosese haivuale ke nahateike abu houlu.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Vani mole Diosuau nahie buluve kebia ese holoevege abu valai ke ebavoi Keinani vatae tilu. Ata degomoleau subuta vata kemo uge Dilavau kebia nunuvege abu tisege nahie buluveau vata kemo ui valai keta dubu houge uale uale Deividi vani ketala velemanu.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Ige Deividi vanimo Dilavau Deividi hoesehavoge au isiviale Iselala atae Dilava keho dubu seleve houi.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Isito move Solomoni keike Dilavaho dubu seleve hounu.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Ke houito nahi hilokage Dilava ehue uale keu bae ataeau dubu houale kemo ulivebene. Beloveta moleu kemo hisaliai avoe,
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 ‘Dilavau loui avoe, Otogo keu di ugulamomale telona.
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Kosealemo dalike onobenobe bahata vaevenu.’
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 “La uvu keu osiohoike vage la Dilava hoto ke evioholilu. La keau nahie buluve kebia nahate. La vani bahata Dilava Munanae Tumuho isiviholisi kabebihavoma.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Nahie buluveau beloveta bahata havege abu vatehani malelu. Subuta vani kemo beloveta keau Dilava esemu inutolotoloteu lohoveve hoto ke louge nahie buluveau kebia havei hoto ke bamuge novae vani komo la esemu ke mai atae toela ovege abu hamage hatinu.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Dilavau au menaka mai anelu ovege abu mai la buluve ovege la menaka ke maito keho isiviholisi halevalu.”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Sitiveniu abuho kateale louge Diue kosive keau ke evisi avuho itumulahai monogigialu.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Ige Munana Tumuteu Sitivenimo ualemo au ehue niai Dilava ataga elehage kemo Iesuu Dilava ada inuteatave laminu.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Ige au ke elehai loui avoe, “Di elehasege otogou alavoge Atae Eseu Dilava ada inuteve laminu.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Ige abu hoto ke evisi baita kekolahai abu golema bamui isiviholilu hoto ke eviliho. Isi igaetoai tiale Sitiveni evudelu.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Evudei mai tiale o ke iae abu dabae ogo bodievei malei malaha mole Solo omisito mune malei Sitiveni hamalu.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Hamage au guliguliai loui avoe, “Di Kosive Iesu, di munana mage di hatai.”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Kateai louito au kome bokoai vata bisi baita hoai loui avoe, “Kosive, ainaho vaveveabe toela kemo ibinae toela ovelive.” Kateai louito halei hatinu. Abu kateai Sitiveni hamasege Bolou ke elehai abuho hotobe louholisito vahaehoanu.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.