Atos 27
Buka Tumute (KPX) vs ARIB
1 Iniale vani mole kosive keau Bolo mai Italie hanavoveve humaha ke kaovaliale bae bouti mole elehai Bolota dibulae ata degomoleta malevei ame kosive mole Diuliasi omisi isiviale au nalievei. Keu ame etule mole Ogasita ke kosive.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Ige no bouti kemo biloluvilu. Bouti keu Adalamiti kemo lohoale isiviale Esia vatae tai. Kateige no kemo biloluvisi tige malaha mole Alistakasi keu nohehi tinu. Malaha keu subuta Masedonia vatae o mole Tesalonia ke halei lohonu.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 No vani mole lohoale Saidoni oe velehovoge ame kosive Diuliasiu Bolo hoesehavoi namihage au tiale au haokuvu elegevege abu isivive hau omilu.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Ige no o ke halevai tota tige no tiveve keveatae heluka balugau lohoma. Ige no hedevei vata mole Saibalasi ke iae lotilu.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Keve lotilialeau Silisia vata evihai lotilialeau Babilia vata keta evihai tilialeau Lisia vatae velehovoi o mole Maila keve dobuluvilu.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Isi keve usege ame kosive keu bouti kaovasege bouti moleu Alekisandia kemo lohonu. Iale bouti keu Italie tiho vage kosive keu no holoevei kemo tinu.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Kemo tiale heluka balugau lohoge no saiavoi tilialeau o mole Naidasi keve velehovolu. Isi kemo inuta tioholisito hedevei vata mole Keliti keve tilialeau matama mole Salomone ke evihai Keliti vatae iae lotilu.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Keve lotiale vatae vava unahala lotilu. E keu toela balugage no saiavoi tilialeau boutiu lamimale matamae duae lavilu. Matama ke vavamo o mole Lasia keu ua.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Ige no keve dobuluvisi vani moaga ua. No isiviai taito eu toela seleveage no keve usege Diue ataeau abu vaveve toela ulihamale ke vaniu uoholinu. Ige Bolou hoto mole loui kebia namigevenu.
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 Isi avoe, “Di la namigevege evive. Nahiabuna vani kosealemo tiliege boutina toelage kunaiabuna emo tai uoholige mesoho nahiabuna haluvisi.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Bolou kateai lousege ame kosive keu hotove evioholisito bouti ke biage isi matahamale kebia hoto evinu.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Abu isiviale ke halevai o moleve tai. Kosealemo boutiu vaganamo keve lamiale keu toelanu. Kateige abu isiviai talive Keliti vatamo o mole Vonisi keve ui. Keu boutiu lamimale matamae dua. Helukau lohoito negoholimale matama.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Iniale vani mole heluka esehameu lohoi duaveage abu loui avoe, “Nahi tai.” Isi kateai abu boutie anika butuhai mai mavoi vatae vava unahala tilu.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Tisege hanunu baluga bouti matahamaleau ivihai avoe, Elokadoni keu vataeatae lohoale boutiemo lohonu.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Keu lohoale bouti mai tige abu isiviai bouti giloai hoidevei vataeatae tai. Isito hanunu balugau negoalemo abu kateige anekianu. Ige abu halevasege hanunu keu bouti mai e ni seleve tinu.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 No katelahalata lohoale e nie vata mole Kolada ke iae loholu. No ke iae lohoime vanagi mai bouti baluga iae etunuvale ke ebagevage keu toloanu. Isito no negoai ke ebagevai mai boutie uvue mavolu.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Ige eu no bouti baluga ke aiohavoge toelale ke no hote mai bouti ke valahatui umuvage bouti matahamale keau vabulahai valai butuhai etolevalu. Abu huhuai avoe, “Onoilage hanunuu no malevei Avilikae tiniege esagamo vatoge no haluvima.” Kateisege hanunuu no malevei tota e nie tinu.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Iniale vani mole eu balugai toelage abu kako degomole malei davalamo hatuge boutiu vokovokoanu.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Iniale vani mole eu tota kateige abu boutie hau degomole malei davalamo hatulu.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Hanunuu kateai vani moaga loholage vau bukai loalage no vanita didita elehaholisi moleho loui kosea, “Nahi bae ulivebene.”
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Keau katelahai vani moaga lovi ioholige Bolou vigoeabemo lamisi namigevei avoe, “Evive. Di Keliti vatae laheho loui kosea, ‘Ti halevave.’ Ige la di hoto evioholige nahi lohoalemoike vaveve toela kou nahiemo velemanu.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Isito di hoto mole louge evive. Negolahave. Labeu bae hatilivebene. Lana bahata usege bouti unahana toelai uoholisi.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Di hilokale keu koseanu. Di Dilava baluga ke hoesehavoi atave holialemo au nivu vavimo au anelu hanavoge dae lohonu.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Isi loui avoe, ‘Bolo, ainaho vabualive. Ana bae Loma kosive baluga Sisa ke vudimo lamisi a deiada lounela. Ige Dilavau a guliguli ke evialemo aluvuta timale kebiataeabuna ue dua vai.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Anelu keu daho louale deiadaike di loui la namigevealemo negolahave. Di huhuige Dilavau hoto ke louale auna bae velemai.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Velemage bouti kona tiniege vata moleve vunavunai toelai.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Bolou kateai lousege hanunu balugau bula abuita ke uvumo no bouti mai e baluga Meditelenia kemo tiniale vavi ke vigomo bouti matahamaleau huhulahai avoe, “Mesoho nahi aike vatae vavaike ko lohoma.”
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Kateai loui isiviai hilokage esagana vuguvuguanu. Emena egeanu. Kateai hote mai mune mai avuemo etunuvai emo manevege keu dobai esaga male egeveu uani handele tuenti (120). Ige abu uito tota ke nahate va moleage egeveu dobai naintianu (90).
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Kateai vabulahai loui avoe, “Nahi aike onolahalata munemo tima.” Isi kateai bouti iae anika abuita abuita malei emo hatui isiviale vau solekai alamoi.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Isi vabulahai isiviale vanagi mai bouti baluga halevai vatae tai. Isi lobogevei loui avoe, “No anika malei vanagimo talive boutie ulimo hatui.”
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Kateai vanagi mai manevesege Bolou ame kosiveta esemuiabeta namigevei avoe, “Koeabuna bouti halevai tige laeabuna bahata uoholive.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Bolou kateai louge ame esemu keau vanagie hote heisi bohige keu emo dobage eu mai tinu.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Iniale vau alamoho vasege Bolou isiviale namigevege abu lovi isi. Isi loui avoe, “Nahi vanie ni votini (14) ke uvumo lovi ioholisito u unahalu.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Iale di isiviale lovi ilive elike negolahave. La bae haluvilivebene. Nahi bahataeabuna vatehani maleholisi bahata vatae velehovoi.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Kateai loui namigeveito lovi mai kebia vudimo hoesehavoi vakoai inu.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Ige abu bahata ke elehai negolahai bae abuta lovi ilu.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Ata bahata bouti kemo uale noeau bahata tu handele seveniti sigisi (276).
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Ata keau bahata lovi ige uniabeu hanilahage abu tiale boutie uvue laisu busi moaga malei emo hatuge boutiu vokovokoanu.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Iniale vau alamosege bouti matahamale keau vata elehai ke hilokaholilu. Isito esagae dua elehai isiviale keve bouti mavoi dobuluvisi ui.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Isi kateai anikae hote bohisi abu tali umuvale ke lulehai isiviale matahage boutiu inuta esagae tai. Isi boutie ulimo valaie ese ebagevai isiviale helukau bouti mai esagae tai.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Isito bouti keu tiale munemo vatoge uliveu munemo dai gigiai usege e balugau deive hamasege keu vunavunama.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Ige tuvalie ataeau isiviale dibulae ata bahata havege abu haluvisi. Kosealem keau isiviholilu abu esagae talive detuluviliho.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Kateige ame kosive keu Bolo huhuai isiviholinu abu haveliho. Isi etolahai hilokale kebiaho louge abu vasohuta emo biloluvisi esagae tilu.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Isege no degomoleau etolahai hilokaholiale keau boutiu bokobokoale ivi malei avuemo tige no bahataeau esagae tihatulu.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.