Romanos 9
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARC
1 Manö hagabin anɨbi, yad Krais bɨ nɨpe mɨdpin rö, piral hagagabin. Ana Uɫ u gasɨ magö yad hagab, manö hagabön anɨbu manö nɨŋö hagabön, a gab.
1 Em Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
2 — ausente —
2 tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
3 — ausente —
3 Porque eu mesmo poderia desejar ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Pen nɨhön: God Isrel kai nöp kale ñɨ pai yad mɨdeilaŋ a göm, mailö aij nɨpe kalɨp nöp yamöm, yad kalöp unbö gɨnabin a göm manö kƚö nɨŋö kalɨp nöp hag ñöm, lo manö nɨpe u kalɨp nöp hag ñöm, kale aigöl göm God sabe gep ram u kabö rö sabe göl manö u kalɨp nöp hag ñöm, yad aigöl gem nɨbi bɨ kalɨp ud aij gɨnam manö aij u kalɨp nöp hag ña.
4 que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e os concertos, e a lei, e o culto, e as promessas;
5 Isrel nɨbi bɨ nɨhi iƚaŋ kale Ebraham, Aisak, Jekop bɨ gau me. Ebraham, Aisak, Jekop ñɨ pai rɨklö, rɨk dam dapɨl gɨ damöm, Isrel nɨbi bɨ kalɨp rɨk daula. Kɨgɨn añɨ u nöp rɨk dam dapɨl gɨ damöm, Krais nɨp bɨ yabɨƚ rɨk daula. Krais nɨpe ke God mɨdöm, nɨbi bɨ magöŋhalö abadab. Kale magöŋhalö hib nɨpe u pör haglö adö araŋ.
5 dos quais são os pais, e dos quais é Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente. Amém!
6 God Manö haga u, haga rö nöp ga. Isrel ñɨ pai rɨklö, rɨk dam dapɨl gɨ damöm, rɨk daula gau rɨmnap Isrel nɨbi bɨ kabö rö mɨdagpal.
6 Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Ebraham ñɨ pai rɨklö, rɨk dam dapɨl gɨ damöm rɨk daula gau rɨmnap Ebraham ñɨ pai nɨpe kabö rö mɨdagpal. God Ebraham nɨp haga, “Aisak ñɨ pai rɨknab gau nöp ñɨ pai adö nape rö mɨdeinaböl,” a ga.
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Anɨb u, Ebraham ñɨ pai rɨklö, rɨk dam dapɨl gɨ damöm, rɨk daula gau rɨmnap God ñɨ pai nɨpe mɨdagpal. God manö kƚö nɨŋö hagö, Ebraham ñɨ pai yag daunaböl ñɨ pai gau nöp, kale God ñɨ pai nɨpe mɨdnaböl.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 God Ebraham nɨp manö kƚö nɨŋö anɨbu hagöm haga, “Ñɨn yad hag lɨnö ñɨn u nöp yad ado gɨ aunö, nabin ne Sera ñɨ ap yag daunab,” a ga.
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Pen apɨs hon Rebeka ñɨ nɨpe mɨhau bɨ añɨ nöp rɨka. Bɨ anɨbu bac hon u Aisak.
10 E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque, nosso pai;
11 — ausente —
11 porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 foi-lhe dito a ela: O maior servirá o menor.
13 God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨkla u, God manö hagöm haga, “Yad Jekop nɨp mɨdmagö lɨbin pen Iso nɨp mɨdmagö lagpin,” a ga.
13 Como está escrito: Amei Jacó e aborreci Esaú.
14 Anɨb u, God kabö rö gagab, a gun? Wasö! Nɨpe kabö rö nöp gab.
14 Que diremos, pois? Que há injustiça da parte de Deus? De maneira nenhuma!
15 God nɨpe Mosɨs nɨp haga,
15 Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
16 Anɨb u nɨŋbun, hane ke kƚö gun gɨpun u nɨŋöm hanɨp udagnab; hane ke kƚö gun gasɨ halö mɨdpun u nɨŋöm hanɨp udagnab. Nɨpe ke mög nɨŋnab nɨbi bɨ gau nöp udnab.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
17 God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨkla u, God manö hagöm Pero nɨp haga, “Yad gasɨ nɨŋnö, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau gau mɨdpal gau magöŋhalö nɨŋnaböl, ne kiŋ Ijip nɨbö u bɨ kub bɨ kƚö yabɨƚ pen yad God gɨnö ne bɨ yɨharɨŋ rö mɨdnabön. Anɨg gɨnab, kale nɨŋöm, manö anɨbu hag amɨl apɨl göm hib yad u haglö ram mɨnöŋ gau gau magöŋhalö arnab. Adö anɨbu nöp yad ke gainö, ne Ijip kiŋ mɨdpan,” a ga.
17 Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para em ti mostrar o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
18 Anɨb u nɨŋbun, God gasɨ nɨpe ke nɨŋöb rö, nɨbi bɨ rɨmnap mög nɨŋnab pen nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp nɨŋebir gö, gasɨ naij kale nɨŋbal u kɨdɨƚ arnab.
18 Logo, pois, compadece-se de quem quer e endurece a quem quer.
19 Kale rɨmnap God göp anɨbu rö nɨŋmim hagnabim, “God nɨpe nöp gö, gasɨ kale u kɨdɨƚ aröp u, nɨhön gɨnɨg pen, mɨd aij gagpim, a göm, hanɨp manö kub hagnab? God nɨpe ke, ‘Nan anɨb gau gɨnab,’ a gɨnab u, bɨ an nɨpe pe, ‘Nan gau gagnab,’ a gɨnab?” ö gɨnabim.
19 Dir-me-ás, então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem resiste à sua vontade?
20 Anɨg hagnabim u pen kale bɨ kub an rö mɨdmim, manö nɨpe u naböŋ udnabim?
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura, a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Bɨ rin cög gɨnɨg gab bɨ u, nɨpe gasɨ nɨpe ke nɨŋöb rö gɨnab. Mɨnöŋ bad añɨ ap ud gɨ dö gɨ dapöm, rin aij aij ñɨn añɨ añɨ lauep ap löm, rin yɨharɨŋ pör pör lauep ap löm, gɨnab. U manö mɨdagöp; gasɨ nɨpe.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 — ausente —
22 E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para perdição,
23 — ausente —
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
24 Nɨbi bɨ mög nɨŋem ud aij gɨnabin a ga u, hanɨp Juda nɨbi bɨ abe, Juda nɨbi bɨ wasö gau abe, haga.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Manö adö anɨbu rö, God manö haga rɨmnap bɨ ne Hosea God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
25 Como também diz em Oseias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada.
26 Nöd ‘Nɨbi bɨ yad mɨdagpim,’ a gɨnö u,
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Pen God Manö adɨŋ ap, bɨ God manö hagep Aisaia manö bƚaƚö göm hagab,
27 Também Isaías clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Nɨhön gɨnɨg: Bɨ Kub nɨpe dip nöp
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, completando-a e abreviando-a.
29 Gɨnab anɨbu, Aisaia nɨpe nöd God Manö adɨŋ ap kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
29 E como antes disse Isaías: Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência, teríamos sido feitos como Sodoma e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Anɨb u, nɨŋim! Juda nɨbi bɨ wasö gau, nöd, mɨd aij gun God aip jɨm ñöl mɨdaiun a göm gasɨ u nɨŋagla u, pen mɨñi Jisas manö aij u nɨŋ udlö, God kalɨp asɨŋ mɨdagöp a gö, nɨpe aip jɨm ñöl mɨdpal.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
31 Pen Isrel nɨbi bɨ nöd God lo manö u udöm, hagöp hagöp rö gun a gɨla u pen mɨñi nɨpe aip jɨm ñöl mɨdagpal.
31 Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
32 Pen nɨhön, God nɨp nɨŋ udöm wasö, hon ke adö rɨmnap gun, nɨpe aip jɨm ñöl mɨdeinabun, a göm, God nɨpe kabö aij la adö u arun a gɨlö nɨŋöl gɨ, ma kale u lɨ yuö ap lug pakpal.
32 Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Manö anɨbu rö, Aisaia nɨpe God manö haga rö kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha de escândalo; e todo aquele que crer nela não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.