Lucas 12

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pen ñɨn ap, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp ap magum göm, pen pen cɨro cɨro ñöm nɨbi bɨ rɨmnap ma abö jö ma jö gɨlö nɨŋöl gɨ, Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Perisi kai pör gɨ naij gɨpal u pi göm, mɨd aij gɨpun, a gɨ gasɨ nɨŋbal. Kale anɨb unbö rö gɨmim rö löp u, kale yɨs kale u nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Nan pi gɨmim gɨpim gau, hainö waiö lö nɨŋnaböl. Manö agamɨj hag pi gɨpim gau, u rö nöp waiö lö nɨŋnaböl.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 Pen manö sɨbön yaŋ hagpim u, mailö halö haglö nɨŋnaböl. Manö agamɨj raul mɨgan yaŋ hagpim u, meg magö dap ranöm ram adö laŋ haglö, yag dam ram mɨnöŋ gau ud arnaböl,” a ga.
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 “Nɨbi bɨ yad gai i, kalöp hagabin, God nɨp cɨg gɨno, hanɨp al paknaböl a gɨmim, pɨñɨŋ gagmim. U yɨharɨŋ hañ romaŋ adö u nöp gɨ naij gɨlö, hij gɨnab. Hainö kale nan ap kalöp göl rö lagnab.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Anɨb u, yad kalöp hagabin, kale pɨñɨŋ gɨnɨg, Bɨ kalöp hañ romaŋ al pak löm, hainö kalöp mab ke inab mɨgan yaŋ ud yunɨm rö löp, Bɨ anɨbu nöp pɨñɨŋ gɨmim. Nɨpe nöp Bɨ pɨñɨŋ gep me; nɨp nöp pɨñɨŋ gɨmim.
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 “Kale nɨŋbim, nɨbi bɨ yaur pro unbö mamɨd u sɨkim göm, mani aɫɨ pro mɨhöp nöp udpal. Yaur pro anɨb gau, God añɨ ap nɨŋagnɨm rö lagöp; magöŋhalö nɨŋöb u nöp mɨdöp.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 Pen kale nɨbi bɨ gau nan yabɨƚ; yaur gau kale aip adɨp adɨp rö wasö. God nabɨc cög umagö kale u magöŋhalö wö ralöp u me, kale pɨñɨŋ gagmim, gasɨ halö mɨdaimim,” a ga.
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 “Kalöp manö nɨŋö hagabin, nɨbi bɨ Jisas lau adö mɨdpun a göm, nɨbi bɨ mɨdpal aŋ au waiö hag hiɨkeinaböl gau, yad kalɨp pen abe nɨbi bɨ gai i yɨp lau adö mɨdpal a gem, God ejol nɨpe mɨdpal aŋ au waiö hag hiɨknabin.
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Pen nɨbi bɨ Jisas lau adö mɨdagpun a göm, nɨbi bɨ mɨdpal aŋ au waiö hageinaböl u, yad kalɨp pen abe nɨbi bɨ gai i yɨp lau adö mɨdagpal a gem, God ejol nɨpe mɨdpal aŋ au waiö hagnabin.
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 “Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp hag jueinaböl u, God nɨŋöm arö gɨnɨg arö gɨnab; pen Ana Uɫ u nɨp hag jueinaböl u, God nɨpe nɨŋöm arö gagnab.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 “Pen kalöp manö kub hagnɨg göm, ud Juda magum gep ram au, aka gapman bɨ kub mɨdpal aŋ au, aka kiŋ mɨdpal aŋ au, daueinaböl u, pen manö nɨhön u udun hagun a gɨmim, gasɨ iru nɨŋagmim.
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 Urak hagpe nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp Ana Uɫ nɨpe kalöp gasɨ ñö nɨŋöl gɨ, nɨŋmim hagnabim,” a ga.
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Nɨbi bɨ iru mɨdeila aŋ anɨb au, bɨ ap Jisas nɨp haga, “Manö hag ñeb bɨ, ne mam yad u nɨp hagö, bapi nan nɨpe ud löm uma gau, nɨme lɨ yɨp böŋ lau ke ñaŋ,” a ga.
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Hageia, Jisas nɨp pen haga, “Yɨp an hagöp, ‘Bɨ nan ud asɨk ñeb u mɨdaimön,’ a ga nɨŋem nan kalöp gau ud nɨme lɨ ñɨnam?” ö ga.
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Jisas anɨg hagöm, nɨbi bɨ mɨdeila gau kalɨp haga, “Nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim. Nan iru nöp udun a gɨmim, gasɨ u nɨŋagmim. Nan iru udun a gɨmim, gasɨ nɨŋnabim u, mɨd aij gɨmim rö lagnab,” a ga.
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Pen Jisas manö ap kalɨp manö hod rɨköm haga, “Bɨ mani iru mɨdeinab ap, wög adɨŋ nɨpe u, wid magö nan gau iru yabɨƚ nöp mɨdeinab.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 Gasɨ nɨpe gau nöp ke nɨŋ damöm, ‘Nan ñɨŋeb yad iru nöp mɨdöp gau, ram raul mɨgan mai dap lem, ñɨŋ mɨdeinam?’ ö gɨnab.
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 Pen gasɨ ap nɨŋöm, ‘Ram pro gau rɨb waƚ gɨ yuem, ram kub kub gau nöp gɨ lem, wid magö yad abe, nan yad gau abe magöŋhalö ud ram raul mɨgan anɨb gau dam lɨnabin.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 Yad anɨg gem, yɨp ke hagnabin, “Bɨ me. Ne nan aij iru yabɨƚ mɨdöp u mɨ iru yabɨƚ nöp mɨdöm pɨs gagnab. Anɨb u, wög ne u arö gɨmön, nan ne anɨb gau nöp ñɨŋöl gɨ, ñɨg ñɨŋöl gɨ, mɨñ mɨñ göl gɨ, gɨ mɨdaimön,” a gɨnabin,’ a gɨnab.
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Anɨg hagöm gasɨ nɨŋnab, pen God nɨp hagnab, ‘Ne bɨ hauƚ halö yabɨƚ! Mɨñi sɨb aŋ yaŋ nöp umnabön. Nan ne iru nöp gɨ jɨn gɨ lö mɨdöp anɨb gau, an rö ud ñɨŋ mɨdeinab?’ ö gɨnab.
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 “Anɨbu rö me, nɨbi bɨ nan aij gau iru nöp ud magum göm mɨñ mɨñ gɨpal u, pen God amgö ilö nɨpe au kale nɨbi bɨ mög gep rö mɨdpal,” a ga.
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Jisas anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Anɨb u, ‘Nan magö gai nɨbö udun ñɨŋ mɨdaiun, waƚɨj gai nɨbö udun yɨm mɨdaiun,’ a gɨmim, gasɨ kub u nɨŋagmim.
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Nan ñɨŋeb u nan kub wasö. Kamɨŋ mɨdep magö u nan yabɨƚ. Waƚɨj nan gau nan kub wasö. Hañ romaŋ u nan yabɨƚ.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 Yaur mɨdpal gau nɨŋim. Yaur gau, nɨbi bɨ gɨpal rö, wid wög gɨ yɨmlö, po gö rɨk dauagpal. Wid magö rɨk dap magum gep ram kale ap mɨdagöp. God nöp me nan ñɨŋeb kalɨp ñöb. Nɨpe nan pro gau gasɨ nɨŋöm anɨg göp u, kale nɨhön gɨnɨg hanɨp nɨbi bɨ abad mɨdageinab a gɨmim, gasɨ iru nɨŋbimŋ Yaur gau nan pro; kale nan pro wasö.
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Pen kale gasɨ iru nɨŋeinabim u, umnɨg gɨnabim ñɨn u arö gɨmim, magö ap halö mɨdeinabim aka?
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 U nan pro, pen kale ke nan pro anɨbu gɨmim rö lagöp. Anɨb u, kale nɨhön gɨnɨg nan yɨharɨŋ adö rɨmnap gasɨ iru nɨŋbim?
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 Nan be gau ranöm, magö pɨlöm pɨpɨƚ yuöp u pen ke waƚɨj göm rɨb adɨk gɨnɨm rö lagöp. God nöp gö, rɨb adɨk aij yabɨƚ gɨmɨdöp. Pen Kiŋ Solomon rɨb adɨk aij yabɨƚ gɨmɨdöp u, gausɨƚ gau rɨb adɨk aij gɨmɨdöp u rö gagmɨdöp.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Nan be gau ranöb anɨb gau nan yɨharɨŋ; pör mɨdageinab. Mɨñi rö mɨdöm, rol ruö rɨb gɨ dö gɨ mab laulö innab. God nɨpe nan yɨharɨŋ gau gasɨ nɨŋöm anɨg göp u, kale nɨhön gɨnɨg hanɨp waƚɨj ñagnab a gɨmim, gasɨ iru nɨŋbimŋ Nɨŋ udep magö kale u mɨlö mɨdagöp.
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 Hon nan magö, ñɨg, nan gau gai nɨbö udun ñɨŋun a gɨmim, gasɨ marö u nɨŋagmim.
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Nɨbi bɨ God nɨp nɨŋagpal gau, gasɨ anɨbu rö nɨŋbal. Pen Nap kale u kalöp hauƚ gagöp; nan kalöp mɨdagöp gau nɨŋöb.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Anɨb u pen, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, hanɨp halö udnɨm a gɨmim, gasɨ añɨ nɨŋmim gɨpe arö me, kalöp abad mɨdöl gɨ, nan anɨb gau kalöp ñɨnab.
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 “Kaj sipsip bad pro yad gai i, Nap kale u, kalöp udem abad mɨdeinabin a göm nɨŋöb u me, kale pɨñɨŋ gagmim.
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 Nan kale mɨdöp rö gau, sɨkim gɨ mani udmim, nɨbi bɨ nan mɨdagöp gau kalɨp ñɨmim. Anɨg gɨnabim u, mani rin kale papɨƚ gagöm pör pör nöp mɨdeinab; nan aij aij kale kumi kabö adö laŋ au mɨdöm ur gagnab; bɨ si udep apöm si udagnab; sɨpsop nan gau ñɨŋagnab.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 Pen nan aij kale gau mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i ud magum geinabim u, hibur gasɨ mɨdmagö kale u u rö nöp mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i mɨdeinab. Pen nan aij kale kumi kabö adö laŋ au ud magum geinabim u, hibur gasɨ mɨdmagö kale u u rö nöp anɨb laŋ mɨdeinab.
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 “Anɨb u, waƚɨj kale u söl söl pa jö gɨmim, dip nagɨ pɨg lɨ aij gɨmim, hapö lau lɨmim nɨŋöl gɨ mɨdaimim.
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 Bɨ wög gɨ ñeb gau hagnaböl, ‘Bɨ kub hon u, bɨ nɨŋeb nɨpe nɨbi udöm aip nan kub ñɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, söl ado gɨ aunab,’ a göm, nɨŋ nöp mɨdeinaböl. Bɨ kub kale u ado gɨ apöm, ajöŋ pak gu gu gö, yɨŋɨd hiɨknaböl. Anɨb unbö rö kale anɨg gɨmim.
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Pen nɨpe ado gɨ apöm, kale nɨŋ mɨdeinaböl u nɨŋöm, kalɨp ud aij yabɨƚ gɨnab. Bɨ kub anɨbu nɨpe ke, waƚɨj nɨpe u söl söl pa jö göm, dip nagɨ pɨg lɨ aij göm, kalɨp hagö, ap nan ñɨŋeb lɨ ñɨŋbal ka u asɨk gɨgabö gɨlö, nɨpe ke nan ñɨŋeb gau dam kalɨp ñɨnab.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 Pen bɨ kub sɨbön aŋ kub yaŋ aka kɨƚakɨƚ hagnab magö u apöm nɨŋnab, bɨ nɨpe gau uhön hanageinaböl, kalɨp ud aij yabɨƚ gɨnab.
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 Anɨb u, nɨŋim. Nɨbi bɨ ram nap nɨbö gau, bɨ nan si udep bɨ aunab ñɨn u a göm, nɨŋ mɨdaiblap u, ram kalɨp pɨlaköm, nan kale gau si udagböp.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Anɨb unbö rö, Bɨ Ñɨ nɨpe aunab a gɨmim, abad mɨdaimim. Auagnab a gɨmim gasɨ nɨŋabim magö anɨbu nöp aunab,” a ga.
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Jisas anɨg hagö, Pida haga, “Bɨ Kub, manö hod rɨkmön hagabön anɨbu, hanɨp nöp hagabön aka nɨbi bɨ magöŋhalö hagabön?” ö ga.
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Hageia, Bɨ Kub pen haga, “Bɨ an gasɨ aij mɨdö, wög gɨ aij gɨnab u, bɨ kub nɨpe ram nɨpe u arnɨg göm nɨp hagnab, ‘Bɨ wög yɨp gɨpal rɨmnap kalɨp abad mɨdmön, nan ñɨŋeb kalɨp gau nɨme lɨ ñöl gɨ mɨdaimön,’ a göm, arnab.
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Anɨb u, hainö ado gɨ apöm, hagnab rö nöp gɨnab u nɨŋöm, nɨp ud aij yabɨƚ gɨnab.
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Yad kalöp hagabin, bɨ kub anɨbu hagö, bɨ nɨpe gɨ aij gɨnab anɨbu nan nɨpe gau magöŋhalö abad mɨdeinab.
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 Pen bɨ wög gɨ ñeb nɨpe u, bɨ kub yad u yɨŋɨd auagöp a göm, nɨbi bɨ wög gɨ ñeb rɨmnap kalɨp mɨñu magö paköm, nan kub ñɨŋöm, ñɨg wain iru ñɨŋöm, hauƚ alöm, gɨ mɨdeinab.
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 Pen bɨ kub nɨpe auagnab a göm nɨŋnab ñɨn u nöp apöm, nɨp rɨb gɨ dö mɨ dö göm, nɨbi bɨ manö nɨp nɨŋagpal aŋ kalɨp au hag yunab.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 “Bɨ wög gɨ ñeb bɨ ap, bɨ kub nɨpe manö hagnab u nɨŋ aij gɨnab, pen manö nɨp u rɨb juöm, hagnab rö gagnab u, bɨ kub hagö, kale nɨp rapɨn paknaböl.
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 Pen bɨ wög gɨ ñeb bɨ ap, bɨ kub nɨpe manö hagnab u nɨŋagöm, manö hagnab rö gagnab u, bɨ kub hagö, kale nɨp paköm ilön pro rö ñɨnaböl. God nɨbi bɨ kalɨp nan iru ñɨnab gau, yɨp pen nan iru ñɨmim, a gɨnab; pen nɨbi bɨ kalɨp nan iru yabɨƚ ñɨnab gau, yɨp pen nan iru yabɨƚ ñɨmim, a gɨnab.
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 “Yad aubin u, mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i hapö pɨg yunɨg aubin. Ram mɨnöŋ gau magöŋhalö hadö inböp u aij!
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Yɨp ilön pak ñɨnɨg gaböl u, yɨp marö kub yabɨƚ göp. Marö kub anɨbu mɨd dam dam, yɨp ilön pak pɨs gɨnaböl ñɨn u nöp pɨɫa gɨnab.
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 Kale yɨp hagnabim, nɨbi bɨ ud jɨm ñɨnɨg auub a gɨnabim u, pen u wasö. Yad aubin rö, nɨbi bɨ gau gasɨ adö ke ke nɨŋöm asɨk ke ke lɨnaböl.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 Mɨñi ñɨn i rɨköm, amɨlap apɨlap unbö mamɨd rö mɨdeinaböl u, mɨhau nɨgaŋ yɨp udlö, mɨhöp yɨp udagmil, asɨk ke ke lɨnabil. Pen wasö u, mɨhöp yɨp udlö, mɨhau nɨgaŋ yɨp udagöm, asɨk ke ke lɨnaböl.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Bɨ apil mɨhau, ñɨ nɨpe aka nap yɨp udagö me, asɨk ke ke lɨnabil. Nɨbi amɨl mɨhau, pai nɨpe aka nɨme yɨp udagö me, asɨk ke ke lɨnabil. Nɨme aip ñɨ nɨpe nɨbin u aip, u rö nöp gɨnabil; nɨme aka ñɨ nɨpe nɨbin u yɨp udagö, asɨk ke ke lɨnabil,” a ga.
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Pen Jisas manö ap halö kalɨp haga, “Sɨdö wad arab lau adö kumi wamöb nɨŋmim, mɨñi möŋ alnɨg gab a gɨmim nɨŋ mɨdpe, mɨdö mɨdö hagpim rö nöp möŋ alnab.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 Yɨgön kub gamɨŋ nɨbö gai i gɨ auöp nɨŋmim, mɨñi sɨdö kub lɨnɨg gab a gɨmim nɨŋ mɨdpe, mɨdö mɨdö hagpim rö nöp sɨdö kub lɨnab.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Kale bɨ pir alep! Nan mɨnöŋ naböŋ iƚ i nɨŋ aij gɨmim, nan kumi kabö adö laŋ nɨŋ aij gɨmim gɨpim u, pen nɨhön gɨnɨg ñɨn kub pör abad mɨdmɨdim u, mɨñi hadö auöp a gɨmim nɨŋagpim?” ö ga.
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 “Kale ai gɨnɨg, adan anɨbu aij, adan anɨbu naij, a gɨmim nɨŋagpim?
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 Pen bɨ ap nöp manö kub hagnɨg dam arabin a gainɨm, manö kub anɨbu nɨhön gɨnɨg arabul a gɨmön, adan aŋ au amöl gɨ, nɨp aip manö hag ud asɨk aij gɨmil. Wasö u, nöp dam bɨ kub manö nɨŋeb ñɨmagö adö nɨpe u yuö, nɨpe pen nöp dam polisman ñɨmagö adö kalɨp gau lö, nöp böŋ nöp dam nagɨ lɨnaböl.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 Anɨb u, yad nöp hagabin, ne nagɨman nöp mɨdmön, nan naböŋ ne gau böŋ nöp naböŋ ral pɨs gɨmön me, höŋ arnabön,” a ga.
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.