Lucas 12

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pen ñɨn ap, nɨbi bɨ iru yabɨƚ nöp ap magum göm, pen pen cɨro cɨro ñöm nɨbi bɨ rɨmnap ma abö jö ma jö gɨlö nɨŋöl gɨ, Jisas bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Perisi kai pör gɨ naij gɨpal u pi göm, mɨd aij gɨpun, a gɨ gasɨ nɨŋbal. Kale anɨb unbö rö gɨmim rö löp u, kale yɨs kale u nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim.
1 Ajuntando-se entretanto muitos milhares de pessoas, de sorte que se atropelavam uns aos outros, começou Jesus a dizer primeiro aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Nan pi gɨmim gɨpim gau, hainö waiö lö nɨŋnaböl. Manö agamɨj hag pi gɨpim gau, u rö nöp waiö lö nɨŋnaböl.
2 Mas nada há encoberto, que não haja de ser descoberto; nem oculto, que não haja de ser conhecido.
3 Pen manö sɨbön yaŋ hagpim u, mailö halö haglö nɨŋnaböl. Manö agamɨj raul mɨgan yaŋ hagpim u, meg magö dap ranöm ram adö laŋ haglö, yag dam ram mɨnöŋ gau ud arnaböl,” a ga.
3 Porquanto tudo o que em trevas dissestes, à luz será ouvido; e o que falaste ao ouvido no gabinete, dos eirados será apregoado.
4 “Nɨbi bɨ yad gai i, kalöp hagabin, God nɨp cɨg gɨno, hanɨp al paknaböl a gɨmim, pɨñɨŋ gagmim. U yɨharɨŋ hañ romaŋ adö u nöp gɨ naij gɨlö, hij gɨnab. Hainö kale nan ap kalöp göl rö lagnab.
4 Digo-vos, amigos meus: Não temais os que matam o corpo, e depois disso nada mais podem fazer.
5 Anɨb u, yad kalöp hagabin, kale pɨñɨŋ gɨnɨg, Bɨ kalöp hañ romaŋ al pak löm, hainö kalöp mab ke inab mɨgan yaŋ ud yunɨm rö löp, Bɨ anɨbu nöp pɨñɨŋ gɨmim. Nɨpe nöp Bɨ pɨñɨŋ gep me; nɨp nöp pɨñɨŋ gɨmim.
5 Mas eu vos mostrarei a quem é que deveis temer; temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno; sim, digo, a esse temei.
6 “Kale nɨŋbim, nɨbi bɨ yaur pro unbö mamɨd u sɨkim göm, mani aɫɨ pro mɨhöp nöp udpal. Yaur pro anɨb gau, God añɨ ap nɨŋagnɨm rö lagöp; magöŋhalö nɨŋöb u nöp mɨdöp.
6 Não se vendem cinco passarinhos por dois asses? E nenhum deles está esquecido diante de Deus.
7 Pen kale nɨbi bɨ gau nan yabɨƚ; yaur gau kale aip adɨp adɨp rö wasö. God nabɨc cög umagö kale u magöŋhalö wö ralöp u me, kale pɨñɨŋ gagmim, gasɨ halö mɨdaimim,” a ga.
7 Mas até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois mais valeis vós do que muitos passarinhos.
8 “Kalöp manö nɨŋö hagabin, nɨbi bɨ Jisas lau adö mɨdpun a göm, nɨbi bɨ mɨdpal aŋ au waiö hag hiɨkeinaböl gau, yad kalɨp pen abe nɨbi bɨ gai i yɨp lau adö mɨdpal a gem, God ejol nɨpe mɨdpal aŋ au waiö hag hiɨknabin.
8 E digo-vos que todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Pen nɨbi bɨ Jisas lau adö mɨdagpun a göm, nɨbi bɨ mɨdpal aŋ au waiö hageinaböl u, yad kalɨp pen abe nɨbi bɨ gai i yɨp lau adö mɨdagpal a gem, God ejol nɨpe mɨdpal aŋ au waiö hagnabin.
9 mas quem me negar diante dos homens, será negado diante dos anjos de Deus.
10 “Bɨ Ñɨ nɨpe nɨp hag jueinaböl u, God nɨŋöm arö gɨnɨg arö gɨnab; pen Ana Uɫ u nɨp hag jueinaböl u, God nɨpe nɨŋöm arö gagnab.
10 E a todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas ao que blasfemar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado.
11 “Pen kalöp manö kub hagnɨg göm, ud Juda magum gep ram au, aka gapman bɨ kub mɨdpal aŋ au, aka kiŋ mɨdpal aŋ au, daueinaböl u, pen manö nɨhön u udun hagun a gɨmim, gasɨ iru nɨŋagmim.
11 Quando, pois, vos levarem às sinagogas, aos magistrados e às autoridades, não estejais solícitos de como ou do que haveis de responder, nem do que haveis de dizer.
12 Urak hagpe nɨŋöl gɨ, magö anɨbu nöp Ana Uɫ nɨpe kalöp gasɨ ñö nɨŋöl gɨ, nɨŋmim hagnabim,” a ga.
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará na mesma hora o que deveis dizer.
13 Nɨbi bɨ iru mɨdeila aŋ anɨb au, bɨ ap Jisas nɨp haga, “Manö hag ñeb bɨ, ne mam yad u nɨp hagö, bapi nan nɨpe ud löm uma gau, nɨme lɨ yɨp böŋ lau ke ñaŋ,” a ga.
13 Disse-lhe alguém dentre a multidão: Mestre, dize a meu irmão que reparte comigo a herança.
14 Hageia, Jisas nɨp pen haga, “Yɨp an hagöp, ‘Bɨ nan ud asɨk ñeb u mɨdaimön,’ a ga nɨŋem nan kalöp gau ud nɨme lɨ ñɨnam?” ö ga.
14 Mas ele lhe respondeu: Homem, quem me constituiu a mim juiz ou repartidor entre vós?
15 Jisas anɨg hagöm, nɨbi bɨ mɨdeila gau kalɨp haga, “Nɨŋ aij yabɨƚ gɨmim. Nan iru nöp udun a gɨmim, gasɨ u nɨŋagmim. Nan iru udun a gɨmim, gasɨ nɨŋnabim u, mɨd aij gɨmim rö lagnab,” a ga.
15 E disse ao povo: Acautelai-vos e guardai-vos de toda espécie de cobiça; porque a vida do homem não consiste na abundância das coisas que possui.
16 Pen Jisas manö ap kalɨp manö hod rɨköm haga, “Bɨ mani iru mɨdeinab ap, wög adɨŋ nɨpe u, wid magö nan gau iru yabɨƚ nöp mɨdeinab.
16 Propôs-lhes então uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produzira com abundância;
17 Gasɨ nɨpe gau nöp ke nɨŋ damöm, ‘Nan ñɨŋeb yad iru nöp mɨdöp gau, ram raul mɨgan mai dap lem, ñɨŋ mɨdeinam?’ ö gɨnab.
17 e ele arrazoava consigo, dizendo: Que farei? Pois não tenho onde recolher os meus frutos.
18 Pen gasɨ ap nɨŋöm, ‘Ram pro gau rɨb waƚ gɨ yuem, ram kub kub gau nöp gɨ lem, wid magö yad abe, nan yad gau abe magöŋhalö ud ram raul mɨgan anɨb gau dam lɨnabin.
18 Disse então: Farei isto: derribarei os meus celeiros e edificarei outros maiores, e ali recolherei todos os meus cereais e os meus bens;
19 Yad anɨg gem, yɨp ke hagnabin, “Bɨ me. Ne nan aij iru yabɨƚ mɨdöp u mɨ iru yabɨƚ nöp mɨdöm pɨs gagnab. Anɨb u, wög ne u arö gɨmön, nan ne anɨb gau nöp ñɨŋöl gɨ, ñɨg ñɨŋöl gɨ, mɨñ mɨñ göl gɨ, gɨ mɨdaimön,” a gɨnabin,’ a gɨnab.
19 e direi à minha alma: Alma, tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe, regala-te.
20 Anɨg hagöm gasɨ nɨŋnab, pen God nɨp hagnab, ‘Ne bɨ hauƚ halö yabɨƚ! Mɨñi sɨb aŋ yaŋ nöp umnabön. Nan ne iru nöp gɨ jɨn gɨ lö mɨdöp anɨb gau, an rö ud ñɨŋ mɨdeinab?’ ö gɨnab.
20 Mas Deus lhe disse: Insensato, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 “Anɨbu rö me, nɨbi bɨ nan aij gau iru nöp ud magum göm mɨñ mɨñ gɨpal u, pen God amgö ilö nɨpe au kale nɨbi bɨ mög gep rö mɨdpal,” a ga.
21 Assim é aquele que para si ajunta tesouros, e não é rico para com Deus.
22 Jisas anɨg hagöm, bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Anɨb u, ‘Nan magö gai nɨbö udun ñɨŋ mɨdaiun, waƚɨj gai nɨbö udun yɨm mɨdaiun,’ a gɨmim, gasɨ kub u nɨŋagmim.
22 E disse aos seus discípulos: Por isso vos digo: Não estejais ansiosos quanto à vossa vida, pelo que haveis de comer, nem quanto ao corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Nan ñɨŋeb u nan kub wasö. Kamɨŋ mɨdep magö u nan yabɨƚ. Waƚɨj nan gau nan kub wasö. Hañ romaŋ u nan yabɨƚ.
23 Pois a vida é mais do que o alimento, e o corpo mais do que o vestuário.
24 Yaur mɨdpal gau nɨŋim. Yaur gau, nɨbi bɨ gɨpal rö, wid wög gɨ yɨmlö, po gö rɨk dauagpal. Wid magö rɨk dap magum gep ram kale ap mɨdagöp. God nöp me nan ñɨŋeb kalɨp ñöb. Nɨpe nan pro gau gasɨ nɨŋöm anɨg göp u, kale nɨhön gɨnɨg hanɨp nɨbi bɨ abad mɨdageinab a gɨmim, gasɨ iru nɨŋbimŋ Yaur gau nan pro; kale nan pro wasö.
24 Considerai os corvos, que não semeiam nem ceifam; não têm despensa nem celeiro; contudo, Deus os alimenta. Quanto mais não valeis vós do que as aves!
25 Pen kale gasɨ iru nɨŋeinabim u, umnɨg gɨnabim ñɨn u arö gɨmim, magö ap halö mɨdeinabim aka?
25 Ora, qual de vós, por mais ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado à sua estatura?
26 U nan pro, pen kale ke nan pro anɨbu gɨmim rö lagöp. Anɨb u, kale nɨhön gɨnɨg nan yɨharɨŋ adö rɨmnap gasɨ iru nɨŋbim?
26 Porquanto, se não podeis fazer nem as coisas mínimas, por que estais ansiosos pelas outras?
27 Nan be gau ranöm, magö pɨlöm pɨpɨƚ yuöp u pen ke waƚɨj göm rɨb adɨk gɨnɨm rö lagöp. God nöp gö, rɨb adɨk aij yabɨƚ gɨmɨdöp. Pen Kiŋ Solomon rɨb adɨk aij yabɨƚ gɨmɨdöp u, gausɨƚ gau rɨb adɨk aij gɨmɨdöp u rö gagmɨdöp.
27 Considerai os lírios, como crescem; não trabalham, nem fiam; contudo vos digo que nem mesmo Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como um deles.
28 Nan be gau ranöb anɨb gau nan yɨharɨŋ; pör mɨdageinab. Mɨñi rö mɨdöm, rol ruö rɨb gɨ dö gɨ mab laulö innab. God nɨpe nan yɨharɨŋ gau gasɨ nɨŋöm anɨg göp u, kale nɨhön gɨnɨg hanɨp waƚɨj ñagnab a gɨmim, gasɨ iru nɨŋbimŋ Nɨŋ udep magö kale u mɨlö mɨdagöp.
28 Se, pois, Deus assim veste a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais vós, homens de pouca fé?
29 Hon nan magö, ñɨg, nan gau gai nɨbö udun ñɨŋun a gɨmim, gasɨ marö u nɨŋagmim.
29 Não procureis, pois, o que haveis de comer, ou o que haveis de beber, e não andeis preocupados.
30 Nɨbi bɨ God nɨp nɨŋagpal gau, gasɨ anɨbu rö nɨŋbal. Pen Nap kale u kalöp hauƚ gagöp; nan kalöp mɨdagöp gau nɨŋöb.
30 Porque a todas estas coisas os povos do mundo procuram; mas vosso Pai sabe que precisais delas.
31 Anɨb u pen, God nɨbi bɨ udöm abad mɨdeinab u, hanɨp halö udnɨm a gɨmim, gasɨ añɨ nɨŋmim gɨpe arö me, kalöp abad mɨdöl gɨ, nan anɨb gau kalöp ñɨnab.
31 Buscai antes o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 “Kaj sipsip bad pro yad gai i, Nap kale u, kalöp udem abad mɨdeinabin a göm nɨŋöb u me, kale pɨñɨŋ gagmim.
32 Não temas, ó pequeno rebanho! porque a vosso Pai agradou dar-vos o reino.
33 Nan kale mɨdöp rö gau, sɨkim gɨ mani udmim, nɨbi bɨ nan mɨdagöp gau kalɨp ñɨmim. Anɨg gɨnabim u, mani rin kale papɨƚ gagöm pör pör nöp mɨdeinab; nan aij aij kale kumi kabö adö laŋ au mɨdöm ur gagnab; bɨ si udep apöm si udagnab; sɨpsop nan gau ñɨŋagnab.
33 Vendei o que possuís, e dai esmolas. Fazei para vós bolsas que não envelheçam; tesouro nos céus que jamais acabe, aonde não chega ladrão e a traça não rói.
34 Pen nan aij kale gau mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i ud magum geinabim u, hibur gasɨ mɨdmagö kale u u rö nöp mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i mɨdeinab. Pen nan aij kale kumi kabö adö laŋ au ud magum geinabim u, hibur gasɨ mɨdmagö kale u u rö nöp anɨb laŋ mɨdeinab.
34 Porque, onde estiver o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 “Anɨb u, waƚɨj kale u söl söl pa jö gɨmim, dip nagɨ pɨg lɨ aij gɨmim, hapö lau lɨmim nɨŋöl gɨ mɨdaimim.
35 Estejam cingidos os vossos lombos e acesas as vossas candeias;
36 Bɨ wög gɨ ñeb gau hagnaböl, ‘Bɨ kub hon u, bɨ nɨŋeb nɨpe nɨbi udöm aip nan kub ñɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, söl ado gɨ aunab,’ a göm, nɨŋ nöp mɨdeinaböl. Bɨ kub kale u ado gɨ apöm, ajöŋ pak gu gu gö, yɨŋɨd hiɨknaböl. Anɨb unbö rö kale anɨg gɨmim.
36 e sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, quando houver de voltar das bodas, para que, quando vier e bater, logo possam abrir-lhe.
37 Pen nɨpe ado gɨ apöm, kale nɨŋ mɨdeinaböl u nɨŋöm, kalɨp ud aij yabɨƚ gɨnab. Bɨ kub anɨbu nɨpe ke, waƚɨj nɨpe u söl söl pa jö göm, dip nagɨ pɨg lɨ aij göm, kalɨp hagö, ap nan ñɨŋeb lɨ ñɨŋbal ka u asɨk gɨgabö gɨlö, nɨpe ke nan ñɨŋeb gau dam kalɨp ñɨnab.
37 Bem-aventurados aqueles servos, aos quais o senhor, quando vier, achar vigiando! Em verdade vos digo que se cingirá, e os fará reclinar-se à mesa e, chegando-se, os servirá.
38 Pen bɨ kub sɨbön aŋ kub yaŋ aka kɨƚakɨƚ hagnab magö u apöm nɨŋnab, bɨ nɨpe gau uhön hanageinaböl, kalɨp ud aij yabɨƚ gɨnab.
38 Quer venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 Anɨb u, nɨŋim. Nɨbi bɨ ram nap nɨbö gau, bɨ nan si udep bɨ aunab ñɨn u a göm, nɨŋ mɨdaiblap u, ram kalɨp pɨlaköm, nan kale gau si udagböp.
39 Sabei, porém, isto: se o dono da casa soubesse a que hora havia de vir o ladrão, vigiaria e não deixaria minar a sua casa.
40 Anɨb unbö rö, Bɨ Ñɨ nɨpe aunab a gɨmim, abad mɨdaimim. Auagnab a gɨmim gasɨ nɨŋabim magö anɨbu nöp aunab,” a ga.
40 Estai vós também apercebidos; porque, numa hora em que não penseis, virá o Filho do homem.
41 Jisas anɨg hagö, Pida haga, “Bɨ Kub, manö hod rɨkmön hagabön anɨbu, hanɨp nöp hagabön aka nɨbi bɨ magöŋhalö hagabön?” ö ga.
41 Então Pedro perguntou: Senhor, dizes essa parábola a nós, ou também a todos?
42 Hageia, Bɨ Kub pen haga, “Bɨ an gasɨ aij mɨdö, wög gɨ aij gɨnab u, bɨ kub nɨpe ram nɨpe u arnɨg göm nɨp hagnab, ‘Bɨ wög yɨp gɨpal rɨmnap kalɨp abad mɨdmön, nan ñɨŋeb kalɨp gau nɨme lɨ ñöl gɨ mɨdaimön,’ a göm, arnab.
42 Respondeu o Senhor: Qual é, pois, o mordomo fiel e prudente, que o Senhor porá sobre os seus servos, para lhes dar a tempo a ração?
43 Anɨb u, hainö ado gɨ apöm, hagnab rö nöp gɨnab u nɨŋöm, nɨp ud aij yabɨƚ gɨnab.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem o seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Yad kalöp hagabin, bɨ kub anɨbu hagö, bɨ nɨpe gɨ aij gɨnab anɨbu nan nɨpe gau magöŋhalö abad mɨdeinab.
44 Em verdade vos digo que o porá sobre todos os seus bens.
45 Pen bɨ wög gɨ ñeb nɨpe u, bɨ kub yad u yɨŋɨd auagöp a göm, nɨbi bɨ wög gɨ ñeb rɨmnap kalɨp mɨñu magö paköm, nan kub ñɨŋöm, ñɨg wain iru ñɨŋöm, hauƚ alöm, gɨ mɨdeinab.
45 Mas, se aquele servo disser em teu coração: O meu senhor tarda em vir; e começar a espancar os criados e as criadas, e a comer, a beber e a embriagar-se,
46 Pen bɨ kub nɨpe auagnab a göm nɨŋnab ñɨn u nöp apöm, nɨp rɨb gɨ dö mɨ dö göm, nɨbi bɨ manö nɨp nɨŋagpal aŋ kalɨp au hag yunab.
46 virá o senhor desse servo num dia em que não o espera, e numa hora de que não sabe, e cortá-lo-á pelo meio, e lhe dará a sua parte com os infiéis.
47 “Bɨ wög gɨ ñeb bɨ ap, bɨ kub nɨpe manö hagnab u nɨŋ aij gɨnab, pen manö nɨp u rɨb juöm, hagnab rö gagnab u, bɨ kub hagö, kale nɨp rapɨn paknaböl.
47 O servo que soube a vontade do seu senhor, e não se aprontou, nem fez conforme a sua vontade, será castigado com muitos açoites;
48 Pen bɨ wög gɨ ñeb bɨ ap, bɨ kub nɨpe manö hagnab u nɨŋagöm, manö hagnab rö gagnab u, bɨ kub hagö, kale nɨp paköm ilön pro rö ñɨnaböl. God nɨbi bɨ kalɨp nan iru ñɨnab gau, yɨp pen nan iru ñɨmim, a gɨnab; pen nɨbi bɨ kalɨp nan iru yabɨƚ ñɨnab gau, yɨp pen nan iru yabɨƚ ñɨmim, a gɨnab.
48 mas o que não a soube, e fez coisas que mereciam castigo, com poucos açoites será castigado. Daquele a quem muito é dado, muito se lhe requererá; e a quem muito é confiado, mais ainda se lhe pedirá.
49 “Yad aubin u, mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i hapö pɨg yunɨg aubin. Ram mɨnöŋ gau magöŋhalö hadö inböp u aij!
49 Vim lançar fogo à terra; e que mais quero, se já está aceso?
50 Yɨp ilön pak ñɨnɨg gaböl u, yɨp marö kub yabɨƚ göp. Marö kub anɨbu mɨd dam dam, yɨp ilön pak pɨs gɨnaböl ñɨn u nöp pɨɫa gɨnab.
50 Há um batismo em que hei de ser batizado; e como me angustio até que venha a cumprir-se!
51 Kale yɨp hagnabim, nɨbi bɨ ud jɨm ñɨnɨg auub a gɨnabim u, pen u wasö. Yad aubin rö, nɨbi bɨ gau gasɨ adö ke ke nɨŋöm asɨk ke ke lɨnaböl.
51 Cuidais vós que vim trazer paz à terra? Não, eu vos digo, mas antes dissensão:
52 Mɨñi ñɨn i rɨköm, amɨlap apɨlap unbö mamɨd rö mɨdeinaböl u, mɨhau nɨgaŋ yɨp udlö, mɨhöp yɨp udagmil, asɨk ke ke lɨnabil. Pen wasö u, mɨhöp yɨp udlö, mɨhau nɨgaŋ yɨp udagöm, asɨk ke ke lɨnaböl.
52 pois daqui em diante estarão cinco pessoas numa casa divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Bɨ apil mɨhau, ñɨ nɨpe aka nap yɨp udagö me, asɨk ke ke lɨnabil. Nɨbi amɨl mɨhau, pai nɨpe aka nɨme yɨp udagö me, asɨk ke ke lɨnabil. Nɨme aip ñɨ nɨpe nɨbin u aip, u rö nöp gɨnabil; nɨme aka ñɨ nɨpe nɨbin u yɨp udagö, asɨk ke ke lɨnabil,” a ga.
53 estarão divididos: pai contra filho, e filho contra pai; mãe contra filha, e filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 Pen Jisas manö ap halö kalɨp haga, “Sɨdö wad arab lau adö kumi wamöb nɨŋmim, mɨñi möŋ alnɨg gab a gɨmim nɨŋ mɨdpe, mɨdö mɨdö hagpim rö nöp möŋ alnab.
54 Dizia também às multidões: Quando vedes subir uma nuvem do ocidente, logo dizeis: Lá vem chuva; e assim sucede;
55 Yɨgön kub gamɨŋ nɨbö gai i gɨ auöp nɨŋmim, mɨñi sɨdö kub lɨnɨg gab a gɨmim nɨŋ mɨdpe, mɨdö mɨdö hagpim rö nöp sɨdö kub lɨnab.
55 e quando vedes soprar o vento sul dizeis; Haverá calor; e assim sucede.
56 Kale bɨ pir alep! Nan mɨnöŋ naböŋ iƚ i nɨŋ aij gɨmim, nan kumi kabö adö laŋ nɨŋ aij gɨmim gɨpim u, pen nɨhön gɨnɨg ñɨn kub pör abad mɨdmɨdim u, mɨñi hadö auöp a gɨmim nɨŋagpim?” ö ga.
56 Hipócritas, sabeis discernir a face da terra e do céu; como não sabeis então discernir este tempo?
57 “Kale ai gɨnɨg, adan anɨbu aij, adan anɨbu naij, a gɨmim nɨŋagpim?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Pen bɨ ap nöp manö kub hagnɨg dam arabin a gainɨm, manö kub anɨbu nɨhön gɨnɨg arabul a gɨmön, adan aŋ au amöl gɨ, nɨp aip manö hag ud asɨk aij gɨmil. Wasö u, nöp dam bɨ kub manö nɨŋeb ñɨmagö adö nɨpe u yuö, nɨpe pen nöp dam polisman ñɨmagö adö kalɨp gau lö, nöp böŋ nöp dam nagɨ lɨnaböl.
58 Quando, pois, vais com o teu adversário ao magistrado, procura fazer as pazes com ele no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao meirinho, e o meirinho te lance na prisão
59 Anɨb u, yad nöp hagabin, ne nagɨman nöp mɨdmön, nan naböŋ ne gau böŋ nöp naböŋ ral pɨs gɨmön me, höŋ arnabön,” a ga.
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o derradeiro lepto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.