Hebreus 6
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Krais manö aij kalöp pör hag ñɨbal gau, kauyaŋ hagem kauyaŋ hagem hagagnabin. Ram gɨnɨg, padö bɨnɨŋ göm kauyaŋ ud juöm, kauyaŋ u bɨnɨŋ göm, kauyaŋ u bɨnɨŋ göm gagpal. Anɨb u, hon ke nöp kƚiñ aij gun me, God nɨbi bɨ nɨpe mɨdeinabun a gun gasɨ nɨŋmɨdun u böŋ nöp arö gun, God Ñɨ nɨpe nɨp yuö hanɨp a göm uma manö aij u böŋ nöp nɨŋ udun. Padö u ud juöl, rol göl, ud juöl, rol göl, unbö gagun.
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 Ñɨg pakpal manö u; God kalɨp ud aij gɨnɨm a göm ñɨmagö nabɨc adö lɨbal manö u; nɨbi bɨ umöm urakpal manö u; God nɨbi bɨ magöŋhalö manö kub hagöm kalɨp nɨme lö rɨmnap ilön pör udnaböl manö u; manö anɨbu kauyaŋ hagagnabin. Krais manö aij nöd nɨŋbe anɨb gau, gasɨ nɨŋ nöp mɨdöl gɨ, Krais manö aij rɨmnap halö nɨŋnabim u aij.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Anɨb u, God hanɨp abad mɨdö nɨŋöl gɨ, Krais manö aij rɨmnap halö hag ñɨno nɨŋnabim.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 Nɨbi bɨ Krais manö aij nɨpe nɨŋ udöm, hainö arö gɨnaböl gau, kale kauyaŋ nan si nan naij gɨpal u mög nɨŋöm, Krais manö aij nɨpe u nɨŋ udagnaböl. Kale God mailö aij nɨpe u hadö nɨŋla; God nan aij kumi kabö adö laŋ nɨbö ñöb u hadö nɨŋla; Ana Uɫ nɨpe kalɨp aŋ daŋ hadö aua.
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 God Manö aij u dö yabɨƚ göp u hadö nɨŋla; God nɨpe nɨbi bɨ ram mɨnöŋ iƚ i abad mɨdnɨg gab u, kƚö nɨpe u hadö nɨŋla.
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 Nan anɨb gau magöŋhalö hadö nɨŋla u pen Krais manö aij u arö gɨla. Anɨb u, kale kauyaŋ nan si nan naij gɨpal u mög nɨŋöm, Krais manö aij nɨpe u nɨŋ udagnaböl. Nɨhön gɨnɨg: God Ñɨ nɨpe u kauyaŋ mab kros ba laŋ al pak lɨlö nɨbi bɨ gau nɨp hag junaböl.
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Mɨnöŋ au yɨŋ yɨmlö, möŋ paköl gɨ paköl gɨ, yɨŋ ran aij göm nan magö pɨl aij gö, nɨbi bɨ ñɨ pai wög anɨbu ñɨŋnɨg gaböl gau ñɨŋöl. Anɨg gö God mɨnöŋ anɨbu ñɨñɨ löm nan aij ñɨnab.
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 Pen mɨnöŋ au yɨŋ yɨmlö, möŋ paköl gɨ paköl gɨ, kɨpɨƚ kalɨ kalɨ halö gau nöp ranö, nan magö pɨlagnab u, mɨnöŋ anɨbu mɨnöŋ naij yabɨƚ. God mɨnöŋ anɨbu manö kƚö hagö mab ke yaŋ innɨm rö löp.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Pen bɨ nɨŋeb aij yad gau. Manö kub rö hagabun u pen kale ke Krais manö aij u arö gɨpim a gun hagagabun; nɨŋ aij gɨmim a gun hagabun. Nɨhön gɨnɨg: Krais nɨbi bɨ nɨpe mɨdmim, nɨbi bɨ nɨpe gau gɨpal rö gɨpim u nɨŋbun.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 God haƚöwaƚö gagnab; hagöp rö nöp gɨnab. Kale nöd God nɨp wög gɨmim, mɨdmagö lɨmim, nɨbi bɨ nɨpe kalɨp ud aij gɨmim gɨ ñɨbe u abe, mɨñi u rö nöp ud aij gɨmim gɨ ñɨbim u abe, nɨpe hauƚ gagnab.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Pen hanɨp aij gɨnab u, kale magöŋhalö adö anɨbu nöp pör nöp göl gɨ mɨd dammim mɨd dammim, amun God aip pör nöp mɨd aij gun a gɨmim gasɨ nɨŋbim rö, gɨnab.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 Kalöp iru maru gɨnɨm rö löp u, nɨŋ aij gɨmim. Krais manö aij nɨpe u nɨŋ ud pɨdöŋ göm, marö auö kƚö göm gasɨ halö mɨdpal nɨbi bɨ gau, God nan aij ñɨnabin a ga u udnaböl. Kale anɨb unbö rö nöp göl gɨ mɨdpe, kalöp nan aij anɨbu ñɨnab.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 God bac iƚaŋ Ebraham nɨp manö nɨŋö u hagnɨg, bɨ kub God rö ap halö mɨdageia nɨŋöm, nɨbi bɨ rɨmnap hib kale hagaga; hib nɨpe ke hagöm haga,
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 “Yad mɨdpin rö, nöp manö nɨŋö yabɨƚ hagabin, nöp abad mɨdnö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ ne iru yabɨƚ mɨdeinaböl,” a ga.
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Ebraham manö nɨpe anɨbu nɨŋöm, agamɨj abad mɨdö mɨdö, God nan aij haga u uda.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Hon nɨbi bɨ, manö kƚö nɨŋö yabɨƚ hagnɨg, bɨ kub ap hib nɨpe hagun, nɨŋö yabɨƚ hagabun a gɨpun. Anɨg gɨno, nɨbi bɨ gau nɨŋöm, u rö nöp u nɨŋö yabɨƚ hagaböl a gal.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Anɨbu rö, God hib nɨpe ke hagöm, “Yad mɨdpin rö, nöp manö nɨŋö yabɨƚ hagabin,” a ga u, nɨbi bɨ gau ñɨ pai yag daunaböl gau, yad gasɨ hain nɨŋem adö ke gagnabin u, nɨŋ aij göl a göm, manö anɨbu rö haga.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Anɨb u, hon nɨbi bɨ nan si nan naij gun, pɨñɨg God nɨp lau adö aubun gau, nɨŋö nöp nan aij kalɨp ñɨnabin a ga u udnɨg gabun a gun, gasɨ halö mɨdaiun. God hib nɨpe ke hagöm, yad mɨdpin rö, a ga; nöp manö nɨŋö yabɨƚ hagabin, a ga. Manö mɨhöp haga u, God manö piral hagnɨm rö lagöp. Ke gagnab.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 God Ram Magö Raul Mɨgan Uɫ Ke Yabɨƚ u waƚɨj bad yuö yuö gö, nɨp amgö nɨŋagpun u pen manö nɨŋö yabɨƚ u hagö, gasɨ añɨ anɨbu nöp nɨŋun, gasɨ halö nɨp abad mɨdpun. Manö nɨŋö yabɨƚ anɨbu, God ram magö raul mɨgan nɨpe u aröp u me, kabö kƚö rö mɨdöp; aŋ aŋa gagnab.
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 Melkisedek nɨpe bɨ God nɨp nan sabe gep bɨ mɨdmɨdöp rö u, Jisas nɨpe God Nɨp Nan Sabe Gep Bɨ Kub Yabɨƚ hon u löm, God Ram Magö Raul Mɨgan Uɫ Ke Yabɨƚ u nöd amöm, hanɨp a göm Nap nɨp sabe göl gɨ mɨdöp. Nɨpe God Nɨp Nan Sabe Gep Bɨ Kub Yabɨƚ pör pör nöp mɨdeinab.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.