Hebreus 12
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Pen nɨbi bɨ iru nöp hagajɨn anɨb gau hanɨp bɨg gɨgabö göl gɨ mɨdpal rö, nan gasɨ kub nɨŋbun gau arö gun, nan si nan naij hanɨp yɨŋɨd cɨg gɨnɨm rö löp u arö gun, kƚö gun adan hanɨp hag la u gɨ dö gɨ arun.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Jisas haga rö, hon God nɨp nɨŋ udun, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a gun, hainö God manö hagöp u magöŋhalö waiö nöp nɨŋ aij gɨnabun. Jisas nɨp mab kros ba laŋ al pak lɨnɨg gɨlö, yɨp bɨ naij rö al pak lɨlö nable udnabin a göm hagaga. Hainö ram mɨnöŋ kumi kabö adö lagod au mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnabin a göm, hanɨp nɨbi bɨ a göm umöm, urak am God ñɨmagö yɨjɨg adö böŋ lau asɨka. Anɨb u, pör pör nöp Jisas nɨp nöp gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdaiun.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Nɨbi bɨ iru nöp Jisas nɨp mulu kal nɨŋöm gɨ naij göm gɨlö arö, nɨpe pɨñɨŋ gaga u nɨŋmim. Jisas ga adö anɨbu nɨŋmim, anɨg unbö rö nöp gɨmim, gasɨ halö mɨdmim, God hagöp rö nöp göl gɨ mɨdaimim.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 Jisas nɨpe Seden aip pen pen ga u, bɨ gau nɨp mab ba laŋ al pak lɨlö uma. Kale pen, Seden kalöp nan si nan naij gɨnɨg ɫɨp gö, anɨg gagun a gɨmim, nɨp aip pen pen gɨpim u, kalöp al pak lagpal.
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 God kalöp ñɨ pai yad a göm manö aij hagö God Manö u kalɨ kƚiñ rɨkla u hauƚ gɨpim akaŋ Nɨpe haga,
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 Bɨ Kub nɨbi bɨ mɨdmagö löp gau kalɨp rɨmɨd uknab.
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 Anɨb u, uɫham mɨdeinabim u, gasɨ iru nɨŋagmim; God hanɨp rɨmɨd ukab a gɨmim gasɨ halö mɨdaimim. Kale nɨŋbim, nap bɨ gau ñɨ pai kale gau magöŋhalö rɨmɨd ukpal.
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 God nɨpe ñɨ pai nɨpe magöŋhalö rɨmɨd uknab. God kalöp rɨmɨd ukagnab u, kale ñɨ pai nɨpe wasö, ñɨ pai nap halö mɨdagpim u me, kalöp rɨmɨd ukagnab.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 Bapi hon mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i gau, hanɨp rɨmɨd uklö, aij ukpal u a gun nɨŋbun. Anɨb u rö, Bapi hon kumi kabö adö laŋ mɨdöp u hanɨp rɨmɨd ukö, aij yabɨƚ anɨg göp a gun nɨŋun kamɨŋ mɨdaiun.
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 Bapi hon mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i rɨmɨd ukpal gau, ñɨ pai mɨdaino pro magö u nöp, gasɨ kale ke nɨŋöm hanɨp rɨmɨd ukpal. Pen God hanɨp a göm, uɫ mɨdpin rö nöp mɨdeilaŋ a göm, hanɨp rɨmɨd uköp.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 God hanɨp rɨmɨd uköp magö u aij gagöp u pen rɨmɨd ukö, nagɨ aij adö anɨbu nɨŋun, agamɨj mɨdun gɨ aij göl gɨ nöp mɨdeinabun.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 Anɨb u me, ñɨn ma kaƚa gö auöp u, yɨharɨŋ göp a gɨmim, urak amɨl apɨl gɨpe kƚö gɨnɨm.
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 Adan yɨjɨg göl aij aij adö u arbe, rɨmnap ma pɨg juainɨm, kƚö gɨmim ammim gɨpe gɨpe, kamɨŋ lɨnab.
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Nɨbi bɨ gau aip magöŋhalö jɨm ñöl mɨdaiun a gɨmim mɨdaimim u pen God nɨbi bɨ uɫ nɨpe mɨdaimim. God nɨbi bɨ uɫ nɨpe gau nöp Bɨ Kub u nɨp nɨŋnaböl.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Kale nɨŋ aij gɨmim, God hanɨp mög nɨŋöm ud aij göp u arö gagmim. Nɨŋ aij gɨmim, aŋ kale gau nɨbi ap bɨ ap gasɨ naij nɨŋöm, nɨbi bɨ rɨmnap gasɨ naij anɨbu hageinab u, kale pen u rö nöp gɨlö gɨlö, nɨbi bɨ iru nöp kalɨp asɨŋ uɫ gɨnɨm rö löp.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Nɨŋ aij gɨmim, aŋ kale gau nɨbi bɨ ap nɨbi si bɨ si gagnɨm. Kale magöŋhalö God nan nɨpe gau nöp gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdaimim. Iso hadame nöp ga rö gagmim. Iso nɨpe God nan nɨpe gau gasɨ nɨŋagöm, kɨyö lö, nan ñɨŋɨn a göm, God nap Aisak nan aij ña u, Aisak ñɨ nɨpe nöd u Iso nɨp ñɨnɨg ga u, Iso ñɨ nöd mɨdöm udböp u, pen nan aij anɨbu nan yɨharɨŋ rö lö arö göm, nan magö u nöp uda.
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 Pen kale nɨŋbim, nap Aisak nan aij ñɨ nöd Iso nɨp ñɨnɨg ga nan aij anɨbu, Iso udaga u me, hainö mög gö mɨɫöŋ göl gɨ, kauyaŋ udnam a göm, adan udnɨm ap mɨdagö, mög yabɨƚ gö mɨɫöŋ gɨ mɨdeia.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 Isrel nɨbi bɨ ram mɨnöŋ Sainai Dum mɨdöp u amöm dum anɨbu iƚ au aulö, mab kub yabɨƚ inöm, sɨbön yabɨƚ apöm, yɨgön kub udöm gö, amgö kale ke nɨŋla. Pen kale ram mɨnöŋ anɨbu rö auagpim.
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 Aƚɨŋ magö manö kub u hagöm, manö kumi kabö adö laŋ nɨbö ap hagö, nɨbi bɨ gau pɨñɨŋ göm Mosɨs nɨp hagla, “Ake! Manö hagab anɨbu rö, manö rɨmnap hagö nɨŋagun,” a gɨla.
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 Nɨhön gɨnɨg: God manö nöd hag la u Isrel nɨbi bɨ gau hag ñɨnɨg göm Mosɨs nɨp haga, “Nɨbi bɨ, kaj meme, kaj sipsip nan gau dum anɨbi auaiöl, kabö ju böŋ nöp pak lep,” a ga. Manö anɨbu nɨŋlö mɨdmagö aröp.
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Nan ga anɨbu nɨŋöm pɨñɨŋ gɨla u, Mosɨs u rö nöp nɨŋöm haga, “Yad gɨl gɨl gem pɨñɨŋ gabin,” a ga.
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 Kale pen Sainai Dum anɨbu auagpim; kale Saion Dum aubim. Saion Dum aubim u, God pör kamɨŋ mɨdöp u ram mɨnöŋ nɨpe u aubim, ram mɨnöŋ Jerusalem kumi kabö adö laŋ, ejol iru nɨbanö yabɨƚ ñɨñɨ löl gɨ mɨdpal au, ram mɨnöŋ anɨbu aubim.
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 Nɨbi bɨ Krais manö aij u nɨŋ udlö, God kalɨp ñɨ nöd rö udöm, ñɨ pai yad a göm, hib kale ram mɨnöŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ au kalɨ kƚiñ rɨköp; kale magum göm mɨñ mɨñ göl gɨ mɨdpal au, ram mɨnöŋ anɨbu ammim, Krais nɨp nɨŋ udpal kalɨp aip jɨm ñöl mɨdpim. Krais nɨp nɨŋ udpim u me, God nɨbi bɨ gau magöŋhalö manö kub hagnab God u aip jɨm ñöl mɨdpim. Nɨbi bɨ ram mɨnöŋ iƚ i mɨdöm, God nɨp nɨŋ udöm, God Manö hagöp rö göm, nɨbi bɨ kamɨŋ aij nɨpe mɨdöm, umöm ana kale am God aip nɨbi bɨ uɫ nɨpe mɨdpal gau, kalɨp aip jɨm ñöl mɨdpim.
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 Jisas nɨpe God manö aij gɨsön nɨbö dapöm bɨ aŋ nɨbö mɨdöp u, nɨp nöp aubim. Ken nɨmam Ebol nɨp al pak lö hagape yua u, manö kub yabɨƚ uda; pen Jisas hagape nɨpe u hanɨp a göm yua rö, God aip jɨm ñöl mɨdaiun rö löp.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 Anɨb u, nɨŋ aij gɨmim. Nɨbi bɨ Sainai Dum iƚ au mɨdöm, God manö haga u udagla gau, kamɨŋ aröl rö laga rö u, God ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au nɨbö manö aij gɨsön nɨbö u haga u arö gɨnabun u, hanɨp u rö nöp kamɨŋ arun rö lagnab yabɨƚ.
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 Ñɨn nöd anɨbu God kalɨp manö hagö nɨŋöl gɨ, munmon rö uda. Pen hanɨp haga, “Hainö unbö rö kauyaŋ gɨnö, mɨnöŋ naböŋ iƚ i abe, kumi kabö adö laŋ abe magöŋhalö aŋ aŋa gɨnab,” a ga.
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 “Kauyaŋ” a ga anɨbu nɨŋbun, nan pör mɨdageinab a göm gɨ la gau magöŋhalö ur gɨnab; nan pör pör mɨdeinab a ga nan gau nöp mɨdeinab.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 Anɨb u, hon ram mɨnöŋ aŋa gagep, ram mɨnöŋ pör pör nöp pɨdöŋ mɨdep, ram mɨnöŋ aij yabɨƚ arnabun rö, aij a göl gɨ mɨdun, God nɨp nɨŋ ud pɨdöŋ gun, bɨ kub kƚö halö mɨdöp u gasɨ nɨŋöl gun, hib nɨpe hagno adö arnɨm.
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 God hon mab ke inab rö mɨdöp.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.