Hebreus 12
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ACF
1 Pen nɨbi bɨ iru nöp hagajɨn anɨb gau hanɨp bɨg gɨgabö göl gɨ mɨdpal rö, nan gasɨ kub nɨŋbun gau arö gun, nan si nan naij hanɨp yɨŋɨd cɨg gɨnɨm rö löp u arö gun, kƚö gun adan hanɨp hag la u gɨ dö gɨ arun.
1 Portanto nós também, pois que estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo o embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a carreira que nos está proposta,
2 Jisas haga rö, hon God nɨp nɨŋ udun, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a gun, hainö God manö hagöp u magöŋhalö waiö nöp nɨŋ aij gɨnabun. Jisas nɨp mab kros ba laŋ al pak lɨnɨg gɨlö, yɨp bɨ naij rö al pak lɨlö nable udnabin a göm hagaga. Hainö ram mɨnöŋ kumi kabö adö lagod au mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨnabin a göm, hanɨp nɨbi bɨ a göm umöm, urak am God ñɨmagö yɨjɨg adö böŋ lau asɨka. Anɨb u, pör pör nöp Jisas nɨp nöp gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdaiun.
2 Olhando para Jesus, autor e consumador da fé, o qual, pelo gozo que lhe estava proposto, suportou a cruz, desprezando a afronta, e assentou-se à destra do trono de Deus.
3 Nɨbi bɨ iru nöp Jisas nɨp mulu kal nɨŋöm gɨ naij göm gɨlö arö, nɨpe pɨñɨŋ gaga u nɨŋmim. Jisas ga adö anɨbu nɨŋmim, anɨg unbö rö nöp gɨmim, gasɨ halö mɨdmim, God hagöp rö nöp göl gɨ mɨdaimim.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, para que não enfraqueçais, desfalecendo em vossos ânimos.
4 Jisas nɨpe Seden aip pen pen ga u, bɨ gau nɨp mab ba laŋ al pak lɨlö uma. Kale pen, Seden kalöp nan si nan naij gɨnɨg ɫɨp gö, anɨg gagun a gɨmim, nɨp aip pen pen gɨpim u, kalöp al pak lagpal.
4 Ainda não resististes até ao sangue, combatendo contra o pecado.
5 God kalöp ñɨ pai yad a göm manö aij hagö God Manö u kalɨ kƚiñ rɨkla u hauƚ gɨpim akaŋ Nɨpe haga,
5 E já vos esquecestes da exortação que argumenta convosco como filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, E não desmaies quando por ele fores repreendido;
6 Bɨ Kub nɨbi bɨ mɨdmagö löp gau kalɨp rɨmɨd uknab.
6 Porque o Senhor corrige o que ama,E açoita a qualquer que recebe por filho.
7 Anɨb u, uɫham mɨdeinabim u, gasɨ iru nɨŋagmim; God hanɨp rɨmɨd ukab a gɨmim gasɨ halö mɨdaimim. Kale nɨŋbim, nap bɨ gau ñɨ pai kale gau magöŋhalö rɨmɨd ukpal.
7 Se suportais a correção, Deus vos trata como filhos; porque, que filho há a quem o pai não corrija?
8 God nɨpe ñɨ pai nɨpe magöŋhalö rɨmɨd uknab. God kalöp rɨmɨd ukagnab u, kale ñɨ pai nɨpe wasö, ñɨ pai nap halö mɨdagpim u me, kalöp rɨmɨd ukagnab.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos são feitos participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 Bapi hon mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i gau, hanɨp rɨmɨd uklö, aij ukpal u a gun nɨŋbun. Anɨb u rö, Bapi hon kumi kabö adö laŋ mɨdöp u hanɨp rɨmɨd ukö, aij yabɨƚ anɨg göp a gun nɨŋun kamɨŋ mɨdaiun.
9 Além do que, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e nós os reverenciamos; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, para vivermos?
10 Bapi hon mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i rɨmɨd ukpal gau, ñɨ pai mɨdaino pro magö u nöp, gasɨ kale ke nɨŋöm hanɨp rɨmɨd ukpal. Pen God hanɨp a göm, uɫ mɨdpin rö nöp mɨdeilaŋ a göm, hanɨp rɨmɨd uköp.
10 Porque aqueles, na verdade, por um pouco de tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 God hanɨp rɨmɨd uköp magö u aij gagöp u pen rɨmɨd ukö, nagɨ aij adö anɨbu nɨŋun, agamɨj mɨdun gɨ aij göl gɨ nöp mɨdeinabun.
11 E, na verdade, toda a correção, ao presente, não parece ser de gozo, senão de tristeza, mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos exercitados por ela.
12 Anɨb u me, ñɨn ma kaƚa gö auöp u, yɨharɨŋ göp a gɨmim, urak amɨl apɨl gɨpe kƚö gɨnɨm.
12 Portanto, tornai a levantar as mãos cansadas, e os joelhos desconjuntados,
13 Adan yɨjɨg göl aij aij adö u arbe, rɨmnap ma pɨg juainɨm, kƚö gɨmim ammim gɨpe gɨpe, kamɨŋ lɨnab.
13 E fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie inteiramente, antes seja sarado.
14 Nɨbi bɨ gau aip magöŋhalö jɨm ñöl mɨdaiun a gɨmim mɨdaimim u pen God nɨbi bɨ uɫ nɨpe mɨdaimim. God nɨbi bɨ uɫ nɨpe gau nöp Bɨ Kub u nɨp nɨŋnaböl.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor;
15 Kale nɨŋ aij gɨmim, God hanɨp mög nɨŋöm ud aij göp u arö gagmim. Nɨŋ aij gɨmim, aŋ kale gau nɨbi ap bɨ ap gasɨ naij nɨŋöm, nɨbi bɨ rɨmnap gasɨ naij anɨbu hageinab u, kale pen u rö nöp gɨlö gɨlö, nɨbi bɨ iru nöp kalɨp asɨŋ uɫ gɨnɨm rö löp.
15 Tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem.
16 Nɨŋ aij gɨmim, aŋ kale gau nɨbi bɨ ap nɨbi si bɨ si gagnɨm. Kale magöŋhalö God nan nɨpe gau nöp gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdaimim. Iso hadame nöp ga rö gagmim. Iso nɨpe God nan nɨpe gau gasɨ nɨŋagöm, kɨyö lö, nan ñɨŋɨn a göm, God nap Aisak nan aij ña u, Aisak ñɨ nɨpe nöd u Iso nɨp ñɨnɨg ga u, Iso ñɨ nöd mɨdöm udböp u, pen nan aij anɨbu nan yɨharɨŋ rö lö arö göm, nan magö u nöp uda.
16 E ninguém seja devasso, ou profano, como Esaú, que por uma refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Pen kale nɨŋbim, nap Aisak nan aij ñɨ nöd Iso nɨp ñɨnɨg ga nan aij anɨbu, Iso udaga u me, hainö mög gö mɨɫöŋ göl gɨ, kauyaŋ udnam a göm, adan udnɨm ap mɨdagö, mög yabɨƚ gö mɨɫöŋ gɨ mɨdeia.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou lugar de arrependimento, ainda que com lágrimas o buscou.
18 Isrel nɨbi bɨ ram mɨnöŋ Sainai Dum mɨdöp u amöm dum anɨbu iƚ au aulö, mab kub yabɨƚ inöm, sɨbön yabɨƚ apöm, yɨgön kub udöm gö, amgö kale ke nɨŋla. Pen kale ram mɨnöŋ anɨbu rö auagpim.
18 Porque não chegastes ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Aƚɨŋ magö manö kub u hagöm, manö kumi kabö adö laŋ nɨbö ap hagö, nɨbi bɨ gau pɨñɨŋ göm Mosɨs nɨp hagla, “Ake! Manö hagab anɨbu rö, manö rɨmnap hagö nɨŋagun,” a gɨla.
19 E ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais;
20 Nɨhön gɨnɨg: God manö nöd hag la u Isrel nɨbi bɨ gau hag ñɨnɨg göm Mosɨs nɨp haga, “Nɨbi bɨ, kaj meme, kaj sipsip nan gau dum anɨbi auaiöl, kabö ju böŋ nöp pak lep,” a ga. Manö anɨbu nɨŋlö mɨdmagö aröp.
20 Porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte será apedrejado ou passado com um dardo.
21 Nan ga anɨbu nɨŋöm pɨñɨŋ gɨla u, Mosɨs u rö nöp nɨŋöm haga, “Yad gɨl gɨl gem pɨñɨŋ gabin,” a ga.
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo assombrado, e tremendo.
22 Kale pen Sainai Dum anɨbu auagpim; kale Saion Dum aubim. Saion Dum aubim u, God pör kamɨŋ mɨdöp u ram mɨnöŋ nɨpe u aubim, ram mɨnöŋ Jerusalem kumi kabö adö laŋ, ejol iru nɨbanö yabɨƚ ñɨñɨ löl gɨ mɨdpal au, ram mɨnöŋ anɨbu aubim.
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e aos muitos milhares de anjos;
23 Nɨbi bɨ Krais manö aij u nɨŋ udlö, God kalɨp ñɨ nöd rö udöm, ñɨ pai yad a göm, hib kale ram mɨnöŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ au kalɨ kƚiñ rɨköp; kale magum göm mɨñ mɨñ göl gɨ mɨdpal au, ram mɨnöŋ anɨbu ammim, Krais nɨp nɨŋ udpal kalɨp aip jɨm ñöl mɨdpim. Krais nɨp nɨŋ udpim u me, God nɨbi bɨ gau magöŋhalö manö kub hagnab God u aip jɨm ñöl mɨdpim. Nɨbi bɨ ram mɨnöŋ iƚ i mɨdöm, God nɨp nɨŋ udöm, God Manö hagöp rö göm, nɨbi bɨ kamɨŋ aij nɨpe mɨdöm, umöm ana kale am God aip nɨbi bɨ uɫ nɨpe mɨdpal gau, kalɨp aip jɨm ñöl mɨdpim.
23 À universal assembléia e igreja dos primogênitos, que estão inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Jisas nɨpe God manö aij gɨsön nɨbö dapöm bɨ aŋ nɨbö mɨdöp u, nɨp nöp aubim. Ken nɨmam Ebol nɨp al pak lö hagape yua u, manö kub yabɨƚ uda; pen Jisas hagape nɨpe u hanɨp a göm yua rö, God aip jɨm ñöl mɨdaiun rö löp.
24 E a Jesus, o Mediador de uma nova aliança, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Anɨb u, nɨŋ aij gɨmim. Nɨbi bɨ Sainai Dum iƚ au mɨdöm, God manö haga u udagla gau, kamɨŋ aröl rö laga rö u, God ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au nɨbö manö aij gɨsön nɨbö u haga u arö gɨnabun u, hanɨp u rö nöp kamɨŋ arun rö lagnab yabɨƚ.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles que rejeitaram o que na terra os advertia, muito menos nós, se nos desviarmos daquele que é dos céus;
26 Ñɨn nöd anɨbu God kalɨp manö hagö nɨŋöl gɨ, munmon rö uda. Pen hanɨp haga, “Hainö unbö rö kauyaŋ gɨnö, mɨnöŋ naböŋ iƚ i abe, kumi kabö adö laŋ abe magöŋhalö aŋ aŋa gɨnab,” a ga.
26 A voz do qual moveu então a terra, mas agora anunciou, dizendo: Ainda uma vez comoverei, não só a terra, senão também o céu.
27 “Kauyaŋ” a ga anɨbu nɨŋbun, nan pör mɨdageinab a göm gɨ la gau magöŋhalö ur gɨnab; nan pör pör mɨdeinab a ga nan gau nöp mɨdeinab.
27 E esta palavra: Ainda uma vez, mostra a mudança das coisas móveis, como coisas feitas, para que as imóveis permaneçam.
28 Anɨb u, hon ram mɨnöŋ aŋa gagep, ram mɨnöŋ pör pör nöp pɨdöŋ mɨdep, ram mɨnöŋ aij yabɨƚ arnabun rö, aij a göl gɨ mɨdun, God nɨp nɨŋ ud pɨdöŋ gun, bɨ kub kƚö halö mɨdöp u gasɨ nɨŋöl gun, hib nɨpe hagno adö arnɨm.
28 Por isso, tendo recebido um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e piedade;
29 God hon mab ke inab rö mɨdöp.
29 Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.