Hebreus 11

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nɨbi bɨ God Manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, God nɨp nɨŋ udpal gau, God Manö hainö kalöp gɨ aij gɨnabin a göp u, kale gasɨ mɨhöp wasö, God Manö hagöp rö nöp nɨŋ ud pɨdöŋ gɨpal. Nɨbi bɨ God Manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, God nɨp nɨŋ udpal gau, God Manö nan anɨb gau anɨg göl anɨg göl mɨdöp a göp u, kale nan anɨb gau amgö nɨŋagpal u pen kale gasɨ mɨhöp wasö, God Manö hagöp rö nöp nɨŋ ud pɨdöŋ gɨpal.
1 A fé mostra a realidade daquilo que esperamos; ela nos dá convicção de coisas que não vemos.
2 Nɨbi bɨ rɨmnap hadame nöp gau, mɨñi nöp kalɨ kƚiñ rɨkajɨn rö gɨla rö, God nɨp aij ga.
2 Pela fé, pessoas em tempos passados obtiveram aprovação.
3 God nɨp nɨŋ udun, God Manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a gɨpun u me, nan kumi kabö adö laŋ abe, nan mɨnöŋ naböŋ iƚ i abe, God nan ap udöm gɨ laga, God manö u nöp hagö la u, nɨŋbun.
3 Pela fé, entendemos que todo o universo foi formado pela palavra de Deus; assim, o que se vê originou-se daquilo que não se vê.
4 Hadame nöp bɨ ne Ebol God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a ga u me, nan dapöm God nɨp pak sabe gɨ ñö, God nɨŋö aij ga. Pen nɨmam Ken nan dapöm sabe gɨ ña u, God nɨŋö aij gaga.
4 Pela fé, Abel apresentou a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Com isso, mostrou que era um homem justo, e Deus aprovou suas ofertas. Embora há muito esteja morto, ainda fala por meio de seu exemplo.
5 Pen Inok nɨpe u rö nöp God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, God nɨp nɨŋ ud mɨd damöm umaga. God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a ga u me, God nɨp pen bɨ kamɨŋ aij yad a göm, kamɨŋ nöp ud ara. Nɨbi bɨ nɨp uƚhai uƚhai nɨŋ wasö gɨla; God nɨpe ke nɨp dam ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au ud ara.
5 Pela fé, Enoque foi levado para o céu sem ver a morte; “ele desapareceu porque Deus o levou para junto de si”. Porque, antes de ser levado, ele era conhecido por agradar a Deus.
6 Nɨbi bɨ God nɨp nɨŋ udöm, God Manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a gɨnaböl gau nöp, God nɨŋö aij gɨnab. Nɨhön gɨnɨg: nɨpe kamɨŋ mɨdöp rö, nɨp sabe gɨno, hanɨp manö hagöp rö gɨnab a gɨpal nɨbi bɨ gau nöp ud aij gɨnab.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus. Quem deseja se aproximar de Deus deve crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Pen Noa nɨpe u rö nöp God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, God hagöp rö nöp gɨnab a göm, haga rö nöp ga. God Noa nɨp möŋ kub paknab a gö, Noa amgö nɨŋaga u pen God nɨp nɨŋ uda rö, manö nɨŋö hagöp a göm, ñɨg magɨb kub u gɨ la. Ñɨg magɨb kub anɨbu gɨ löm, nɨbi nɨpe ñɨ pai nɨpe gau magöŋhalö raul mɨgan anɨbu arlö, möŋ kub yabɨƚ u ala pen kamɨŋ mɨdeila. Pen God möŋ kub paknab a gö, amgö nɨŋaga ñɨn u, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm gö arö ñɨg magɨb gɨ la u me, God nɨp bɨ kamɨŋ aij yad a ga. Nɨpe kamɨŋ arö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ manö nɨpe rɨb jula gau nɨbi bɨ nan si nan naij nöp göl gɨ mɨdeila u waiö mɨdöp.
7 Pela fé, Noé construiu uma grande embarcação para salvar sua família do dilúvio. Ele obedeceu a Deus, que o advertiu a respeito de coisas que nunca haviam acontecido. Pela fé, condenou o resto do mundo e recebeu a justiça que vem por meio da fé.
8 Bac iƚaŋ Ebraham u rö nöp God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, haga rö nöp ga. Nap ram mɨnöŋ u mɨdö nɨŋöl gɨ God haga, “Ñɨ pai ne yag daunabön yag daulö arnab gau, kalöp ram mɨnöŋ kub ap böŋ nöp hagnabin u me, ammön anɨb gau mɨdaimön,” a ga. God anɨg hagö, Ebraham ram mɨnöŋ anɨbu mɨdöp gau a göm nɨŋaga; God yɨp abad mɨdeinab a göm, haƚöwaƚö ara.
8 Pela fé, Abraão obedeceu quando foi chamado para ir à outra terra que ele receberia como herança. Ele partiu sem saber para onde ia.
9 Pen God ram mɨnöŋ nɨp hag la am mɨdeia ram mɨnöŋ anɨbu ram mɨnöŋ nɨpe wasö, nɨbi bɨ rɨmnap ram mɨnöŋ kale. Nɨpe bɨ mɨlö gau nɨbö rö mɨdeia. Nɨpe anɨg göl mɨdöm, sel ram nöp göm han ajöm, ñɨ nɨpe Aisak nɨp yag daua. Yag dauö kub göm, nap ga rö nöp sel ram nöp han ajeia. Aisak ñɨ nɨpe Jekop nɨp yag dauö kub göm, u rö nöp sel ram nöp han ajeia. Pen God ram mɨnöŋ nɨp hag löm Ebraham nɨp haga u, ñɨ nɨpe Aisak Jekop kalɨp u rö nöp hag la.
9 E, mesmo quando chegou à terra que lhe havia sido prometida, viveu ali pela fé, pois era como estrangeiro, morando em tendas. Assim também fizeram Isaque e Jacó, que herdaram a mesma promessa.
10 Pen Ebraham God ram mɨnöŋ kƚö aij pör mɨdeinab a göm gɨ la u, am mɨdeinabin a gɨ gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdeia.
10 Abraão esperava confiantemente pela cidade de alicerces eternos, planejada e construída por Deus.
11 Ebraham bɨ mɨƚep löm, nɨbin Sara nɨbi wasöke mɨƚep yabɨƚ löm, mɨdailö. Pen Ebraham God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp halɨp gɨnab a göm, ñɨ Aisak nɨp yag daulö.
11 Pela fé, até mesmo Sara, embora estéril e idosa, pôde ter um filho. Ela creu que Deus era fiel para cumprir sua promessa.
12 Ebraham bɨ hadö umöb rö mɨdeia u pen ñɨ nɨpe anɨbu rɨkö, rɨk dam dapɨl gɨlö, hon nɨbi bɨ iru nɨbanö yabɨƚ, gapɨ kumi kabö laŋ au iru nɨbanö yabɨƚ mɨdöp rö, kabö kuƚup airan ñɨg goƚ au iru nɨbanö yabɨƚ mɨdöp rö, wö ral nɨŋagpal rö u, mɨdpun.
12 E, assim, uma nação inteira veio desse homem velho e sem vigor, uma nação numerosa como as estrelas do céu e incontável como a areia da praia.
13 Bɨ hadame nöp hagabin anɨb gau, God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp hanɨp gɨnab a göm, umla. God kalɨp nɨhön nɨhön hagö, hagöp rö nöp hanɨp gɨnab a göm, nɨp nɨŋ ud mɨdeila u pen God haga anɨbu gö nɨŋöm umagla. God kalɨp nɨhön nɨhön haga u, amgö nɨŋagöm, mɨlö gau nɨbö rö gasɨ kale nöp nɨŋöm, hainö God nan aij hanɨp ñɨnab a ga u hanɨp ñɨnab, a göm, aij gö nɨŋöl gɨ mɨdöm umla. Mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i mɨdöm hagmɨdal, “Hon nɨbi bɨ ke gau nɨbö yɨharɨŋ apun mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i mɨdpun,” a gɨmɨdal.
13 Todos eles morreram na fé e, embora não tenham recebido todas as coisas que lhes foram prometidas, as avistaram de longe e de bom grado as aceitaram. Reconheceram que eram estrangeiros e peregrinos neste mundo.
14 Nɨbi bɨ manö anɨbu rö hagpal gau, ram mɨnöŋ hon yɨjɨg göl ap mɨdöp u a gɨ gasɨ u nɨŋöm, anɨg hagpal.
14 Evidentemente, quem fala desse modo espera ter sua própria pátria.
15 Ram mɨnöŋ kale arö göm aula u gasɨ arö, ado gɨ arblap pen ado gɨ aragla.
15 Se quisessem, poderiam ter voltado à terra de onde saíram,
16 Pen gasɨ kub kale ara God ram mɨnöŋ aij kumi kabö adö laŋ au. God nɨpe pen kalɨp ram mɨnöŋ ap gɨ lɨ aij ga u me, kale God nɨp God hon a gɨpal u, nɨpe nɨŋö nable gagöp.
16 mas buscavam uma pátria superior, um lar celestial. Por isso Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, Abraão, ao ser posto à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Abraão, que havia recebido as promessas, estava disposto a sacrificar seu único filho,
18 — ausente —
18 embora Deus lhe tivesse dito: “Isaque é o filho de quem depende sua descendência”.
19 — ausente —
19 Concluiu que, se Isaque morresse, Deus tinha poder para trazê-lo de volta à vida. E, em certo sentido, recebeu seu filho de volta dos mortos.
20 Aisak pen kub göm ñɨ mɨhau yag daua. Ñɨ ap hib nɨpe u Jekop; ñɨ ap hib nɨpe u Iso. Pen nap Aisak u rö nöp God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, bɨ mɨƚep yabɨƚ löm, God hagöp rö nöp gɨnab a göm, ñɨ nɨpe mɨhau kalɨp nan aij hainö gɨnab manö u rɨmnap nöd hag ña. Umö, hainö haga rö nöp ga.
20 Pela fé, Isaque prometeu bênçãos para o futuro de seus filhos, Jacó e Esaú.
21 Pen ñɨ nɨpe Jekop u rö nöp God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp gɨnab a göm, bɨ mɨƚep yabɨƚ löm söl umnɨg ga ñɨn u, ilöŋ adɨŋ ud ajep nɨpe u udöm, God hib nɨpe hagö adö arö nɨŋöl gɨ, ñɨ nɨpe Josep ñɨ rɨka mɨhau u kalɨp hagöm, God kalɨp mɨhau ud aij göm abad mɨd aij gɨnɨm, a ga.
21 Pela fé, Jacó, prestes a morrer, abençoou cada um dos filhos de José e se curvou para adorar, apoiado em seu cajado.
22 Pen ñɨ nɨpe Josep u rö nöp God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp gɨnab a göm, bɨ mɨƚep yabɨƚ löm söl umnɨg ga ñɨn u, Isrel nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Hainö ram mɨnöŋ Ijip i arö gɨmim, ado gɨ ram mɨnöŋ Kenan arnabim. Ñɨn anɨbu, le yad gau halö dammim anɨg anɨg gɨmim,” a ga. Hagöm umö, hainö kalɨp haga rö nöp gɨla.
22 Pela fé, José, no fim da vida, declarou com toda a confiança que os israelitas deixariam o Egito e deu ordens para que cuidassem de seus ossos.
23 Mosɨs nɨme nap ber u rö nöp God nɨp nɨŋ udmil, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a gɨmil, hagöp rö nöp gɨnab a gɨmil, ñɨ Mosɨs nɨp yag daumil, kƚiñ aij mɨdeia u nɨŋmil, rakɨn mɨhau nɨgaŋ pi gɨlö mɨdeia. Ijip Kiŋ Pero nɨp pɨñɨŋ gaglö.
23 Pela fé, os pais de Moisés o esconderam por três meses tão logo ele nasceu, pois viram que a criança era linda e não tiveram medo de desobedecer ao decreto do rei.
24 Mosɨs kub göm, nɨpe u rö nöp God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp gɨnab a göm haga, “Yɨp Pero pai nɨpe ñɨ nɨpe hagagöl.
24 Pela fé, Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 — ausente —
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a aproveitar os prazeres transitórios do pecado.
26 — ausente —
26 Considerou melhor sofrer por causa do Cristo do que possuir os tesouros do Egito, pois tinha em vista sua grande recompensa.
27 Pen Mosɨs nɨpe God amgö nɨŋagep u nɨp nɨŋ udöm, waiö nɨŋnɨm rö lö, Kiŋ Pero nɨp mulu kal nɨŋa u pɨñɨŋ gaga. God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp yɨp abad mɨdeinab a göm, God haga rö nöp göm, Isrel nɨbi bɨ kalɨp uɫ gɨ Ijip arö göm aua.
27 Pela fé, saiu do Egito sem medo da ira do rei e prosseguiu sem vacilar, como quem vê aquele que é invisível.
28 Pen Mosɨs nɨpe God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp hanɨp gɨnab a göm, hagö, Isrel nɨbi bɨ Pasopa sipsip pi gau paköm, hagape udöm ajöŋ iƚ böŋ böŋ yulö pɨsmas gɨ pakö, naböŋ adö laŋ abe yulö pɨsmas gɨ pakö, ejol apöm Ijip nɨbi bɨ ñɨ nöd yag daula gau magöŋhalö al pak löl gɨ, Isrel nɨbi bɨ ram kale u amöm ñɨ nöd kale gau al pak laga.
28 Pela fé, ordenou que o povo de Israel celebrasse a Páscoa e aspergisse com sangue os batentes das portas, para que o anjo da morte não matasse seus filhos mais velhos.
29 Isrel nɨbi bɨ God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp hanɨp gɨnab a gɨlö, Ijip kai kalɨp rɨdɨk gɨlö, amöm ñɨg solwara Hagape u rɨknɨg gɨlö nɨŋöl gɨ, God gö ñɨg anɨbu ƚɨƚɨ gɨ böŋ böŋ arö, mɨnöŋ mɨƚep adö u rö amöm, böŋ lödaŋ arla. Pen Ijip kai kalɨp yu gɨ dam aŋ anɨbu aueila, ñɨg apöm kalɨp paƚu gö magöŋhalö ñɨg ñɨŋöm um hakla me.
29 Pela fé, o povo de Israel atravessou o mar Vermelho, como se estivesse em terra seca. Quando os egípcios tentaram segui-los, morreram todos afogados.
30 Pen hainö Isrel nɨbi bɨ God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp gɨnab a göm, amöm daun kub Jeriko kabö waryö kƚö u ñɨn unbö mudun u gɨgabö gɨlö gɨlö, kabö waryö u böŋ nöp lug paka.
30 Pela fé, o povo marchou ao redor de Jericó durante sete dias, e suas muralhas caíram.
31 Bɨ si udep nɨbi Rehap u, God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, nɨbi bɨ nɨpe God manö nɨpe arö gɨla gau aip umaga. Nɨhön gɨnɨg: bɨ Isrel mɨhau daun kub Jeriko arlö, kalɨp mɨhöŋ al pak lɨnɨg gɨlö, God Rehap hagö, ram mɨnöŋ hon nɨŋ lɨnɨg aubil a göm, ud amdam gö, kamɨŋ mɨdmil ado gɨ arlö.
31 Pela fé, a prostituta Raabe não foi morta com os habitantes de sua cidade que se recusaram a obedecer, pois ela acolheu em paz os espiões.
32 Pen nɨbi bɨ God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a gɨlö, kalɨp ke yabɨƚ ga aiud gau aige göl gem mɨlöbö hagnam. Bɨ ne Gidion, Barak, Samson, Jepda, Depid, Samyuel bɨ gau abe, bɨ God manö hagep gau abe gɨla gɨla rö hagnö, manö mɨlö kub arnab.
32 Quanto mais preciso dizer? Levaria muito tempo para falar sobre a fé que Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas tiveram.
33 Nɨbi bɨ anɨb gau God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, rɨmnap nɨbi bɨ ram mɨnöŋ ke rɨmnap kalɨp yu gɨ yula. Kale gɨ aij gɨla rö, God gɨnabin a ga rö nöp kalɨp ga. Rɨmnap kalɨp kain hapeb laiön mɨdeila aŋ u ud yula, God kalɨp abad mɨdö hauagla.
33 Pela fé, eles conquistaram reinos, governaram com justiça e receberam promessas. Fecharam a boca de leões,
34 Pen rɨmnap mab kub ineia aŋ u ud yula inaga. Rɨmnap ru mɨlö kɨd udöm kalɨp bɨnɨg lun a gɨla u pen pɨñɨŋ gɨ arla. Nɨbi bɨ rɨmnap nɨbi bɨ hain u pen God kalɨp abad mɨdeia kal kƚö yabɨƚ mɨdeila. Pen pen göl gɨ, amöm ami bɨ ram mɨnöŋ ke nɨbö gau kalɨp yu gɨ yula.
34 apagaram chamas de fogo e escaparam de morrer pela espada. Sua fraqueza foi transformada em força. Tornaram-se poderosos na batalha e fizeram fugir exércitos inteiros.
35 Nɨbi rɨmnap nugmul bɨ ñɨ pai kale gau umeila, God nɨp nɨŋ udöm sabe gɨlö, nɨpe gö kauyaŋ urakla.
35 Mulheres receberam de volta seus queridos que haviam morrido. Outros, porém, foram torturados, recusando-se a ser libertos, e depositaram sua esperança na ressurreição para uma vida melhor.
36 Rɨmnap kalɨp hag juöm, ilöŋ ud rapɨn pakla. Rɨmnap adɨköm nagɨ yula.
36 Alguns foram alvo de zombaria e açoites, e outros, acorrentados em prisões.
37 Rɨmnap kabö ju pak lɨlö umla. Rɨmnap kalɨp so udöm rɨb gɨ dö gɨ adɨŋ adɨŋ lɨla. Rɨmnap ru mɨlö kɨd udöm, kalɨp böŋ nöp bɨnɨg lɨla. Rɨmnap kalɨp pör nöp gɨ naij göm, yuk gɨlö gɨlö uɫham yabɨƚ mɨdöm, nɨbi bɨ mög gep rö mɨdöm, kaj meme sipsip hañ udöm waƚɨj rö yɨmöm gɨ ajmɨdal.
37 Alguns morreram apedrejados, outros foram serrados ao meio, e outros ainda, mortos à espada. Alguns andavam vestidos com peles de ovelhas e cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Pen nɨbi bɨ gau nɨbi bɨ aij yabɨƚ; nɨbi bɨ naij gau aŋ kale au mɨdagaiblap. Hon aip mɨdep rö lagöp a göm, kalɨp gɨ naij gɨlö gɨlö, pɨñɨg gɨ am ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdöp aŋ gau mɨdöm, kabö mɨgan mɨnöŋ mɨgan gau han ajmɨdal.
38 Este mundo não era digno deles. Vagaram por desertos e montes, escondendo-se em cavernas e buracos na terra.
39 Nɨbi bɨ hagabin anɨb gau, God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp gɨnab a gɨlö, God kalɨp magöŋhalö, gɨ aij yabɨƚ gɨmim nɨbi bɨ kamɨŋ aij yad mɨdpim, a ga. Pen God kalɨp nan aij ñɨnabin a ga u, nan aij u ñɨn anɨbu udagla.
39 Todos eles obtiveram aprovação por causa de sua fé; no entanto, nenhum deles recebeu tudo que havia sido prometido.
40 Nɨhön gɨnɨg: God hanɨp nan aij yabɨƚ ñɨnɨg gabin a göm gasɨ nɨŋa rö, ñɨn hain añɨ anɨbu nöp, kale nɨbi bɨ gau abe, hon nɨbi bɨ abe hanɨp magöŋhalö udö, seg am jɨm ñöl nɨbi bɨ uɫ nɨpe mɨdeinabun.
40 Pois Deus tinha algo melhor preparado para nós, de modo que, sem nós, eles não chegassem à perfeição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.