Hebreus 11
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Nɨbi bɨ God Manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, God nɨp nɨŋ udpal gau, God Manö hainö kalöp gɨ aij gɨnabin a göp u, kale gasɨ mɨhöp wasö, God Manö hagöp rö nöp nɨŋ ud pɨdöŋ gɨpal. Nɨbi bɨ God Manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, God nɨp nɨŋ udpal gau, God Manö nan anɨb gau anɨg göl anɨg göl mɨdöp a göp u, kale nan anɨb gau amgö nɨŋagpal u pen kale gasɨ mɨhöp wasö, God Manö hagöp rö nöp nɨŋ ud pɨdöŋ gɨpal.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Nɨbi bɨ rɨmnap hadame nöp gau, mɨñi nöp kalɨ kƚiñ rɨkajɨn rö gɨla rö, God nɨp aij ga.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 God nɨp nɨŋ udun, God Manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a gɨpun u me, nan kumi kabö adö laŋ abe, nan mɨnöŋ naböŋ iƚ i abe, God nan ap udöm gɨ laga, God manö u nöp hagö la u, nɨŋbun.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Hadame nöp bɨ ne Ebol God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a ga u me, nan dapöm God nɨp pak sabe gɨ ñö, God nɨŋö aij ga. Pen nɨmam Ken nan dapöm sabe gɨ ña u, God nɨŋö aij gaga.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Pen Inok nɨpe u rö nöp God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, God nɨp nɨŋ ud mɨd damöm umaga. God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a ga u me, God nɨp pen bɨ kamɨŋ aij yad a göm, kamɨŋ nöp ud ara. Nɨbi bɨ nɨp uƚhai uƚhai nɨŋ wasö gɨla; God nɨpe ke nɨp dam ram mɨnöŋ kumi kabö adö laŋ au ud ara.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Nɨbi bɨ God nɨp nɨŋ udöm, God Manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a gɨnaböl gau nöp, God nɨŋö aij gɨnab. Nɨhön gɨnɨg: nɨpe kamɨŋ mɨdöp rö, nɨp sabe gɨno, hanɨp manö hagöp rö gɨnab a gɨpal nɨbi bɨ gau nöp ud aij gɨnab.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Pen Noa nɨpe u rö nöp God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, God hagöp rö nöp gɨnab a göm, haga rö nöp ga. God Noa nɨp möŋ kub paknab a gö, Noa amgö nɨŋaga u pen God nɨp nɨŋ uda rö, manö nɨŋö hagöp a göm, ñɨg magɨb kub u gɨ la. Ñɨg magɨb kub anɨbu gɨ löm, nɨbi nɨpe ñɨ pai nɨpe gau magöŋhalö raul mɨgan anɨbu arlö, möŋ kub yabɨƚ u ala pen kamɨŋ mɨdeila. Pen God möŋ kub paknab a gö, amgö nɨŋaga ñɨn u, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm gö arö ñɨg magɨb gɨ la u me, God nɨp bɨ kamɨŋ aij yad a ga. Nɨpe kamɨŋ arö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ manö nɨpe rɨb jula gau nɨbi bɨ nan si nan naij nöp göl gɨ mɨdeila u waiö mɨdöp.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Bac iƚaŋ Ebraham u rö nöp God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, haga rö nöp ga. Nap ram mɨnöŋ u mɨdö nɨŋöl gɨ God haga, “Ñɨ pai ne yag daunabön yag daulö arnab gau, kalöp ram mɨnöŋ kub ap böŋ nöp hagnabin u me, ammön anɨb gau mɨdaimön,” a ga. God anɨg hagö, Ebraham ram mɨnöŋ anɨbu mɨdöp gau a göm nɨŋaga; God yɨp abad mɨdeinab a göm, haƚöwaƚö ara.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Pen God ram mɨnöŋ nɨp hag la am mɨdeia ram mɨnöŋ anɨbu ram mɨnöŋ nɨpe wasö, nɨbi bɨ rɨmnap ram mɨnöŋ kale. Nɨpe bɨ mɨlö gau nɨbö rö mɨdeia. Nɨpe anɨg göl mɨdöm, sel ram nöp göm han ajöm, ñɨ nɨpe Aisak nɨp yag daua. Yag dauö kub göm, nap ga rö nöp sel ram nöp han ajeia. Aisak ñɨ nɨpe Jekop nɨp yag dauö kub göm, u rö nöp sel ram nöp han ajeia. Pen God ram mɨnöŋ nɨp hag löm Ebraham nɨp haga u, ñɨ nɨpe Aisak Jekop kalɨp u rö nöp hag la.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Pen Ebraham God ram mɨnöŋ kƚö aij pör mɨdeinab a göm gɨ la u, am mɨdeinabin a gɨ gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdeia.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Ebraham bɨ mɨƚep löm, nɨbin Sara nɨbi wasöke mɨƚep yabɨƚ löm, mɨdailö. Pen Ebraham God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp halɨp gɨnab a göm, ñɨ Aisak nɨp yag daulö.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Ebraham bɨ hadö umöb rö mɨdeia u pen ñɨ nɨpe anɨbu rɨkö, rɨk dam dapɨl gɨlö, hon nɨbi bɨ iru nɨbanö yabɨƚ, gapɨ kumi kabö laŋ au iru nɨbanö yabɨƚ mɨdöp rö, kabö kuƚup airan ñɨg goƚ au iru nɨbanö yabɨƚ mɨdöp rö, wö ral nɨŋagpal rö u, mɨdpun.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Bɨ hadame nöp hagabin anɨb gau, God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp hanɨp gɨnab a göm, umla. God kalɨp nɨhön nɨhön hagö, hagöp rö nöp hanɨp gɨnab a göm, nɨp nɨŋ ud mɨdeila u pen God haga anɨbu gö nɨŋöm umagla. God kalɨp nɨhön nɨhön haga u, amgö nɨŋagöm, mɨlö gau nɨbö rö gasɨ kale nöp nɨŋöm, hainö God nan aij hanɨp ñɨnab a ga u hanɨp ñɨnab, a göm, aij gö nɨŋöl gɨ mɨdöm umla. Mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i mɨdöm hagmɨdal, “Hon nɨbi bɨ ke gau nɨbö yɨharɨŋ apun mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i mɨdpun,” a gɨmɨdal.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Nɨbi bɨ manö anɨbu rö hagpal gau, ram mɨnöŋ hon yɨjɨg göl ap mɨdöp u a gɨ gasɨ u nɨŋöm, anɨg hagpal.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Ram mɨnöŋ kale arö göm aula u gasɨ arö, ado gɨ arblap pen ado gɨ aragla.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Pen gasɨ kub kale ara God ram mɨnöŋ aij kumi kabö adö laŋ au. God nɨpe pen kalɨp ram mɨnöŋ ap gɨ lɨ aij ga u me, kale God nɨp God hon a gɨpal u, nɨpe nɨŋö nable gagöp.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 — ausente —
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 — ausente —
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 — ausente —
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Aisak pen kub göm ñɨ mɨhau yag daua. Ñɨ ap hib nɨpe u Jekop; ñɨ ap hib nɨpe u Iso. Pen nap Aisak u rö nöp God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, bɨ mɨƚep yabɨƚ löm, God hagöp rö nöp gɨnab a göm, ñɨ nɨpe mɨhau kalɨp nan aij hainö gɨnab manö u rɨmnap nöd hag ña. Umö, hainö haga rö nöp ga.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Pen ñɨ nɨpe Jekop u rö nöp God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp gɨnab a göm, bɨ mɨƚep yabɨƚ löm söl umnɨg ga ñɨn u, ilöŋ adɨŋ ud ajep nɨpe u udöm, God hib nɨpe hagö adö arö nɨŋöl gɨ, ñɨ nɨpe Josep ñɨ rɨka mɨhau u kalɨp hagöm, God kalɨp mɨhau ud aij göm abad mɨd aij gɨnɨm, a ga.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Pen ñɨ nɨpe Josep u rö nöp God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp gɨnab a göm, bɨ mɨƚep yabɨƚ löm söl umnɨg ga ñɨn u, Isrel nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp haga, “Hainö ram mɨnöŋ Ijip i arö gɨmim, ado gɨ ram mɨnöŋ Kenan arnabim. Ñɨn anɨbu, le yad gau halö dammim anɨg anɨg gɨmim,” a ga. Hagöm umö, hainö kalɨp haga rö nöp gɨla.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Mosɨs nɨme nap ber u rö nöp God nɨp nɨŋ udmil, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a gɨmil, hagöp rö nöp gɨnab a gɨmil, ñɨ Mosɨs nɨp yag daumil, kƚiñ aij mɨdeia u nɨŋmil, rakɨn mɨhau nɨgaŋ pi gɨlö mɨdeia. Ijip Kiŋ Pero nɨp pɨñɨŋ gaglö.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Mosɨs kub göm, nɨpe u rö nöp God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp gɨnab a göm haga, “Yɨp Pero pai nɨpe ñɨ nɨpe hagagöl.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 — ausente —
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 — ausente —
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Pen Mosɨs nɨpe God amgö nɨŋagep u nɨp nɨŋ udöm, waiö nɨŋnɨm rö lö, Kiŋ Pero nɨp mulu kal nɨŋa u pɨñɨŋ gaga. God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp yɨp abad mɨdeinab a göm, God haga rö nöp göm, Isrel nɨbi bɨ kalɨp uɫ gɨ Ijip arö göm aua.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Pen Mosɨs nɨpe God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp hanɨp gɨnab a göm, hagö, Isrel nɨbi bɨ Pasopa sipsip pi gau paköm, hagape udöm ajöŋ iƚ böŋ böŋ yulö pɨsmas gɨ pakö, naböŋ adö laŋ abe yulö pɨsmas gɨ pakö, ejol apöm Ijip nɨbi bɨ ñɨ nöd yag daula gau magöŋhalö al pak löl gɨ, Isrel nɨbi bɨ ram kale u amöm ñɨ nöd kale gau al pak laga.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Isrel nɨbi bɨ God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp hanɨp gɨnab a gɨlö, Ijip kai kalɨp rɨdɨk gɨlö, amöm ñɨg solwara Hagape u rɨknɨg gɨlö nɨŋöl gɨ, God gö ñɨg anɨbu ƚɨƚɨ gɨ böŋ böŋ arö, mɨnöŋ mɨƚep adö u rö amöm, böŋ lödaŋ arla. Pen Ijip kai kalɨp yu gɨ dam aŋ anɨbu aueila, ñɨg apöm kalɨp paƚu gö magöŋhalö ñɨg ñɨŋöm um hakla me.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Pen hainö Isrel nɨbi bɨ God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp gɨnab a göm, amöm daun kub Jeriko kabö waryö kƚö u ñɨn unbö mudun u gɨgabö gɨlö gɨlö, kabö waryö u böŋ nöp lug paka.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Bɨ si udep nɨbi Rehap u, God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, nɨbi bɨ nɨpe God manö nɨpe arö gɨla gau aip umaga. Nɨhön gɨnɨg: bɨ Isrel mɨhau daun kub Jeriko arlö, kalɨp mɨhöŋ al pak lɨnɨg gɨlö, God Rehap hagö, ram mɨnöŋ hon nɨŋ lɨnɨg aubil a göm, ud amdam gö, kamɨŋ mɨdmil ado gɨ arlö.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Pen nɨbi bɨ God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a gɨlö, kalɨp ke yabɨƚ ga aiud gau aige göl gem mɨlöbö hagnam. Bɨ ne Gidion, Barak, Samson, Jepda, Depid, Samyuel bɨ gau abe, bɨ God manö hagep gau abe gɨla gɨla rö hagnö, manö mɨlö kub arnab.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Nɨbi bɨ anɨb gau God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, rɨmnap nɨbi bɨ ram mɨnöŋ ke rɨmnap kalɨp yu gɨ yula. Kale gɨ aij gɨla rö, God gɨnabin a ga rö nöp kalɨp ga. Rɨmnap kalɨp kain hapeb laiön mɨdeila aŋ u ud yula, God kalɨp abad mɨdö hauagla.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 Pen rɨmnap mab kub ineia aŋ u ud yula inaga. Rɨmnap ru mɨlö kɨd udöm kalɨp bɨnɨg lun a gɨla u pen pɨñɨŋ gɨ arla. Nɨbi bɨ rɨmnap nɨbi bɨ hain u pen God kalɨp abad mɨdeia kal kƚö yabɨƚ mɨdeila. Pen pen göl gɨ, amöm ami bɨ ram mɨnöŋ ke nɨbö gau kalɨp yu gɨ yula.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Nɨbi rɨmnap nugmul bɨ ñɨ pai kale gau umeila, God nɨp nɨŋ udöm sabe gɨlö, nɨpe gö kauyaŋ urakla.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Rɨmnap kalɨp hag juöm, ilöŋ ud rapɨn pakla. Rɨmnap adɨköm nagɨ yula.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Rɨmnap kabö ju pak lɨlö umla. Rɨmnap kalɨp so udöm rɨb gɨ dö gɨ adɨŋ adɨŋ lɨla. Rɨmnap ru mɨlö kɨd udöm, kalɨp böŋ nöp bɨnɨg lɨla. Rɨmnap kalɨp pör nöp gɨ naij göm, yuk gɨlö gɨlö uɫham yabɨƚ mɨdöm, nɨbi bɨ mög gep rö mɨdöm, kaj meme sipsip hañ udöm waƚɨj rö yɨmöm gɨ ajmɨdal.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Pen nɨbi bɨ gau nɨbi bɨ aij yabɨƚ; nɨbi bɨ naij gau aŋ kale au mɨdagaiblap. Hon aip mɨdep rö lagöp a göm, kalɨp gɨ naij gɨlö gɨlö, pɨñɨg gɨ am ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdöp aŋ gau mɨdöm, kabö mɨgan mɨnöŋ mɨgan gau han ajmɨdal.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Nɨbi bɨ hagabin anɨb gau, God nɨp nɨŋ udöm, God manö hagöp u manö nɨŋö hagöp a göm, hagöp rö nöp gɨnab a gɨlö, God kalɨp magöŋhalö, gɨ aij yabɨƚ gɨmim nɨbi bɨ kamɨŋ aij yad mɨdpim, a ga. Pen God kalɨp nan aij ñɨnabin a ga u, nan aij u ñɨn anɨbu udagla.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Nɨhön gɨnɨg: God hanɨp nan aij yabɨƚ ñɨnɨg gabin a göm gasɨ nɨŋa rö, ñɨn hain añɨ anɨbu nöp, kale nɨbi bɨ gau abe, hon nɨbi bɨ abe hanɨp magöŋhalö udö, seg am jɨm ñöl nɨbi bɨ uɫ nɨpe mɨdeinabun.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.